Door Hond Gebeten Wat Te Doen?

Door Hond Gebeten Wat Te Doen
In het kort

  1. Een bijtwond komt door een beet van een dier of mens.
  2. Spoel de wond met lauwwarm water uit de kraan of douche.
  3. Ga naar uw huisarts.
  4. Een bijtwond kan tot 8 uur later worden gehecht.
  5. Uw huisarts controleert of u voldoende tegen tetanus bent ingeënt.
  6. Vaak zijn antibiotica nodig.

Kun je ziek worden van hondenbeet?

Hoe behandel je een hondenbeet? – Het is bij hondenbeten niet nodig om uit voorzorg antibiotica te gebruiken, tenzij de wond erg diep is, deze in het gezicht zit of als je gevoeliger bent voor het krijgen van een infectie. Bijtwonden worden niet altijd gehecht  of gelijmd, omdat dit de kans op een infectie vergroot.

Dit gebeurt vooral niet wanneer de wond ouder is dan acht uur. Wanneer je in het buitenland gebeten bent door een hond, is het belangrijk dat je gelijk bij een arts langsgaat. Bij een hondenbeet loop je namelijk kans op hondsdolheid (rabiës) en tetanus.

Dit kan gevaarlijk zijn. Gelukkig zijn de meeste mensen in Nederland ingeënt tegen tetanus. Ben je nooit of langer dan 10 jaar geleden ingeënt tegen tetanus? In dat geval is het belangrijk dat je een tetanusinjectie na een hondenbeet krijgt.

Is het gevaarlijk als een hond je bijt?

ISABELLA IS GEBETEN DOOR EEN HOND🐕 – TOPDOKS

Wat is een hondenbeet? – Een hondenbeet laat een bijt- of scheurwond achter op de huid. We spreken van een bijtwond als er een groot risico is op weefselbeschadiging en infecties. Een hondenbeet beschadigt het weefsel en er is een groot risico op infecties.

Wat moet je doen als je hond je heeft gebeten?

Herhaling voorkomen – Zorg er in de eerste plaats voor dat het bijtincident zich niet kan herhalen. Leer uw hond om een muilkorf te dragen zodat u deze om kunt doen als het mogelijk is dat uw hond in eventueel gevaarlijke situaties zal gaan komen (bijvoorbeeld tijdens het uitlaten als uw hond uitvalt naar mensen of honden, of voordat bezoek komt als uw hond daar agressief tegen zou kunnen zijn).

  1. De muilkorf moet langzaam aangeleerd worden zodat de hond het niet vervelend vindt; hoe u dat doet leest u in ons document over ‘ Muilkorven ‘;
  2. Houd de hond aan de lijn daar waar u kunt verwachten dat uw hond in de problemen kan komen;

Voorkom de situatie waarin uw hond heeft gebeten, bijvoorbeeld door hem apart te zetten als er bezoek komt of door bepaalde handelingen te vermijden of anders aan te pakken. Ga dan op zoek naar deskundige hulp om het gedrag van uw hond bij te sturen. Wanneer uw eigen hond iemand (bijna) gebeten heeft (of ander ongewenst gedrag heeft vertoond), laat uw hond dan eerst nakijken door een dierenarts om te zien of er lichamelijk iets aan de hand kan zijn.

  • Blijkt uw hond gezond, schakel dan een gedragstherapeut in om het gedragsprobleem in kaart te brengen;
  • Samen kan dan naar een oplossing gezocht worden;
  • Dit kan onder andere inhouden dat de hond gedragstherapie en/of training moet ondergaan;

Daarnaast kan het betekenen dat u bijvoorbeeld de omstandigheden waarin de hond wordt gehouden zult moeten aanpassen. In ernstige gevallen kan uit de analyse blijken dat de hond het beste herplaatst of geëuthanaseerd kan worden. Bespreek dit dilemma open en eerlijk met de gedragstherapeut.

  • Deze kan u goede adviezen geven maar zolang er nog geen rechtszaak of veroordeling van de hond is, blijft het uw eigen keuze en verantwoordelijkheid;
  • Het kan bovendien verstandig zijn om de hond eerst nog eens goed te laten nakijken door een dierenarts of veterinair gedragsspecialist om na te gaan of er geen verborgen lichamelijke oorzaken zijn die verholpen kunnen worden;

Als u besluit uw hond te herplaatsen, zijn er verschillende mogelijkheden. U kunt uw hond naar een asiel brengen zodat er gezocht kan worden naar een geschikt adres. Of wellicht kent u zelf iemand met meer tijd, geen kinderen, meer overwicht of meer speelruimte om de hond onder te brengen.

  1. Uw gedragstherapeut kan wellicht ook advies geven aan een toekomstige eigenaar;
  2. Realiseer u wel dat het herplaatsen van een hond die gebeten heeft of de neiging heeft om agressief gedrag te laten zien, risico’s met zich meeneemt, ook als de hond daarvoor behandeld wordt;

Neem dus als oorspronkelijke eigenaar van de hond uw verantwoordelijkheid. Vertel altijd eerlijk en uitgebreid waarom u de hond wilt herplaatsen, zodat de nieuwe eigenaar weet waar hij rekening mee moet houden en er geen ongelukken gebeuren! Euthanasie is natuurlijk altijd een hele moeilijke keuze, maar onderschat de problemen die uw hond kan veroorzaken niet.

Blijf eerlijk en bekijk wat het beste is voor uw hond én zijn omgeving. Heeft u een advies voor euthanasie gekregen dan kunt u een ‘second opinion’ vragen van een veterinair gedragsspecialist  of een gediplomeerd hondengedragstherapeut die veel ervaring heeft met agressieproblemen.

Als ook deze geen mogelijkheden ziet om het gedrag nog om te buigen is euthanasie soms de enige optie. Neem in dat geval contact op met de dierenarts. Hij of zij zal met u bespreken hoe u op een waardige wijze afscheid kunt nemen van uw dier. Wanneer uw hond in beslag is genomen via een strafrechtelijke procedure, wordt hij geplaatst bij een opslaghouder.

  1. Deze moet aan bepaalde voorwaarden voldoen  om veiligheid en  welzijn van de hond te waarborgen;
  2. De hond wordt bij aankomst door een dierenarts onderzocht en moet dagelijks in een speelweide kunnen (tenzij het gedrag van de hond dat, in uitzonderingsgevallen, niet toelaat);
See also:  Wat Te Doen Bij Vergiftiging Hond?

Het gedrag van de hond kan, na een gewenningsfase van doorgaans twee weken, worden beoordeeld door middel van een risico-assessment, waarvan een gedragstest deel uit maakt. De vaste verzorger van de hond is daarbij aanwezig en fungeert als “baas”, de hond heeft in die twee weken een band met de verzorger gevormd en de hond kan daar steun uit ontlenen.

In beslag genomen via de gemeente Behalve via de strafrechtelijke procedure kan een hond na een bijtincident ook in beslag worden genomen via een bestuursrechtelijke procedure op aanwijzing van de burgemeester.

Per gemeente kan de procedure verschillen, zie hierover ook het onderdeel Wetgeving. In een aantal gemeenten wordt ook een risico-assessment uitgevoerd. Honden die betrokken zijn geweest bij een ernstig bijtincident of bij meerdere minder ernstige bijtincidenten en inbeslaggenomen zijn, worden individueel beoordeeld. Voor dit risico-assessment wordt gebruik gemaakt van de volgende informatie:

  • Informatie uit het proces verbaal, of van getuigen over de aard van  plaatsgevonden bijtincident(en).
  • Medische schaderapporten over de verwondingen, opgesteld door arts of dierenarts.
  • Informatie over risico-omstandigheden in de leefomgeving van de hond, de mate van controle die de eigenaar heeft en andere aspecten die van belang zijn voor de relatie mens-hond
  • Informatie over de gezondheidstoestand van de hond (inclusief, voor zover mogelijk op basis van het onderzoek door de dierenarts, het uitsluiten van medische oorzaken van agressief gedrag en behandeling daarvan voor aanvang van de gedragstest).
  • Informatie over het gedrag van de hond bij de opslaghouder
  • Informatie uit een objectieve gedragstest gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek waarin de hond aan verschillende prikkels wordt blootgesteld.

Aan de hand van dit risico-assessment zal binnen afzienbare tijd (streeftermijn twee weken) een uitspraak worden gedaan door de beoordelaar(s). Hierbij wordt een inschatting gemaakt van de kans op herhaling van bijtincidenten. Als de hond als gering riskant uit het risico-assessment komt, zal de hond zonder meer worden teruggegeven aan de eigenaar. Als er meer risico is kan de hond worden teruggegeven aan de eigenaar onder voorwaarden.

Ook kan de hond worden herplaatst onder voorwaarden als teruggave naar de eigenaar niet mogelijk of niet wenselijk is. Als de hond een groot gevaar vormt voor de samenleving, kan een advies tot euthanasie worden gegeven.

De rechter (in een strafrechtelijke procedure) of burgemeester (bestuursrechtelijke procedure) heeft uiteindelijk het laatste woord en zal beslissen of hij de aanbevelingen uit het risico-assessment opvolgt of niet. De eigenaar van de hond kan tegen het vonnis van de rechter of burgemeester in beroep gaan.

Het is dan mogelijk om op eigen kosten contra-expertise aan te vragen, eventueel kan dan ook getraind worden op bepaald gedrag. Afhankelijk van of een eigenaar in Hoger Beroep gaat kan de juridische procedure meer tijd in beslag nemen.

Voor informatie over de gang van zaken m. de inbeslagname kan men terecht bij de opdrachtgever van de procedure: de lokale gemeente of de officier van Justitie die de zaak in behandeling heeft. Mocht er geen informatie via de gemeente of officier van Justitie verkregen worden, dan kan men contact opnemen met RVO.

De duur van het traject hangt af van de snelheid van de rechtsgang en is zeer variabel per geval. Ik wil mijn hond laten euthanaseren vanwege agressief gedrag. Mag ik dit zelfstandig beslissen? Ja, dat mag.

De hond is uw bezit en u mag deze beslissing zelf nemen. Uw dierenarts is echter niet verplicht om aan uw verzoek gehoor te geven. Het advies is uiteraard altijd om de hond eerst te laten onderzoeken door een dierenarts en een hondengedragsdeskundige of door een veterinair gedragsspecialist, om na te gaan of er iets aan het gedrag gedaan kan worden.

  1. Een veterinair gedragsspecialist is een dierenarts die gespecialiseerd is in het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van afwijkend gedrag, inclusief agressief of angstig gedrag van dieren;
  2. Mijn dierenarts vindt mijn hond agressief en wil het dier euthanaseren;

Mag hij dit zonder mijn toestemming beslissen? Nee, dat mag niet. Uw hond is uw bezit, en u mag beslissen wat ermee gebeurt. Uw dierenarts mag u alleen adviseren. Alleen als er reden is om uw hond te verdenken van hondsdolheid (rabiës), omdat u de hond bijvoorbeeld zonder de juiste papieren uit het buitenland hebt meegenomen kan en moet de dierenarts ingrijpen.

Ik heb met mijn dierenarts gesproken over het gedrag van mijn hond. Mag mijn dierenarts dit melden bij de politie? Een dierenarts heeft geen wettelijk beroepsgeheim. Hij moet echter wel handelen in het belang van het dier.

In de praktijk zullen niet veel dierenartsen zomaar de politie bellen om deze reden. De politie kan er bovendien niet veel mee doen. Mijn huisarts heeft mij, of een van mijn familieleden, behandeld voor bijtwonden. Mag hij het gedrag van mijn hond melden bij de politie? Nee, een huisarts heeft wettelijk beroepsgeheim.

See also:  Hoe Zien Vlooien Eruit Bij Hond?

Hoe snel antibiotica na hondenbeet?

Beleid – Wondtoilet is van groot belang. Door gedegen uitspoelen en – waar nodig – debridement wordt de kans op infectie met een factor 20 gereduceerd. Toepassen van lokale anesthesie kan behulpzaam zijn bij het adequaat reinigen. In het algemeen wordt gesteld dat hechtingen ‘de kat in de kelder metselen’ en de kans op infectie bevorderen, hoewel onderzoeken dit niet onderschrijven.

  1. Primaire sluiting van hondenbeten lijkt het risico op infectie, mits de patiënt niet in de hand gebeten is, niet te vergroten;
  2. Antibiotica;
  3. Mede met het oog op de resistentie is het algemene advies om bij een hondenbeet geen antimicrobiele profylaxe toe te passen;

Uitzonderingen zijn diepe wonden die moeilijk zijn te reinigen, bijtwonden in het gelaat, in de hand, pols, been of voet. Ook is antimicrobiële profylaxe aangewezen bij verminderde weerstand of een hartklepgebrek. Een kattenbeet heeft een veel groter infectierisico (25-50%) dan een hondenbeet (3-15%).

Hierbij is het preventief toedienen van antibiotica wel zinvol. Preventief wordt bij kinderen amoxicilline/clavulaanzuur gedurende 5 dagen aangeraden. Tweede keus bij kinderen ≥ 13 jaar is 5 dagen clindamycine en bij kinderen ≥ 13 jaar 5 dagen doxycycline.

Bij verhoogde kans op infectie dient de patiënt 1-3 dagen na de bijtwond gecontroleerd te worden. Indien er toch een bijtwondinfectie optreedt, wordt deze behandeld met amoxicilline/clavulaanzuur gedurende 7 dagen; tweede keus is clindamycine (≥ 13 jaar) of doxycycline (≥ 13 jaar), beide eveneens gedurende 7 dagen.

Zo nodig wordt wondvocht afgenomen voor kweek. Rabiës en tetanus Bij vermoeden van rabiës (zeer zeldzaam in Nederland) dient contact te worden opgenomen met de GGD of het RIVM voor eventuele postexpositievaccinatie.

Bij een beet door een vleermuis is postexpositievaccinatie altijd (binnen 48 uur) geïndiceerd. Ten slotte moet de patiënt tegen tetanus beschermd zijn. Uit:  Kleine Kwalen Online Beeld: Kleine Kwalen Online.

Hoe weet je of je rabiës hebt?

Wat zijn de ziekteverschijnselen van rabiës? – Rabiës begint met griepachtige verschijnselen zoals koorts. Vervolgens kunnen er spierkrampen, stuipen en/of verlammingsverschijnselen optreden. Uiteindelijk treden er slik- en ademhalingsproblemen en soms watervrees op.

Hoe hondenbeet ontsmetten?

Hondenbeet behandelen – De behandeling van bijtwonden bestaat uit het direct uitgebreid schoonspoelen van de wond met stromend water. Bij een oppervlakkige wond, waarbij alleen de huid maar niet het onderliggende weefsel beschadigd is, kan een desinfectie-middel als povidine-jodium gebruikt worden.

Wat te doen na bijtincident?

Hoe groot is de kans op tetanus na beet?

Het risico op tetanus na een honden- of kattenbeet lijkt klein, maar is niet goed onderzocht (Van Slooten 2013). In wonden van 50 patiënten met hondenbeten en 57 patiënten met kattenbeten werd een mediaan aantal van 5 bacteriële isolaten per wond gevonden (spreiding 0-16).

Hoe straf je een hond die bijt?

Belonen en straffen zijn belangrijk bij de opvoeding van uw hond. Helaas kunnen hier makkelijk fouten in gemaakt worden, waardoor niet het gewenste gedrag wordt bereikt. Vaak begrijpen eigenaar en hond elkaar dan niet goed. Hier worden u enkele tips aangeboden voor het beleren van uw dier.

Belonen Een beloning moet altijd direct na (binnen 1 seconde) of tijdens het gewenste gedrag gegeven worden, omdat de hond de beloning koppelt aan het gedrag dat hij/zij op dat moment uitvoert. Honden hebben niet, zoals wij mensen, de capaciteit om bepaalde gebeurtenissen in de tijd aan elkaar te koppelen.

Timing is dus erg belangrijk. Een beloning kan op de volgende manier gegeven worden:

  • Het geven van iets aangenaams (bijvoorbeeld een brokje, een aai, “braaf” zeggen of een speeltje geven);
  • Het wegnemen van iets onaangenaams (bijvoorbeeld wanneer de hond bang is voor kinderen, dan worden de kinderen weggestuurd).

Helaas worden er veel fouten gemaakt bij het aanleren van gewenste gedragingen. Voorbeelden zijn het inconsequent belonen (soms wel, soms niet of soms zelfs straffen) en een verkeerde timing. Straffen Ook voor straffen geldt dat deze direct na (dus binnen 1 seconde) of tijdens het ongewenste gedrag gegeven moet worden, omdat de hond de straf koppelt aan het gedrag dat hij/zij op dat moment uitvoert. Een straf kan op de volgende manieren gegeven worden:

  • Het geven van iets onaangenaams (bijvoorbeeld “foei” zeggen);
  • Het wegnemen van iets aangenaams (bijvoorbeeld het wegnemen van een kluif of speeltje).

Als een hond direct na een straf gewenst gedrag vertoont, mag hier geen beloning op volgen. De hond moet eerst genegeerd worden, dit is namelijk een non-verbale straf. Als na de straf direct de beloning volgt, dan zal de straf een aankondiging van de beloning worden. Ook bij straffen worden er veel fouten gemaakt, o. inconsequent handelen en een verkeerde timing. Andere veel voorkomende fouten zijn:

  • Te hard straffen (bijvoorbeeld schoppen, slaan, schreeuwen);
  • Te vaak en/of te zacht straffen;
  • Op een verkeerde manier straffen;
  • Altijd dezelfde persoon laten straffen;
  • Alleen straffen op een bepaalde plek (bijvoorbeeld in de schuur).
See also:  Wanneer Stopt Hond Met Bijten?

Straffen heeft veel nadelen. Te hard straffen kan leiden tot angstig en/of agressief gedrag. Voor sommige mensen werkt straffen verslavend, zij zullen vergeten om de hond te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker kan worden en uiteindelijk vaak ook angstagressie zal gaan vertonen.

  1. Bij het straffen geldt ook weer dat de timing heel erg belangrijk is;
  2. Het heeft dus totaal geen zin om een hond te straffen, die alleen thuis is geweest en die in deze tijd de kamer heeft verbouwd;
  3. Als de eigenaar thuiskomt weet de hond allang niet meer dat hij/zij dat gedaan heeft en zal de hond de straf koppelen aan het begroeten van de baas;

Dit laatste zal vooral voorkomen richting de persoon die hem straft. Bij het afleren van het ongewenste gedrag is het de bedoeling dat het gedrag na de straf/correctie niet meer voorkomt, of in ieder geval minder voorkomt. Blijft het gedrag gewoon voorkomen dan houdt het dus in dat de straf niet werkt! Om een straf effectief te laten werken moet de intensiteit van de straf goed zijn en het ongewenste gedrag moet iedere keer gecorrigeerd worden. Het is dus veel beter om de hond te belonen, en het ongewenste gedrag:

  • Te negeren, vaak dooft het gedrag dan uit;
  • Nog beter is het om de hond een alternatief te bieden, dit alternatief kan dan worden beloond. Bijvoorbeeld wanneer een hond steeds op de tafelpoot bijt, bij aanwezigheid van de eigenaar biedt men de hond dan een kauwbot aan, bij afwezigheid van de eigenaar moet de hond in de bench, zodat hij/zij niet bij de tafelpoot kan komen.

Hoe bijtwond verzorgen?

Overslaan en naar de inhoud gaan

  • Een bijtwond komt door een beet van een dier of mens.
  • Spoel de wond met lauwwarm water uit de kraan of douche.
  • Ga naar uw huisarts.
  • Een bijtwond kan tot 8 uur later worden gehecht.
  • Uw huisarts controleert of u voldoende tegen tetanus bent ingeënt.
  • Vaak zijn antibiotica nodig.

Waarom moet je bijtwonden goed reinigen?

Spoel de bijtwond met water – Door de wond goed uit te spoelen worden een hoop bacterieën uit de wond gespoeld wat de kans op infectie kleiner maakt. In tegenstelling tot andere grote wonden spoelen we deze wonden dus wel uit.

Wat moet je doen na een kleine hondenbeet?

Hoe groot is de kans op tetanus na beet?

Het risico op tetanus na een honden- of kattenbeet lijkt klein, maar is niet goed onderzocht (Van Slooten 2013). In wonden van 50 patiënten met hondenbeten en 57 patiënten met kattenbeten werd een mediaan aantal van 5 bacteriële isolaten per wond gevonden (spreiding 0-16).

Hoe lang duurt genezing hondenbeet?

Wat kan je arts doen? – Na zorgvuldig uitwassen zal je arts de wonde spoelen met een zoutoplossing. Loshangende flardjes huid en dood weefsel zal hij onder lokale verdoving wegsnijden. Is de wonde recent en zijn er geen tekenen van infectie, dan wordt ze indien mogelijk onmiddellijk gehecht. In de volgende gevallen wordt preventief antibiotica voorgeschreven gedurende 3 tot 5 dagen:

  • bij verwonding tot op het bot of gewricht,
  • bijtwonden ter hoogte van de handen en het gezicht, 
  • bijtwonden in de buurt van de geslachtsdelen en in de buurt van gewrichtsprothesen,
  • bij personen met een verminderde weerstand (geen milt, overmatig alcoholgebruik, medicatie en/of ziekte die de weerstand verlaagt),
  • bijtwonden veroorzaakt door mensen of katten.

Zijn er na 3 tot 5 dagen geen tekenen van infectie, dan stopt men de behandeling. Zijn er na deze behandeling wel nog tekenen van infectie, dan wordt verder antibiotica genomen tot 10 dagen. Als je bent gebeten door een mens, dan wordt nagegaan of over hem of haar gegevens beschikbaar zijn. Als men kan uitsluiten dat die persoon een risico vormt voor een besmetting met bv.

Oude en geïnfecteerde wonden worden opengelaten en met een steriel verband afgedekt. Is er etter zichtbaar, dan wordt altijd wat etter onderzocht om de oorzakelijke bacterie te achterhalen. Zo nodig krijg je een tetanusvaccinatie.

hepatitis, dan hoeft er niets te gebeuren. Zijn er geen gegevens over die persoon bekend, dan word je best onmiddellijk ingeënt tegen hepatitis B. Is bekend dat de bijter hiv-positief is, dan start men in sommige specifieke gevallen met een PEP-behandeling (‘Post Exposure Profylaxis’).

Dit is een behandeling met anti-hivgeneesmiddelen, om eventuele besmetting tegen te gaan. Overdracht van het hiv-virus door een bijtwonde is echter zeer onwaarschijnlijk: het speeksel bevat te weinig viruspartikels om het virus door te geven.

Enkel als er bloed aanwezig is in de mond van de bijter is er mogelijk een risico.