Hoe Lang Blijft Hond Loops?

Hoe Lang Blijft Hond Loops
Met ‘loopsheid’ wordt de periode aangeduid waarin het lichaam van de teef zich voorbereidt om gedekt te kunnen worden. De hormoonspiegels veranderen, waardoor er lichamelijke veranderingen en ook gedragsveranderingen ontstaan. Een teef wordt meestal twee keer per jaar loops, hoewel er rassen zijn waarbij dit maar eens per jaar gebeurt (zoals de Basenji en wolfshonden). De periode van loopsheid duurt gemiddeld ongeveer drie weken.

  • Tijdens die drie weken is de teef maar enkele dagen echt vruchtbaar; het is echter niet zo eenvoudig om zeker te weten welke dagen dat zijn;
  • De eerste loopsheid treedt op als het teefje in de puberteit is gekomen;

Dit is voor kleinere rassen meestal op een leeftijd tussen zes en tien maanden, voor grotere rassen tussen tien en zestien maanden en voor sommige hele grote rassen soms nog ietsje later. Als een teefje op een leeftijd van twee jaar nog niet loops is geweest, is dat een reden om naar de dierenarts te gaan.

Teefjes kennen geen menopauze zoals de mens. Ze blijven hun hele leven hun cyclus houden en worden dus ook nog op hoge leeftijd loops. Wel neemt de vruchtbaarheid af met de jaren. De cyclus die de teef doormaakt bestaat uit vier fasen.

Hoe lang elke fase precies duurt kan per ras, per teef en ook per cyclus verschillen. De eerste twee fasen, pro-oestrus en oestrus, worden samen vaak de ‘loopsheid’ genoemd. Pro-oestrus : Dit is een voorbereiding op de vruchtbare periode. Deze fase duurt een paar dagen tot twee weken lang.

  1. De vulva (de uitwendige geslachtsdelen) begint op te zwellen, de teef krijgt bloederige afscheiding en gedraagt zich vaak onrustig;
  2. Ze is nog niet bereid om te paren;
  3. Oestrus : Dit is de eigenlijke ‘loopsheid’: de periode waarin de eisprong plaatsvindt en de teef dus vruchtbaar is;

Dit duurt zo’n vier tot vijftien dagen. De afscheiding neemt af en de teef is nu wel bereid om te paren. Ze gaat hiervoor staan met haar staart opzij. Behalve voor reuen kan de teef nu ook interessant ruiken voor andere teven. Metoestrus (of post-oestrus) : De teef staat nu geen dekking meer toe.

  1. Dit is de periode dat de teef drachtig is als zij gedekt is;
  2. Als ze niet gedekt is, is de teef schijndrachtig (schijnzwanger);
  3. Het lichaam keert dan in deze periode langzaam weer terug naar de rusttoestand;

Dit duurt zo’n zes tot tien weken. Anoestrus : Dit is de periode van rust. Dit duurt gemiddeld ongeveer 100 tot 140 dagen. Bij grote rassen kan dit langer duren. Een uitzondering daarop is de Duitse Herder die juist een korte periode van anoestrus heeft. De loopsheid is te herkennen aan uiterlijke kenmerken en aan het gedrag van de teef.

  1. Het is niet bij elke teef even duidelijk te zien wanneer de loopsheid begonnen is;
  2. De vulva zwelt op en de teef verliest bloederige afscheiding;
  3. Bij de ene teef is dit echter duidelijker merkbaar dan bij de andere;

Sommige teefjes zijn heel schoon en wassen het bloed steeds weg, waardoor u het misschien niet opmerkt, andere doen dit niet waardoor de loopsheid u sneller opvalt. De teef is vaak meer afgeleid, onrustig en soms humeurig. De teef ruikt nu erg aantrekkelijk voor reuen, die haar zullen proberen te benaderen.

Veel aandacht van andere honden kan voor u dus een teken zijn dat u op moet gaan letten! Eerst zal ze hen nog wegjagen, later wil ze paren. Ze zal ook wat vaker plassen om haar geur te verspreiden. Als uw teefje loops begint te worden, is er een aantal praktische zaken om rekening mee te houden.

Uw teefje kan afgeleid en onrustig zijn doordat ze last heeft van haar hormonen. Dit is dus niet de periode om een lastige training te beginnen of hoge eisen aan haar te stellen. Prestaties in sport en training zullen minder zijn en bovendien mag u vaak niet deelnemen aan wedstrijden.

Natuurlijk moet u ook in deze periode geen gedrag toestaan dat u anders ook niet wilt zien, maar overvraag haar in deze periode niet. Dat loopt alleen maar uit op frustratie. Houd uw teefje aan de lijn! Het is moeilijk om te bepalen wat precies de vruchtbare dagen zijn, en om te voorkomen dat ze gedekt wordt, kunt u haar nu niet los laten lopen.

Bovendien is er een risico dat zij wegloopt en veel minder goed luistert dan anders. Loop niet met uw loopse teef door een losloopgebied. Reuen ruiken al van heel ver dat zij loops is en zullen op haar afkomen. En ook al zijn zij normaal gesproken gehoorzaam en goed opgevoed, de werking van hormonen is zo sterk dat hun eigenaar ze vaak niet terug zal kunnen roepen.

Voorkom dus situaties waarbij uw teefje belaagd wordt door aanbidders en u uw best moet doen om de reuen van haar lijf te houden. Om deze reden kan het ook handiger zijn om de uitlaattijd van uw hond wat aan te passen en op minder drukke tijden, in minder drukke gebieden te lopen.

Verschoon regelmatig de dekens uit de hondenmand. Als uw teefje veel last heeft van afscheiding kan het prettig zijn om een loopsheidbroekje te kopen. Dit kan worden aangetrokken als de teef binnenshuis is, waarmee u vlekken op vloer en bekleding voorkomt.

  1. Denk echter niet dat een broekje uw teef beschermt tegen een ongewenste dekking! Schijndracht is een natuurlijk verschijnsel;
  2. Dit kan in de natuur gunstig zijn, omdat de niet gedekte teven zo kunnen helpen bij het opvoeden en zogen van de jongen in hun groep;

Hormonaal gezien is elke teef na de loopsheid ‘schijndrachtig’, omdat de hormoonspiegels die tijdens de loopsheid omhoog zijn gegaan, langzaam weer moeten worden afgebouwd. Vaak merkt de eigenaar daar niets van. Bij sommige teven zijn de symptomen echter sterk en lijken op een echte dracht.

De teef kan dan ander gedrag gaan vertonen: speeltjes verzamelen en bezitterig zijn (soms zelfs agressief omdat ze haar ‘pups’ wil verdedigen), erg aanhankelijk of juist humeurig zijn, een nest willen maken, janken, weinig energie hebben, depressief gedrag, minder goed eten en soms minder drinken.

Soms gaat de teef melk produceren, en doordat zij de melkklieren likt, houdt zij dit zelf in stand. De buik is vaak wat opgezwollen. Meestal gaat een schijndracht vanzelf weer over en heeft de teef er niet al te veel last van, maar soms kan ze zich slecht voelen, duurt het erg lang en blijft ze melk geven.

Hoe lang blijft een loopse hond bloeden?

Pro-oestus –

Het begin van de pro-oestus kan men over het algemeen precies vaststellen. Dit gaat namelijk gepaard met duidelijk zichtbare veranderingen van het teefje. De hond heeft een opgezwollen vulva en verliest een bloederige afscheiding. Deze fase duurt over het algemeen negen dagen. Het kan echter afwijken en tussen de drie en 17 dagen duren.

Ook de hoeveelheid bloederige afscheiding is per hond verschillend. Terwijl het bij de ene hond nauwelijks opvalt, moeten sommige hondenbezitters vrezen voor bloederige vlekken op hun tapijt. Een ander teken dat de pro-oestus begonnen is, is de toegenomen interesse van reutjes.

Vaak kunnen ze niet van het teefje afblijven. Hoewel het vrouwtje nu nog niet vruchtbaar is, verspreidt ze een ‘verleidelijke’ geur. Ze wijst de versierpogingen van haar mannelijke aanbidders in deze fase meestal af. Ze blaft, wijkt uit of laat haar tanden zien als een mannetje interesse toont.

  • .

    Hoe weet je of je hond niet meer loops is?

    Wanneer het beste laten dekken? – Het verminderen van de bloeding of het wat wateriger worden van de bloeding zijn geen tekenen dat de loopsheid over is, het zijn juist verschijnselen die aangeven dat dit het moment is waarop de teef het beste gedekt kan worden.

    Hoe lang duurt het loops zijn van een hond?

    Hoe vaak is uw hond loops? – Een teef is meestal elke zeven maanden loops, met een variatie van vier tot twaalf maanden. Dit betekent dat honden gemiddeld twee keer per jaar loops worden, met een spreiding van één tot drie keer per jaar. Sommige rassen worden minder vaak loops dan andere rassen.

    Hoe lang is een loopse teef vruchtbaar?

    Dektijdstipbepaling – De variatie in het ovulatie tijdstip is zeer groot: van de 5e dag van de loopsheid tot en met de 30e dag van de loopsheid is mogelijk. De meeste teven ovuleren tussen de 9e en de 14e dag van de loopsheid. Bij 44% van de teven verschilt het tijdstip van ovuleren aanzienlijk per loopsheid! De dag van de loopsheid zegt ons dus niets.

    1. De periode van maximale vruchtbaarheid na de ovulatie is 4 – 5 dagen;
    2. Een ovulatie duurt 24 uur;
    3. En na de ovulatie heeft een eicel nog circa 48 uur nodig om rijp genoeg te zijn om door een spermacel gepenetreerd te kunnen worden;

    Sperma blijft circa 48 uur na de dekking actief (diepvriessperma korter). Uit de beschrijving van de cyclus van de teef blijkt, dat de progesteronspiegel in het bloed alleen zal kunnen stijgen, als er een eicelsprong heeft plaats gevonden! Maar een eerste lichte stijging van de progesteronspiegel vindt al plaats vóór de ovulatie.

    Hoe lang vloeit een teefje?

    Met ‘loopsheid’ wordt de periode aangeduid waarin het lichaam van de teef zich voorbereidt om gedekt te kunnen worden. De hormoonspiegels veranderen, waardoor er lichamelijke veranderingen en ook gedragsveranderingen ontstaan. Een teef wordt meestal twee keer per jaar loops, hoewel er rassen zijn waarbij dit maar eens per jaar gebeurt (zoals de Basenji en wolfshonden). De periode van loopsheid duurt gemiddeld ongeveer drie weken.

    Tijdens die drie weken is de teef maar enkele dagen echt vruchtbaar; het is echter niet zo eenvoudig om zeker te weten welke dagen dat zijn. De eerste loopsheid treedt op als het teefje in de puberteit is gekomen.

    Dit is voor kleinere rassen meestal op een leeftijd tussen zes en tien maanden, voor grotere rassen tussen tien en zestien maanden en voor sommige hele grote rassen soms nog ietsje later. Als een teefje op een leeftijd van twee jaar nog niet loops is geweest, is dat een reden om naar de dierenarts te gaan.

    • Teefjes kennen geen menopauze zoals de mens;
    • Ze blijven hun hele leven hun cyclus houden en worden dus ook nog op hoge leeftijd loops;
    • Wel neemt de vruchtbaarheid af met de jaren;
    • De cyclus die de teef doormaakt bestaat uit vier fasen;

    Hoe lang elke fase precies duurt kan per ras, per teef en ook per cyclus verschillen. De eerste twee fasen, pro-oestrus en oestrus, worden samen vaak de ‘loopsheid’ genoemd. Pro-oestrus : Dit is een voorbereiding op de vruchtbare periode. Deze fase duurt een paar dagen tot twee weken lang.

    De vulva (de uitwendige geslachtsdelen) begint op te zwellen, de teef krijgt bloederige afscheiding en gedraagt zich vaak onrustig. Ze is nog niet bereid om te paren. Oestrus : Dit is de eigenlijke ‘loopsheid’: de periode waarin de eisprong plaatsvindt en de teef dus vruchtbaar is.

    Dit duurt zo’n vier tot vijftien dagen. De afscheiding neemt af en de teef is nu wel bereid om te paren. Ze gaat hiervoor staan met haar staart opzij. Behalve voor reuen kan de teef nu ook interessant ruiken voor andere teven. Metoestrus (of post-oestrus) : De teef staat nu geen dekking meer toe.

    • Dit is de periode dat de teef drachtig is als zij gedekt is;
    • Als ze niet gedekt is, is de teef schijndrachtig (schijnzwanger);
    • Het lichaam keert dan in deze periode langzaam weer terug naar de rusttoestand;

    Dit duurt zo’n zes tot tien weken. Anoestrus : Dit is de periode van rust. Dit duurt gemiddeld ongeveer 100 tot 140 dagen. Bij grote rassen kan dit langer duren. Een uitzondering daarop is de Duitse Herder die juist een korte periode van anoestrus heeft. De loopsheid is te herkennen aan uiterlijke kenmerken en aan het gedrag van de teef.

    Het is niet bij elke teef even duidelijk te zien wanneer de loopsheid begonnen is. De vulva zwelt op en de teef verliest bloederige afscheiding. Bij de ene teef is dit echter duidelijker merkbaar dan bij de andere.

    Sommige teefjes zijn heel schoon en wassen het bloed steeds weg, waardoor u het misschien niet opmerkt, andere doen dit niet waardoor de loopsheid u sneller opvalt. De teef is vaak meer afgeleid, onrustig en soms humeurig. De teef ruikt nu erg aantrekkelijk voor reuen, die haar zullen proberen te benaderen.

    Veel aandacht van andere honden kan voor u dus een teken zijn dat u op moet gaan letten! Eerst zal ze hen nog wegjagen, later wil ze paren. Ze zal ook wat vaker plassen om haar geur te verspreiden. Als uw teefje loops begint te worden, is er een aantal praktische zaken om rekening mee te houden.

    Uw teefje kan afgeleid en onrustig zijn doordat ze last heeft van haar hormonen. Dit is dus niet de periode om een lastige training te beginnen of hoge eisen aan haar te stellen. Prestaties in sport en training zullen minder zijn en bovendien mag u vaak niet deelnemen aan wedstrijden.

    Natuurlijk moet u ook in deze periode geen gedrag toestaan dat u anders ook niet wilt zien, maar overvraag haar in deze periode niet. Dat loopt alleen maar uit op frustratie. Houd uw teefje aan de lijn! Het is moeilijk om te bepalen wat precies de vruchtbare dagen zijn, en om te voorkomen dat ze gedekt wordt, kunt u haar nu niet los laten lopen.

    Bovendien is er een risico dat zij wegloopt en veel minder goed luistert dan anders. Loop niet met uw loopse teef door een losloopgebied. Reuen ruiken al van heel ver dat zij loops is en zullen op haar afkomen. En ook al zijn zij normaal gesproken gehoorzaam en goed opgevoed, de werking van hormonen is zo sterk dat hun eigenaar ze vaak niet terug zal kunnen roepen.

    Voorkom dus situaties waarbij uw teefje belaagd wordt door aanbidders en u uw best moet doen om de reuen van haar lijf te houden. Om deze reden kan het ook handiger zijn om de uitlaattijd van uw hond wat aan te passen en op minder drukke tijden, in minder drukke gebieden te lopen.

    Verschoon regelmatig de dekens uit de hondenmand. Als uw teefje veel last heeft van afscheiding kan het prettig zijn om een loopsheidbroekje te kopen. Dit kan worden aangetrokken als de teef binnenshuis is, waarmee u vlekken op vloer en bekleding voorkomt.

    Denk echter niet dat een broekje uw teef beschermt tegen een ongewenste dekking! Schijndracht is een natuurlijk verschijnsel. Dit kan in de natuur gunstig zijn, omdat de niet gedekte teven zo kunnen helpen bij het opvoeden en zogen van de jongen in hun groep.

    Hormonaal gezien is elke teef na de loopsheid ‘schijndrachtig’, omdat de hormoonspiegels die tijdens de loopsheid omhoog zijn gegaan, langzaam weer moeten worden afgebouwd. Vaak merkt de eigenaar daar niets van. Bij sommige teven zijn de symptomen echter sterk en lijken op een echte dracht.

    De teef kan dan ander gedrag gaan vertonen: speeltjes verzamelen en bezitterig zijn (soms zelfs agressief omdat ze haar ‘pups’ wil verdedigen), erg aanhankelijk of juist humeurig zijn, een nest willen maken, janken, weinig energie hebben, depressief gedrag, minder goed eten en soms minder drinken.

    Soms gaat de teef melk produceren, en doordat zij de melkklieren likt, houdt zij dit zelf in stand. De buik is vaak wat opgezwollen. Meestal gaat een schijndracht vanzelf weer over en heeft de teef er niet al te veel last van, maar soms kan ze zich slecht voelen, duurt het erg lang en blijft ze melk geven.

    Kan een hond langer dan 3 weken loops zijn?

    Re: Hond is al 5 weken loops – Geplaatst: 10-11-10 14:35 Geen enkele hond is het zelfde. Sommige honden zijn ‘maar’ 3 weken loops, en andere honden kan het wel tot 6 weken duren! Toevallig heb ik er gister les in gehad (over voortplanting en dan met name loopsheid/castratie etc. ) En gemiddeld genomen duurt de cyclus van een hond 6 maanden (dit kan altijd verschillen per hond!) dan zijn ze gemiddeld 4 weken loops (dit kan ook verschillen per hond).

    Je hoeft veder niets aan je hond te merken (váák zijn ze wel veel aanhankelijker en rustiger) En als het nou over 1. 5 week nog zo is zou ik zeker even langs gaan!! Nou even een vraagje. Is het bloeden wel minder geworden dan in ‘t begin? Ik hoop dat ik je een beetje heb geholpen.

    Maar ben natuurlijk geen DA! Veel succes!.

    Hoe voelt een hond zich als ze loops is?

    Hoe kun je zien dat je hond loops is? – Loopsheid gaat gepaard met zowel lichaams- als gedragsveranderingen. Lichamelijk herken je de loopsheid aan een licht opgezwollen vulva en een bloederige afscheiding. Bij sommige honden zie je niets van die afscheiding omdat de hond zichzelf continu wast.

    Een loopse teef is vaak wat onrustig, afgeleid en een beetje humeurig. Ze zal ook vaker kleine plasjes laten tijdens het uitlaten om haar geur te verspreiden. Vaak is de eetlust van een loopse teef ook wat minder.

    Loopsheid uit zich bij iedere hond anders. Aan sommige honden merk je vrijwel niets. Deze zogenaamde stille loopsheid is veel lastiger te herkennen. Tip:  je kunt ook aan andere honden merken dat je hond loops is. Andere honden (ook teefjes) zijn namelijk vaak erg geïnteresseerd in loopse honden.

    Wat te doen als hond loops is?

    Voortekenen loopsheid herkennen – Tijdens de loopsheid verandert het gedrag van je hond en de honden om haar heen. Je teefje kan meer gaan snuffelen en eerder van zich af snauwen. Veel teefjes maken opeens heel vaak kleine plasjes, om zo hun geur goed te verspreiden. Ze zal voor reuen aantrekkelijk gaan ruiken, maar ook andere teven kunnen nieuwsgierig worden. Een loopse teef heeft een opgezwollen vulva (soort schaamlippen) en verliest bloed.

    Hoe zichtbaar de loopsheid is, verschilt per teef, de ene is heel schoon en wast direct iedere druppel bloed weg en de ander laat het gewoon lopen. Let dus goed op als je hond of andere honden zich ‘vreemd’ gaan gedragen.

    Door met een schoon wc papiertje te vegen kun je bij twijfel zien of je teefje al bloed verliest.

    Wat kost sterilisatie teef?

    Kosten sterilisatie hond en poes – De kosten van de sterilisatie van een hond of is vaak duurder dan de castratie. De ingreep van sterilisatie is namelijk gecompliceerder dan castratie. Ook bij sterilisatie geldt dat de behandeling per hond of kat, maar ook per dierenarts verschilt.

    Hebben honden pijn als ze ongesteld zijn?

    Eenmaal volwassen worden de meeste teven tweemaal per jaar loops. De eerste loopsheid kunt u verwachten tussen de zes maanden en een jaar. Voordat een teef loops wordt is vaak al wat ander gedrag te zien. Ze snuffelen meer, plassen wat vaker en ze gaan ook al een beetje anders ruiken. Dit kun je vaak merken aan het gedrag van de reuen in de buurt.

    De vulva gaat opzetten en dan begint de loopsheid met wat bloedverlies. De eerste dag waarop je een druppeltje bloed vindt, wordt geteld als de eerste dag van de loopsheid. Het bloedverlies duurt meestal een dag of tien.

    Daarna wordt het donkerder van kleur en vervolgens wordt de uitvloeiing heel licht. Veel mensen denken dan dat de loopsheid over is maar vaak is dat juist het moment van dekrijp zijn. Gemiddeld is dat rond de twaalfde dag van de loopsheid. Maar niet elke teef trekt zich iets aan van gemiddelden.

    Sommigen zijn dekrijp op de vijfde dag en anderen weer op de 20ste dag van de loopsheid. Als je er dus zeker van wilt zijn dat ze niet gedekt wordt, hou dan de teef aan de lijn totdat de uitvloeiing na een week of drie geheel verdwenen is.

    Je kunt dit controleren m. een papieren zakdoek o. Waarschuw ook de eigenaren van de reuen in de buurt dat je teef loops is en ga ergens anders wandelen. Zo verklein je de kans op “ongelukjes”. Vindt er per ongeluk toch een dekking plaats, probeer reu en teef dan niet uit elkaar te trekken.

    Dat heeft geen zin meer want de dekking heeft dan toch al plaatsgevonden en je loopt kans op beschadigingen die heel pijnlijk zijn voor de hond. Ga wel even met de teef naar de dierenarts als een nestje niet gewenst is.

    Tijdens de loopsheid zijn sommige teven wat knorrig. Anderen zijn weer heel stil en hebben buikpijn. En weer anderen gaan heel slecht eten. Goed om even te weten. Is uw hond loops, dan mag de hond het terrein niet betreden ..

    Hoe herken je eerste loopsheid?

    Uiterlijke kenmerken loopse teef De vulva van de teef is tijdens de loopsheid dikker en meer gezwollen. Je teefje verliest bloed uit de vulva. Dit kan eventueel opgevangen worden door loopsheidbroekjes. Mensen kunnen het niet ruiken, maar reutjes zijn gek op de geur van een loopse teef.

    Wat zijn de symptomen van loopsheid?

    Welke periode is een hond vruchtbaar?

    Inleiding Onderstaand verhaal gaat voornamelijk over vruchtbaarheidsproblemen bij de teef. Maar daarvoor is het zinvol eerst wat dieper op de loopsheid zelf in te gaan. De loopsheid is de vruchtbare periode van de teef. Deze periode kenmerkt zich doordat de vulva meer is opgezwollen als normaal en de teef hieruit druppeltjes bloed verliest.

    • Tijdens deze periode kan ze gedekt worden;
    • De eerste loopsheid treedt wanneer de teef tussen de 6 en18 maanden oud is;
    • Verschijnselen van loopsheid • de vulva zwelt op;
    • • de reuen raken erg geïnteresseerd in de teef;

    Omgekeerd stelt de teef daar nog weinig prijs op. • na enkele dagen begint de teef bloeddruppeltjes te verliezen: dat is de eerste dag van de loopsheid, de pro-oestrus. Deze duurt zo’n 9 dagen. • tussen de 9e-12de dag van de loopsheid is de hond vruchtbaar: dit noemen we de oestrus.

    Dit is dus de periode waarin ze kan na dekken of inseminatie drachtig kan worden. In deze periode, die zo’n 9 dagen duurt, worden reuen niet meer door de teef weggejaagd. De teef probeert zelfs te ontsnappen om op zoek te gaan naar de reu! In deze oestrus vindt ook de eisprong plaats.

    • na de vruchtbare periode gaat de uitvloeiing stoppen, wordt vaak wat bruiner, de vulva gaat weer slinken en de teef snauwt weer de reuen af: de metoestrus is begonnen. Deze periode duurt pakweg 2 maanden. De teef is nu niet meer vruchtbaar. • De anoestrus -fase is hiermee aangebroken.

    1. Deze duurt zo’n 3 maanden, waarna weer een nieuwe cyclus begint;
    2. Vruchtbaarheidsproblemen Onderzoek en behandeling van vruchtbaarheidsproblemen is vaak nodig wanneer een teef na verschillende dekkingen niet drachtig is geworden;

    Ook kan om hulp worden gevraagd bij het bepalen van het juiste tijdstip van dekking als de dekreu op grote afstand woont. Vruchtbaarheidsproblemen kunnen verschillende oorzaken hebben. Deze kunnen veroorzaakt worden door infecties van de baarmoeder ( baarmoederontsteking, pyometra ), maar ook op afwijkingen die gelegen zijn buiten het geslachtsapparaat, zoals bij hypothyreoidie (te trage schildklierwerking) en soms ook bij de Ziekte van Cushing.

    1. Ook zijn er afwijkingen aan het vrouwelijk geslachtsapparaat welke geen algemene ziekteverschijnselen geven of zijn er anatomische afwijkingen;
    2. Oorzaken onvruchtbaarheid Hieronder wordt een aantal oorzaken besproken welke tot gevolg kunnen hebben dat een teef na dekking of inseminatie niet drachtig wordt (‘leeg blijft’ zoals de fokker dat noemt);

    Dekking op het verkeerde tijdstip Het optimale tijdstip van dekken of insemineren kan het meest betrouwbaar worden bepaald door het meten van het progesterongehalte in het bloed. Dit kan kwantitatief worden bepaald (dan meet je dus exact de waarde van de hoeveelheid progesteron) of kwalitatief.

    Bij dat laatste is een verandering van kleur te zien in de test. Ook kan het moment van dekken redelijk goed worden geschat m. vaginoscopie door de dierenarts. Hierbij wordt een speculum in de schede van de teef gebracht en wordt het slijmvlies beoordeeld.

    Is de hond niet loops, dan is dit slijmvlies roze en niet gezwollen. Aan het begin van de loopsheid is het dat gezwollen, bleek en glad. Tussen de plooien zie je bloederig vocht. Rond het optimale tijdstip van dekken in de loopsheid is de zwelling van het slimvlies nog minder en komt het slijmvlies er wat gekreukter uit te zien, als crepepapier met lage fijne plooitjes.

    Je kunt niet vaststellen wanneer de eisprong gaat plaatsvinden. Tenslotte kan ook met een uitstrijkje van de vagina het juiste moment van dekken worden bepaald. Afwijkend verloop van de dekking Soms geschiedt de dekking bij een teef met vruchtbaarheidsproblemen niet normaal.

    Zo kan de dekking in het geheel niet lukken, of het gebeurt juist met veel dwang of er is helemaal geen koppeling geweest. De oorzaken hoeven niet altijd bij de teef te liggen. De reu kan onervaren zijn, maar ook andere factoren (gedragsproblemen, afwijkende bouw) kunnen een rol spelen.

    • Bij de teef kan ook onervarenheid een rol spelen, maar tevens vaginale afwijkingen;
    • En ook kan onervarenheid de eigenaar parten spelen en kan hij/zij de teef op een fout tijdstip aanbieden aan de reu;
    • Sommige rassen hebben relatief veel dekproblemen, zoals de Franse en de Engelse Buldog en de NewFoundlander;

    Soms kan het wel eens helpen wanneer een ervaren hulp bij de dekking aanwezig is. Eventueel kan kunstmatige inseminatie worden toegepast. Leeftijd van de teef Gemiddeld na het 8e levensjaar van de teef neemt de vruchtbaarheid af. Tegelijkertijd nemen daarmee ook problemen tijdens de dracht, rond de geboorte en de periode er na toe.

    Hoeveel dagen wil een teef gedekt worden?

    Het bepalen van het juiste dekmoment bij de teef. G emiddeld worden teven eens in de zes maanden loops. Bij kleine honden is het loopsheid interval vaak korter en bij reuzenrassen wat langer. T ijdens deze loopsheid is de teef maar enkele dagen bereid zich te laten dekken en ook maar enkele dagen vruchtbaar.

    Voor een fokker is het dus van essentieel belang om dit handjevol vruchtbare dagen van zijn teef te herkennen, immers een gemiste dekking betekend een vertraging in het fokprogramma van een half jaar. Nu zal de loopsheid zelf niet gauw gemist worden, de teef verliest bloed, de vulva is opgezwollen en ze is aantrekkelijk voor reuen.

    Echter het juiste dektijdstip bepalen is veel moeilijker, zeker als er geen (ervaren) dekreu in de buurt is. Gelukkig is er een betrouwbare test op de hoeveelheid progesteron ( zwangerschapshormoon) in het bloed van de teef. Aan het begin van de loopsheid is er een lage progesteronwaarde.

    Deze waarde stijgt snel vlak voor en tijdens de eisprong. Meestal is een teef dekrijp op de dertiende dag van de loopsheid, maar er zijn grote individuele verschillen. In de praktijk zien we teven die op de 9e dag al vruchtbaar zijn, maar uitschieters naar de 18e dag zijn ook geen uitzondering.

    Hierbij noemen we de dag dat de teef bloed gaat verliezen de eerste dag van de loopsheid. Het juiste moment om te dekken is er als er een eisprong volgt. Het bloeden wordt dan minder, de zwelling van de vulva is maximaal en de teef is “dekrijp”. Ze zal zich aanbieden aan de reu, waarbij ze haar achterkant presenteert en de reu toestaat de vulva te besnuffelen en te likken.

    • Ook zal ze stil blijven staan als de reu haar bespringt;
    • Bij sommige teven kan het dekmoment door diverse oorzaken erg lastig te bepalen zijn;
    • Soms is er amper vulvazwelling en bloedverlies;
    • Een heel angstige of dominante teef kan ontwijkend op de reu reageren, waardoor er geen dekking mogelijk lijkt;

    Als het dekoptimum dan maar bekend is dan kan Kunstmatige Inseminatie ( KI) worden toegepast. De resultaten zijn over het algemeen iets minder goed ( ongeveer 80% drachtigheid) dan na een natuurlijke dekking ( ongeveer 90% drachtigheid) wanneer in beide situaties een progesteronbepaling wordt gedaan.

    1. Ook voor teven die naar een reu moeten worden gebracht die niet in de buurt woont is het verstandig om het dekmoment middels progesteronbepaling te bepalen;
    2. Hoewel het ook heel vaak goed gaat als de teef een paar dagen “op bezoek gaat” bij de reu;

    Maar vaak is deze situatie niet gewenst door de reu of teef eigenaar. Normaliter laten wij op dag 7 of 8 de eerste keer progesteron bepalen. Het progesterongehalte is in het begin van de loopsheid ( de pro-oestrus) laag. Meestal onder de 2 ng/ml. Tijdens de ovulatie stijgt de waarde snel naar een waarde van 4-8 ng/ml.

    • Het is belangrijk om te weten dat eicellen 2-3 dagen nodig hebben om te rijpen na de eisprong voor een optimaal dekmoment;
    • Sperma heeft ook een rijpingsfase nodig en is in staat om een teef tot 4-6 dagen na een dekking te bevruchten;

    Te vaak en te snel dekken is dus niet verstandig! Wij geven bij de onderstaande waarden de volgende adviezen: Progesteronwaarde lager dan 2 ng/ml- na 2 dagen hertesten. ( soms zelfs na 3 dgn) Progesteronwaarde van 3-7 ng/ml- na 1 dg hertesten Progesteronwaarde 8-9- de volgende dag dekken Progesteronwaarde > 10 ng/ml dan dezelfde dag dekken.

    Andere methoden, zoals het maken van uitstrijkjes, of glucosebepalingen in vaginaal slijm geven wel een indruk of de teef loops is, maar zijn beslist niet betrouwbaar voor dektijdstipbepaling. Wij kunnen de progesteron waarde in de kliniek vaststellen.

    Hierdoor hebben met ongeveer 1. 5 uur al een uitslag (dit kan in het weekend wat langer duren). Wilt u een afspraak maken om de progesteron waarde van uw teef vast te stellen, bel dan met 0341-353451. Daan Kranendonk , Dierenkliniek Putten.

    Heeft een hond pijn als ze loops is?

    Symptomen van loopsheid – Tekenen van loopsheid bij de hond zijn:

    • Verlies van bloed uit de vulva
    • Zwelling van de vulva
    • Het teefje is aantrekkelijk voor reuen
    • Het doen van kleinere plasjes
    • In sommige gevallen minder eetlust

    Tijdens de loopsheid hoeft het teefje niet altijd bovenstaande tekenen te laten zien. Dit wordt ook wel een stille loopsheid genoemd en is lastiger te herkennen.

    Wat te doen bij een loopse hond?

    Hoe herken je eerste loopsheid?

    Voortekenen loopsheid herkennen – Tijdens de loopsheid verandert het gedrag van je hond en de honden om haar heen. Je teefje kan meer gaan snuffelen en eerder van zich af snauwen. Veel teefjes maken opeens heel vaak kleine plasjes, om zo hun geur goed te verspreiden. Ze zal voor reuen aantrekkelijk gaan ruiken, maar ook andere teven kunnen nieuwsgierig worden. Een loopse teef heeft een opgezwollen vulva (soort schaamlippen) en verliest bloed.

    • Hoe zichtbaar de loopsheid is, verschilt per teef, de ene is heel schoon en wast direct iedere druppel bloed weg en de ander laat het gewoon lopen;
    • Let dus goed op als je hond of andere honden zich ‘vreemd’ gaan gedragen;

    Door met een schoon wc papiertje te vegen kun je bij twijfel zien of je teefje al bloed verliest.

    Wat kost het om een hond te laten steriliseren?

    Kosten sterilisatie hond en poes – De kosten van de sterilisatie van een hond of is vaak duurder dan de castratie. De ingreep van sterilisatie is namelijk gecompliceerder dan castratie. Ook bij sterilisatie geldt dat de behandeling per hond of kat, maar ook per dierenarts verschilt.