Hoe Noem Je Een Hond Die Zwanger Is?

Hoe Noem Je Een Hond Die Zwanger Is

De dracht of zwangerschap van de hond – Na een succesvolle dekking wordt de teef  zwanger van 1 tot soms wel 15 pups. Vaak hebben grotere honden grotere nesten dan kleine hondenrassen. Een teef is gemiddeld 64 dagen drachtig , maar er bestaat een grote spreiding.

De dracht duurt normaliter tussen de 57-69 dagen. Vaak bevalt een hond wat eerder bij een groot nest. In het begin is de dracht uitwendig nog niet goed zichtbaar. Naarmate de dracht vordert neemt de buikomvang toe.

Natuurlijk hangt dit ook sterk af van het aantal pups dat de hond bij zich draagt. De melkklieren van de teef worden groter en vlak voor de bevalling kan er al melkproductie plaats vinden. De bevalling zelf is een sterke stimulus voor de melkklieren om melk te gaan produceren doordat het hormoon prolactine dan vrijkomt welke ervoor zorgt dat de melkklieren melk gaan produceren en de baarmoeder samentrekt.

Wat moet je doen als je hond zwanger is?

Is mijn hond schijnzwanger of zwanger?

Naast de symptomen van schijnzwangerschap kan je ook aan de gedragsveranderingen zien of je hond zwanger of schijnzwanger is. Gedragsveranderingen die zichtbaar worden bij een (schijn) zwangerschap van jouw hond zijn onder andere nestdrang, rusteloosheid, minder interesse om actieve dingen te ondernemen.

Hoe lang mag een hond persen?

Wanneer contact opnemen met de dierenarts – Het is voor eigenaren soms moeilijk te bepalen wanneer het te lang duurt tijdens de bevalling en wanneer er contact opgenomen moet worden met een dierenarts. Enkele richtlijnen zijn: • Bij de eerste pup mag de teef, na het breken van de vliezen, tot 45 minuten (flink) persen of 1 tot 2 uur lang af en toe persen.

Als het langer duurt, neem contact op met de dierenarts. • Bij elke volgende pup mag de hond tot 30 minuten flink persen, als de teef langer hard aan het persen is, neem contact op met de dierenarts. • De tijd tussen twee pups kan vrij lang zijn, als er af en toe geperst wordt kan dit vaak wel 2 uur zijn.

Daarnaast is het bij grote nesten deze periode vaak nog langer waarbij vaak gezien wordt dat de teef tussendoor gaat slapen.

Wat is eclampsie bij honden?

“Eclampsie is een probleem met spierspasme en koorts dat voor kan komen bij teefjes in de periode van de bevalling tot het afspenen van de puppies. Eclampsie treedt vooral op 2 a 3 weken na de geboorte, in de piek van de zoogperiode. Maar, het kan ook direct na de bevalling plaatsvinden en het kan pas na vier tot zes weken na de bevalling plaatsvinden.

  • De oorzaak van eclampsie in teefjes is een laag calciumgehalte in het bloed, eventueel gecombineerd met een laag bloedsuikergehalte;
  • Het is van groot belang dat het calcium gehalte in het bloed op een constant niveau gehouden wordt;

Het moet niet te hoog en ook niet te laag zijn. Het is moeilijk en ongebruikelijk dat het calciumgehalte te hoog is. Maar het komt wel veelvuldig voor dat het calciumgehalte daalt en wanneer het daalt: dan spreken we van eclampsie. Signalen en symptomen: *Het begint meestal met een teef die haar interesse verliest in de puppies *Daarna wordt zij rusteloos, nerveus en begint snel te ademen/hijgen *Vervolgens gaat de hond trillen en waggelen *Wanneer ze niet behandeld wordt, zal ze tegen de grond gaan en zeer ernstige spiersamentrekkingen krijgen (over haar gehele lichaam) *Deze spiertrekkingen veroorzaken een snelle en extreme verhoging van de lichaamstemperatuur tot 41 graden en meer *Wanneer de spierspasmes en stuiptrekkingen niet behandeld worden, lijdt dit tot coma en de dood *In sommige rassen is het eerste signaal dat de teef agressief wordt richting de puppies – dit gebeurd bijv.

wel bij Bull Terriers Wanneer een teefje lacteert kan het heel moeilijk voor haar zijn om het calciumgehalte in haar bloed constant te houden want het calcium loopt letterlijk van haar bloed in haar melk.

En wanneer het calcium in haar melk loopt, moet zij de calcium ook weer vervangen. En waar haalt zij deze vervangende calcium vandaan? Twee plaatsen: uit haar voedsel en uit haar botten. En zij is het meest afhankelijk van de calcium in haar botten. Maar, wanneer er niet genoeg calcium in haar botten ligt opgeslagen of wanneer er geen hormoon aanwezig is dat de calcium uit haar botten haalt (naar haar bloed), dan zal het calciumgehalte in haar bloed dalen en zal zij eclampsie ontwikkelen.

Met andere woorden: eclampsie kan ontstaan doordat er te weinig calcium in de botten ligt opgeslagen of omdat het hormoonsysteem, dat het calcium uit de botten haalt, niet goed functioneert. Dat betekent dat als we de oorzaak van eclampsie willen begrijpen, dan moeten we leren begrijpen waarom het calciumgehalte in de botten te laag is en moeten we leren begrijpen waarom het hormoonsysteem niet goed functioneert.

Het calciumgehalte in de botten te laag: dat wordt meestal veroorzaakt doordat de hond een levenlang een calcium-arm dieet gevoerd is. Het is niet ongebruikelijk dat een calcium-arm dieet aan meerdere generaties honden wordt gevoerd (denk aan een ‘all meat dieet’ dat bijv.

vaak aan hele kleine hondjes gevoerd wordt). Iedere generatie krijgt een steeds groter tekort aan calcium in de botten. En dit resulteert weer dat iedere generatie gevoeliger wordt om eclampsie te ontwikkelen.

Wanneer eclampsie in een bepaalde lijn vaak wordt gezien zijn eigenaren en dierenartsen snel geneigd te geloven dat dit een genetisch probleem is. Maar, dat is het dus niet. Maar, het probleem is niet alleen een tekort aan calcium in het dieet. Ook het verlies van calcium is een probleem.

Dieten met een hoog eiwit gehalte veroorzaken dat calcium versnelt het lichaam verlaat. Dit veroorzaakt dus een vermindering van calcium in de botten. Het eind resultaat is dat een teef die een heel levenlang een calcium-arm/calcium-verminderend dieet gevoerd krijgt hele slechte calcium reserves in de botten heeft.

Je kunt je voorstellen dat als een teefje met zulke slechte calcium reserves ook haar reserves aan begint te spreken tijdens het lacteren dat er simpelweg niet genoeg calcium aanwezig is om in haar behoefte te voorzien. In dit geval is het niet eens voldoende om over te schakelen naar het BARF dieet.

  • Nog het BARF dieet nog een commerciele voeding kan haar snel genoeg van voldoende calcium voorzien;
  • Ze heeft nu een hoge oplosbare, hoge concentraties van kunstmatige calcium (supplementen) nodig;
  • Tenzij dit calcium in hoge en constante hoeveelheden wordt gegeven, zal het calciumgehalte in haar bloed dalen en zal zij eclampsie ontwikkelen;

Houdt ook in het achterhoofd dat een hond die slecht gevoerd wordt ook andere voedingsstoffen tekort kan komen. Bijvoorbeeld: wanneer de hond met het calcium-arme ‘all meat diet’ gevoerd wordt, zal dit dieet ook arm in vitamine D zijn en wanneer de teef nooit in de zon komt, kan zij ook een tekort aan vitamine D hebben opgelopen.

Er is ook het hormoon probleem. En waarom is het hormoonsysteem van de teef verstoord? Het probleem is dat de teef niet het parathormoon (parathyroïd hormoon) kan aanmaken. Dit hormoon zorgt ervoor dat het calcium uit de botten haalt om het calciumgehalte in het bloed op peil te houden.

Wanneer de eigenaar/fokker nu veel kunstmatig calcium (calciumsupplementen) aan de teef geeft, tijdens de zwangerschap, dan is dat een signaal voor de parathormoonklier dat het parathormoon niet nodig is. Wanneer de teef melk aanmaakt voor haar puppies, komt er in dit geval geen parathyroïd hormoon vrij.

Het calciumgehalte in het bloed daalt, er wordt geen calcium uit de botten onttrokken en teef zal nu heel snel eclampsie ontwikkelen. De enige manier om nu eclampsie in deze situatie te voorkomen is om blijvend een hoog oplosbare vorm van calcium te blijven toedienen tijdens het zogen.

Eclampsie ontstaat meestal in de piek van de zoogperiode wanneer de pups groot en hongerig zijn en zelf nog geen vast voedsel eten, maar wel veel van mamma’s melk drinken. Deze periode drukt zeer zwaar op de calciumreserves in moeders botten. Eclampsie komt vaker voor bij teefjes die al meerdere nestjes hebben gehad.

  • Bij ieder nestje wordt er weer opnieuw een enorm beroep gedaan op moeders calcium reserve;
  • Eclampsie komt over het algemeen vaker voor bij teefjes die grote nesten hebben;
  • Want, een groot nest doet een groter beroep op de calciumreserves in moeders botten;
See also:  Wanneer Wordt Hond Rustiger?

Dus, hoe lossen we het eclampsie verhaal op? 1)Geef een levenlang het BARF dieet 2)Geef GEEN calciumsupplementen gedurende de zwangerschap (geef minder botten, meer vlees/orgaanvlees, gezonde olieen en groentes) 3)Geef extra calcium (botten!) gedurende de zoogperiode, NIET daarvoor Wanneer je een teefje hebt die aan eclampsie lijdt, zal ze mogelijk altijd vatbaar blijven.

Het is namelijk heel moeilijk om calciumopslag in de botten te verbeteren, vooral nadat er meerdere generaties calciumarme dieten zijn gevoerd. Het kan diverse generaties duren om dit probleem weer opgelost te krijgen.

Maar, het is belangrijk om niet op te geven. Je kunt nogmaals met de teef fokken en ze kan best verbeteren. Je kunt de hoeveelheid calcium die opgeslagen ligt in de botten vergroten en je kunt de werking van de parathormoonklier verbeteren. Het enige dat je hoeft te doen is de teef op het BARF dieet te zetten.

Heeft een hond pijn bij bevalling?

De baarmoeder en baarmoederhals bereiden zich voor op de bevalling met kleinere samentrekkingen die voor jou mogelijk niet zichtbaar zijn. De vulva van je hond begint te zwellen in voorbereiding op de bevalling. Tijdens deze fase kunnen honden erg onrustig zijn en gaan hijgen en rillen.

Wat mag een drachtige hond niet doen?

Tijdens de zwangerschap mag je teef niet alles eten. Sommige voedselbestanddelen bevatten schadelijke stoffen voor de ongeboren pups en zijn nadelig voor hun groei. Zo mag je teef geen rauw voedsel of slachtafval eten. Rauw voedsel dat ingevroren is geweest, mag wel.

Waar zitten de pups in de buik?

VAN FOETUS TOT PUP Op deze pagina laten wij u de ontwikkeling in de baarmoeder per week zien. Week 9 (57 tot 63 dagen) Dit is de laatste week van de dracht en is behoorlijk zwaar voor de teef. Vanaf dag 57 kunnen ze worden geboren zonder problemen. Hieronder een foto van een foetus van 60 dagen oud. Week 8 (50 tot 56 dagen) Er is niet veel nieuws te melden deze week. Groeien, groeien en nog eens groeien is wat de pups nu doen. Door de groei van de pups ontstaat er steeds meer plaatsgebrek in de buik van de teef waardoor de maag in verdrukking kan komen waardoor de teef wat minder eetlust kan hebben. De beweging van de pups zijn nu goed voelbaar. Week 7 (43 tot 49 dagen) In deze week begint het skelet van de foetus steviger te worden en is het skelet vanaf ongeveer 43 dagen te zien op röntgenfoto’s. Aan het einde van deze week kun je voor het eerst de pups voelen bewegen. De haren op de buik van de teef beginnen uit te vallen zodat de pups als ze zijn geboren goed kunnen drinken. Hieronder een plaatje van een pup in de vruchtkamer. Het buitenste vruchtvlies wordt chorion genoemd.

  • Hieronder een foto van een foetus van 55 dagen oud;
  • Het binnenste vruchtvlies, het amnion, is met een vloeistof (vruchtwater) gevuld en hierin bevindt zich het embryo;
  • Tussen het amnion en chorion zijn de allantois en dooierzak gelegen;

De allantois staat door middel van een buis, die door de navelstreng loopt, de urachus, met de blaas in verbinding. De dooierzak is op vergelijkbare wijze door de dooierzaksteel met de darm verbonden. Beide  verbindingen blijven in de navelstreng tijdens het gehele embryonale stadium intakt, hoewel de dooierzak in een later stadium dichtgroeit.

  1. De allantois vergroeit in de ene kant met het amnion en aan de andere kant met het chorion;
  2. Bij de geboorte zijn slechts twee vruchtvliezen te zien aangezien de dooierzak in de nageboorte moeilijk terug te vinden is;

De navelstreng van de vrucht doorboort het amnion en de bloedvaten van de navelstreng kunnen zich dus vertakken bij het chorion. Dit buitenste vruchtvlies vormt samen met het slijmvlies van de baarmoederwand de placenta of moederkoek. Week 6 (36 tot 42 dagen) Na zes weken heeft de foetus het uiterlijk van een miniatuurhondje. Huidskleur, haar, nagels en oogleden zijn te onderscheiden. Het skelet is zichtbaar op röntgenfoto’s en de schedel kan worden gevoeld. Vanaf dit moment tot aan de geboorte is groeien het enige wat de foetus doet. Hij is voor zijn voeding afhankelijk van de placenta en zijn longen zijn nog niet klaar om zuurstof op te nemen. Week 5 (29 tot 35 dagen) De foetus groeit nu van 18 mm naar 30 mm. De ontwikkeling van de organen loopt op zijn einde en de foetussen zijn nu minder vatbaar voor invloeden van buitenaf. De foetussen gaan nu meer op een pup lijken en tanden, snorharen, tenen en nagels zijn volop in ontwikkeling. Ook is het geslacht vanaf nu bepaald.

  • Hieronder een foto van een 39 dagen oude foetus;
  • De ogen die voorheen nog open waren sluiten zich nu en de huidskleur begint zich te ontwikkelen;
  • Het gewicht van de teef gaat nu toenemen en de puppen gaan zich draaien;

De hoeveelheid vruchtwater neemt sterk toe in deze fase. De pups zijn verpakt in vliezen. Deze vruchtvliezen hebben een zeer belangrijke functie. Het buitenste vlies wordt chorion genoemd. Het binnenste vlies wordt amnion genoemd en daarin bevindt zich de pup.

Tussen het amnion en chorion zitten nog het allantois en de dooierzak. De positie van de foetus in de baarmoeder kan invloed hebben op de grootte en gezondheid van de latere pup. De beste positie is in het midden van de baarmoederhoorn omdat hier de placenta het best tot ontwikkeling komt.

Hoe groter en beter de aanhechting van de placenta, hoe beter de groeiende foetus gevoed zal worden. Ook kan de positie van de foetus in de baarmoeder en wie er naast ligt invloed hebben op het latere gedrag van de pup. Als de testes van een mannelijke foetus tot ontwikkeling komt wordt er testosteron uitgescheiden.

  • Dit vindt zijn weg naar de hersenen van de foetus, waar het verbindingen tot stand brengt die de mannelijke kenmerken zoals dominantie vastleggen;
  • Uit een recent onderzoek is gebleken dat een teefje dat tussen twee reutjes in de baarmoederhoorn ligt aan kleine hoeveelheden testosteron wordt blootgesteld;

Dit kan resulteren in hersenen die een beetje vermannelijkt zijn waardoor het teefje een dominante persoonlijkheid zal krijgen. Week 4 (22 tot 28 dagen) De foetussen zijn inmiddels in beide baarmoederhoorns verdeeld. De foetus groeit nu van 5-10 mm tot 14-15 mm. Aan het eind van deze week zijn de embryo’s zo groot als walnoten. De ontwikkeling van de organen is begonnen en de foetus is nu erg kwetsbaar. Aan het eind van deze week gaan de melkklieren van de teef zich ontwikkelen. Week 3 (15 tot 21 dagen) Ongeveer rond de 20e dag kan de hond zich misselijk voelen en niet eten als gevolg van de hormonen en spanning in de baarmoeder. Hieronder een foto van een 20 dagen oude foetus. Week 2 (8 tot 14 dagen) In deze week hechten de embryo’s zich aan de baarmoederwand vast. Natuurlijke chemicaliën zorgen ervoor dat de embryo’s gelijkmatig langs de twee baarmoederhoorns verdeeld worden zodat elke foetus gelijke kansen heeft. In deze periode delen de embryocellen zich op in de cellen die nodig zijn om een lichaam te vormen. Na twee weken is de foetus minuscuul maar hij heeft een hoofd, ruggengraat, stompjes voor de ledematen een een staartje.

  1. Een buikje krijgt de teef nog niet, dat begint pas in de tweede helft van de dracht;
  2. Hieronder een foto van een embryo in week vier;
  3. Hij wordt gevoed door de dooierzak en is in deze fase erg kwetsbaar;
  4. Als de moeder ziek wordt of medicijnen krijgt, raakt de foetus ernstig beschadigd;
See also:  Wat Betekent Het Als Een Hond Trilt?

Week 1 (0 tot 7 dagen) De bevruchting vindt plaats in de eileiders die de baarmoeder met de eierstokken verbindt. De baarmoeder van de hond bestaat uit twee lange gekronkelde buizen die baarmoederhoorns worden genoemd en uit een gemeenschappelijk stuk met een gemeenschappelijke uitgang naar de schede. .

Is schijnzwanger bij een hond gevaarlijk?

Wat zijn de verschijnselen van schijnzwangerschap? – Schijndracht wordt in eerste instantie opgemerkt door een verandering in het gedrag van de teef:

  • zij wordt onrustig,
  • minder actief, in een aantal gevallen zelfs tot het depressieve toe
  • kan nesteldrang hebben en speeltjes naar haar mand slepen.

Lichamelijke tekenen van schijndracht zijn:

  • gewichtstoename,
  • vergroting van de melkklieren, vaak voornamelijk te zien bij het achterste melkpakket.
  • melkproductie en melksecretie,
  • soms braken,
  • en een enkele keer zelf de buikpers, vergelijkbaar met het persen bij de geboorte van pups.

Tijdens de schijndracht kunnen de melkklieren ontsteken, soms ontstaat er een huidinfectie als de teef veel aan de tepels likt. Hoewel het niet direct is aangetoond, denkt men dat teven die vaker schijndrachtig zijn een hogere kans op kwaadaardige melkkliertumoren hebben.

Hoe ziet een schijnzwangerschap eruit?

De symptomen van schijndracht bij de huishond – De symptomen kunnen enorm verschillen. Ze kunnen enige weken na de afloop van de loopsheid beginnen. Verschijnselen die we vaak horen bij teefjes met schijndracht:

  • ze vertoont heel wisselend eetgedrag, weigert vaak te eten
  • ze verzamelt opeens van alles en nog wat (in haar mand)
  • ze is onrustig, vertoont agressief gedrag
  • ze begint een soort nest te bouwen en gebruikt daar van alles voor: kleding, handdoeken en kleedjes
  • ze begint lelijk te doen als we in de buurt van haar mand komen waar ze dingen in heeft verzameld
  • ze is opeens ontzettend aanhankelijk geworden, zo kennen we haar niet
  • ze lijkt wel depressief

Kortom, de teef raakt ook geestelijk in een soort van drachtigheidstoestand, bouwt een nest, heeft denkbeeldige pups in het nest en kan dit in sommige gevallen met verve verdedigen. Lichamelijk kunnen er ook veranderingen optreden zoals:

  • gezwollen en eventueel pijnlijke melkklieren
  • de tepels kunnen vocht gaan verliezen 
  • ontstaan van melkklierontstekingen 
  • een dikkere buik

Hoe zie je dat een hond perst?

Tijdsduur van de bevalling – Het kan al gauw een paar uur in beslag nemen voordat de eerste pup geboren is. Zodra de geboortevliezen of de pup zelf zichtbaar is in de vulva, dan mag het nog maximaal een uur duren voordat de pup geboren wordt. Soms zit de pup nog in een vruchtblaas als hij/zij uitgeperst wordt, dit ziet er uit als een bol vol vocht.

U mag dan voorzichtig het vlies wat om de blaas heen zit kapot maken met uw vingers. De volgende pups moeten, als er vaak en krachtig geperst wordt, binnen een half uur persen geboren worden. Teven nemen na de geboorte van elke pup echter meestal een pauze waarin niet geperst wordt.

Daarom duurt het gemiddeld drie kwartier tussen de geboorte van twee pups. De pauze waarin niet geperst wordt, kan wel twee tot drie uur duren. Sommige teven vallen tijdens deze periode zelfs in slaap, waardoor het nog wel langer kan duren voor ze weer begint met persen.

Hoe komt een hond klaar?

Normale dekking hond – Bij een normale dekking zal de reu de vulva besnuffelen en likken en zal de teef de staart opzij houden en een sta-reflex vertonen. De reu brengt nu de nog niet overmatig gezwollen penis in de vagina (dit is mogelijk door de aanwezigheid van een botje in de penis).

Zodra de penis is ingebracht beginnen de frictie bewegingen en komt de volledige erectie tot stand. De twee zwellichamen aan weerzijden van de penis zwellen in de vagina enorm op, waardoor de reu komt “vast te zitten”.

Tijdens de frictiebewegingen komt gedurende vijf tot twintig seconden voorvocht wat geen spermiën bevat, hierna wordt gedurende 30 seconden tot soms wel vier minuten sperma geloosd. Hierna stapt de reu over en kan gedurende vijf tot zestig minuten gekoppeld staan waarbij prostaatvocht geloosd wordt.

Waar komt een puppy uit?

Uitdrijvingsfase (3-12 uur) – De baarmoeder gaat zich nog meer samentrekken en de teef begint te persen. De pups worden zo richting de baarmoedermond en vagina gedreven. Zodra de eerste pup binnen het bekken ligt, gaat de teef nog harder persen. Dit kan zowel liggend, hurkend, als staand.

Op de eerste pup zal de teef vaak wat langer persen dan op latere pups, omdat de geboorteweg dan immers nog moet worden opgerekt. Zeker bij teven die voor het eerst een nestje krijgen, kan dit het geval zijn.

Een teef kan op de eerste pup soms wel 1 uur persen. De volgende pups worden vaak wat sneller geboren. Tussen de geboorte van de pups zit gemiddeld 45 minuten, maar het kan ook eerder of later zijn. Er is niet direct reden tot bezorgdheid als het wat langer duurt (1-2 uur en soms nog langer), mits de teef niet perst.

Het komt regelmatig voor dat een teef een rustpauze neemt of zelfs in slaap valt tussen de geboorte van twee pups door. Blijft ze langdurig persen (>30 minuten) zonder dat er een pup wordt geboren, dan kan er iets mis zijn.

De pups kunnen zowel in kop- als stuitligging geboren worden. De vliezen kunnen gebroken zijn, maar het komt ook voor dat de vliezen nog intact zijn en om de pup zitten. De teef trekt deze meestal vlot kapot en begint de pup schoon te likken. Ook bijt ze de navelstreng door.

Let erop dat dit niet te dicht bij de buik van de pup gebeurt, omdat de buikwand nog erg zwak is. Als de teef dit zelf niet doet, verwijder dan de vliezen en verwijder slijm uit het bekje en neus van de pup.

Het wel of niet afbinden van de navelstreng staat ter discussie. Een teef die voor de eerste keer bevalt, kan soms wat angstig reageren op de geluiden en bewegingen van de pups. Ze kan zelfs proberen om de pup te verstoppen of te verwonden. Wees hierop bedacht en leg de eerste pup eventueel tijdelijk apart in een warme omgeving.

Wat is een andere naam voor eclampsie bij de teef?

WHG Dierenartsen www. whgdierenartsen. nl N. Deze cliënten hand-out is bedoeld als ondersteuning van het consult door de dierenarts. De tekst gaat ervan uit dat uw huisdier al door de dierenarts is gezien. De adviezen in de hand-out gelden alleen voor dieren bij wie de diagnose is gesteld.

De informatie dient niet als vervanging van een consult door de dierenarts! Bedenk bij het lezen dat de gezondheidssituatie van uw huisdier anders kan zijn dan in de teksten wordt beschreven. Verder worden al onze hand-outs vervaardigd aan de hand van niet alleen wetenschappelijke literatuur, maar ook van onze eigen inzichten op grond van persoonlijke ervaringen.

Daarom kan de informatie voor een deel afwijken van de gangbare literatuurwetenschappelijke literatuur, maar ook van onze eigen inzichten op grond van persoonlijke ervaringen INLEIDING Eclampsie wordt ook wel melkziekte, zwangerschapsstuipen, puerperale tetanie, zoogkramp of moederwaanzin genoemd.

  1. Het is, in ernstige gevallen, een ernstig beeld waarbij de teef heftige epileptiforme aanvallen krijgt en een (zeer) hoge temperatuur;
  2. In minder ernstige gevallen zien we alleen onrustig gedrag, tot hysterisch gedrag aan toe;

OORZAAK Eclampsie wordt veroorzaakt door een tekort aan calcium en komt voornamelijk voor bij zogende teven (melk is erg calcium rijk). Vooral in de piek van de lactatie ongeveer 2-5 weken na het werpen treden klachten op. Bij teven van kleine rassen wordt calcium tekort vaker gezien.

Er zijn aanwijzingen dat een erg snelle groei van de pups in het laatste deel van de dracht een rol speelt in het ontstaan van deze ziekte en ook de verhouding calcium/fosfor in het bloed zou een rol spelen.

HERKENNING Eclampsie uit zich door spierkrampen die steeds sneller op elkaar volgen en langer waggelend lopen, ook kan de teef angstig worden en gaan janken. Vervolgens treedt er stijfheid van de poten op kan ze omvallen en vaak niet meer overeind komen; dit is vaak het tijdstip dat de krampen heviger worden en langer aanhouden.

Tijdens een aanval is de temperatuur verhoogd en in ernstige gevallen kunnen ook de kauwspieren verkrampen en schuim op de bek ontstaan. Zoals al in de inleiding genoemd kan een calcium tekort ook leiden tot onrustig of zelfs hysterisch gedrag.

De teef lijkt helemaal in paniek en lijkt niet te weten wat ze met zichzelf en de pups aan moet. Ook bij deze verschijnselen moeten we dus aan een calcium tekort denken! BEHANDELING De behandeling van eclampsie bestaat uit het normaliseren van de calciumconcentratie.

See also:  Wat Mag Een Hond Niet Eten Van Fruit?

Dit kan bij de dierenarts d. v een injectie, ook de concentratie calcium in het voer dient in orde te zijn of extra bijgegeven te worden. Meestal is dit voldoende om moeders weer helemaal in orde te krijgen.

Soms heeft de moeder zichzelf zo uitgeput voor de pups dat ook andere mineralen en vitaminen aangesproken zijn, dan kan het nodig zijn om ook deze via een infuus aan te vullen. RISICO’S Zoals al eerder vermeld hebben kleine rassen meer kans deze ziekte te ontwikkelen, ook kan het voorkomen dat bij een volgend nest de ziekte zich herhaalt.

Nadat een teef een keer eclampsie heeft gehad, geldt niet direct een negatief advies om een volgend nestje te nemen. Wel moet extra gelet worden op de hoeveelheid calcium in het voer tijdens de dracht. Er is echter een beperking aan de opname capaciteit van de darm om calcium uit de voeding op te nemen, zodat alleen meer calcium geven tijdens de dracht meestal niet voldoende is.

Het belangrijkste is om alert te zijn op de verschijnselen van een calcium tekort na de bevalling (er kan eventueel ook een bloedonderzoek gedaan worden naar het calcium gehalte in het bloed) en bij twijfel direct calcium te gaan toedienen via een (onderhuidse) injectie.

  • Indien echter ook bij het volgende nestje de moeder ernstige verschijnselen van eclampsie ontwikkelt, dan is de aanspraak op de reserves van de teef dusdanig dat voorzichtigheid geboden moet worden om zo’n teef weer te laten dekken;

Ook de pups van een teef met eclampsie verdienen extra aandacht omdat de teef meestal als reactie op de ziekte sterk daalt in de melkgift. Pups dienen in zo’n geval bijgevoerd te worden. Hits: 6771.

Is zwangerschapsvergiftiging dodelijk?

Eclampsie – Eclampsie is de meest ernstige vorm van zwangerschapsvergiftiging. Het is een levensbedreigende situatie voor zowel moeder als kind en moet in het ziekenhuis behandeld worden. Bij eclampsie krijg je stuipen, die vergelijkbaar zijn met die van een  epileptische aanval. Bij eclampsie kunnen de volgende klachten zich voordoen:

  • een verhoogde  prikkelbaarheid
  • toegenomen reflexen
  • bandenpijn
  • hoofdpijn
  • tintelingen in de handen
  • oedeem
  • flitsen of sterretjes zien
  • eiwit in urine

Hoe lang bloed een hond na de bevalling?

Mijn teef heeft uitvloeiing uit de vulva ná de bevalling – Het is normaal dat er uitvloeiing is na de bevalling. Deze is in het begin bloederig, wordt hierna licht bruinig en daarna helder. De uitvloeiing stopt meestal na een paar dagen tot een week. Het is belangrijk dat uw hond vrolijk en actief blijft en blijft eten. Het is normaal dat er uitvloeiing is na de bevalling. Wij delen o. interessante feitjes en weetjes over jouw huisdier. Volg ons op Facebook en Instagram.

Hoeveel puppies krijgt een hond de eerste keer?

Symptomen naderende bevalling hond en bevalling in beeld

De dracht of zwangerschap van de hond – Na een succesvolle dekking wordt de teef  zwanger van 1 tot soms wel 15 pups. Vaak hebben grotere honden grotere nesten dan kleine hondenrassen. Een teef is gemiddeld 64 dagen drachtig , maar er bestaat een grote spreiding.

  • De dracht duurt normaliter tussen de 57-69 dagen;
  • Vaak bevalt een hond wat eerder bij een groot nest;
  • In het begin is de dracht uitwendig nog niet goed zichtbaar;
  • Naarmate de dracht vordert neemt de buikomvang toe;

Natuurlijk hangt dit ook sterk af van het aantal pups dat de hond bij zich draagt. De melkklieren van de teef worden groter en vlak voor de bevalling kan er al melkproductie plaats vinden. De bevalling zelf is een sterke stimulus voor de melkklieren om melk te gaan produceren doordat het hormoon prolactine dan vrijkomt welke ervoor zorgt dat de melkklieren melk gaan produceren en de baarmoeder samentrekt.

Wat kost een echo maken bij een hond?

Wat zijn de kosten voor een echo bij een drachtige hond? – Het kan zonder onderzoek lastig zijn om te beoordelen of een hond drachtig is. De meest betrouwbare methode om een dracht vast te stellen is met behulp van echografie. De kosten van echografie bij een drachtige hond is naast verschil tussen verschillende dierenartspraktijken ook afhankelijk van de soort apparaten waar gebruik van wordt gemaakt.

De gemiddelde kosten voor een echo bij een drachtige hond liggen rond de 70 euro. Vanaf ongeveer 28 dagen is het mogelijk om door middel van een echo dracht vast te stellen. Aan het kloppen van de hartjes is te zien of de puppies leven.

Maar, de echo is niet betrouwbaar om het aantal van de pups te bepalen. Dit komt mede omdat niet altijd alle pups goed in beeld gebracht kunnen worden.

Wat heb ik nodig voor de bevalling van mijn hond?

Voorbereiding – De precieuze datum van de bevalling bij de hond is heel moeilijk te voorspelling. Gemiddeld zal het 65 dagen na de dekking plaatsvinden, maar er zit ruime variatie in. Verder is het zo dat als er veel pups zijn, de bevalling meestal eerder plaatst vindt dan wanneer er weinig pups zijn.

  1. Houdt er rekening mee dat de bevalling tussen dag 60 en 70 na de dekking plaats kan vinden;
  2. Als na dag 70 nog geen pups geboren zijn, is het verstandig om contact op te nemen met de dierenarts;
  3. Omdat het dus moeilijk te voorspellen is wanneer de bevalling plaats zal vinden, is het verstandig om vanaf dag 55 2x per dag de temperatuur van de hond op te nemen;

Als de temperatuur daalt, zal over het algemeen binnen 24 uur de bevalling begonnen zijn. Het is verstandig om van te voren de spullen voor de bevalling al klaar te hebben staan. Benodigdheden voor de bevalling:

  • Werpkist: het is verstandig om ruim van te voren een geschikte ‘werpkist’ te maken zodat deze klaar en aanwezig is als de bevalling begint. Zorg dat de hond zich prettig in de werpkist voelt, anders zal ze er niet in willen bevallen.
  • Handdoeken
  • 1 of enkele warmwater kruiken
  • Touwtjes voor afbinden navelstreng.
  • Betadine oplossing
  • Evt. slijmzuiger
  • Weegschaal

Hoe weet je of een hond gedekt is?

Normale dekking hond – Bij een normale dekking zal de reu de vulva besnuffelen en likken en zal de teef de staart opzij houden en een sta-reflex vertonen. De reu brengt nu de nog niet overmatig gezwollen penis in de vagina (dit is mogelijk door de aanwezigheid van een botje in de penis).

Zodra de penis is ingebracht beginnen de frictie bewegingen en komt de volledige erectie tot stand. De twee zwellichamen aan weerzijden van de penis zwellen in de vagina enorm op, waardoor de reu komt “vast te zitten”.

Tijdens de frictiebewegingen komt gedurende vijf tot twintig seconden voorvocht wat geen spermiën bevat, hierna wordt gedurende 30 seconden tot soms wel vier minuten sperma geloosd. Hierna stapt de reu over en kan gedurende vijf tot zestig minuten gekoppeld staan waarbij prostaatvocht geloosd wordt.