Hond Heeft Buikpijn Wat Te Doen?

Hond Heeft Buikpijn Wat Te Doen

Buikpijn bij je hond verhelpen

  1. Voer kleine hoeveelheden. Probeer je hond meerdere kleine maaltijden te geven, verspreid over de dag.
  2. Geef licht verteerbare voeding met veel vocht.
  3. Laat je hond wat vaker kort uit.
  4. Laat de darmen tot rust komen met een supplement.

Wat kan ik doen als mijn hond buikpijn heeft?

Andere pijnstillende medicijnen – Pijnstillers van het opiatentype (zoals buprenorfine en Tramadol) worden soms gebruikt bij buikpijn. Deze middelen hebben echter mogelijk vervelende bijwerkingen op het maagdarmkanaal:  misselijkheid, braken en obstipatie (verstopping).

Buscopan® laat de darmen, galwegen en urinewegen ontspannen en geeft op die manier verlichting van buikkrampen. De pillen werken bij honden niet goed. Bij buikpijn heeft een injectie of een zetpil de voorkeur, die werken wel.

De bijwerkingen van Buscopan® zijn o. een droge mond en keel en een snellere hartslag. Omdat Buscopan® de darmen “stillegt”, worden virussen, bacteriën en parasieten niet afgevoerd. Bij verkeerd gebruik kan het middel de klachten verergeren. Propantheline is een ander middel dat bij buikpijn bij de hond gegeven kan worden.

Het antibraakmiddel Cerenia® heeft ook buikpijnstillende werking. Bij problemen van de maag en het eerste deel van de dunne darm, kunnen maagzuurremmers pijnstilling geven. Voor honden is alleen cimetidine (Zitac®) geregistreerd.

Voor mensen zijn middelen geregistreerd als famotidine en omeprazol. Maagzuurremmers hebben braken en diarree als mogelijke bijwerkingen. Maagzuurremmers worden meestal pas voorgeschreven als uit onderzoek blijkt dat er sprake is van een maagontsteking.

Wat doet een hond als hij buikpijn heeft?

Hond buikpijn symptomen – Er zijn verschillende symptomen waaraan je kunt herkennen dat je hond buikpijn heeft. Als baasje weet je natuurlijk hoe je hond zich normaal gedraagt. Wijkt het gedrag erg af van normaal? Dan is dit reden om op te letten wat er aan de hand is.

Een van de symptomen waaraan je de buikpijn van je hond kunt herkennen is een opgebolde rug. Een onnatuurlijke houding kan voor komen doordat er pijn is ontstaan. Ook kan de stoelgang van je hond verschillen van normaal, bijvoorbeeld doordat hij last heeft van diarree.

Daarnaast hoor je afhankelijk van de precieze kwaal ook veel geluid vanuit de buik of is je hond erg winderig. Andere mogelijke lichamelijke klachten bij buikpijn zijn bijvoorbeeld het aanhoudend braken of het laten staan van het eten. Ook kan je hond een andere ademhaling hebben dan normaal.

  1. Het zou in dit geval bijvoorbeeld kunnen dat je hond iets ingeslikt heeft;
  2. Naast deze lichamelijke klachten kun je het ook merken aan het gedrag van je hond;
  3. Is hij normaal heel actief en speels maar komt hij nu niet uit zijn mand? Dan kan dit een teken zijn van pijn;

Als dit een dagje voorkomt is dit nog geen reden tot paniek, maar blijft dit langer aanhouden samen met lichamelijke klachten dan is het verstandig om naar de dierenarts te gaan.

Welke pijnstiller kan ik aan mijn hond geven?

Pijnstiller voor hond – Pijnstillers kunnen mensen helpen als ze pijn hebben, maar zo zijn er natuurlijk ook pijnstillers voor dieren. Dit zijn speciale pijnstillers die helemaal op uw specifieke dier zijn afgestemd. De geregistreerde pijnstillers voor uw hond, zoals Metacam en Rimadyl, kunnen alleen worden voorgeschreven door de dierenarts.

  • U kunt deze dus niet online kopen, ze zijn namelijk receptplichtig;
  • Wel hebben wij in onze webshop natuurlijke ondersteunende middelen voor uw hond;
  • Deze zijn vaak op basis van kruiden en planten en kunnen in bepaalde gevallen uw hond helpen ondersteunen bij ongemak;

We raden u aan om eens een kijkje te komen nemen in onze webshop als u op zoek bent naar een natuurlijk ondersteunend middel voor hond of kat.

Wat doen honden als ze pijn hebben?

Honden laten niet altijd duidelijk zien dat ze pijn hebben. Pijn kan als een teken van zwakte worden gezien en trekt dan negatieve aandacht van andere roofdieren of soortgenoten. Daarom zijn honden vaak geneigd pijn te verbergen, wat het voor de eigenaar niet makkelijker maakt eventuele pijn te herkennen. Toch is het belangrijk dat u pijn bij uw hond kunt herkennen, omdat er sprake kan zijn van een onderliggende ziekte.

  1. Bovendien is pijn slecht voor het welzijn van de hond;
  2. Pijn is een onaangenaam gevoel dat aangeeft dat er lichamelijke schade is of dat die zou kunnen ontstaan;
  3. Pijn heeft normaal gesproken de functie schade te vermijden of te verminderen en genezing te stimuleren;

Maar heftige of te lang aanhoudende pijn en de lichamelijke veranderingen die hierdoor ontstaan, zijn slecht voor het welzijn van het dier en kunnen herstel juist vertragen. Er is een verschil tussen acute pijn en chronische pijn. Acute pijn ontstaat snel, wordt vaak veroorzaakt door een lichamelijke beschadiging (trauma) en heeft een waarschuwende functie voor het dier om zichzelf te beschermen.

  • Het is makkelijker te herkennen dan chronische pijn;
  • Chronische pijn duurt langer dan 3-6 maanden en gaat gepaard met minder duidelijke gedragsveranderingen;
  • Acute pijn die niet goed herkend en behandeld wordt kan overgaan in chronische pijn;

Hieronder wordt uitgelegd wat de signalen zijn van deze verschillende soorten pijn, zodat u thuis kunt inschatten of uw hond pijn heeft. Een verkort overzicht van mogelijke pijnsignalen vindt u achteraan dit artikel. Wanneer een hond met vage klachten naar de dierenarts wordt gebracht, kijkt deze altijd hoe snel de hartslag en ademhaling van het dier zijn.

  1. Een verhoogde hartslag en ademhaling kunnen duiden op acute pijn, maar ook op stress of angst;
  2. Als uit verder onderzoek niet duidelijk is of er sprake is van pijn of stress, kiest een dierenarts vaak voor pijnstilling om te onderzoeken of de ademhaling en hartslag omlaaggaan;

Als dit het geval is, zal er zeker sprake zijn van pijn. Als eigenaar kunt u de hartslag lastig zelf meten, maar wanneer u merkt dat uw hond sneller ademt dan normaal moet u extra alert zijn. Dit kan duiden op pijn, maar kan ook andere oorzaken hebben (bijvoorbeeld warmte of stress).

  1. Is de hond weer in een koele omgeving of is het moment van stress voorbij en blijft de ademhaling ook na enige tijd nog snel, neem dan contact op met uw dierenarts;
  2. Het gedrag speelt een belangrijke rol bij het herkennen van pijn bij dieren;

Uitingen van gedrag zijn sterk afhankelijk van onder andere omgevingsfactoren. Wanneer een dier naar de dierenarts wordt gebracht, is pijnherkenning vaak nog moeilijker dan thuis. De onbekende omgeving en onbekende mensen zorgen ervoor dat een hond zijn uitingen van pijn probeert te onderdrukken.

Bovendien kan de hond bij de dierenarts last hebben van stress en angst. Het gedrag dat daarbij hoort, lijkt op het gedrag bij pijn. Het is belangrijk dat u gedragsveranderingen die te maken kunnen hebben met pijn al thuis, in de vertrouwde omgeving, kunt herkennen zodat u aan de dierenarts kunt vertellen wat u heeft gezien.

Het gedrag dat een hond die pijn heeft laat zien, is sterk afhankelijk van de oorzaak van de pijn. Daarnaast is de verandering in het gedrag van de hond bij acute pijn vaak anders dan bij chronische pijn. Bij acute pijn verandert het gedrag in korte tijd, wat vaak snel opvalt. De volgende gedragingen kunnen wijzen op acute of chronische pijn:

  • Verwijzen naar een pijnlijke plek: wanneer een hond pijn heeft op een bepaalde plek gaat hij deze plek vaak herhaaldelijk likken, bijten of krabben. Vooral bij acute pijn wordt dat veel gezien. Daarnaast probeert hij het pijnlijke (lichaams-)deel te verstoppen. Ook kan de hond janken bij aanraking van een pijnlijke plek of zelfs proberen te happen om het pijnlijke lichaamsdeel te beschermen.
  • Veranderde houding: honden met pijn hebben de neiging een houding aan te nemen die voor hen het minst pijnlijk is. Wanneer een hond acute buikpijn heeft, kan hij bijvoorbeeld met zijn voorpoten doorgezakt op de grond liggen, waarbij zijn kont in de lucht blijft. Dit kan een poging zijn tot verlichting van buikpijn. Honden met chronische pijn vermijden vaak bepaalde houdingen.
  • Veranderde interactie met mensen: honden die pijn hebben, reageren anders op mensen dan normaal. Sommige honden willen bijvoorbeeld niet meer aangeraakt worden, terwijl anderen juist aandacht opzoeken en steun zoeken. Zeker bij chronische pijn is het meest opvallende probleem doorgaans het veranderde gedrag naar mensen toe.
  • Gapen, uitrekken en uitschudden: honden die pijn hebben gapen minder vaak, rekken zich minder uit en ook uitschudden doen ze minder.
  • Verandering in beweeglijkheid: een hond met pijn kan veranderingen laten zien in de manier van voortbeweging of bewegelijkheid. Ze lopen bijvoorbeeld kreupel of lopen stijver dan voorheen. Bij chronische pijn zijn er vaak subtielere veranderingen in dagelijkse bezigheden zoals gaan meer gaan liggen, moeilijker gaan zitten en weer overeind komen of minder graag willen springen (bijvoorbeeld weigeren om de auto in te springen).
  • Voedsel: honden met pijn hebben soms een verminderde eetlust en kunnen zelfs afvallen.
  • Janken: soms kan een hond zo’n pijn hebben dat hij ervan gaat janken. Hoewel dit een voor de hand liggende uiting van pijn is, wordt dit regelmatig bestempeld als aandacht zoeken en wordt de pijn niet herkend.

Naast bovenstaande gedragingen komen de volgende gedragsveranderingen voor bij chronische pijn:

  • Energie: veranderingen in energieniveau, vrolijkheid, speelsheid en conditie. De hond wil bijvoorbeeld niet meer wandelen of hij wil wel spelen, maar het lijkt alsof hij geremd wordt.
  • Veranderingen in humeur en houding: een hond met chronische pijn kan hier een slecht humeur van krijgen. Zo wordt hij bijvoorbeeld angstig, verandert de alertheid, trekt hij zich terug, geeft hij een droevige indruk, heeft hij een verminderd zelfvertrouwen en komt onzeker over, neemt hij een ineengedoken houding aan, is hij sloom of minder sociaal.
  • Agressie: chronische pijn kan een oorzaak zijn van agressie. Het is belangrijk te beseffen dat chronische pijn zelden de enige oorzaak is van de agressie. Het kan agressief gedrag wel erger maken en pijn moet daarom altijd eerst uitgesloten worden wanneer er sprake is van probleemgedrag.
  • Signalen van ongemak: het regelmatig maken van geluiden als grommen of janken, verandering in lichamelijke verzorging, een depressieve indruk maken, veranderde reactie op mensen of andere honden (een hond kan steun gaan zoeken bij u, of zich juist gaan verstoppen of terugtrekken).
  • Uiterlijke veranderingen: bij langdurige chronische pijn kan de spiermassa afnemen, bijvoorbeeld doordat een lichaamsdeel niet of weinig gebruikt wordt. Ook kan door verminderde verzorging of minder eten de vacht van het dier een minder verzorgde indruk maken.
  • Slaapproblemen: meer of juist slechter slapen.

Elke hond heeft een bepaalde aanleg, een eigen persoonlijkheid en eigen ervaringen, waardoor elke hond andere pijnsignalen laat zien en anders reageert op pijn. Het is daarom belangrijk om altijd te vergelijken met het normale gedrag van uw hond voordat er problemen waren: wanneer het gedrag afwijkt kan er sprake zijn van pijn. Om pijnherkenning bij honden makkelijker te maken, zijn er allerlei onderzoeken gedaan naar het gebruik van schalen waarbij pijn beoordeeld wordt met een cijfer tussen de 0 en 10 of tussen de 0 en 100.

  • Chronische pijn is moeilijker te herkennen;
  • De subtiele gedragsveranderingen zijn vaak alleen herkenbaar voor de mensen die de hond door en door kennen;
  • Omdat bij chronische pijn het gedrag heel langzaam verandert en niet gekoppeld is aan bijvoorbeeld een verhoogde hartslag, is de herkenning van chronische pijn bijna geheel afhankelijk van pijnherkenning door u als eigenaar;

Op deze manier wordt beoordeeld of er pijn aanwezig is en zo ja hoe erg de pijn is die het dier ervaart. Een pijnschaal die thuis gebruikt kan worden door eigenaren is de ‘Canine Acute Pain Scale’ van de Colorado State University. Dit is een zogenaamde samengestelde pijnschaal waarin gedrag, houding en gedragsveranderingen samengevoegd zijn.

Deze pijnschaal is ook thuis makkelijk te gebruiken. Hierbij geven bepaalde schetsen de houding van de hond weer en kan een keuze gemaakt worden uit verschillende gedragingen die al dan niet vertoond worden.

Daaruit komt vervolgens een score tussen de 0 en 4, waarbij 4 staat voor ernstige pijn. De pijnschaal vindt u via deze link: http://www. vasg. org/pdfs/CSU_Acute_Pain_Scale_Canine. pdf. Er is veel verschil tussen honden in zowel uiterlijk als gedrag; bespreek daarom met uw dierenarts of dit meetinstrument ook voor uw dier bruikbaar is.

  1. Soms is het moeilijk om gedrag dat te maken heeft met pijn te onderscheiden van andere gedragingen, zoals bijvoorbeeld angst of stress;
  2. Gedragingen die een hond kan laten zien als hij stress ervaart zijn bijvoorbeeld verdedigende agressie, herhaaldelijk slikken, hijgen, ontwijken, verstoppen, ijsberen, rusteloosheid, contact zoeken met een mens of andere hond, janken, kwijlen, platte oren, lage staart, voedsel weigeren en lippen likken;

Verschillende van deze stresssignalen kunnen ook waargenomen worden bij een hond met pijn, zoals hijgen, rusteloosheid, ijsberen, janken of contact zoeken. Het is belangrijk om een hond die stresssignalen laat zien goed te observeren om te zien of er misschien ook sprake kan zijn van pijn.

Let bijvoorbeeld op of de hond verwijst naar een pijnlijke plek of lichaamsdeel. Daarnaast kan de pijnervaring voor de hond verergeren wanneer hij tegelijkertijd andere stress ervaart. Om stress te verminderen bij een hond met pijn kan de eigenaar rustig bij het dier gaan zitten, zorgen voor zo min mogelijk geluiden, honden en katten gescheiden houden en een donkere omgeving creëren.

Heeft jouw hond last van darmproblemen? Wat kun je hier aan doen?

Honden kunnen ons niet zeggen of en hoeveel pijn ze hebben. De hierboven beschreven gedragingen zijn aanwijzingen voor pijn, maar dit zijn vaak indirecte aanwijzingen. Pijn veroorzaakt stress en soms ook angst, maar ook andere oorzaken dan pijn kunnen stress en angst veroorzaken.

  1. In overleg met uw dierenarts kan besloten worden om ook bij twijfel een diagnostische pijnbehandeling te starten en na drie tot vier weken het gedrag opnieuw te beoordelen;
  2. Wanneer de hond duidelijke verbetering laat zien met de ingestelde pijnstilling, is het zeer aannemelijk gemaakt dat pijn inderdaad een onderliggende oorzaak van de problemen is;

Verbetert het gedrag niet, dan zijn er zeer waarschijnlijk andere oorzaken dan pijn. Het is belangrijk dat pijn bij uw hond behandeld wordt. Neem daarom contact op met de dierenarts als u denkt dat uw hond pijn heeft. Deze kan het dier onderzoeken om de oorzaak te achterhalen, maar kan bovendien pijnstillers geven die geschikt zijn voor honden.

  • Gebruik nooit (zonder voorafgaand overleg met uw dierenarts) pijnstillers die voor mensen bedoeld zijn, deze zijn in veel gevallen giftig voor dieren! Als u op de hoogte bent van veelvoorkomende ziektes en aandoeningen die de oorzaak kunnen zijn van pijn bij honden, kunt u sneller en makkelijker pijnsignalen bij uw hond opmerken;

Hierdoor worden pijnlijke aandoeningen eerder ontdekt zodat ze behandeld kunnen worden. De hond hoeft minder lang met een ziekte of aandoening rond te lopen en lijdt daardoor minder. Het blijft altijd belangrijk contact op te nemen met een dierenarts wanneer u pijnsignalen waarneemt.

Hieronder volgen enkele voorbeelden van ziekten die pijn veroorzaken. Artrose bij honden is een veelvoorkomende gewrichtsaandoening en één van de belangrijkste oorzaken van chronische pijn. Het komt regelmatig voor bij oudere honden, maar kan soms ook al vanaf jonge leeftijd optreden.

Artrose heeft effect op de meest beweeglijke gewrichten en ontwikkelt zich langzaam waardoor het moeilijk te herkennen is. Kenmerken van artrose zijn verminderde beweeglijkheid, verminderde activiteit en andere veranderingen in gedrag zoals stijfheid, kreupel lopen, tegenzin om te lopen of verminderde speelsheid.

  1. Artrose komt vaker voor in oudere en zwaardere honden, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn;
  2. Wanneer een hond één van deze veranderingen in gedrag of bewegelijkheid laat zien, kunt u het beste contact opnemen met dierenarts;

Voor oudere honden is het normaal dat ze wat stijver en minder beweeglijk worden. Het gebeurt echter regelmatig dat daarnaast ook artrose speelt die onopgemerkt blijft, waardoor de hond onnodig chronisch pijn heeft. Kanker is één van de belangrijkste doodsoorzaken bij honden.

Geschat wordt dat één op de vier honden overlijdt aan kanker. Kanker kan pijn veroorzaken. De intensiteit van kankerpijn is afhankelijk van een aantal factoren: de plek van bijvoorbeeld een tumor, de duur en het soort kanker.

Kankerpijn begint meestal als een acute milde pijn die over kan gaan in, soms ernstige, chronische pijn. Daarnaast kunnen kankerpatiënten doorbraakpijn ervaren. Dit zijn plotselinge, kortdurende aanvallen van extreme pijn die spontaan of door beweging ontstaan.

  • Het blijkt dat kankerpatiënten vrijwel altijd chronische pijn ervaren;
  • Aangezien kankerpijn moeilijk te herkennen is, letten dierenartsen over het algemeen vaak op begeleidende verschijnselen die op kanker kunnen wijzen;

Een aantal voorbeelden zijn: verhoogde eetlust maar desondanks gewichtsverlies, pogingen doen om druk op de poten te verlichten, buikpijn die kan leiden tot braken of staan met een gebolde rug. Gebitsproblemen bij de hond worden vaak over het hoofd gezien en kunnen de oorzaak zijn van pijn.

  • Sommige honden laten niet graag hun bek openen waardoor het herkennen van een slecht gebit moeilijker wordt;
  • Het is aan te raden honden al van jongs af aan te laten wennen aan het openen van hun bek en daarbij het gebit te inspecteren;

Als een hond last heeft van zijn gebit kan hij terughoudend zijn om dingen op te pakken, ergens op te kauwen of te slikken. Hij kan dan voedsel of speeltjes uit de mond laten vallen. Daarnaast kan een hond met gebitsproblemen last hebben van een trillende kaak, klapperende tanden of kwijlen.

Bovendien is een slechte adem vaak het gevolg van problemen met het gebit of het tandvlees. Ga bij dergelijke symptomen naar de dierenarts om het gebit te laten controleren. Zie ook het document ‘ Gebitsverzorging bij de hond ‘.

Syringomyelie is een zeer pijnlijke aandoening aan het ruggenmerg. Deze aandoening komt relatief vaak voor bij een aantal rassen, waaronder de Cavalier King Charles Spaniël , de Chihuahua en de Dwergkeeshond. Naast minder energie hebben en neerslachtig overkomen zijn de pijnsignalen die een hond met syringomyelie vertoont vrij typisch.

  • Erg opvallend is het aanhoudend krabben aan één kant van de schouder of nek (achter het oor) waarbij de huid vaak niet aangeraakt wordt;
  • Daarnaast kan de hond ook overgevoelig zijn voor aanraking aan één kant van het hoofd, de nek of de schouder;

Het beste is natuurlijk om pijnklachten zo veel mogelijk te voorkomen. Dit is helaas niet altijd mogelijk, maar sommige aandoeningen kunnen door middel van een goede verzorging van uw hond voorkomen worden of milder verlopen. Meer informatie over een goede verzorging voor een gezonde hond is te vinden in het document ” Houd uw hond gezond! “. Lichaamsfuncties

  • Snelle hartslag en ademhaling
  • Minder of niet eten; afvallen

Gedragsveranderingen:

  • Verwijzen naar een pijnlijke plek: bijten, krabben, likken
  • Janken of agressie bij aanraken van een pijnlijke plek
  • Rusteloosheid
  • Veranderde houding
  • Vermijden van bepaalde houdingen
  • Veranderde interactie met mensen; terugtrekken of juist steun vragen
  • Minder gapen, uitrekken en uitschudden
  • Verandering in beweeglijkheid; kreupel, stijf
  • Vermijden van bepaalde bewegingen, zoals niet willen springen, wandelen, zitten
  • Janken; Regelmatig grommende of jankende geluiden maken
  • Veranderingen in energieniveau, vrolijkheid, speelsheid en conditie
  • Veranderingen in humeur en houding, depressieve indruk maken
  • Agressie
  • Verandering in lichamelijke verzorging,
  • Veranderde reactie op mensen of andere honden
  • Uiterlijke veranderingen: afgenomen spiermassa, slechter uitziende vacht
  • Slaapproblemen

Kan een hond krampen hebben?

Wat is spierpijn bij het dier? – We kennen 2 soorten spierpijn: 1. Vroege spierpijn Opgestapeld melkzuur in de spier prikkelt de zenuwuiteinden waardoor een brandend gevoel ontstaat. Dit gebeurt tijdens of kort na de inspanning en dit kan ook leiden tot kramp.

Kan je een hond een paracetamol geven?

Paracetamol maximaal 5 dagen geven aan honden. De gebruikelijke dosering bij honden is 15-20mg per kg lichaamsgewicht 3-4x per dag. Het is belangrijk bij gebruik bij de hond dat de voorgeschreven dosering strikt wordt gevolgd. Geef niet meer en niet langer dan voorgeschreven.

Hoe weet je of een hond pijn heeft?

Pijn herkennen – Acute pijn is vrij gemakkelijk te herkennen bij een hond. Het dier zal bij aanraking zich terugtrekken, piepen, janken, gillen of zelfs agressie kunnen vertonen. Dit is een reflex op heftige pijn. Hier kan de hond niets aan doen. Chronische pijn is lastiger.

Hoe kun je zien of je hond ziek is?

Wat doet paracetamol met een hond?

Paracetamol kan dodelijk zijn – Bij de kat is 75 mg/kg al dodelijk, dat wil zeggen dat ½ paracetamol tablet van 500 mg al dodelijk kan zijn voor een kat. Bij een dosering van 20 mg/kg kunnen al vergiftigingsverschijnselen ontstaan, dat betekent bij minder dan een kwart tabletje! Verschijnselen die gezien kunnen worden zijn: braken, benauwdheid, depressie en niet willen eten.

  • Uiteindelijk kan er zeer ernstige leverschade ontstaan en kunnen er problemen met de rode bloedcellen, die het zuurstof transporteren door het lichaam, ontstaan;
  • Honden reageren minder heftig op paracetamol;

Bij honden is 250 mg/ kg dodelijk, maar er is sprake van een zeer grote variatie tussen individuen. Bij een dosering van 100-150 mg/ kg kunnen al vergiftigingsverschijnselen ontstaan. Een dosering die wel gebruikt wordt voor honden is 15 mg/kg, maximaal 3 maal daags.

Omdat paracetamol een zeer korte werkzame periode heeft bij honden, maximaal 1,5 uur, is het gebruik van weinig nut en kunnen er alleen grote problemen ontstaan wanneer per ongeluk te veel wordt gegeven.

Het is aan te raden alleen pijnstillers te gebruiken die worden voorgeschreven na een bezoek aan de dierenarts.

Kan je een hond ibuprofen geven?

In het kort – Ibuprofen mag nooit aan honden en katten worden gegeven. De kans op vergiftiging is groot. Er zijn veel betere alternatieven voor de hond of kat. Heeft uw dier pijn en wilt u hem een pijnstiller geven, overleg dan met uw dierenarts welke voor uw dier meer geschikt is.

See also:  Hoe Hond Aan Kat Laten Wennen?

Is ibuprofen gevaarlijk voor honden?

Als een huisdier iets eet of drinkt wat niet voor hem bestemd is, is het mogelijk dat het dier daardoor een vergiftiging oploopt. Veel stoffen die wij in huis hebben, zijn ongezond voor dieren. Huishoudproducten, planten, medicijnen en andere stoffen zijn al gauw verdacht, maar ook etenswaren die voor de mens geen enkel kwaad kunnen, zijn voor dieren soms gevaarlijk. In dit document wordt een aantal van deze giftige stoffen besproken.

  • Heeft uw dier iets verkeerds gegeten, neem dan onmiddellijk  contact op met uw dierenarts;
  • Deze kan u vertellen of dit al dan niet een probleem veroorzaakt en of u direct naar de praktijk moet komen;
  • Houd indien van toepassing de verpakking van de stof waaraan hun dier is blootgesteld of het kaartje van de desbetreffende plant bij de hand zodat u de dierenarts precies kunt vertellen om welke stoffen het gaat;

Gebruik nooit zout om uw dier te laten braken! Hij kan daardoor een zoutvergiftiging krijgen en daar zelfs aan overlijden. Uw dierenarts kan uw dier, indien nodig, een injectie geven waardoor hij gaat braken. Een aantal voedingsmiddelen die mensen zonder problemen kunnen nuttigen, is voor onze huisdieren giftig.

Chocolade vormt een gevaar voor uw huisdier. In chocolade zit namelijk theobromine. Deze stof is voor de mens niet giftig maar wel voor dieren als honden, katten, paarden, papegaaien en fretten. Theobromine vergiftiging komt het vaakst voor bij honden doordat zij het gemakkelijkst bij voedsel op tafel kunnen.

De gevoeligheid voor theobromine verschilt per hond. Hoeveelheden die bij de ene hond tot ernstige ziekteverschijnselen leiden, geven bij de andere hond nauwelijks symptomen. Verder verschilt de hoeveelheid theobromine per type chocolade: pure chocolade bevat meer dan melkchocolade, terwijl in witte chocolade nauwelijks theobromine aanwezig is.

  • Overigens is er naast chocolade nog een andere bron van een mogelijke cacaovergiftiging: cacaodoppen die in tuinen gebruikt worden bevatten ook theobromine en kunnen vooral voor honden aantrekkelijk zijn om op te eten! Als een dier een gevaarlijke hoeveelheid theobromine heeft binnengekregen treden de eerste symptomen na ongeveer 1 tot 4 uur, soms na 6 tot 24 uur op;

Na het opeten van verpakte chocolade kan het optreden van symptomen een aantal dagen vertraagd zijn. In eerste instantie bestaan de symptomen uit braken, pijnlijke buik, diarree, mogelijk samen met onrust, hyperactiviteit, versnelde ademhaling en hartslag, veel drinken en veel plassen.

  1. In ernstige gevallen kunnen spiertrillingen en -stijfheid, dronkemansgang, koorts, epileptische aanvallen, hartritmestoornissen en coma optreden;
  2. Het dier kan overlijden als gevolg van hartritmestoornissen of ademhalingsproblemen;

Tegen theobromine bestaat geen tegengif. De behandeling bestaat uit het bestrijden van de symptomen. Verschijnselen kunnen zonder behandeling zo’n drie tot vier dagen aanhouden omdat het lang duurt voor de giftige stoffen zijn afgebroken. Raadpleeg altijd een dierenarts als u denkt dat uw huisdier chocolade heeft gegeten! Vergiftiging door druiven of rozijnen worden vooral waargenomen bij honden, maar ook katten en fretten lijken gevoelig.

Waarom druiven en rozijnen giftig zijn voor dieren is onbekend. Let op, ook voedingsmiddelen waarin druiven of rozijnen verwerkt zijn, zoals krentenbrood en rozijnencakes, kunnen problemen veroorzaken! Braken en diarree zijn de eerste tekenen van vergiftiging met druiven of rozijnen en dit treedt meestal op in de eerste 6 tot 24 uur na inname.

Andere verschijnselen zijn sloomheid, niet eten, buikpijn, zwakte, uitdroging, veel drinken en rillen. Binnen 24 tot 72 uur na inname kan acuut nierfalen ontstaan, met een daling van de urineproductie tot gevolg. Wanneer er geen urine meer wordt geproduceerd, zijn de vooruitzichten slecht en wordt meestal gekozen voor euthanasie.

Omdat de gevoeligheid voor druiven en rozijnen sterk tussen honden lijkt te variëren, is het advies om altijd direct uw dierenarts te raadplegen als u vermoedt dat uw hond druiven of rozijnen heeft gegeten.

Bij honden en katten worden na het eten van avocado voornamelijk maagdarmklachten gezien, zoals braken en buikpijn. Daarnaast kan het opeten van de grote pit verstopping van het maagdarmkanaal veroorzaken. Het hoge vetgehalte in het vruchtvlees kan aanleiding geven tot ontsteking van de alvleesklier.

Voor veel andere dieren is avocado veel giftiger. Vissen, konijnen en knaagdieren zoals muizen, cavia’s en ratten zijn gevoelig voor avocado. Vogels zijn zelfs erg gevoelig voor avocado. Blootstelling aan avocado kan bij vogels binnen 24 tot 48 uur overlijden tot gevolg hebben.

De eerste symptomen zijn sloomheid, niet op de stok kunnen blijven zitten, een slordig verenkleed, stoppen met eten en benauwdheid (ademen met open snavel). Raadpleeg uw dierenarts als u vermoedt dat uw dier avocado heeft gegeten. Allium soorten (ui-achtigen) kunnen bij dieren zowel vers, maar ook gedroogd, puur of verwerkt in gerechten of voedingsproducten vergiftigingsverschijnselen veroorzaken.

  1. Met name honden en katten zijn erg gevoelig, maar ook bijvoorbeeld paarden en koeien;
  2. Allium soorten bevatten stoffen die omgezet worden in zogenaamde ‘oxidanten’;
  3. Deze oxidanten kunnen de rode bloedcellen beschadigen;

Als de rode bloedcellen eenmaal beschadigd zijn, ontwikkelt het dier bloedarmoede en neemt het zuurstoftransporterend vermogen van het bloed af. Vergiftigingsverschijnselen kunnen ontstaan na een eenmalige portie uien, maar ook na herhaald eten van kleinere beetjes.

  • Symptomen van een Allium vergiftiging kunnen al binnen 24 uur na eten optreden, maar zijn meestal pas zichtbaar na enkele dagen;
  • Dieren beginnen vaak met braken, krijgen diarree en een verminderde eetlust;

De gevolgen van beschadigde rode bloedcellen ontstaan meestal pas na enkele dagen en bestaan uit sloomheid, minder uithoudingsvermogen, bleke tot bleekgele slijmvliezen, rode tot roodbruine urine, een hoge hartfrequentie en een hoge ademhalingsfrequentie zowel in rust als bij inspanning.

De uitademingslucht kan naar ui ruiken. Voor Allium vergiftigingen bestaat geen specifieke behandeling: in sommige gevallen is een bloedtransfusie nodig. Raadpleeg altijd uw dierenarts. Macadamianoten worden gegeten als snack en zitten soms in koekjes en snoep.

Er bestaan ook in chocolade gedoopte macadamianoten, waardoor er ook een chocolade vergiftiging kan optreden. Bij honden worden na het eten van madacamianoten (zowel vers als gebrand) meestal binnen 12 uur symptomen gezien. De symptomen zijn zwakte van vooral de achterpoten, sloomheid, braken, een dronkemansgang en een hoge lichaamstemperatuur.

De precieze oorzaak van het ontstaan van deze vergiftigingsverschijnselen is onbekend. In de meeste gevallen verdwijnen de verschijnselen vanzelf binnen 24 tot 48 uur en is er sprake van een volledig herstel.

Bij (het vermoeden van) een vergiftiging is het verstandig direct uw dierenarts te bellen. Xylitol wordt onder andere gebruikt als kunstmatige zoetstof in snoep, kauwgom, tandpasta en sommige producten voor diabetici. Bij honden heeft xylitol een andere werking dan bij de mens.

  • Het zorgt ervoor dat er veel insuline in de bloedbaan wordt vrijgegeven, waardoor de hoeveelheid suiker in het bloed flink daalt;
  • Al vanaf een half uur na inname kan dit symptomen veroorzaken als braken, zwakte en slapheid, toevallen, leverfalen en coma, waarna de hond kan overlijden;

Als u de inname direct opmerkt, kunt u de hond alvast kleine hoeveelheden laten eten om zo te proberen symptomen te voorkomen. Bel altijd de dierenarts als u denkt dat uw hond xylitol binnen heeft gekregen. Voor mensen bedoelde medicijnen kunnen voor dieren erg gevaarlijk zijn.

Het is daarom van groot belang om nooit zomaar uw eigen medicijnen of pijnstillers aan uw dier te geven! Zorg ervoor dat medicijnen veilig opgeborgen zijn zodat uw huisdier er niet bij kan. Pas op bv. met medicijnen in uw handtas.

Paracetamol is voor de hond, maar vooral voor katten erg giftig. Voor katten geldt dat eigenlijk bij elke hoeveelheid vergiftigingsverschijnselen optreden. Bij katten zwellen de kop en poten op, de slijmvliezen worden donker en de kat raakt benauwd. Deze symptomen treedt al snel na inname op.

  • Bij honden ziet men braken, diarree en sufheid en kan leverfalen optreden, meestal na een dag of twee;
  • Bel onmiddellijk uw dierenarts als uw hond of kat paracetamol heeft binnen gekregen;
  • Het is hierbij belangrijk te weten hoeveel het dier heeft opgegeten en wat het gewicht van het dier is;

Alleen bij snelle behandeling is er kans op herstel. Er bestaat een tegengif dat gebruikt kan worden bij paracetamolvergiftiging, namelijk acetylcysteïne. Niet-steroïde onstekingsremmende geneesmiddelen (NSAID’s) zijn pijnstillers met een ontstekingsremmende werking die vrij te koop zijn.

Veel van deze NSAID’s zijn geschikt voor de mens, maar zijn gevaarlijk voor hond en kat. Voorbeelden zijn: ibuprofen, diclofenac, flurbiprofen, aspirine en naproxen. Er zijn om deze reden speciale NSAID’s voor de hond en de kat ontwikkeld die door de dierenarts voorgeschreven worden.

Ibuprofen en andere NSAID’s kunnen onder andere schade aan het maag-darmkanaal veroorzaken en nier- en leverproblemen geven. Bel onmiddellijk uw dierenarts als uw hond of kat ibuprofen of een andere NSAID heeft opgegeten. Het is hierbij belangrijk om aan te geven hoeveel het dier heeft opgegeten en hoe zwaar het dier weegt.

Door snel te handelen kan geprobeerd worden de opname van de werkzame stoffen door het lichaam te verminderen. Als er al vergiftigingssymptomen zijn, zal daar ook voor behandeld moeten worden. De mate van herstel is onder andere afhankelijk van de ernst van de verschijnselen.

Volledig herstel is niet altijd mogelijk. Ivermectine wordt onder andere gebruikt als ontwormingsmiddel bij landbouwhuisdieren en paarden. Bij katten wordt dit middel soms ingezet voor de bestrijding van oorschurft. Een aantal hondenrassen zoals de Schotse Collie, Bearded Collie, Border Collie, Shelty, Bobtail, Australian Shepherd, Australian Cattledog, langharige windhondenrassen, de Witte Herder en de Duitse Herder zijn erg gevoelig voor ivermectine.

  • Zij missen een enzym waardoor deze stof in de hersenen kan ophopen;
  • Ook zijn jonge dieren extra gevoelig;
  • Ivermectine is niet geregistreerd als geneesmiddel voor honden, maar een hond kan deze stof binnenkrijgen door het eten van mest van paarden die net behandeld zijn met ivermectine, of door bijvoorbeeld het oplikken van gemorst ontwormingsmiddel of het aflikken van een tube;

De symptomen bestaan onder andere uit speekselen, braken, desoriëntatie, zwakte, schrikkerigheid, blindheid, grote pupillen en coma. Dit kan al binnen zes uur optreden. Behandeling door de dierenarts is noodzakelijk. Permethrin wordt gebruikt als bestrijdingsmiddel tegen insecten zoals vliegen en vlooien.

  1. Het zit in verschillende anti-vlooienmiddelen;
  2. De gevoeligheid voor deze stof verschilt sterk tussen diersoorten;
  3. Katten bijvoorbeeld zijn heel erg gevoelig voor deze stof;
  4. Gebruik daarom NOOIT permethrin bevattende middelen bij een kat! Vergiftigingsverschijnselen zijn onrust, speekselen, braken, trillen, toevallen en uw dier kan hieraan overlijden;

Neem zo snel mogelijk contact op met uw dierenarts als u vermoedt, dat u per ongeluk een te hoge dosering heeft gebruikt of als u een spot-on voor de hond bij uw kat hebt gebruikt. Was het dier bovendien zo snel mogelijk met lauwwarm water en zeep, bijvoorbeeld afwasmiddel, om verdere opname te voorkomen.

Overigens is permethrin ook voor vissen sterk giftig. In bepaalde soorten gif tegen muizen en ratten zijn zogenaamde coumarinederivaten verwerkt. Deze zijn erg giftig doordat ze de stolling van bloed tegengaan en daardoor inwendige bloedingen veroorzaken.

Bovendien werken ze lang. Vergiftigingen worden vooral bij honden gezien. Uiteraard is deze stof ook voor andere knaagdieren dodelijk. De dosering waarbij symptomen optreden, verschilt per gebruikt middel. Neem daarom altijd contact op met uw dierenarts, houd daarbij de verpakking bij de hand, en/of neem het mee naar de praktijk.

  1. Indien nodig kan het tegengif vitamine K1 worden gegeven;
  2. Deze behandeling kan gedurende een langere tijd nodig zijn (soms meerdere dagen/weken);
  3. Sinds 2014 is er ook muizen- en rattengif op de markt met als werkzame stof alfa-chloralose;

Dit is een verdovingsmiddel. Het zorgt ervoor dat het knaagdier lange tijd zwaar verdoofd wordt waardoor het vaak overlijdt aan onderkoeling. Honden kunnen het gif opeten, katten en soms ook honden kunnen versufte of dode muizen opeten en zo het gif binnenkrijgen.

Verschijnselen zijn duizeligheid en coördinatiestoornissen, trillingen en epileptische aanvallen die uitgelokt of versterkt kunnen worden door aanraking of geluid, bewusteloosheid met daarbij krampen of epileptische aanvallen, onderkoeling en bij hogere dosering coma en ademhalingsproblemen.

Verschijnselen treden meestal op tussen 30 tot 60 minuten na inname, soms wat sneller of langzamer. Katten zijn extra gevoelig omdat ze alfa-chloralose minder snel afbreken. Vergiftigingsverschijnselen kunnen al optreden bij lage doseringen; bij een hond van 5 kilo al vanaf zo’n 2 gram lokaas en bij katten nog eerder.

  1. Er is geen tegengif; de behandeling bestaat kort na inname uit het remmen van de opname in het lichaam en verder uit het bestrijden van de symptomen;
  2. Alfa-chloralose is uiteraard ook giftig voor andere huisdieren zoals konijnen en knaagdieren, maar ook vogels zijn erg gevoelig;

Vermoedt u dat uw dier dit muizengif heeft binnengekregen, neem dan direct contact op met de dierenarts want er is snel actie nodig! Neem altijd de verpakking mee als u die heeft. Soms zijn andere stoffen verwerkt in rattengif, zoals strychnine. Ook deze stoffen zijn vaak giftig voor uw huisdier.

Strychnine is in Nederland niet meer geregistreerd als rattengif en mag dus officieel niet meer gebruikt worden. Strychnine veroorzaakt nervositeit, stijfheid, toevallen met kramp, extreme stijfheid van de poten, een stijging van de lichaamstemperatuur en kan uiteindelijk tot de dood leiden.

In slakkengif zit meestal metaldehyde. Dit is erg giftig voor huisdieren zoals honden en katten. Verschijnselen bestaan uit speekselen, onrust, braken, ongecoördineerd bewegen, trillen, toevallen en een sterk verhoogde temperatuur. Neem onmiddellijk contact op met uw dierenarts als u denkt dat uw dier slakkengif binnen heeft gekregen.

  • Alleen bij snel behandelen kan het dier weer herstellen;
  • Behalve bovengenoemde stoffen is er nog een groot aantal andere stoffen die giftig kunnen zijn voor huisdieren;
  • Hieronder worden enkele voorbeelden genoemd;

Koekenpannen, gourmetstellen, toastapparaten en tafelgrills zijn meestal voorzien van een anti-aanbaklaag (teflon). Deze teflonlaag bevat echter polytetrafluorethyleen, een stof die bij vogels ernstige acute benauwdheid kan veroorzaken als de anti-aanbaklaag oververhit raakt.

De vogel kan zelfs acuut sterven. Gebruik deze apparaten dus niet in het bijzijn van uw vogel: zet de vogel even in een andere ruimte als u apparatuur met een anti-aanbaklaag gebruikt en laat de ruimte daarna doorluchten.

Als uw vogel onverhoopt toch teflondampen inademt en benauwd wordt, ga dan onmiddellijk naar de dierenarts: de vogels moet zo snel mogelijk extra zuurstof toegediend krijgen. Alle dieren zijn gevoelig voor ethyleenglycol vergiftiging, maar honden (en soms katten) zijn het vaakst slachtoffer.

Antivries heeft een voor honden onweerstaanbare zoete geur en smaak. Katten kunnen antivries binnenkrijgen wanneer ze door gemorst antivries heenlopen en vervolgens de poten gaan schoonlikken. Symptomen na inname van ethyleenglycol lijken in eerste instantie op een alcoholvergiftiging (dronkenmanschap).

Verschijnselen, zoals braken, veel drinken, veel plassen, sloom en een dronkemansgang, treden snel na inname op. Na deze snelle ‘dronken’ fase volgt een fase waarin de nieren ernstig worden aangetast. Dit kan leiden tot levensbedreigend nierfalen. Omdat er bij een ethyleenglycolvergiftiging geen tijd te verliezen is, moet u direct contact opnemen met uw dierenarts.

Het drinken van veel zout water kan tot een zoutvergiftiging leiden. Dit kan bijvoorbeeld voorkomen bij honden die veel zeewater drinken. Symptomen ontstaan vaak snel na inname (30-60 minuten) en bestaan uit braken, diarree, een ‘dronken’ gang, koorts, gevolgd door toevallen en coma.

Deze vergiftiging is lastig te behandelen, neem daarom direct contact op met uw dierenarts. Voorkom dat uw hond veel zeewater drinkt door zelf drinkwater mee te nemen en hem daarvan te laten drinken als u naar het strand gaat. NB: soms wordt bij vergiftigingen aangeraden een hond te laten braken door hem zout te geven.

Doet dit nooit, ook dan kan een zoutvergiftiging ontstaan waaraan het dier kan komen te overlijden! Schapen zijn veel gevoeliger voor koper dan de meeste andere dieren. Zij hebben daarom voeding nodig met weinig koper.

Als voeding die bestemd is voor andere diersoorten aan schapen wordt gevoerd, kunnen zij een kopervergiftiging oplopen doordat ze koper in hun lichaam ophopen. Dit kan leiden tot nierfalen en overlijden. Behalve bij schapen kan ook bij de Bedlington Terriër koperstapeling voorkomen.

In de zomer wordt in zowel zoet als zout water soms blauwalgen gezien. De meeste blauwalgen vormen een dikke blauw-groene laag op en in het water. Er zijn echter ook blauwalgen die roodbruin van kleur zijn.

Blauwalgen produceren giftige stoffen die het zenuwstelsel of de lever kunnen aantasten. Allerlei dieren kunnen hierdoor vergiftigd worden; honden en katten maar ook vogels, vissen en vee. Door te drinken van dit water of erin te zwemmen kunnen gifstoffen die de lever aantasten verschijnselen veroorzaken als braken, diarree, zwakte, shock, geelzucht en overlijden.

Gifstoffen die het zenuwstelsel aantasten veroorzaken spiertrillingen, sloomheid, toevallen, moeilijk ademen, blauw kleurende slijmvliezen en overlijden. Laat uw huisdier niet zwemmen in, of drinken uit, water dat verontreinigd is met blauwalgen.

Op www. zwemwater. nl  kunt u de kwaliteit van het water controleren. Onder zowel buitenplanten als kamerplanten zijn soorten die giftig kunnen zijn voor uw huisdier. Een aantal voorbeelden van planten die giftig zijn, of de naam hebben giftig te zijn, wordt hier genoemd.

Houd planten zoveel mogelijk buiten het bereik van uw huisdieren. Heeft uw dier van een plant gegeten en weet u niet of deze giftig is, neem dan altijd contact op met uw dierenarts. Indien het lastig blijkt een plantensoort te achterhalen, kan ook het lokale tuincentrum informatie geven over de soort plant (maar niet over de giftigheid voor uw dier).

Let op: onderstaande opsommingen zijn niet uitputtend; er zijn nog meer giftige planten! Raadpleeg bij twijfel een dierenarts. De kerstster ( Euphorbia pulcherrima ) werd in het verleden bestempeld als erg giftig, maar in praktijk valt dat mee. Dieren krijgen meestal enkel maagdarmklachten (braken, niet willen eten, sloom) die vanzelf over gaan.

Heeft uw dier van de kerstster gegeten dan kan het wel verstandig zijn de dierenarts te raadplegen: soms kan medicatie verlichting bieden. Hulst ( Ilex aquifolium ) bevat stoffen die maagdarmklachten kunnen geven.

Dieren moeten voor de ontwikkeling van serieuze verschijnselen een grote hoeveelheid van de plant opeten. Vergiftigingsverschijnselen zijn speekselen, braken, niet eten en diarree. Daarnaast kan het dier met de kop schudden en smakken. Om irritatie van de slijmvliezen in de bek te beperken, kunt u de bek spoelen met water.

Over het algemeen gaan de verschijnselen binnen een dag vanzelf over. Bij klachten en/of inname van grote hoeveelheden is het verstandig om de dierenarts te raadplegen. Maretak (mistletoe, Viscum album ) kan bij kleine hoeveelheden braken en diarree veroorzaken.

Grotere innames kunnen gepaard gaan met ernstigere symptomen als: grote pupillen, snel zwaar ademen, shock. In sommige gevallen kan dit leiden tot het overlijden van het dier. Houd dit kerstplantje dus liever buiten de deur als u huisdieren heeft. De kerstroos ( Helleborus niger ) bevat natuurlijke hartglycosiden die het hart krachtiger laten kloppen.

  • Inname kan in eerste instantie darmklachten geven zoals braken en diarree, maar bij inname van grote hoeveelheden kunnen ook hersenverschijnselen zoals sufheid, verlamming en hartritmestoornissen optreden;

Lelies zijn voor katten erg giftig en kunnen leiden tot ernstig nierfalen. Een bekend voorbeeld is de tijgerlelie ( Lilium tigrinum ). De hele lelie is giftig: stengel, blad en stuifmeel. Als stuifmeel op de pootjes of snuit van een kat terecht komt, kan hij het gemakkelijk binnenkrijgen wanneer hij zich gaat wassen.

Ook het knabbelen aan een blaadje kan al voor ernstige problemen zorgen. Symptomen van vergiftiging zijn braken, speekselen, niet eten, sloomheid, veel plassen en uiteindelijk het uitvallen van de nierfunctie.

Denkt u dat uw kat van een lelie heeft gegeten, neem dan altijd contact op met uw dierenarts. Giftige bolbloemen die vaak in huis worden gehaald zijn narcis, krokus, Amaryllis en tulp. Van deze bolgewassen zijn zowel de plant als vooral ook de bol giftig.

Zorg er voor dat honden en katten de bollen niet kunnen opgraven en houd de dieren uit de buurt als u gaat planten. Ook de hyacint en het sneeuwklokje zijn giftig, maar in wat mindere mate. Diverse kamerplanten zijn in mindere of meerdere mate giftig.

Bekende, giftige kamerplanten zijn onder andere Aloe vera Azalea Calla ( Zantedeschia ) Cyclamen (cyclame) Dieffenbachia Dracaena soorten, zoals Dracaena marginata Ficus Monstera (gatenplant) Philodendron Sansevieria (o. vrouwentong) Schefflera (vingersboom) Solanum pseudocapsicum (Oranjeboompje, Appeltje der liefde) Er zijn veel giftige planten die zich in tuinen of elders buiten bevinden.

Veel voorkomende vergiftigingen bij dieren door buitenplanten ontstaan door het eten van de volgende planten: Euphorbia (wolfsmelkachtigen) Hydrangea (hortensia-soorten) Quercus (eiksoorten) Prunus , waaronder prunus laurocerasus (laurierkers) Solanum (nachtschade-soorten)(o.

zwarte nachtschade, bitterzoet, aardappelplant) Taxus Andere giftige buitenplanten zijn onder andere:  Aconitum (monnikskap) Arum maculatum (gevlekte aronskelk) Atropa belladonna (wolfskers) Bryonia alba (witte heggerank) Buxus Chamaecyparis (geslacht met cypres-achtige soorten) Cicuta virosa (waterscheerling) Colchicum autumnale (herfsttijlloos) Conium maculatum (gevlekte scheerling) Convallaria majalis (lelietje-van-dalen) Daphne mezereum (peperboompje) Datura suaveolens / Brugmansia suaveolens (doornappel / engelentrompet) Delphinium (ridderspoor) Digitalis (vingerhoedskruid) Equisetum palustre (paardestaart) Fagus sylvatica (beuk)(voor paarden giftig) Hemerocallis (daglelie) (voor katten giftig) Hyoscyamus niger (bilzekruid) Juniperus (jeneverbes) Laburnum anagyroides (gouden regen) Lathyrus (pronkerwt) Linum usitatissimum (lijnzaad) Lupinus (lupine) Nerium oleander (oleander) Nicotiana tabacum (tabaksplant) Rhodondendron Robinia (valse acacia) Ricinus communis (wonderboom) Scopolia carniolica (klokbilzenkruid) Senecio jacobea (jacobskruiskruid) en andere Senecio soorten Thuja (levensboom) Viburnum Wisteria (blauwe regen) Giftige paddenstoelen zijn onder andere: Amanita muscaria (vliegenzwam) Amanita pantherina (panteramaniet) Amanita phalloides (groene knolamaniet) Amanita virosa (witte knolamaniet) Boletus satanas (satansboleet) Cortinarius orellanus (giftige gordijnzwam) Entoloma sinuatum (giftige satijnzwam) Galerina marginata (bundelmosklokje) Gyromitra esculenta (voorjaarskluifzwam) Inocybe erubescens (giftige vezelkop) Het kan voorkomen dat een hond wordt gebeten door een adder tijdens het wandelen in heidegebied en op zandgronden.

Een adderbeet is giftig en moet behandeld worden. Een zwelling bij de snuit kan zorgen voor problemen met ademhalen en het gif kan trillingen veroorzaken, de hartslag beïnvloeden en tot shock en coma lijden.

Ook andere symptomen zoals kwijlen, braken en diarree komen voor. Let goed op hoe de slang er uit ziet zodat u hem kunt beschrijven, maar blijf van het dier af. Een adder is te herkennen aan een donkere zigzag streep op zijn rug. Zoek de plek op het lichaam waar uw hond gebeten is.

Probeer niet de wond uit te zuigen of open te snijden en bindt een poot niet af. Neem direct contact op met een dierenarts zodat deze weet dat u komt, breng uw hond er snel heen en zorg er voor dat de hond zo min mogelijk beweegt.

Bij ernstige vergiftigingsverschijnselen kan de hond met antiserum behandeld worden. Uiteraard bestaan er nog veel meer gevaarlijke stoffen voor huisdieren. Denk aan zaken als schoonmaakmiddelen, autoproducten zoals olie en diverse vloeistoffen, doe-het-zelf producten zoals verf en terpentine, cosmetische producten en dergelijke.

See also:  Waarom Likt Een Hond Je?

Kan een hond trillen van de pijn?

Waarom trilt mijn hond? – Zoals we al zeiden hoeft een trillende hond niet direct te betekenen dat er iets mis is. Sommige honden trillen nu eenmaal meer dan anderen. Kou kan hiervoor een onschuldige reden zijn. Enkele redenen waarom je hond mogelijk trilt zijn: Kou : honden hebben over het algemeen minder snel koud, maar met name de kleinere honden zoals een chihuahua kan het in de sneeuw toch snel fris krijgen.

  1. Trillen is in dit geval heel normaal en geen reden tot paniek;
  2. Een hondenjas kan in dit geval een goede uitkomst zijn;
  3. Het staat niet alleen leuk, maar is ook nog functioneel;
  4. Een croci hondenjas of  trixie winterjas zijn hiervoor zeer geschikt;

Hondenziekte: hondenziekte (distemper) kan veroorzaakt worden door een virus en zorgt voor geïrriteerde neus en luchtwegen. Ook problemen met de darmen en maag komen hierdoor veel voor. Een van de ‘bijwerkingen’ kan ook het trillen bij je hond veroorzaken.

Vaak hoef je hier niet direct iets aan te doen. Het afweersysteem van je hond heeft even tijd nodig om het virus tegen te gaan. Zorg dat je in deze periode goed voor je hond zorg en dat het genoeg drinkt en gezond eet.

Misselijkheid : bij misselijkheid kan het lichaam van een mens soms beginnen te trillen en dit geldt ook voor honden. Problemen met nieren of lever kunnen deze misselijkheid veroorzaken, maar ook te veel en te snel eten zijn veelvoorkomende oorzaken van misselijkheid bij je hond.

Vaak gaat de misselijkheid vanzelf over. Vermoed je echter dat je hond iets heeft gegeten dat niet zou moeten, bijvoorbeeld iets wat buiten gelegen heeft? Dan kan het verstandig zijn om de dierenarts te raadplegen.

In het ergste geval kan je hond iets gegeten hebben dat giftig is, bestrijdingsmiddelen bijvoorbeeld. Ouderdom: ook de ouderdom is een veelvoorkomende oorzaak van een trillende hond. Spieren gaan het hierdoor soms minder goed doen en kunnen in rust beginnen te trillen.

Wél kunnen deze trillingen ook pijn veroorzaken en bij aanhoudende trillingen in een oude hond is het verstandig toch een dierenarts te raadplegen. Epilepsie: wellicht een van de vervelendste dingen om te zien bij je hond is een epilepsieaanval.

Dit ziet er vervelend uit, maar is natuurlijk het ergst voor je hond zelf. Je hond begint enorm te trillen en heeft geen controle meer over het lichaam. Proberen op te staan leidt vaak direct tot het vallen. Ook komt kwijlen hier altijd veel bij voor. Op het moment zelf kun je hier niet zoveel aan doen.

  • Raadpleeg als het vaker voorkomt wel direct de dierenarts;
  • Stel je hond gerust zonder hem aan te raken tijdens een aanval;
  • Gezelschap is op dit moment het belangrijkste;
  • Ook het verplaatsen van de meubels is verstandig zodat je hond zich nergens aan stoot;

Vergif : honden stoppen het liefst alles in hun bek. Vaak kan dit geen kwaad als we het hebben over een stok of een speeltje. Problemen zoals trillen kunnen alleen voorkomen als je hond iets verkeerds eet. Chocola bijvoorbeeld of sigaretten kunnen voor nare situaties zorgen.

  1. Ook kauwgom of slakkenkorrels kunnen voor flinke trillingen zorgen bij je hond;
  2. De genoemde zaken zijn enkele van de meest voorkomende oorzaken van een trillende hond;
  3. Natuurlijk zijn er ook een hoop minder veelvoorkomende oorzaken zoals ziektes aan bijvoorbeeld de hersenen of andere infecties;

Het beste wat je kunt doen als je twijfelt aan de trillingen van je hond is dan ook het raadplegen van de dierenarts. Het juiste voer is een goede manier om gezondheidsproblemen bij je hond te voorkomen. Weet jij precies welk voer je hond nodig heeft? Vind het snel uit via dit nieuwe concept.

Waar gaan de meeste honden dood aan?

Hartproblemen – Hartaandoeningen zijn de grootste oorzaak van plotselinge dood bij honden. Bloedstolsels, abnormale hartritmes, cardiomyopathie kunnen allemaal plotselinge dood veroorzaken. Het is belangrijk om de hond routinematig door een dierenarts te laten controleren, zelfs als er geen tekenen van ziekte zijn.

Hoe kan een hond een Maagkanteling krijgen?

Maagtorsie, ook maagverdraaiing of maagkanteling genoemd, is een gevaarlijke aandoening bij honden die erg pijnlijk is en dodelijk kan zijn als er niet snel wordt ingegrepen. De officiële term is maagdilatatie-volvulus (MDV). Er zijn verschillende zaken die de kans op een maagtorsie beïnvloeden. Door met een aantal dingen rekening te houden kunt u de kans op een maagtorsie bij uw hond verkleinen. De maag ligt tussen de slokdarm en de dunne darm in.

  1. Bij een maagtorsie draait de maag om zijn as;
  2. Hierdoor worden de ingang en de uitgang van de maag afgesloten;
  3. Ook de bloedvaten worden afgekneld;
  4. Daardoor worden de bloeddruk en hartwerking verlaagd en krijgt het lichaam te weinig zuurstof;

Doordat de maag afgesloten is, kunnen de gassen die ontstaan door gisting niet ontsnappen en wordt de maag steeds boller. Door die uitzetting kan het middenrif niet meer goed bewegen waardoor de ademhaling beperkt wordt. Hierdoor komt nog minder zuurstof in de weefsels.

De maagwand begint af te sterven, bacteriën in de darmen gaan giftige stoffen afscheiden, de nieren en lever worden aangetast en uiteindelijk overlijdt het dier. Het is niet precies bekend waardoor een maagtorsie optreedt.

Het is bijvoorbeeld niet duidelijk of er lucht in de maag terecht komt door inslikken en de maag daarna draait, of dat de maag eerst draait en de gassen vooral door gisting ontstaan. Wel zijn er allerlei factoren vastgesteld die een rol kunnen spelen en die de kans op een maagtorsie vergroten. Kenmerken van de hond die meespelen bij het risico op maagtorsie zijn:

  • grote rassen, honden met een diepe borstkas of honden die voor hun ras erg groot zijn, lopen meer risico
  • reuen lopen meer risico dan teven
  • maagtorsie komt het meeste voor op middelbare leeftijd
  • honden die snel nerveus zijn, lopen meer risico
  • honden met ondergewicht krijgen eerder een maagtorsie

Medische zaken die het risico op maagtorsie verhogen zijn

  • andere maagdarmproblemen
  • een verwijdering van de milt
  • een verlengd hepatogastrisch ligament (een onderdeel van het buikvlies dat lever en maag verbindt; hepato = lever, gastro = maag)

Ook voeding speelt een rol, er is meer risico bij:

  • het eten vanaf een verhoging
  • het eten van een grote maaltijd
  • 1 keer per dag eten
  • snel eten
  • te veel eten
  • veel drinken
  • onrust of activiteit voor en na het eten
  • 1 type voer eten
  • kleine brokjes eten
  • hoge hoeveelheden plantaardige vetten in het voer

De voedselvorm (brokken, blikvoer of vers vlees) blijkt geen invloed te hebben op het ontstaan van een maagtorsie. Het heeft ook geen invloed op de zuurgraad van de maag of de concentratie gastrine (een hormoon dat maagzuurproductie stimuleert), zaken waarvan wel gezegd wordt dat ze een maagtorsie bevorderen. Verandering van voer speelt waarschijnlijk geen rol, behalve als de hond daardoor heel veel of heel snel gaat eten.

  1. Men heeft getest of maagtorsie opgewekt kon worden door van voer te veranderen, maar dit lukte niet;
  2. Het is van belang dat u een maagtorsie bij uw hond snel herkent;
  3. Een hond met een maagtorsie is rusteloos, zal proberen te braken zonder dat er iets terugkomt, zal veel kwijlen, jankt, heeft een opgezette buik (vooral aan zijn linkerkant, vlak achter de ribben), heeft pijn (en kan daardoor in vreemde houdingen gaan staan of liggen), wordt zwak, ademt snel, heeft een snelle hartslag en bleke slijmvliezen;

Een maagtorsie is altijd een spoedgeval! Neem dus onmiddellijk contact op met de dierenarts. Meestal zal de arts eerst proberen het gas uit de maag te laten ontsnappen door een slang in te brengen via de bek van de hond. Ook overige maaginhoud kan dan worden verwijderd.

  • ls de maag al helemaal gedraaid is, lukt dit vaak niet meer, omdat de maagingang dan is afgesloten;
  • In zo’n geval kan de dierenarts door de buikwand een holle naald in de maag brengen om op die manier het gas weg te laten stromen, en daarna proberen of de slang nu wel via de bek ingevoerd kan worden;

Als ook dit niet lukt dan moet de hond geopereerd worden. Daarbij wordt de maag dan zoveel teruggedraaid dat er via de bek alsnog een slang in de maag kan worden gebracht om gassen af te voeren en de maag te laten slinken. ls de maag zo is opgezwollen dat er geen ruimte meer is om hem te draaien, zal de maag opengesneden moeten worden.

Bij een hond die eenmaal een maagtorsie heeft gehad, is het risico op terugkeer groot, zelfs tot 80%. Dat komt onder andere doordat het hepatogastrisch ligament, dat de maag op zijn plek helpt houden, uitgerekt is.

Om terugkeer zoveel mogelijk te voorkomen kan de dierenarts de maag aan de buikwand vastzetten. Dit heet gastropexie. De kans op een nieuwe maagtorsie wordt daardoor sterk verminderd, het risico op terugkeer is na een gastropexie nog ongeveer 10%. Bij honden die vanwege hun bouw een verhoogde kans op een maagtorsie hebben, kan de maag uit voorzorg door middel van een gastropexie worden vastgezet aan de buikwand. Een goede voedingsstrategie ter voorkoming van een maagtorsie bestaat uit de volgende maatregelen:

  • Voer uw hond in een rustige omgeving.
  • Voer meerdere keren per dag: tenminste twee keer voor honden zonder verhoogd risico, bij honden die meer kans op een maagtorsie hebben kan het voer over meerdere kleine maaltijden per dag verdeeld worden.
  • Voer grote brokken en zet de voerbak op de grond, niet op een verhoging.
  • Het kan helpen om vleesvoer / blikvoer en brokken te mengen.
  • Voorkom activiteit 1 uur voor en 2 uur na het eten. Laat dus niet de hond uit na het eten, en geef hem ook niet zijn volle bak als hij net thuis is van een drukke wandeling.
  • Als u van voer wilt wisselen, kunt u het oude en het nieuwe voer mengen.

Wat te doen bij borrelende darmen hond?

Naar de dierenarts? – Heeft uw hond borrelende darmen, maar is hij verder gezond , dan is dat geen reden voor zorgen. Voelt uw hond zich niet goed, en verdwijnen de klachten niet vanzelf , of komen ze steeds terug , dan is dat reden om een dierenarts te bezoeken..

Wat doet paracetamol met een hond?

Paracetamol kan dodelijk zijn – Bij de kat is 75 mg/kg al dodelijk, dat wil zeggen dat ½ paracetamol tablet van 500 mg al dodelijk kan zijn voor een kat. Bij een dosering van 20 mg/kg kunnen al vergiftigingsverschijnselen ontstaan, dat betekent bij minder dan een kwart tabletje! Verschijnselen die gezien kunnen worden zijn: braken, benauwdheid, depressie en niet willen eten.

  1. Uiteindelijk kan er zeer ernstige leverschade ontstaan en kunnen er problemen met de rode bloedcellen, die het zuurstof transporteren door het lichaam, ontstaan;
  2. Honden reageren minder heftig op paracetamol;

Bij honden is 250 mg/ kg dodelijk, maar er is sprake van een zeer grote variatie tussen individuen. Bij een dosering van 100-150 mg/ kg kunnen al vergiftigingsverschijnselen ontstaan. Een dosering die wel gebruikt wordt voor honden is 15 mg/kg, maximaal 3 maal daags.

  • Omdat paracetamol een zeer korte werkzame periode heeft bij honden, maximaal 1,5 uur, is het gebruik van weinig nut en kunnen er alleen grote problemen ontstaan wanneer per ongeluk te veel wordt gegeven;

Het is aan te raden alleen pijnstillers te gebruiken die worden voorgeschreven na een bezoek aan de dierenarts.

Wat is goed voor de darmen van de hond?

Onoplosbare vezels – Onoplosbare vezels zorgen voor een goede beweging van de darmen en geven een verzadigd gevoel bij je hond. Een juiste dosis onverteerbare onoplosbare vezels in voeding is belangrijk. Ze stimuleren de verteerbaarheid van het voer, zorgen voor een stevige ontlasting én houden de darmen actief.

Wat is goed voor de darmen van een hond?

Je zit lekker op de bank naar de televisie te kijken. Je lieve schat ligt lekker aan je voeten en ineens… ruikt het alsof er een stinkbommetje is ontploft. Jij was het niet, hoewel je hond je wel beschuldigend aan kijkt. En even daarvoor voelde je al wat rommelen in zijn buik op je voet… Iedere hond laat wel eens een goede wind.

Maar als dit veel voorkomt, samen met een borrelbuikje, dan kan het zijn dat er meer aan de hand is. Heeft je hond vaak last van een harde, borrelende buik? Of verteert hij zijn eten niet goed? Maag/darmproblemen zoals diarree, winderigheid en overgeven door overtollig maagzuur zijn niet fijn en je wilt dat je vriendje er weer snel vanaf is.

Wist je dat de oorzaak van deze problemen vaak aan een tekort van goede darmbacteriën kan liggen? En dat deze – en andere problemen met de spijsvertering – vaak gemakkelijk kunnen worden opgelost? Uit meer dan 200 verschillende, wetenschappelijke studies blijkt namelijk dat maar liefst 170 verschillende gezondheidsproblemen bij honden te linken zijn aan een darmflora die uit balans is. De eerder, voor de hand liggende, genoemde problemen kunnen hierdoor dus ontstaan. Maar ook allergische reacties, huid- en vachtproblemen, infecties, ontstekingen en voedselovergevoeligheid kunnen hun oorzaak vinden door een onbalans in de darmflora van je hond. Gelukkig kun je met probiotica voor honden veel problemen oplossen. In dit artikel leggen we uit wat probiotica zijn, maar ook het belang van een gezonde darmflora bij je trouwe viervoeter.

De darmflora van jouw hond Het meest belangrijke onderdeel van je immuunsysteem is de darmflora. Dat geldt voor jou en voor je hond. Maar wat is de darmflora precies? Hoe ontstaat deze en welke rol speelt het in je spijsvertering? In dit hoofdstuk lees je daar meer over.

Wat is de darmflora? Mensen en dieren met een darmstelsel hebben automatisch te maken met een darmflora. De darmflora is eigenlijk het milieu van je darmen. Hoewel de naam flora zou verwijzen naar bloemen en planten, bestaat de darmflora vooral uit een zeer diverse mix aan bacteriën, schimmels en enzymen.

  • In een optimale situatie houden zij de darmen gezond en sterk en dus het lichaam gezond en sterk;
  • Want 60 tot 80 procent van je immuunsysteem bevindt zich in je darmen – ook in de darmen van je hond;
  • Darmen zijn superintelligent, staan dag en nacht in verbinding met de hersenen;

Het wordt ook wel ons tweede brein genoemd. Onderzoekers hebben aangetoond dat de darmen tien keer meer bacteriën bevatten dan dat er überhaupt cellen in jouw en je hond zijn lichaam zitten! Dat zijn er dus heel erg veel. En dat is maar goed ook, want met hoe meer ze zijn, des te beter kunnen zij hun werk doen.

Deze goede bacteriën wonen allemaal op de darmwand. De verschillende bacteriefamilies leven in diverse verhoudingen met elkaar samen in je darmen en maag (want de darmflora begint eigenlijk al in het laatste stukje van je maag).

De goede bacteriën helpen je niet alleen om het eten te verteren, maar nemen ook voedingsstoffen op uit het voedsel en geven dit door aan de bloedstroom via je darmslijmvlies. Vervolgens zijn ze verantwoordelijk voor een goede stoelgang. En ze zorgen dus voor het overgrote deel van je immuunsysteem.

  1. Darmen zijn superintelligent, staan dag en nacht in verbinding met de hersenen, zijn altijd aan het werk, staan nooit stil, onthouden wat ze hebben gedaan en moeten doen en leren dagelijks nieuwe dingen bij;

Hierbij zorgen ze ervoor dat ze de darmwand constant bewaken. Want zolang de darmwand is bedekt met goede bacteriën, ontstaan er weinig tot geen klachten vanuit je buik. Het ontstaan en de opbouw van de darmflora Zoveel bacteriën die hard voor jou en je hond aan de slag zijn… hoe zijn die daar eigenlijk gekomen? Daarvoor moeten we terug naar de tijd dat je hondje nog als puppy in de buik van zijn moeder zat.

Voordat een hond – of mens – geboren wordt, heeft het namelijk nog geen darmflora. Alle goede bacteriën en bescherming deelt de ongeboren pup (met zijn broertjes en zusjes) met de moeder via de navelstreng.

Pas als de puppy tijdens de bevalling door het geboortekanaal naar buiten gaat, krijgt het de eerste ‘hap’ darmflorabacteriën via de vagina en anus van de mamahond naar binnen. Ook tijdens het schoonlikken door de kersverse moeder wordt de pup voorzien van darmflorabacteriën.

Deze dringen via de maag door naar de darmen. Dit wordt de eerste kolonisatie van darmflorabacteriën genoemd. De eerste kolonisten van de darm zijn zeer nuttig. Net als bij mensen zit er in de darmen van een puppy nog veel zuurstof die daar door de navelstreng in is gepompt.

De eerste kolonisten vreten de zuurstof op, zodat de tweede groep kolonisten van bacteriën zich kunnen settelen. Deze groep wordt door middel van de moedermelk doorgegeven aan de pup. Het duurt altijd even voordat de darmen helemaal gewend zijn aan een leven buiten de baarmoeder.

  • De kraamverzorgster van je baby heeft het dan over het rijpen van de darmen;
  • Ook de darmen van een puppy moeten ‘rijpen’;
  • Dat betekent dat ze zich klaar maken voor alles wat het leven aan bacteriën, vitaminen, mineralen, voeding en dergelijke op ze af gaat sturen;

Dit proces duurt bij mensen zo een zes maanden, bij hondjes is tussen de 10 en 12 weken. Dat komt omdat hondjes sneller opgroeien dan kinderen. Tijdens je leven kom je steeds in aanraking met nieuwe goede en slechte bacteriën. Een goede darmflora zal de schadelijke bacteriën die bijvoorbeeld ziektes kunnen veroorzaken, gaan herkennen en steeds sneller verwijderen. De darmen van je hond doen dat ook, dag in, dag uit… De darmflora en de spijsvertering van jouw hond Eten en drinken is belangrijk voor mens en dier. Zo blijft het vochtbalans van het lichaam op peil en krijg je voedingsstoffen en energie binnen om te blijven functioneren. Maar deze voedingsstoffen moet het lichaam eerst uit de voedingsmiddelen peuteren. De darmflora vormt daarom een belangrijk onderdeel van de spijsvertering.

  • Op deze manier leert het dus dagelijks om te gaan met wat wel en wat niet goed is voor je;
  • De spijsvertering bij de hond begint uiteraard net als bij mensen in de mond met het kauwen van voedsel en het doorslikken van eten en drinken;

Vervolgens gaat de maag aan de slag met alles wat er naar binnen is gekomen. Door middel van het aanmaken van extra maagzuur worden brokjes, stukjes vlees, die lekkere kluif en een per ongeluk doorgeslikte vlieg verteert en klaargemaakt om naar de darmen te worden afgevoerd.

  • Hier gaan de darmen verder aan de slag met het verteren van voedsel en het onttrekken van voedingsstoffen voor het lichaam;
  • Eiwitten, vitaminen en mineralen worden via het slijmvlies aan de darmen aan de bloedbanen meegegeven;

Hierbij komen de goede bacteriën ook kijken. Zij helpen niet alleen mee met het onttrekken van voedingsstoffen en geven deze door aan de rest van het lichaam, zij beschermen het slijmvlies door de darmwand te bezetten. Een gezonde darmflora is verder verantwoordelijk voor het scheiden van afvalstoffen en bruikbare voedingsstoffen, het aanmaken van spijsverteringsenzymen en de aanmaak van vitamine K.

  • Darmflora & een optimale weerstand Je weerstand? Die begint in je darmen! Althans, de darmen vormen een heel groot deel van de weerstand bij mensen en honden;
  • Volgens meerdere onderzoeken blijkt de darmflora verantwoordelijk voor 60 tot 80 procent van je weerstand;

Zo helpt de darmflora je lichaam en dat van je hond te beschermen tegen ziektekiemen en slechte bacteriën en het lichaam dus zo gezond mogelijk te houden. Sterk immuunsysteem De darmflora is zeer belangrijk voor de weerstand van het lichaam tegen schadelijke bacteriën.

  1. Doordat alle goede bacteriën je darmslijmvlies zo ontzettend goed beschermen door de gelederen te sluiten, kunnen slechte bacteriën niet stiekem van binnenuit in de rest van het lichaam komen;
  2. Veel bacteriën van buitenaf komen nu eenmaal in de darmen terecht;

Daar kan je niets aan doen en je hond ook niet. Je kan er wel voor zorgen dat je darmen en de darmen van je hond gezond blijven, om zo deze bacteriën geen kans te geven het lichaam verder binnen te dringen. Dat is de reden waarom wetenschappers zeggen dat het immuunsysteem voor 60 tot 80 procent wordt bepaald en geregeld door je darmen en darmflora.

Soms gaat dit wel eens fout. Bijvoorbeeld doordat de darmflora nog niet zo goed op de hoogte is van wat schadelijk is en wat niet. Maar dat is geen probleem: net als de rest van het immuunsysteem leert de darmflora schadelijke bacteriën herkennen.

Ze komen er misschien een eerste keer langs, maar de tweede keer echt niet. Zo beschermen de darmen je steeds beter tegen slechte bacteriën. De optimale balans in het lichaam van je hond is belangrijk Om arm in arm de darmwand te beschermen, moeten de bacteriën van de darmflora wel in balans zijn en blijven.

See also:  Hoe Weet Je Of Hond Koorts Heeft?

Een gezonde levensstijl, voldoende lichaamsbeweging, goede voeding en voldoende rust zijn hierbij al heel belangrijk. Daarnaast kun je de balans van de darmflora van jezelf en je hond optimaal houden door bijvoorbeeld probiotica te gebruiken.

Hier komen we later in dit artikel op terug. Eerst willen we graag vertellen hoe de darmflora uit balans kan raken en welke gevolgen dit kan hebben voor je hond. Mijn hond is uit balans Om zijn werk optimaal te kunnen uitvoeren moet de darmflora van jouw hond in balans zijn.

Maar dan moet je je hond – en jezelf – onderhand in een glazen kooi met nul invloeden van buitenaf opsluiten. Er is soms weinig nodig om de darmflora te verstoren, maar er is meer nodig om het echt uit balans te trekken.

Hoe de darmflora uit balans raakt en welke gevolgen dat heeft, zetten we hier uiteen. Hoe raakt een darmflora uit balans? Als we de darmflora vergelijken met een natuurgebied, dan is het makkelijk te begrijpen dat vervuiling de delicate flora van je maag en darmen aanzienlijk kan verstoren.

  1. Waar stukken plastic en lege blikjes frisdrank de natuur vervuilen, zo kunnen suiker, antibiotica, chemische bestrijdingsmiddelen en dergelijke de darmflora uit balans trekken, waarbij slechte bacteriën de plekjes van de goede bacteriën op de darmwand inpikken;

Suiker, chemische bestrijdingsmiddelen, genetisch gemodificeerde voeding en antibiotica kunnen de darmflora uit balans brengen. Kijk ook maar naar jezelf, als je drie dagen lang frietjes eet, dan gaan je darmen ook rommelen en je krijgt misschien wel last van een dunnere ontlasting en pijn in je buik. De top 6 darmflora verstoorders zijn:

  • antibiotica;
  • stress;
  • teveel suiker in het eten (vaak het geval bij hondenbrokken);
  • genetisch gemodificeerd voer;
  • graan in het voer (vaak het geval bij hondenbrokken);
  • blootstelling aan gifstoffen en bestrijdingsmiddelen (denk aan ontwormingsmiddelen en vaccinaties ).

Overigens is het niet altijd te voorkomen dat je hond blootgesteld wordt aan stress en soms heeft je hond gewoon antibiotica of andere medicatie nodig. Daarnaast leeft je hondje niet in een bubbel; hij ontmoet vriendjes, blaft tegen de postbode, gaat gezellig met je naar het strand, komt in aanraking met schoonmaakmiddelen en uitlaatgassen en eet ook niet altijd 100% biologisch. Net als jij. Daarom kan de darmflora van je hond wel wat extra hulp gebruiken.

Dit geldt ook voor je hond. Teveel suikers (bijvoorbeeld in hondenbrokken), chemische bestrijdingsmiddelen (bijvoorbeeld om teken en andere nare parasieten te weren), genetisch gemodificeerde voeding en het gebruik van antibiotica (bij een ontsteking of bijvoorbeeld na een operatie) kunnen de darmflora uit balans brengen.

Veel voorkomende gezondheidsproblemen bij darmen die uit balans zijn Eerst is het goed om te weten welke gezondheidsproblemen er kunnen ontstaan wanneer de darmen uit balans zijn. Dat is niet om je in de stress te laten schieten (want dat is weer niet goed voor je eigen darmflora), maar om je bewust te maken hoe belangrijk gezonde darmen zijn voor je hond. Uit verschillende wetenschappelijke studies is naar voren gekomen dat de volgende problemen meestal zijn terug te linken naar darmproblemen:

  • overgewicht;
  • diarree;
  • winden laten;
  • slechte spijsvertering;
  • obstipatie;
  • maagproblemen;
  • huid en vachtproblemen;
  • allergische reacties;
  • voedselovergevoeligheid.

Natuurlijk is één wind die door je hond gelaten wordt geen reden tot paniek. Maar heeft je hond zeer vaak last van een harde, borrelende buik, winderigheid of andere symptomen, dan is het goed om extra alert te zijn. Heeft je hond veel last van zijn buik en maag, dan gaat hij vaak gras eten als medicijn (en om te kunnen spugen).

  1. Doet je hond dit erg veel, dan kan er ook sprake zijn van een uit balans zijnde darmflora;
  2. Leaky gut syndroom; bekend als de lekkende darm Wanneer de darmflora heel erg uit balans is geraakt, dan krijgen slechte bacteriën vrij spel om het lichaam stiekem binnen te glippen via de bloedbaan;

Dit geeft vreemde en vage klachten, zonder duidelijk aanwijsbare oorzaak. De oorzaak ligt namelijk voor het blote oog onzichtbaar in de darmen. Deze zeer grote darmfloravervuiling wordt leaky gut genoemd, oftewel lekkende darm. Slechte bacteriën verstoren de boel De ene keer is de darmflora meer in balans dan een andere keer.

Meestal herstelt de balans zichzelf weer als een gezonde levensstijl weer is opgepakt of wanneer ziektekiemen volledig zijn bestreden. Maar wat als de slechte bacteriën dusdanig de strijd van de goede bacteriën hebben gewonnen? Zoals gezegd bevinden de goede bacteriën zich op de darmwand, waar ze een stevig netwerk vormen zodat slechte bacteriën niet zomaar je lichaam in kunnen reizen.

Door gezondheidsproblemen, antibiotica en de andere balans verstorende factoren die we in het vorige hoofdstukje hebben besproken, kunnen er gaten in deze verdedigingslinie ontstaan. De slechte bacteriën grijpen dan graag hun kans en vullen deze gaten op.

Hierdoor kunnen stiekem slechte bacteriën de bloedbaan bereiken met alle gevolgen van dien. Wanneer de balans dusdanig is verstoord en de slechte bacteriën de overhand hebben genomen, dan spreken we van dysbiose.

Dysbiose, wat is dat? Bij een dysbiose zijn er dus meer slechte dan goede bacteriën over in de darmen en de darmflora is ernstig vervuild. Dysbiose wordt in de volksmond ook wel leaky gut oftewel lekkende darm genoemd. Het lekken in de naam lekkende darm betekent niet dat je hond ontlasting zal lekken.

  • Je moet het meer zien zoals dat elektricien bij een niet goed geaarde accu zal zeggen dat er stroom weg lekt;
  • Dit geeft aan dat een circuit niet gesloten is;
  • In het geval van een lekkende darm is het circuit van de goede darmbacteriën niet goed gesloten, waardoor slechte bacteriën via de darmwand de bloedbaan in ‘lekken’;

4 oorzaken van lekkende darm Er zijn verschillende oorzaken te noemen waarom een lekkende darm bij jouw hond kan ontstaan. Deze vier oorzaken komen echter het meeste voor:

  1. Dysbiose (een ernstig uit balans geraakte darmflora);
  2. Verkeerde voeding (met veel suikers);
  3. Antibiotica (bij veelvuldig gebruik);
  4. Overdadig gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen.

Symptomen van een lekkende darm bij honden Zeer veel van de chronische klachten bij onze huisdieren kunnen voortkomen vanuit een lekkende darm. Immers de verkeerde bacteriën komen via de gaten in de darmwand gemakkelijk in de bloedbaan terecht en kunnen dus van het puntje van zijn neus tot aan het puntje van zijn staart vervelende klachten geven. Het is daarom soms lastig om een lekkende darm aan te wijzen als dé boosdoener van de symptomen die je hond heeft. Het is verstandig om met terugkerende klachten met je hondje naar de dierenarts te gaan en te bespreken of een lekkende darm de oorzaak kan zijn van chronische klachten als:

  • lusteloosheid;
  • overgewicht;
  • allergische reacties van de huid;
  • overmatig jeuk;
  • chronische maag- en darmklachten.

Belangrijk bij het stellen van de diagnose van leaky gut is dat de symptomen hebben niet altijd een duidelijk aanwijsbare reden hebben. Zo kan je hond namelijk ook jeuk hebben doordat hij last heeft van wormen of als reactie op het gebruik van hondenshampoo. Overgewicht kan ook veroorzaakt worden door te weinig lichaamsbeweging en teveel tussendoortjes. Echter verdwijnen deze klachten ook weer als je stopt met het gebruiken van de shampoo of meer wandelingen gaat maken.

  • D at laatste is overigens altijd een goed idee, want wandelen met je hond is heel gezellig;
  • Heeft je hond last van vage klachten waarbij je niet de oorzaak zomaar kan aanwijzen, dan is het verstandig even naar de dierenarts te gaan;

Je hond kan namelijk last hebben van een lekkende darm. En het is altijd fijn om dit goed vast te stellen, zodat je er daarna veel aan kan doen om je trouwe vriend weer helemaal beter te maken. Hoe bereik je een optimale darmflora bij honden? De optimale darmflora bij honden is iets wat elke hondenliefhebber wil bereiken.

  • Daarom hebben we deze vraag voorgelegd aan dierenarts Caspar Broekman en kun je de volgende video bekijken:  Hoe bereikt jouw hond een optimale darmflora en wat Probiotica bij een verstoorde darmflora kan doen;

Ook wordt de weerstand vanuit de Traditionele Chinese Geneeskunde besproken, oorspronkelijke acupuncturisten kennen het begrip immuunsysteem namelijk niet. Hij spreekt over de driehoeksverhouding en welke invloed dit op elkaar heeft tussen:

  1. (1) immuunsysteem;
  2. (2) het zenuwstelsel;
  3. (3) het hormoonstelsel.

Bekijk ook de video over weerstand en de bovenstaande driehoeksverhouding. Probiotica voor honden voor een gezonde, optimale darmflora Probiotica brengen – zo is algemeen bekend en onderzocht – de darmflora weer in balans. Dat doet het bij mensen en bij honden. Je moet in sommige gevallen alleen een ander supplement voor jezelf gebruiken dan voor je hond.

Bijvoorbeeld een flesje uit het koelschap met zuivel bij de supermarkt is bijvoorbeeld helemaal niet geschikt voor de hond. Voor je hond gebruik je speciale probiotica. Maar wat zijn probiotica nu eigenlijk? En wat doet het precies voor de darmflora? Wat zijn probiotica? Probiotica is een verzamelnaam voor supplementen die de darmflora ondersteunen.

Eigenlijk worden de goede bacteriën in de darmen ook probiotica genoemd. Om verwarring te voorkomen, bedoelen wij met probiotica de supplementen. Probiotica is 1 van de 10 functionele superfoods die je erg goed kunt inzetten bij jouw hond – dr. Jean Dodds Probiotica is de verzamelnaam voor producten die grote aantallen goede, levende darmbacteriën bevatten die lijken op de lichaamseigen goede bacteriën van de darmflora.

Het doel van deze goede, levende darmbacteriën is om de gezondheid te bevorderen door het evenwicht in de darm te verbeteren en te herstellen. Probiotische producten kunnen een gunstige werking op de darmflora hebben.

Als zodanig zijn ze in staat om de weerstand te ondersteunen en bescherming te bieden tegen infecties, ziektes en darmproblemen. In het lichaam komen zeer veel bacteriestammen voor. En lang niet allemaal zijn bekend of kunnen worden nagemaakt in een laboratorium.

  • Enkelen daarvan kunnen wel in een laboratorium worden nagemaakt en via zuivel of voedingssupplementen worden ingenomen;
  • Dit geldt voor de probiotica voor mens en dier;
  • Voor mensen zijn er veel verschillende probioticapreparaten op de markt gebracht;

De meeste daarvan koop je in poeder of tabletvorm bij de drogisterij, apotheek of gezondheidswinkel. Er zijn echter ook probiotica met goede melkzuurbacteriën die wij mensen via zo een flesje uit de supermarkt kunnen nemen. Voor baby’s worden er goede bacteriën aan opvolgmelk toegevoegd, zodat de baby ook als je geen borstvoeding kan geven, de juiste bacteriën binnenkrijgt.

Maar ook on gepasteuriseerde, rauwe melk kan ook worden ingezet als probiotica. Probiotica voor honden is meestal als supplement verkrijgbaar die je makkelijk met de voeding kan mengen. Zo zijn er poeders of capsules die bijvoorbeeld zo door de voeding gemengd kunnen worden.

De gezondheidsvoordelen van probiotica Probiotica supplementen kunnen zeer belangrijk zijn om de darmwand weer te herstellen. De bacteriestammen die in veel vrij verkrijgbare supplementen worden gebruikt helpen mee het slijmvlies in de darm te herstellen.

Daarnaast remmen ze actief de groei van ziektekiemen en bevorderen de aanmaak van goede bacteriën in je darmen. Zo kunnen probiotica actief helpen om het evenwicht in de darmflora weer terug te brengen. Bij mensen wordt het vaak aangeraden om na een antibioticakuur een probioticakuur te doen.

De reden hiervoor is simpel: antibiotica vecht tegen alle slechte bacteriën en daarbij neemt het ook goede bacteriën mee. En wanneer dit gebeurt, raakt de darmflora uit balans, waardoor slechte bacteriën hun kans grijpen om schade aan te richten. Neem je na een antibioticakuur probiotica dan kan de balans zich in je darmen mogelijk sneller herstellen.

Voor honden geldt exact hetzelfde. Ook bij hen kan een antibioticakuur veel schade aan de darmen aanrichten. Zorg dat je eerst de antibioticakuur afmaakt en geef je trouwe vriendje dan een probioticakuur om de darmflora weer in goede orde te herstellen.

Gebruik echter antibiotica en probiotica niet tegelijk , want dan kan de antibiotica zijn werk niet doen. Overigens helpt probiotica ook actief mee om een leaky gut te herstellen. Want dankzij zijn verzachtende en helende werking helpt het de darmwand te herstellen, bevordert probiotica de groei van goede bacteriën en helpt het zo mee om de gelederen te sluiten door de gaten te dichten.

  1. Alle problemen die samenhangen met een lekkende darm bij de hond worden tevens aangepakt;
  2. Je hond heeft steeds minder last van de spijsvertering, de dunne ontlasting wordt dikker en huidproblemen verdwijnen;

Reis je veel met je huisdier? Een ander klimaat, zwemmen in zee en het reizen zelf kan ook zo zijn weerslag hebben op de darmgezondheid van je hond. Neem daarom ook probiotica mee op reis, zodat je je hond zijn darmflora kan ondersteunen wanneer dat nodig is.

  • Waarom heeft mijn hond probiotica nodig? Als je hond een lekkende darm heeft, is probiotica echt een aanrader;
  • Maar als hij geen klachten heeft, heeft hij dan ook probiotica nodig? Wanneer je hond een eenzijdig dieet heeft, zonder uitgebalanceerde voeding, dan kan probiotica een goede aanvulling zijn om de darmflora gezond te houden;

Is je hond overgevoelig voor bepaalde koolhydraten of eiwitten? Dan raakt de darmflora van slag. Probiotica kan daar een grote ondersteuning bij bieden. Zijn de puppy’s van je hond via een keizersnede ter wereld gebracht? Moeder en pups hebben dan ook extra probiotica nodig.

  • Moeders om te herstellen, de kleintjes om de darmflora optimaal te laten ontwikkelen;
  • Geef ook probiotica als je je hond ontwormt;
  • Vooral met een medicinale ontworming kunnen de darmen geïrriteerd raken;
  • Dankzij probiotica kan het zijn dat je hondje er dan veel minder last van heeft;

Dat is wel zo fijn, want onder ontwormen kom je soms gewoon niet uit. Wij raden aan om je hond niet met chemische middelen te ontwormen , er zijn voldoende natuurlijke ontwormingsmiddelen te vinden. En als je hond door omstandigheden sowieso een lagere weerstand heeft (bijvoorbeeld door een chronische ziekte of ouderdom) dan kan probiotica mee helpen om de weerstand aanzienlijk te verhogen.

Kortom: je kan je hond probiotica geven wanneer de weerstand een handje geholpen moet worden, na een operatie, na gebruik van antibiotica, tijdens een dieet, bij gezondheidsklachten en een lekkende darm.

Je mag het dagelijks geven, maar vaak is dat helemaal niet nodig. Vooral niet bij een uitgebalanceerd, biologisch dieet. Welke soorten probiotica zijn er voor mijn hond? Voor mensen is probiotica gewoon in de supermarkt (zuivelschap), drogisterij, apotheek en het reformhuis verkrijgbaar.

Soms krijg je het op recept van je huisarts, maar dan nog gaat het om een vrij verkrijgbaar product. Voor huisdieren en honden zijn er ook diverse soorten probiotica verkrijgbaar. Bijvoorbeeld via de dierenspeciaalzaak, van de dierenarts of door deze online aan te schaffen.

Klik hier om onze probiotica te bekijken. Probiotica voor honden is verkrijgbaar in verschillende toedieningsvormen. Zo zijn er spuitjes met een pasta die je bij de hond in zijn bek leegspuit. Verder zijn er pillen, poeders, drankjes en smakelijke brokjes die je met het voer van je hond kan vermengen.

  • Wij hebben hele handige probiotica capsules om door de voeding te mengen Om ervoor te zorgen dat je hondje de probiotica ook opsmikkelt, is er voor gezorgd dat het voor honden smakelijk is;
  • Sommige producten hebben zelfs geen smaak, zodat je hond het gewoon opeet met bijvoorbeeld zijn graanloze brokken of het rauwe vlees – net wat voor een dieet je hond heeft;

Veel probiotica supplementen zijn gecombineerd met prebiotica. Prebiotica helpt – zoals je eerder kon lezen – de groei van goede darmbacteriën te stimuleren. Door een pre- en een probiotica tegelijk te geven bereik je sneller resultaat in het herstel van de darmflora van je lieve vriendje.

  • En dat is wel zo prettig;
  • Prebiotica is er ook als los supplement;
  • Wil je beide geven, dan raden wij een combi-supplement aan, zodat je altijd de juiste verhoudingen pre- en probiotica aan je hond geeft;
  • De probiotica voor de hond is gemakkelijk mee te nemen – ook op reis;

Vooral de capsules zijn ideaal. Deze hoeven namelijk niet in een koelkast bewaard te worden en zijn niet gevoelig voor temperatuurwisselingen. Zijn probiotica veilig? Ja, het gebruik van probiotica bij honden is volkomen veilig als je maar de juiste producten aanschaft én de dosering niet overschrijdt.

Let altijd wel op dat je een door de EU goedgekeurd probiotica kiest, wanneer je deze online koopt. Het is daarom aan te raden om via Nederlandse webshops de probiotica aan te schaffen. Zo weet je zeker dat je een veilig en goedgekeurd supplement in huis haalt.

Daarnaast worden voor honden ook probiotica supplementen gemaakt, zoals deze voor mensen worden samengesteld: op basis van lichaamseigen bacteriestammen. Het lichaam herkent deze meteen en daardoor worden ze goed opgenomen. De supplementen voor honden maken daarnaast veel gebruik van natuurlijke ingrediënten, zoals veilige kruiden en planten.

  • Dieren staan zeer dicht bij de natuur en de natuurlijke ingrediënten worden daardoor vele malen makkelijker opgenomen;
  • En het is beter voor je lieve hond;
  • Puur natuur; je hond weer in balans De natuur zit zo in elkaar dat er altijd kruiden en andere voedingsstoffen te vinden zijn die het lichaam helpen te helen;

Dat geldt voor mensen en voor honden. En aangezien je hond nog dichter bij de natuur staat, is het goed om de darmen weer gezond te maken met behulp van natuurlijke voeding en supplementen. De beste voedingsmiddelen voor gezonde darmen Gezonde darmen houden van natuurlijke producten.

  1. Deze verteren veel gemakkelijker dan kunstmatig geperste brokken die ook nog eens de ontlasting verminderen;
  2. Bij de dierenspeciaalzaak is er zeer veel om uit te kiezen voor je doldwaze pup, volwassen hond of senior maatje;

Zo kun je voor de meest gezonde darmflora je hond rauw vlees geven. Dit is er in vele smaken. En omdat alles van het dier – zelfs botten – in het vlees is verwerkt, weet je zeker dat je hond alle vitaminen en mineralen binnen krijgt. De spijsvertering weet ook precies wat hij met dit rauwe product moet doen, waardoor je een gezonde, vrolijke hond in huis hebt met bakken energie.

Omdat de botten niet zijn gekookt kunnen ze niet splijten en daardoor scherpe, puntige stukjes veroorzaken. Wil je je trouwe vriendje liever geen rauw vlees voor zetten? Maar zijn brokken ook niet je favoriet? Er is ook bijvoorbeeld zacht gestoomd vleesof blikvoeding voorzien van groenten waarin ook alle voedingsstoffen bewaard zijn gebleven.

Vanzelfsspreken is het wel van belang om naar de kwaliteit van de voeding te kijken. Omdat je je hond vlees geeft dat niet bewerkt is met conserveringsmiddelen en dergelijke, verwerkt het lichaam dit opperbest en blijft de darmflora zoveel mogelijk in tact.

  • Iedere hond is anders en dankzij een gezond voedingsprogramma toegespitst op jouw hond, zal de darmflora zich herstellen en krijg jij er een vrolijke, gezonde hond voor terug;
  • Bovendien blijft met gezonde, biologische voeding zonder conserveringsmiddelen de darmflora van de hond gezond en op peil;

Samenvatting Een gezonde darmflora is voor je hond net zo belangrijk als voor jou. We vatten de belangrijkste punten nog even voor je samen. De darmflora bestaat uit een samenstelling van bacteriën die ervoor zorgen dat de darmwand beschermt blijft, onder meer door het darmslijmvlies te beschermen.

De darmflora heeft verschillende taken. Het helpt mee met het op peil houden van het immuunsysteem en met de spijsvertering. Om optimaal zijn werk te doen, moet het delicate milieu van de darmflora in balans zijn.

Door middel van een gevarieerde voeding hou je deze balans het beste in staat. Als de balans van de darmflora verstoord wordt, verminderd het immuunsysteem en kunnen er allerlei maag- en darmklachten ontstaan. In zeer ernstige gevallen ontstaat er een lekkende darm. De balans in de darmflora kan verstoord worden door:

  1. stress;
  2. antibiotica;
  3. verkeerde voeding met veel suikers;
  4. voeding met gemodificeerde voedingsstoffen;
  5. chemische bestrijdingsmiddelen.

Bij een lekkende darm is de darmwand onbeschermd en kunnen slechte bacteriën stiekem door de darmwand heen lekken de bloedbaan in. Dit kan allerlei gevolgen hebben, variërend van lusteloosheid tot en met overgewicht en allerlei allergische reacties. Probiotica kan helpen om de darmflora weer beter op peil te brengen. Probiotica is de verzamelnaam voor goede bacteriën in de darmflora.

  1. Het is ook de naam voor de voedingssupplementen met goede bacteriestammen;
  2. In de supplementen worden niet alle bacteriestammen meegenomen (dat zou onmogelijk zijn), maar wel degene die een hond het hardst nodig heeft om te herstellen;

Veel probiotica supplementen zijn gecombineerd met prebiotica. Prebiotica stimuleert de groei van goede bacteriën in de darmen van je hond. Je hoeft niet altijd probiotica te geven. Het is vooral belangrijk om een leaky gut (lekkende darm) te helpen genezen, als kuur na een antibiotica kuur en wanneer je hond wel een steuntje kan gebruiken bij de weerstand.

  1. Bezoek ook de dierenarts als je vermoedt dat je hond een verstoorde balans heeft in de darmflora of een lekkende darm heeft;
  2. Het gebruik van probiotica supplementen is geheel veilig;
  3. Gebruik wel speciale probiotica of pre- & probiotica supplementen speciaal voor huisdieren;

En gebruik producten die zijn goedgekeurd in de EU. Hou na gebruik de darmflora van je hond in stand door middel van goede, eerlijke, biologische en vooral organische voeding. Voeding en kruiden helpen ook mee om de darmen in balans te houden. Naast probiotica kun je ook eens kijken naar superfoods zoals: Kurkuma en Kokosolie. .