Tot Welke Leeftijd Kan Een Hond Dekken?

Tot Welke Leeftijd Kan Een Hond Dekken

Regels Basisreglement Welzijn & Gezondheid – Artikel VIII. 1

  1. Een teef mag niet worden gedekt vóór de dag waarop zij de leeftijd van 16 maanden heeft bereikt.
  2. Een teef, waaruit niet eerder pups zijn geboren, mag niet worden gedekt na de dag waarop zij de leeftijd van 72 maanden heeft bereikt.
  3. Een teef, waaruit eerder pups zijn geboren, mag niet meer worden gedekt na de dag waarop zij de leeftijd van 108 maanden heeft bereikt. * (zie hieronder de aanpassing per 17-04-2020)
  4. Een teef mag niet meer worden gedekt na de dag waarop haar vijfde nest is geboren.
  5. Een teef mag niet worden gedekt als deze dekking tot gevolg heeft dat tussen de geboortes van twee opeenvolgende nesten van deze teef geen termijn van ten minste 12 maanden zit.

De definitie van een nest is: een situatie waarbij een teef uit één dracht één of meer volgroeide of onvolgroeide pups heeft voortgebracht, die al dan niet op natuurlijke wijze levend of dood zijn geboren. Artikel VIII. 2 (aangepast per 1 december 2020 – toevoeging halfbroer) Een teef mag niet worden gedekt door haar grootvader, haar vader, haar broer, haar halfbroer, haar zoon of haar kleinzoon. Artikel VIII. 3 Hij die op het tijdstip van dekking eigenaar was van de teef en die teef in strijd met de bepalingen van artikel VIII.

1 of VIII. 2 heeft laten dekken dan wel niet heeft voorkomen dat die teef in strijd met die bepalingen werd gedekt, maakt zich schuldig aan een strafbaar feit als bedoeld in artikel I. 4 en artikel VI. 3 lid 1, en kan worden gestraft overeenkomstig het gestelde in artikel VI.

Artikel VIII. 4

  1. Het feit dat pups zijn geboren als gevolg van een dekking die heeft plaatsgevonden in strijd met het gestelde in artikel VIII. 1, staat opname in de Nederlandse stamboekhouding niet in de weg.
  2. Voor pups die in Nederland zijn geboren als gevolg van een dekking die heeft plaatsgevonden in strijd met het gestelde in artikel VIII. 2, wordt de opname in de Nederlandse stamboekhouding geweigerd.

*Aanpassing maximale leeftijd teef bij nest per 17-04-2020 In deze uitzonderlijke periode is het belangrijk dat er nu, maar ook ná deze periode, verantwoord kan worden gefokt. Daarbij is de mogelijkheid om flexibel te zijn met betrekking tot de maximale leeftijd van het inzetten van de teef een redelijke optie. Veel fokkers zullen juist nu besluiten om een loopsheid over te slaan bij het dekken van een teef. Vanuit de rasgroepen en de werkgroep fokkerij & gezondheid waren over de maximale leeftijd al eerder verzoeken gekomen.

  1. De Raad van Beheer heeft hier oog voor en heeft vooruitlopend op de noodzakelijke KR wijzigingen de commissie gezondheid om advies gevraagd;
  2. Dat advies meewegende, heeft het bestuur besloten om de maximale leeftijd van een teef, die al eerder pups heeft gehad, voor dekking te verhogen van 8 jaar (96 maanden) naar 9 jaar (108 maanden);

Rasafhankelijk kan gekeken worden of dit ook overgenomen wordt in het VFR, maar het geeft in ieder geval de rasverenigingen de mogelijkheid om dit over te nemen. Deze maatregel moet nog officieel opgenomen worden in het KR. Gezien de huidige situatie wil het bestuur de maatregel eerder in laten gaan, per datum publicatie, om daarmee de verantwoorde fokkers te ondersteunen.

Daarmee gaat het bestuur ervan uit dat dit overeenkomt met de wens die binnen de kynologie leeft. Inteeltbeperking   Volgens het reglement mag e en teef niet worden gedekt door haar grootvader, haar vader, haar broer, haar halfbroer, haar zoon of haar kleinzoon.

Dit geldt voor alle rassen. Daarnaast zijn er voor veel rassen aanvullende, inteeltbeperkende regels gesteld door de rasverenigingen. Denk aan het verbod om een teef te kruisen met neef of oom. Het fokken met dit soort nauwe familierelaties leidt tot hoge inteelt, waarmee de kans op erfelijke gebreken groter kan zijn.

Kan een hond nog dekken als hij gecastreerd is?

Castratie op 2 manieren mogelijk – Als er goede redenen bestaan voor castratie van uw hond, dan kan de reu vanaf een leeftijd van 6 maanden worden gecastreerd. Chirurgisch castreren Bij een chirurgische castratie worden, uiteraard onder narcose, beide testikels van de hond verwijderd.

  • Aangezien de zaadleiders niet in zijn geheel worden weggenomen, is een reu na de castratie nog gedurende korte tijd vruchtbaar;
  • In deze periode van ongeveer 2 weken kan hij dus nog een teefje drachtig maken;

De testosteronspiegel in het bloed is niet meteen laag na afloop van de operatie, deze hormonen hebben enkele weken de tijd nodig om te dalen. Chemisch castreren Een reu kan niet alleen gecastreerd worden op bovenstaande, onomkeerbare, chirurgische methode, maar ook op een tijdelijke, chemische manier.

Hierbij wordt er een hormoon-implantaat onderhuids tussen de schouderbladen ingebracht met behulp van een injectienaald, vergelijkbaar met het inbrengen van een identificatiechip. Het plaatsen van het implantaat kan gewoon in de spreekkamer gebeuren en aangezien het implantaat vanzelf oplost, is verwijdering na afloop van de werkzame periode niet nodig.

Van dit type implantaat bestaan 2 doseringen, waarbij het kleine en het grote implantaat een werkingsduur hebben van ongeveer 6 maanden respectievelijk ongeveer 12 maanden. Bij sommige reuen kan het effect echter aanzienlijk langer aanhouden! Zodra het implantaat uitgewerkt raakt kan het u opvallen dat de testikels (die klein en zacht waren tijdens de chemische castratie) weer groeien tot hun oude omvang.

In de eerste 2 weken (soms langer) na het plaatsen van het implantaat kan toename van testosteron gerelateerde klachten (bv. seksueel gedrag of dominant gedrag) worden gezien, daarna neemt de testosteronspiegel af.

Onvruchtbaarheid treedt op 6-9 weken na inbrengen van het kleine implantaat en 9-12 weken na inbrengen van het grote implantaat op. Het voordeel van chemisch castreren is dat u kunt kijken of castratie het gewenste effect heeft op uw hond (bijvoorbeeld verdwijnen van de voorhuidontsteking) en of er sprake is van nadelige effecten (verandering in gedrag en/of vachtveranderingen).

Afhankelijk hiervan kunt u besluiten uw hond niet meer te castreren / nogmaals chemisch te castreren / chirurgisch te castreren. Het biedt dus een soort proefperiode! Daarnaast kan chemisch castreren ook ideaal zijn voor honden die we om medische redenen (bijvoorbeeld een ernstige hartaandoening) liever niet onder narcose willen brengen, maar die wel castratie nodig hebben.

Uw dierenarts biedt een passend advies voor uw hond Uw dierenarts kan u, waar nodig in overleg met een hondengedragsdeskundige, in alle rust adviseren of het verstandig is om uw reu te laten castreren en of u daarbij het beste (eerst) kunt kiezen voor chemische castratie of direct voor chirurgische castratie.

Hoe oud moet een Dekreu zijn?

De voorwaarden op een rijtje – Allereerst moet de reu in bezit zijn van een officiële FCI-stamboom en twee normaal ingedaalde testikels hebben. Voordat hij mag dekken moet aan álle voorwaarden van het VFR voldaan zijn en moet hij de minimale leeftijd van 15 maanden bereikt hebben.

Hoe lang is een hond vruchtbaar?

Met ‘loopsheid’ wordt de periode aangeduid waarin het lichaam van de teef zich voorbereidt om gedekt te kunnen worden. De hormoonspiegels veranderen, waardoor er lichamelijke veranderingen en ook gedragsveranderingen ontstaan. Een teef wordt meestal twee keer per jaar loops, hoewel er rassen zijn waarbij dit maar eens per jaar gebeurt (zoals de Basenji en wolfshonden). De periode van loopsheid duurt gemiddeld ongeveer drie weken.

  1. Tijdens die drie weken is de teef maar enkele dagen echt vruchtbaar; het is echter niet zo eenvoudig om zeker te weten welke dagen dat zijn;
  2. De eerste loopsheid treedt op als het teefje in de puberteit is gekomen;

Dit is voor kleinere rassen meestal op een leeftijd tussen zes en tien maanden, voor grotere rassen tussen tien en zestien maanden en voor sommige hele grote rassen soms nog ietsje later. Als een teefje op een leeftijd van twee jaar nog niet loops is geweest, is dat een reden om naar de dierenarts te gaan.

  1. Teefjes kennen geen menopauze zoals de mens;
  2. Ze blijven hun hele leven hun cyclus houden en worden dus ook nog op hoge leeftijd loops;
  3. Wel neemt de vruchtbaarheid af met de jaren;
  4. De cyclus die de teef doormaakt bestaat uit vier fasen;

Hoe lang elke fase precies duurt kan per ras, per teef en ook per cyclus verschillen. De eerste twee fasen, pro-oestrus en oestrus, worden samen vaak de ‘loopsheid’ genoemd. Pro-oestrus : Dit is een voorbereiding op de vruchtbare periode. Deze fase duurt een paar dagen tot twee weken lang.

  • De vulva (de uitwendige geslachtsdelen) begint op te zwellen, de teef krijgt bloederige afscheiding en gedraagt zich vaak onrustig;
  • Ze is nog niet bereid om te paren;
  • Oestrus : Dit is de eigenlijke ‘loopsheid’: de periode waarin de eisprong plaatsvindt en de teef dus vruchtbaar is;

Dit duurt zo’n vier tot vijftien dagen. De afscheiding neemt af en de teef is nu wel bereid om te paren. Ze gaat hiervoor staan met haar staart opzij. Behalve voor reuen kan de teef nu ook interessant ruiken voor andere teven. Metoestrus (of post-oestrus) : De teef staat nu geen dekking meer toe.

Dit is de periode dat de teef drachtig is als zij gedekt is. Als ze niet gedekt is, is de teef schijndrachtig (schijnzwanger). Het lichaam keert dan in deze periode langzaam weer terug naar de rusttoestand.

Dit duurt zo’n zes tot tien weken. Anoestrus : Dit is de periode van rust. Dit duurt gemiddeld ongeveer 100 tot 140 dagen. Bij grote rassen kan dit langer duren. Een uitzondering daarop is de Duitse Herder die juist een korte periode van anoestrus heeft. De loopsheid is te herkennen aan uiterlijke kenmerken en aan het gedrag van de teef.

  • Het is niet bij elke teef even duidelijk te zien wanneer de loopsheid begonnen is;
  • De vulva zwelt op en de teef verliest bloederige afscheiding;
  • Bij de ene teef is dit echter duidelijker merkbaar dan bij de andere;

Sommige teefjes zijn heel schoon en wassen het bloed steeds weg, waardoor u het misschien niet opmerkt, andere doen dit niet waardoor de loopsheid u sneller opvalt. De teef is vaak meer afgeleid, onrustig en soms humeurig. De teef ruikt nu erg aantrekkelijk voor reuen, die haar zullen proberen te benaderen.

Veel aandacht van andere honden kan voor u dus een teken zijn dat u op moet gaan letten! Eerst zal ze hen nog wegjagen, later wil ze paren. Ze zal ook wat vaker plassen om haar geur te verspreiden. Als uw teefje loops begint te worden, is er een aantal praktische zaken om rekening mee te houden.

Uw teefje kan afgeleid en onrustig zijn doordat ze last heeft van haar hormonen. Dit is dus niet de periode om een lastige training te beginnen of hoge eisen aan haar te stellen. Prestaties in sport en training zullen minder zijn en bovendien mag u vaak niet deelnemen aan wedstrijden.

  • Natuurlijk moet u ook in deze periode geen gedrag toestaan dat u anders ook niet wilt zien, maar overvraag haar in deze periode niet;
  • Dat loopt alleen maar uit op frustratie;
  • Houd uw teefje aan de lijn! Het is moeilijk om te bepalen wat precies de vruchtbare dagen zijn, en om te voorkomen dat ze gedekt wordt, kunt u haar nu niet los laten lopen;
See also:  Waarom Likt Hond Aan Bank?

Bovendien is er een risico dat zij wegloopt en veel minder goed luistert dan anders. Loop niet met uw loopse teef door een losloopgebied. Reuen ruiken al van heel ver dat zij loops is en zullen op haar afkomen. En ook al zijn zij normaal gesproken gehoorzaam en goed opgevoed, de werking van hormonen is zo sterk dat hun eigenaar ze vaak niet terug zal kunnen roepen.

  • Voorkom dus situaties waarbij uw teefje belaagd wordt door aanbidders en u uw best moet doen om de reuen van haar lijf te houden;
  • Om deze reden kan het ook handiger zijn om de uitlaattijd van uw hond wat aan te passen en op minder drukke tijden, in minder drukke gebieden te lopen;

Verschoon regelmatig de dekens uit de hondenmand. Als uw teefje veel last heeft van afscheiding kan het prettig zijn om een loopsheidbroekje te kopen. Dit kan worden aangetrokken als de teef binnenshuis is, waarmee u vlekken op vloer en bekleding voorkomt.

  1. Denk echter niet dat een broekje uw teef beschermt tegen een ongewenste dekking! Schijndracht is een natuurlijk verschijnsel;
  2. Dit kan in de natuur gunstig zijn, omdat de niet gedekte teven zo kunnen helpen bij het opvoeden en zogen van de jongen in hun groep;

Hormonaal gezien is elke teef na de loopsheid ‘schijndrachtig’, omdat de hormoonspiegels die tijdens de loopsheid omhoog zijn gegaan, langzaam weer moeten worden afgebouwd. Vaak merkt de eigenaar daar niets van. Bij sommige teven zijn de symptomen echter sterk en lijken op een echte dracht.

  • De teef kan dan ander gedrag gaan vertonen: speeltjes verzamelen en bezitterig zijn (soms zelfs agressief omdat ze haar ‘pups’ wil verdedigen), erg aanhankelijk of juist humeurig zijn, een nest willen maken, janken, weinig energie hebben, depressief gedrag, minder goed eten en soms minder drinken;

Soms gaat de teef melk produceren, en doordat zij de melkklieren likt, houdt zij dit zelf in stand. De buik is vaak wat opgezwollen. Meestal gaat een schijndracht vanzelf weer over en heeft de teef er niet al te veel last van, maar soms kan ze zich slecht voelen, duurt het erg lang en blijft ze melk geven.

Wat is de beste leeftijd om een hond te laten dekken?

DE REU – Een reutje is geslachtsrijp tussen de 6 en de 8 maanden en is dan in staat om een teef te dekken. Dat is ook de leeftijd waarop dominant gedrag als gevolg van de testosteronspiegel kan gaan optreden. In principe is er geen medische reden om een reu te castreren en is dit ook niet ons advies.

Hoe oud is een reu vruchtbaar?

Een mannetjeshond is geslachtsrijp vanaf het moment dat het dier begint te puberen. De puberteit van een reu start over het algemeen rond de zesde maand en houdt aan tot het beestje twaalf tot vijftien maanden oud is.

Hoeveel tijd tussen 2 dekkingen?

De dekking – Een teef wordt gemiddeld tweemaal per jaar loops. Cupidog hanteert voor het laten dekken van teven onder de 25 kilo een minimumleeftijd van 18 maanden. Voor teven boven de 25 kilo stellen we een leeftijdsgrens van 24 maanden. Dit doen we omdat grote honden vaak later volgroeid zijn.

  • Je teef kan dus doorgaans gedekt worden vanaf haar derde of vierde loopsheid;
  • Om je hond te laten dekken, moet je haar eerst aanmelden op de Cupidog-site;
  • Daarna kun je op zoek gaan naar een geschikte reu;

Dier&Recht helpt je daarbij. Voor de dekking gaat de teef meestal naar het huis van de reu; dan is de kans dat ze hem toelaat het grootst. Een hond is vruchtbaar aan het einde van de loopsheid. Voor de grootste kans op een geslaagde dekking kun je haar het beste twee keer laten dekken: tussen de 9 e en de 11 e dag en tussen de 11 e en de 13 e dag van de loopsheid. .

Hoe vaak mag je een hond laten dekken?

Extra regels voor honden en katten – Fokt u met honden of katten? Houdt u er dan rekening met de volgende extra regels:

  • Een hond krijgt in een aaneengesloten periode van 12 maanden maximaal 1 nest.
  • Een kat krijgt in een aangesloten periode van 12 maanden maximaal 2 nesten. Of maximaal 3 nesten in 24 maanden.

Blijf op de hoogte van ontwikkelingen bij de diersoort waarmee u fokt. Zo kunt u aan de regels blijven voldoen. Fokt u bedrijfsmatig met huisdieren? Dan gelden er voor u meer regels. U leest hierover meer op de pagina Bedrijfsmatig huisdieren houden.

Hoe komt een hond klaar?

Normale dekking hond – Bij een normale dekking zal de reu de vulva besnuffelen en likken en zal de teef de staart opzij houden en een sta-reflex vertonen. De reu brengt nu de nog niet overmatig gezwollen penis in de vagina (dit is mogelijk door de aanwezigheid van een botje in de penis).

Zodra de penis is ingebracht beginnen de frictie bewegingen en komt de volledige erectie tot stand. De twee zwellichamen aan weerzijden van de penis zwellen in de vagina enorm op, waardoor de reu komt “vast te zitten”.

Tijdens de frictiebewegingen komt gedurende vijf tot twintig seconden voorvocht wat geen spermiën bevat, hierna wordt gedurende 30 seconden tot soms wel vier minuten sperma geloosd. Hierna stapt de reu over en kan gedurende vijf tot zestig minuten gekoppeld staan waarbij prostaatvocht geloosd wordt.

Waarom dekt een reu niet?

Waarom lukt de dekking niet? – Soms wil de teef niet gedekt worden of lukt de dekking fysiek niet. Fokkers willen dan wel eens wanhopig worden en de moed opgeven. Het advies is om goed naar teef en reu te kijken en geduld te hebben. Soms is de teef gewoon te jong en er nog niet aan toe.

  • Ook kan er onrust of spanning ontstaan door de omgeving of doordat de eigenaar van reu of teef te dominant aanwezig is en het ‘te graag’ wil;
  • Daarnaast kan het ook gewoon te vroeg in de cyclus zijn;
  • Verder speelt (on)ervarenheid van de reu soms een rol;

Een enkele keer is er een fysiek probleem waardoor de dekking niet lukt, zoals een dik maagdenvlies bij de teef of een pijnlijke achterhand bij teef of reu. U kunt bij ons terecht voor onderzoek en advies wanneer het dekken niet wil lukken.

Hoe weet ik of mijn hond vruchtbaar is?

Inleiding Onderstaand verhaal gaat voornamelijk over vruchtbaarheidsproblemen bij de teef. Maar daarvoor is het zinvol eerst wat dieper op de loopsheid zelf in te gaan. De loopsheid is de vruchtbare periode van de teef. Deze periode kenmerkt zich doordat de vulva meer is opgezwollen als normaal en de teef hieruit druppeltjes bloed verliest.

Tijdens deze periode kan ze gedekt worden. De eerste loopsheid treedt wanneer de teef tussen de 6 en18 maanden oud is. Verschijnselen van loopsheid • de vulva zwelt op. • de reuen raken erg geïnteresseerd in de teef.

Omgekeerd stelt de teef daar nog weinig prijs op. • na enkele dagen begint de teef bloeddruppeltjes te verliezen: dat is de eerste dag van de loopsheid, de pro-oestrus. Deze duurt zo’n 9 dagen. • tussen de 9e-12de dag van de loopsheid is de hond vruchtbaar: dit noemen we de oestrus.

Dit is dus de periode waarin ze kan na dekken of inseminatie drachtig kan worden. In deze periode, die zo’n 9 dagen duurt, worden reuen niet meer door de teef weggejaagd. De teef probeert zelfs te ontsnappen om op zoek te gaan naar de reu! In deze oestrus vindt ook de eisprong plaats.

• na de vruchtbare periode gaat de uitvloeiing stoppen, wordt vaak wat bruiner, de vulva gaat weer slinken en de teef snauwt weer de reuen af: de metoestrus is begonnen. Deze periode duurt pakweg 2 maanden. De teef is nu niet meer vruchtbaar. • De anoestrus -fase is hiermee aangebroken.

Deze duurt zo’n 3 maanden, waarna weer een nieuwe cyclus begint. Vruchtbaarheidsproblemen Onderzoek en behandeling van vruchtbaarheidsproblemen is vaak nodig wanneer een teef na verschillende dekkingen niet drachtig is geworden.

Ook kan om hulp worden gevraagd bij het bepalen van het juiste tijdstip van dekking als de dekreu op grote afstand woont. Vruchtbaarheidsproblemen kunnen verschillende oorzaken hebben. Deze kunnen veroorzaakt worden door infecties van de baarmoeder ( baarmoederontsteking, pyometra ), maar ook op afwijkingen die gelegen zijn buiten het geslachtsapparaat, zoals bij hypothyreoidie (te trage schildklierwerking) en soms ook bij de Ziekte van Cushing.

Ook zijn er afwijkingen aan het vrouwelijk geslachtsapparaat welke geen algemene ziekteverschijnselen geven of zijn er anatomische afwijkingen. Oorzaken onvruchtbaarheid Hieronder wordt een aantal oorzaken besproken welke tot gevolg kunnen hebben dat een teef na dekking of inseminatie niet drachtig wordt (‘leeg blijft’ zoals de fokker dat noemt).

Dekking op het verkeerde tijdstip Het optimale tijdstip van dekken of insemineren kan het meest betrouwbaar worden bepaald door het meten van het progesterongehalte in het bloed. Dit kan kwantitatief worden bepaald (dan meet je dus exact de waarde van de hoeveelheid progesteron) of kwalitatief.

Bij dat laatste is een verandering van kleur te zien in de test. Ook kan het moment van dekken redelijk goed worden geschat m. vaginoscopie door de dierenarts. Hierbij wordt een speculum in de schede van de teef gebracht en wordt het slijmvlies beoordeeld.

Is de hond niet loops, dan is dit slijmvlies roze en niet gezwollen. Aan het begin van de loopsheid is het dat gezwollen, bleek en glad. Tussen de plooien zie je bloederig vocht. Rond het optimale tijdstip van dekken in de loopsheid is de zwelling van het slimvlies nog minder en komt het slijmvlies er wat gekreukter uit te zien, als crepepapier met lage fijne plooitjes.

  1. Je kunt niet vaststellen wanneer de eisprong gaat plaatsvinden;
  2. Tenslotte kan ook met een uitstrijkje van de vagina het juiste moment van dekken worden bepaald;
  3. Afwijkend verloop van de dekking Soms geschiedt de dekking bij een teef met vruchtbaarheidsproblemen niet normaal;
See also:  Wat Moet Ik Doen Als Mijn Hond Chocolade Heeft Gegeten?

Zo kan de dekking in het geheel niet lukken, of het gebeurt juist met veel dwang of er is helemaal geen koppeling geweest. De oorzaken hoeven niet altijd bij de teef te liggen. De reu kan onervaren zijn, maar ook andere factoren (gedragsproblemen, afwijkende bouw) kunnen een rol spelen.

  1. Bij de teef kan ook onervarenheid een rol spelen, maar tevens vaginale afwijkingen;
  2. En ook kan onervarenheid de eigenaar parten spelen en kan hij/zij de teef op een fout tijdstip aanbieden aan de reu;
  3. Sommige rassen hebben relatief veel dekproblemen, zoals de Franse en de Engelse Buldog en de NewFoundlander;

Soms kan het wel eens helpen wanneer een ervaren hulp bij de dekking aanwezig is. Eventueel kan kunstmatige inseminatie worden toegepast. Leeftijd van de teef Gemiddeld na het 8e levensjaar van de teef neemt de vruchtbaarheid af. Tegelijkertijd nemen daarmee ook problemen tijdens de dracht, rond de geboorte en de periode er na toe.

Hoe weet je of je hond niet meer loops is?

Komen honden in de overgang? – In tegenstelling tot mensen hebben honden geen menopauze. Overgangsjaren waarin de menstruatie uitblijft komen niet voor. Het teefje wordt dus tot het einde van haar leven loops. Sommige teefjes die ouder zijn dan zeven jaar worden nog maar een keer per jaar loops.

Hoe weet je of de dekking gelukt is?

Hoe weet ik of mijn hond zwanger is? – Het kan zonder onderzoek lastig zijn te beoordelen of een hond drachtig is. Natuurlijk, aan het einde van de dracht is dit meestal uitwendig wel goed zichtbaar, maar de eerste 45-50 dagen kan dit soms erg lastig zijn.

  1. Een teef die schijnzwanger is kan heel lastig te onderscheiden zijn van een teef die echt zwanger is;
  2. Daarom is het het beste om de zwangerschap bij twijfel door een dierenarts te laten bevestigen;
  3. De meest betrouwbare methode om de dracht vast te stellen is met behulp van  echografie;

Vanaf dag 21 is het in theorie mogelijk met echo te zien of een teef zwanger is. Omdat het erg lastig is exact te bepalen wanneer de eisprong plaats heeft gevonden adviseren wij dit later te doen. Tussen dag 25-30 is optimaal. Meestal kan met echo ook een goede schatting gemaakt worden hoeveel pups aanwezig zijn.

  • Later in de dracht van de hond kan de diagnose ook gesteld worden met  röntgen;
  • Vanaf dag 43 treedt er verbening op en kunnen de pups met röntgen in beeld gebracht worden;
  • Ons advies is dit pas vanaf dag 45 te laten doen voor een grotere betrouwbaarheid;

Met röntgen is ook exact te zeggen hoeveel pups er verwacht worden.

Wat kost het fokken van een hond?

Welke investeringen kun je verwachten? – Zoals al eerder gezegd: honden fokken doe je niet voor het geld. Een kennel kost alleen maar geld. Je verzorgt een hond immers 10 tot 15 jaar. Uiteindelijk levert het niets op, het is ook nog eens onbetaalbaar in tijd en energie.

Hoe lang laat een teef zich dekken?

Gemiddeld worden teven eens in de 6 maanden loops. Vreemd genoeg zijn er uitzonderingen, o. de Saarloos wolfshond en sledehonden kennen maar 1 loopsheid per jaar. Tijdens de loopsheid is de teef maar enkele dagen bereid zich te laten dekken en ook maar enkele dagen vruchtbaar.

  • Het is aan de buitenkant (het gedrag van de hond) niet altijd eenvoudig om te zien wanneer een teef dekrijp is;
  • Voor een fokker is het van belang om de vruchtbare dagen van de teef te herkennen;
  • De loopsheid zelf zal niet snel gemist worden; de teef verliest bloed, is van achteren opgezet en aantrekkelijk voor reuen;

Echter het juiste dektijdstip bepalen is veel moeilijker, zeker als er geen (ervaren) dekreu in de buurt is en bij bepaalde teven zit er een grote variatie in het tijdstip waarop ze gedekt kunnen worden. Er zijn verschillende onderzoekmethodes om te bepalen wanneer een teef staat:

  • Vaginaal uitstrijkjes (celonderzoek)
  • Progesteronbepaling (bloedonderzoek)

De progesteronbepaling wordt als meest betrouwbare test beschouwd. Progesteronbepaling Met deze test wordt het gehalte aan progesteron (zwangerschapshormoon) in het bloed bepaald. Op het moment dat de eisprong plaatsvindt, vindt er een snelle stijging van het progesterongehalte plaats in het bloed en kan een betrouwbaar dekadvies gegeven worden.

  • De resultaten van deze methode zijn goed, het drachtigheidspercentage schommelt rond de 90% (drachtig en nest);
  • Om het exacte dektijdstip te bepalen moet vaak op meerdere opeenvolgende dagen bloed afgenomen worden;

Uitvoering De praktische uitvoering is simpel. Meestal is een teef dekrijp tussen de 12e en 16e dag van de loopsheid, maar er zijn grote individuele verschillen. We zien echter teven die op de 9e dag al vruchtbaar zijn, maar uitschieters naar de 18e dag zijn ook geen uitzondering.

Op de 7e-8e dag van de loopsheid wordt het eerste bloedmonster genomen. Is het progesteron nog laag dan moet de test 1-2 dagen later weer worden herhaald totdat een stijging is vastgesteld. Gemiddeld moet er per teef 2-3 maal bloed afgenomen worden.

Patiëntenkeuze In principe komen alle teven in aanmerking voor een dergelijke begeleiding, maar zeker als de teef al eens gemist heeft, de reu ver weg woont of er een kunstmatige inseminatie gedaan moet worden loont het de moeite om uw dierenarts te vragen u en uw teef op deze manier te begeleiden..

Wat verdient een Dekreu?

Fokker Heeft u een combinatie van reu en teef op het oog en wilt u hierover gegevens op het gebied van gezondheid (gezondheidsgegevens van achterliggende lijnen, ouderdieren, broers/zusters en eventuele nakomelingen van de door u voorgestelde reu en uw teef, gegevens over kleurvererving voor zover deze bij de NLV bekend zijn), dan kunt u informatie opvragen bij de ABC. Ook niet-leden kunnen van deze service gebruik maken. Of zelf gebruik maken van de ZooEasy database. Voor leden is het aanvragen van een ZooEasy account kosteloos. Niet-leden betalen € 5,00. Het account wordt voor een jaar uit gegeven. Fokker kiest zelf dekreu De NLV zal nimmer een dekreu adviseren.

  • De fokker dient zelf aan te geven naar welke reu zijn/haar voorkeur uitgaat;
  • De NLV kan wel aanvullende gegevens verstrekken;
  • Controleer voorafgaande aan de dekking ook zelf de gezondheidsuitslagen e;
  • Het is zeer onplezierig als u later geconfronteerd wordt met gegevens die u had kunnen weten maar niet wist omdat u er niet naar gevraagd hebt;

Om achteraf teleurstellingen en misverstanden te voorkomen is het belangrijk goede afspraken te maken en gebruik te maken van een model dekovereenkomst. Afspraken tussen fokker en dekreu eigenaar Sommige fokkers bezitten niet alleen fokteven, maar ook één of meerdere dekreuen.

Soms bezit iemand geen teven maar wel één of meerdere dekreuen. De meeste fokkers maken echter gebruik van een dekreu van iemand anders. Voor dat gebruik van deze reu wordt een overeenkomst gesloten. Dit betreft in vrijwel alle gevallen een mondelinge afspraak.

Door deze mondelinge afspraken kunnen er (grote) problemen ontstaan. Als daar van tevoren niet aan gedacht is -laat staan dat daarover afspraken zijn gemaakt – dan blijft de fokker maar al te vaak met een ‘kater’ zitten. Hieronder een paar voorbeelden van wat er zoal in de praktijk bij de rashondenfokkerij mis kan gaan.

  • Voor een dekking wordt een wat oudere reu gebruikt. De teef wordt niet drachtig. Later blijkt dat de reu steriel is. Naar het reeds betaalde dekgeld kan de fokker fluiten.
  • Soms klikt het gewoon niet tussen een reu en een teef. Een oplossing kan dan gevonden worden in kunstmatige inseminatie (K. Maar niet elke dekreu eigenaar wil daaraan meewerken. Bovendien bepaalt de F. dat er voor een eerste nest geen gebruik mag worden gemaakt van K. En als de medewerking wél verleend wordt, hoe zit het dan met de kosten? Zijn deze kosten voor de fokker of voor de dekreu eigenaar?
  • Na de dekking van een teef blijkt deze niet drachtig te zijn. Niets aan de hand. Er was echter afgesproken dat in dat geval bij de volgende loopsheid gratis een tweede dekking zou plaatsvinden. Maar in de tussenliggende periode blijkt de teef PRA-drager te zijn of duiken er andere gezondheidsproblemen op bij de reu –of in de lijn van reu of teef- waardoor een tweede dekking niet wenselijk wordt geacht.
  • Een reu dekt twee verschillende teven. Er is een vast bedrag aan dekgeld afgesproken, dat gelijk is aan de verkoopprijs van een pup. De ene teef krijgt echter twaalf pups en de andere teef maar twee. De fokker van het nest met twaalf pups houdt behoorlijk wat geld aan het nest over; bij de andere fokker moet er geld bij.

Een vast bedrag voor de diensten van de reu Momenteel is het nog steeds vrij gebruikelijk om een vast bedrag per dekking af te spreken, waarbij de prijs van een pup richtinggevend is. Maar een ander vergoedingssysteem voor het gebruik van de dekreu, heeft vele voordelen. In een aantal andere landen wordt een systeem gehanteerd dat niet alleen veel rechtvaardiger is, maar bovendien tot minder conflicten zal leiden. Er wordt voor het dekken een vast bedrag afgesproken (bijvoorbeeld € 150.

-). Voor dat bedrag dekt de reu binnen bijvoorbeeld 48 uur een paar keer de teef. Blijkt de teef niet drachtig en wordt bij de volgende loopsheid dezelfde reu gebruikt, dan is opnieuw hetzelfde vaste bedrag verschuldigd voor de dekking.

Dat is logisch en redelijk, want de eigenaar van de dekreu moet opnieuw tijd vrijmaken en de reu beschikbaar houden voor de teef. Dit systeem heeft ook voordelen voor de fokker. Hij is niet gebonden om de reu te gebruiken die eerder zonder succes zijn teef dekte (ongeacht de oorzaak van het uitblijven van een dracht).

  • Voor hetzelfde bedrag kan hij een andere reu uitkiezen;
  • Komen er wel pups, dan geldt er een vast bedrag voor elke levend geboren pup –bijvoorbeeld € 100;
  • – dat aan de dekreu eigenaar betaald moet worden;
  • Er kan een maximum-bedrag worden afgesproken (de verkoopprijs van de pup, bijvoorbeeld);

Bij een gemiddelde nestgrootte van zeven tot acht pups, komt het totale bedrag dan uit op € 700,-/ 800,- + € 150,- = € 850,-/ 950,-. De gemiddelde verkoopprijs van een Labrador-pupje anno 2018 is ongeveer € 900,-/1000,-. Betaling in natura Soms wil de eigenaar van de dekreu in plaats van dekgeld graag een pup uit het nest hebben.

  1. De dekreu eigenaar zou dan eigenlijk de tweede keus uit het nest moeten krijgen;
  2. Wij vinden namelijk dat de fokker zelf altijd de eerste keus uit het nest moet hebben;
  3. Nu kan het zijn dat er maar één pup is, die de fokker volgens afspraak voor zichzelf wil houden;
See also:  Hoe Lang Is Je Hond Loops?

In dat geval zou aan de dekreu eigenaar 50% van de pupprijs betaald kunnen worden. Dat geldt ook voor de situatie waarin de dekreu eigenaar graag een reutje uit het nest wil hebben, terwijl er alleen maar teven geboren zijn of nog beschikbaar zijn. 50% van de pupprijs wordt ook aan de reu eigenaar betaald indien hij niet tevreden is over de kwaliteit van de pups en ervan afziet om als betaling voor de dekking een pup uit te kiezen.

Op deze wijze wordt het risico dat er geen geschikte pup is als betaling voor de dekking, evenredig over fokker en dekreu~eigenaar gespreid en dat lijkt ons zonder meer redelijk. Kunstmatige inseminatie Het is een goede zaak om vooraf afspraken te maken over eventuele K.

I (kunstmatige inseminatie). Als de dekreu eigenaar of de fokker geen K. I wil, dan moet hij dat vooraf in de overeenkomst op (laten) nemen, zodat dit van meet af aan duidelijk is. Als het om de kosten van K. gaat, kan er een oeverloze discussie ontstaan over de vraag aan welke partij het ligt dat K. ‘nodig’ is:

  • de reu wil niet dekken, maar dat komt omdat de teef nog niet dekrijp is
  • de teef bijt de reu, logisch dat hij niet meer wil dekken
  • de teef laat zich wel dekken, maar de reu koppelt niet,

Wanneer een van beide partijen K. noodzakelijk vindt, adviseren wij om met elkaar af te spreken dat de kosten daarvan voor 50% voor rekening van de fokker komen en voor 50% voor rekening van de dekreu eigenaar. Bedenk wel, dat volgens de F. -regels K. niet is toegestaan voor een eerste nest.

Bloedonderzoek Als een fokker zich met zijn loopse teef meldt voor de dekking, is het vrij gebruikelijk dat de reu eigenaar naar de uitslag van de bloedproef vraagt die het dektijdstip aangeeft. Het is overigens wel te hopen dat de gebruikte test de toets der kritiek kan doorstaan, want er wordt nog steeds gebruik gemaakt van waardeloze (maar dure) tests.

Als de reu niet wil dekken, dan kan dit veroorzaakt worden doordat de teef nog niet dekrijp is. Als er een andere reu voorhanden is die wél duidelijk belangstelling voor de teef heeft, dan moet de oorzaak bij de reu worden gezocht. Een kwantitatieve progesteronbepaling (bloedproef) is een betrouwbaar middel om door de dierenarts het juiste dektijdstip te laten vaststellen.

Zie hiervoor het hoofdstuk over ‘Voortplanting’ * De kosten van deze test komen voor rekening van de fokker. Het komt helaas voor dat teven worden gedekt door reuen die steriel zijn. Het lijkt alleszins redelijk dat de kwaliteit van het sperma ook periodiek wordt onderzocht en dat de fokker voorafgaande aan de dekking inzage krijgt in de officiële bevindingen.

Verantwoordelijkheid Zowel de fokker als de dekreu eigenaar verbinden hun naam aan de kwaliteit van de nakomelingen. Als blijkt dat de pups, om welke reden dan ook, niet aan de verwachtingen voldoen, dan is daaraan de combinatie debet. Veel eigenschappen vererven recessief of zijn polygeen, en het past dan ook niet om ‘de andere partner’ automatisch de ‘schuld’ in de schoenen te schuiven als de pups niet aan de verwachtingen voldoen.

Beide partijen zijn verplicht om elkaar op de hoogte te stellen van al hetgeen van belang kan zijn bij de beoogde combinatie. Het gaat daarbij niet alleen om de prachtige uitslagen en kwalificaties die de reu en de teef zélf hebben behaald -dat is doorgaans wel bekend- maar óók om de minder aangename zaken, die voorkomen bij eerdere nakomelingen.

De eigenaar van een dekreu, die uit andere combinaties nakomelingen heeft voortgebracht die bijvoorbeeld ‘black and tan’ zijn, of reutjes die monorchide zijn, is zonder meer verplicht om dat vooraf aan de fokker te melden. Ook hier adviseren wij e. op schrift te zetten. Wij hebben bovenstaande grove schets verwerkt in een model dekovereenkomst    Naschrift Algemene Begeleidingscommissie

  • De NLV kent geen ‘adviesprijs’ voor pups of een dekking: het is een kwestie tussen fokker en pupkoper en fokker en dekreu-eigenaar
  • Beide ouderdieren dienen, indien een van de eigenaren van deze fokdieren lid is van de NLV, te voldoen aan het VerenigingsFokReglement

Hoe oud kan een hond gecastreerd worden?

Castratie (sterilisatie) – Over het castreren van de reu en de teef zijn de meningen erg verdeeld. Wanneer u in de toekomst geen nestje wilt van uw teefje, of uw reu niet voor dekkingen wilt gebruiken, dan kunt u beslissen uw dier te castreren. In het kort sommen wij hier de voor- en nadelen op.

  • Sterilisatie teef: veelal spreken we over sterilisatie, maar we nemen bij de operatie de eierstokken van de teef weg, waardoor we eigenlijk moeten spreken over castratie;
  • Bij een echte sterilisatie (het onderbinden van de eileiders) zou de teef nl;

niet meer vruchtbaar zijn, maar toch nog loops worden. De castratie wordt het beste uitgevoerd op 3 maanden na het begin van de (eerste) loopsheid. U kunt er ook voor kiezen om het teefje vóór de eerste loopsheid (op 6 a 7 maanden oud) te castreren. Hierdoor wordt de kans op melkkliertumoren nog kleiner, maar de kans op incontinentie iets groter. Voordelen castratie teef:

  • Geen loopsheid meer.
  • Geen schijndracht meer mogelijk.
  • Veel minder kans op melkkliertumoren op latere leeftijd.
  • Veel minder kans op suikerziekte.
  • Geen baarmoederontsteking meer mogelijk.
  • Gecastreerde teef gedraagt zich vaak wat zekerder.

Nadelen castratie teef:

  • Kans op (licht) urineverlies, meestal goed te ondervangen met medicatie. Dit komt vooral op oudere leeftijd voor bij poedels en grotere rassen.
  • Neiging om dikker te worden.
  • Kans dat de (langharige) vacht wat doffer en krullend wordt.
  • Elke operatie/narcose brengt een klein risico met zich mee.

Conclusie: Al deze factoren opgeteld, is ons advies om uw teef wél preventief te laten castreren. Kleine rassen kunnen vanaf 6 maanden oud geopereerd worden, dus voor de eerste loopsheid. Grote rassen (richtlijn >15 kg volwassen gewicht), poedels, teven met juveniele vagina-ontsteking en indien u erg bang bent voor incontinentie het beste 3 maanden na de eerste loopsheid.

Castratie reu : een reu is vanaf de leeftijd van 7 a 8 maanden geslachtsrijp. Castratie is mogelijk vanaf 6 maanden ouderdom. Bij de reu wordt castratie vaak overwogen bij ongewenst (dominant) gedrag. Hoe ouder de reu is op het tijdstip van castratie, hoe minder de invloed is op zijn gedrag.

Als een bepaald gedrag namelijk lang aanwezig is, wordt deze als het ware een gewoonte. Naast een operatieve (definitieve) castratie, bestaat er voor de reu ook een hormonale castratie d. een implantaat. Hiermee kunnen we de reu “chemisch” castreren. De werking begint na ongeveer 6 weken en duurt minimaal 6 maanden, maar vaak ook wel enkele maanden langer. Voordelen castratie reu:

  • Geen etterige voorhuidontsteking meer (bijna bij elke intacte reu aanwezig)
  • Minder dominant; minder agressie naar andere reuen, minder vlaggen (veelvuldig urineren om geur uit te zetten), minder achter loopse teefjes aanlopen, minder dekbewegingen,…
  • Voorkomt (goedaardige) prostaatvergroting, maar niet prostaatkanker
  • Geen teelbalkanker meer mogelijk

Nadelen castratie reu:

  • Neiging om dikker te worden
  • Onzekere reu wordt onzekerder, gecastreerde reu kan gedomineerd worden door een intacte reu
  • Kans dat de (langharige) vacht wat doffer en krullend wordt
  • Elke operatie/narcose brengt een risico met zich mee

Conclusie; het is moeilijk om een algemeen advies te geven of u uw reu preventief moet laten castreren. Ieder dier en iedere huissituatie is immers anders. U dient hierin uw eigen keuze te maken, maar uiteraard willen wij u graag een advies op maat geven. Indien er een medisch probleem of gedragsprobleem (vanuit dominantie) is, raden wij castratie wel aan..

Hoe oud mag een hond gecastreerd worden?

De ingreep – Castratie kan vanaf 6 maanden leeftijd. Er wordt een kleine snede voor het scrotum gemaakt, waarna de testikels verwijderd worden. Uw hond kan dezelfde dag weer naar huis. Wij geven pijnstillers mee voor de dagen na de operatie. Door de kleine snede en de onderhuidse hechtingen is een vervelende kap meestal niet nodig.

Kan een grote reu een kleine teef dekken?

Teef of reu vinden – Je hebt een schattige hond en je zou er wel mee willen kweken. De kunst is om een passende partner te vinden. De partner mag niet te groot of niet te klein zijn. Je kan moeilijk een chihuahua met een Duitse herder gaan kruisen. In theorie is dit wel mogelijk, maar gezond is het niet voor de beestjes.

  1. Verder moet je er ook op letten dat het andere hondje van hetzelfde ras is of van een ras dat compatibel is;
  2. Zo kan je bijvoorbeeld twee jachthonden kruisen of twee soorten herders;
  3. Vermijd ook om honden van eenzelfde nest of moeders met hun dochters of zonen met elkaar te laten paren;

Dit leidt tot inteelt en kan zorgen voor misvormde hondjes. De paring gebeurt altijd bij het mannetje thuis. Blijft een vrouwtje op haar domein, dan wordt ze te dominant en zou ze de paring niet toelaten. Heb je zelf twee honden, dan is er niets aan de hand, dan kan je gewoon de natuur zijn gang laten gaan.

Moet je het aan iemand anders vragen, dan is het wel belangrijk om op voorhand goede afspraken te maken. De pups blijven bij het vrouwtje en de baasjes van het vrouwtje moeten er dan ook voor zorgen. Bedenk dat pups grootbrengen veel geld kost: voeding, inentingen, chippen, etc.

How and when to breed your dogs

En dat het veel werk met zich meebrengt: nest uitkuisen, zindelijk maken, eventueel zelf bijvoeden, etc. De baas van het mannetje heeft meestal de keus: of hij krijgt een pupje en heeft dan de eerste keus, of hij krijgt de prijs van één pupje. Leg zulke afspraken best meteen schriftelijk vast, zo zijn er achteraf geen discussies mogelijk.

Stel dat je teefje maar één pupje heeft, en je hebt afgesproken dat het baasje van de reu één pupje krijgt, dan moet je dat pupje ook afstaan. Dat was immers de afspraak. Ook moet je bedenken dat er wel eens iets mis kan lopen.

En ook voor dit rampscenario moet je een oplossing op papier hebben. Wat als er geen pupjes geboren worden? Wat als het pupje misvormd is? Wat als er iets misgaat na een paar weken? Ook op deze vragen moet men een antwoord vastleggen om nadien niet in de problemen te geraken.