Waarom Kwijlt Mijn Hond?

Waarom Kwijlt Mijn Hond
Wat kan overmatig kwijlen veroorzaken? – Mogelijke oorzaken van overmatig kwijlen van jouw hond zijn:

  • Gebitsaandoeningen; bijvoorbeeld gingivitis (ontsteking van het tandvlees), parodontitis (ontsteking rondom de tanden), een opeenhoping van tandsteen op de tanden, een gebroken tand en rotte tanden.
  • Een vreemd voorwerp zoals een stuk plastic of hout dat vastzit in het gehemelte of tussen de tanden.
  • Misselijkheid; wanneer een hond zich ziek voelt kan hij overmatig gaan kwijlen. Dit gaat meestal gepaard met braken en een verminderde eetlust. Wagenziekte kan ook een oorzaak van de misselijkheid zijn.
  • Een massa in de bek van jouw hond; dit kan een tumor zijn of een goedaardig gezwel zoals een tandvleespuist of wrat.
  • Giftige stoffen; sommige giftige stoffen (bijvoorbeeld afkomstig van (kamer)planten, padden of herfstvruchten) kunnen leiden tot een plotselinge en duidelijke toename van kwijlen.
  • Ook mondzweren kunnen een hond flink laten kwijlen. Deze ontstaan bijvoorbeeld doordat een hond iets heeft gegeten wat hij niet had mogen eten of door een ziekte zoals nierfalen.
  • Tot slot kan stress een oorzaak zijn van overmatig kwijlen.

Wat te doen als hond kwijlt?

Misselijkheid – Misselijke dieren kunnen kwijlen, smakken, boeren, gras eten, braken, en minder eetlust hebben. Als de klachten binnen een paar dagen niet verbeteren of als uw hond  er ziek van geworden is, kunt u het best contact zoeken met een dierenarts..

Kan een hond kwijlen van de pijn?

Honden laten niet altijd duidelijk zien dat ze pijn hebben. Pijn kan als een teken van zwakte worden gezien en trekt dan negatieve aandacht van andere roofdieren of soortgenoten. Daarom zijn honden vaak geneigd pijn te verbergen, wat het voor de eigenaar niet makkelijker maakt eventuele pijn te herkennen. Toch is het belangrijk dat u pijn bij uw hond kunt herkennen, omdat er sprake kan zijn van een onderliggende ziekte.

  1. Bovendien is pijn slecht voor het welzijn van de hond;
  2. Pijn is een onaangenaam gevoel dat aangeeft dat er lichamelijke schade is of dat die zou kunnen ontstaan;
  3. Pijn heeft normaal gesproken de functie schade te vermijden of te verminderen en genezing te stimuleren;

Maar heftige of te lang aanhoudende pijn en de lichamelijke veranderingen die hierdoor ontstaan, zijn slecht voor het welzijn van het dier en kunnen herstel juist vertragen. Er is een verschil tussen acute pijn en chronische pijn. Acute pijn ontstaat snel, wordt vaak veroorzaakt door een lichamelijke beschadiging (trauma) en heeft een waarschuwende functie voor het dier om zichzelf te beschermen.

  1. Het is makkelijker te herkennen dan chronische pijn;
  2. Chronische pijn duurt langer dan 3-6 maanden en gaat gepaard met minder duidelijke gedragsveranderingen;
  3. Acute pijn die niet goed herkend en behandeld wordt kan overgaan in chronische pijn;

Hieronder wordt uitgelegd wat de signalen zijn van deze verschillende soorten pijn, zodat u thuis kunt inschatten of uw hond pijn heeft. Een verkort overzicht van mogelijke pijnsignalen vindt u achteraan dit artikel. Wanneer een hond met vage klachten naar de dierenarts wordt gebracht, kijkt deze altijd hoe snel de hartslag en ademhaling van het dier zijn.

Een verhoogde hartslag en ademhaling kunnen duiden op acute pijn, maar ook op stress of angst. Als uit verder onderzoek niet duidelijk is of er sprake is van pijn of stress, kiest een dierenarts vaak voor pijnstilling om te onderzoeken of de ademhaling en hartslag omlaaggaan.

Als dit het geval is, zal er zeker sprake zijn van pijn. Als eigenaar kunt u de hartslag lastig zelf meten, maar wanneer u merkt dat uw hond sneller ademt dan normaal moet u extra alert zijn. Dit kan duiden op pijn, maar kan ook andere oorzaken hebben (bijvoorbeeld warmte of stress).

Is de hond weer in een koele omgeving of is het moment van stress voorbij en blijft de ademhaling ook na enige tijd nog snel, neem dan contact op met uw dierenarts. Het gedrag speelt een belangrijke rol bij het herkennen van pijn bij dieren.

Uitingen van gedrag zijn sterk afhankelijk van onder andere omgevingsfactoren. Wanneer een dier naar de dierenarts wordt gebracht, is pijnherkenning vaak nog moeilijker dan thuis. De onbekende omgeving en onbekende mensen zorgen ervoor dat een hond zijn uitingen van pijn probeert te onderdrukken.

Bovendien kan de hond bij de dierenarts last hebben van stress en angst. Het gedrag dat daarbij hoort, lijkt op het gedrag bij pijn. Het is belangrijk dat u gedragsveranderingen die te maken kunnen hebben met pijn al thuis, in de vertrouwde omgeving, kunt herkennen zodat u aan de dierenarts kunt vertellen wat u heeft gezien.

Het gedrag dat een hond die pijn heeft laat zien, is sterk afhankelijk van de oorzaak van de pijn. Daarnaast is de verandering in het gedrag van de hond bij acute pijn vaak anders dan bij chronische pijn. Bij acute pijn verandert het gedrag in korte tijd, wat vaak snel opvalt. De volgende gedragingen kunnen wijzen op acute of chronische pijn:

  • Verwijzen naar een pijnlijke plek: wanneer een hond pijn heeft op een bepaalde plek gaat hij deze plek vaak herhaaldelijk likken, bijten of krabben. Vooral bij acute pijn wordt dat veel gezien. Daarnaast probeert hij het pijnlijke (lichaams-)deel te verstoppen. Ook kan de hond janken bij aanraking van een pijnlijke plek of zelfs proberen te happen om het pijnlijke lichaamsdeel te beschermen.
  • Veranderde houding: honden met pijn hebben de neiging een houding aan te nemen die voor hen het minst pijnlijk is. Wanneer een hond acute buikpijn heeft, kan hij bijvoorbeeld met zijn voorpoten doorgezakt op de grond liggen, waarbij zijn kont in de lucht blijft. Dit kan een poging zijn tot verlichting van buikpijn. Honden met chronische pijn vermijden vaak bepaalde houdingen.
  • Veranderde interactie met mensen: honden die pijn hebben, reageren anders op mensen dan normaal. Sommige honden willen bijvoorbeeld niet meer aangeraakt worden, terwijl anderen juist aandacht opzoeken en steun zoeken. Zeker bij chronische pijn is het meest opvallende probleem doorgaans het veranderde gedrag naar mensen toe.
  • Gapen, uitrekken en uitschudden: honden die pijn hebben gapen minder vaak, rekken zich minder uit en ook uitschudden doen ze minder.
  • Verandering in beweeglijkheid: een hond met pijn kan veranderingen laten zien in de manier van voortbeweging of bewegelijkheid. Ze lopen bijvoorbeeld kreupel of lopen stijver dan voorheen. Bij chronische pijn zijn er vaak subtielere veranderingen in dagelijkse bezigheden zoals gaan meer gaan liggen, moeilijker gaan zitten en weer overeind komen of minder graag willen springen (bijvoorbeeld weigeren om de auto in te springen).
  • Voedsel: honden met pijn hebben soms een verminderde eetlust en kunnen zelfs afvallen.
  • Janken: soms kan een hond zo’n pijn hebben dat hij ervan gaat janken. Hoewel dit een voor de hand liggende uiting van pijn is, wordt dit regelmatig bestempeld als aandacht zoeken en wordt de pijn niet herkend.

Naast bovenstaande gedragingen komen de volgende gedragsveranderingen voor bij chronische pijn:

  • Energie: veranderingen in energieniveau, vrolijkheid, speelsheid en conditie. De hond wil bijvoorbeeld niet meer wandelen of hij wil wel spelen, maar het lijkt alsof hij geremd wordt.
  • Veranderingen in humeur en houding: een hond met chronische pijn kan hier een slecht humeur van krijgen. Zo wordt hij bijvoorbeeld angstig, verandert de alertheid, trekt hij zich terug, geeft hij een droevige indruk, heeft hij een verminderd zelfvertrouwen en komt onzeker over, neemt hij een ineengedoken houding aan, is hij sloom of minder sociaal.
  • Agressie: chronische pijn kan een oorzaak zijn van agressie. Het is belangrijk te beseffen dat chronische pijn zelden de enige oorzaak is van de agressie. Het kan agressief gedrag wel erger maken en pijn moet daarom altijd eerst uitgesloten worden wanneer er sprake is van probleemgedrag.
  • Signalen van ongemak: het regelmatig maken van geluiden als grommen of janken, verandering in lichamelijke verzorging, een depressieve indruk maken, veranderde reactie op mensen of andere honden (een hond kan steun gaan zoeken bij u, of zich juist gaan verstoppen of terugtrekken).
  • Uiterlijke veranderingen: bij langdurige chronische pijn kan de spiermassa afnemen, bijvoorbeeld doordat een lichaamsdeel niet of weinig gebruikt wordt. Ook kan door verminderde verzorging of minder eten de vacht van het dier een minder verzorgde indruk maken.
  • Slaapproblemen: meer of juist slechter slapen.

Elke hond heeft een bepaalde aanleg, een eigen persoonlijkheid en eigen ervaringen, waardoor elke hond andere pijnsignalen laat zien en anders reageert op pijn. Het is daarom belangrijk om altijd te vergelijken met het normale gedrag van uw hond voordat er problemen waren: wanneer het gedrag afwijkt kan er sprake zijn van pijn. Om pijnherkenning bij honden makkelijker te maken, zijn er allerlei onderzoeken gedaan naar het gebruik van schalen waarbij pijn beoordeeld wordt met een cijfer tussen de 0 en 10 of tussen de 0 en 100.

Chronische pijn is moeilijker te herkennen. De subtiele gedragsveranderingen zijn vaak alleen herkenbaar voor de mensen die de hond door en door kennen. Omdat bij chronische pijn het gedrag heel langzaam verandert en niet gekoppeld is aan bijvoorbeeld een verhoogde hartslag, is de herkenning van chronische pijn bijna geheel afhankelijk van pijnherkenning door u als eigenaar.

Op deze manier wordt beoordeeld of er pijn aanwezig is en zo ja hoe erg de pijn is die het dier ervaart. Een pijnschaal die thuis gebruikt kan worden door eigenaren is de ‘Canine Acute Pain Scale’ van de Colorado State University. Dit is een zogenaamde samengestelde pijnschaal waarin gedrag, houding en gedragsveranderingen samengevoegd zijn.

Deze pijnschaal is ook thuis makkelijk te gebruiken. Hierbij geven bepaalde schetsen de houding van de hond weer en kan een keuze gemaakt worden uit verschillende gedragingen die al dan niet vertoond worden.

Daaruit komt vervolgens een score tussen de 0 en 4, waarbij 4 staat voor ernstige pijn. De pijnschaal vindt u via deze link: http://www. vasg. org/pdfs/CSU_Acute_Pain_Scale_Canine. pdf. Er is veel verschil tussen honden in zowel uiterlijk als gedrag; bespreek daarom met uw dierenarts of dit meetinstrument ook voor uw dier bruikbaar is.

  1. Soms is het moeilijk om gedrag dat te maken heeft met pijn te onderscheiden van andere gedragingen, zoals bijvoorbeeld angst of stress;
  2. Gedragingen die een hond kan laten zien als hij stress ervaart zijn bijvoorbeeld verdedigende agressie, herhaaldelijk slikken, hijgen, ontwijken, verstoppen, ijsberen, rusteloosheid, contact zoeken met een mens of andere hond, janken, kwijlen, platte oren, lage staart, voedsel weigeren en lippen likken;

Verschillende van deze stresssignalen kunnen ook waargenomen worden bij een hond met pijn, zoals hijgen, rusteloosheid, ijsberen, janken of contact zoeken. Het is belangrijk om een hond die stresssignalen laat zien goed te observeren om te zien of er misschien ook sprake kan zijn van pijn.

  1. Let bijvoorbeeld op of de hond verwijst naar een pijnlijke plek of lichaamsdeel;
  2. Daarnaast kan de pijnervaring voor de hond verergeren wanneer hij tegelijkertijd andere stress ervaart;
  3. Om stress te verminderen bij een hond met pijn kan de eigenaar rustig bij het dier gaan zitten, zorgen voor zo min mogelijk geluiden, honden en katten gescheiden houden en een donkere omgeving creëren;

Honden kunnen ons niet zeggen of en hoeveel pijn ze hebben. De hierboven beschreven gedragingen zijn aanwijzingen voor pijn, maar dit zijn vaak indirecte aanwijzingen. Pijn veroorzaakt stress en soms ook angst, maar ook andere oorzaken dan pijn kunnen stress en angst veroorzaken.

In overleg met uw dierenarts kan besloten worden om ook bij twijfel een diagnostische pijnbehandeling te starten en na drie tot vier weken het gedrag opnieuw te beoordelen. Wanneer de hond duidelijke verbetering laat zien met de ingestelde pijnstilling, is het zeer aannemelijk gemaakt dat pijn inderdaad een onderliggende oorzaak van de problemen is.

Verbetert het gedrag niet, dan zijn er zeer waarschijnlijk andere oorzaken dan pijn. Het is belangrijk dat pijn bij uw hond behandeld wordt. Neem daarom contact op met de dierenarts als u denkt dat uw hond pijn heeft. Deze kan het dier onderzoeken om de oorzaak te achterhalen, maar kan bovendien pijnstillers geven die geschikt zijn voor honden.

  1. Gebruik nooit (zonder voorafgaand overleg met uw dierenarts) pijnstillers die voor mensen bedoeld zijn, deze zijn in veel gevallen giftig voor dieren! Als u op de hoogte bent van veelvoorkomende ziektes en aandoeningen die de oorzaak kunnen zijn van pijn bij honden, kunt u sneller en makkelijker pijnsignalen bij uw hond opmerken;

Hierdoor worden pijnlijke aandoeningen eerder ontdekt zodat ze behandeld kunnen worden. De hond hoeft minder lang met een ziekte of aandoening rond te lopen en lijdt daardoor minder. Het blijft altijd belangrijk contact op te nemen met een dierenarts wanneer u pijnsignalen waarneemt.

Hieronder volgen enkele voorbeelden van ziekten die pijn veroorzaken. Artrose bij honden is een veelvoorkomende gewrichtsaandoening en één van de belangrijkste oorzaken van chronische pijn. Het komt regelmatig voor bij oudere honden, maar kan soms ook al vanaf jonge leeftijd optreden.

Artrose heeft effect op de meest beweeglijke gewrichten en ontwikkelt zich langzaam waardoor het moeilijk te herkennen is. Kenmerken van artrose zijn verminderde beweeglijkheid, verminderde activiteit en andere veranderingen in gedrag zoals stijfheid, kreupel lopen, tegenzin om te lopen of verminderde speelsheid.

  • Artrose komt vaker voor in oudere en zwaardere honden, maar dit hoeft niet altijd het geval te zijn;
  • Wanneer een hond één van deze veranderingen in gedrag of bewegelijkheid laat zien, kunt u het beste contact opnemen met dierenarts;

Voor oudere honden is het normaal dat ze wat stijver en minder beweeglijk worden. Het gebeurt echter regelmatig dat daarnaast ook artrose speelt die onopgemerkt blijft, waardoor de hond onnodig chronisch pijn heeft. Kanker is één van de belangrijkste doodsoorzaken bij honden.

  • Geschat wordt dat één op de vier honden overlijdt aan kanker;
  • Kanker kan pijn veroorzaken;
  • De intensiteit van kankerpijn is afhankelijk van een aantal factoren: de plek van bijvoorbeeld een tumor, de duur en het soort kanker;

Kankerpijn begint meestal als een acute milde pijn die over kan gaan in, soms ernstige, chronische pijn. Daarnaast kunnen kankerpatiënten doorbraakpijn ervaren. Dit zijn plotselinge, kortdurende aanvallen van extreme pijn die spontaan of door beweging ontstaan.

  • Het blijkt dat kankerpatiënten vrijwel altijd chronische pijn ervaren;
  • Aangezien kankerpijn moeilijk te herkennen is, letten dierenartsen over het algemeen vaak op begeleidende verschijnselen die op kanker kunnen wijzen;

Een aantal voorbeelden zijn: verhoogde eetlust maar desondanks gewichtsverlies, pogingen doen om druk op de poten te verlichten, buikpijn die kan leiden tot braken of staan met een gebolde rug. Gebitsproblemen bij de hond worden vaak over het hoofd gezien en kunnen de oorzaak zijn van pijn.

  • Sommige honden laten niet graag hun bek openen waardoor het herkennen van een slecht gebit moeilijker wordt;
  • Het is aan te raden honden al van jongs af aan te laten wennen aan het openen van hun bek en daarbij het gebit te inspecteren;

Als een hond last heeft van zijn gebit kan hij terughoudend zijn om dingen op te pakken, ergens op te kauwen of te slikken. Hij kan dan voedsel of speeltjes uit de mond laten vallen. Daarnaast kan een hond met gebitsproblemen last hebben van een trillende kaak, klapperende tanden of kwijlen.

Bovendien is een slechte adem vaak het gevolg van problemen met het gebit of het tandvlees. Ga bij dergelijke symptomen naar de dierenarts om het gebit te laten controleren. Zie ook het document ‘ Gebitsverzorging bij de hond ‘.

Syringomyelie is een zeer pijnlijke aandoening aan het ruggenmerg. Deze aandoening komt relatief vaak voor bij een aantal rassen, waaronder de Cavalier King Charles Spaniël , de Chihuahua en de Dwergkeeshond. Naast minder energie hebben en neerslachtig overkomen zijn de pijnsignalen die een hond met syringomyelie vertoont vrij typisch.

See also:  Waarom Eet Hond Gras?

Erg opvallend is het aanhoudend krabben aan één kant van de schouder of nek (achter het oor) waarbij de huid vaak niet aangeraakt wordt. Daarnaast kan de hond ook overgevoelig zijn voor aanraking aan één kant van het hoofd, de nek of de schouder.

Het beste is natuurlijk om pijnklachten zo veel mogelijk te voorkomen. Dit is helaas niet altijd mogelijk, maar sommige aandoeningen kunnen door middel van een goede verzorging van uw hond voorkomen worden of milder verlopen. Meer informatie over een goede verzorging voor een gezonde hond is te vinden in het document ” Houd uw hond gezond! “. Lichaamsfuncties

  • Snelle hartslag en ademhaling
  • Minder of niet eten; afvallen

Gedragsveranderingen:

  • Verwijzen naar een pijnlijke plek: bijten, krabben, likken
  • Janken of agressie bij aanraken van een pijnlijke plek
  • Rusteloosheid
  • Veranderde houding
  • Vermijden van bepaalde houdingen
  • Veranderde interactie met mensen; terugtrekken of juist steun vragen
  • Minder gapen, uitrekken en uitschudden
  • Verandering in beweeglijkheid; kreupel, stijf
  • Vermijden van bepaalde bewegingen, zoals niet willen springen, wandelen, zitten
  • Janken; Regelmatig grommende of jankende geluiden maken
  • Veranderingen in energieniveau, vrolijkheid, speelsheid en conditie
  • Veranderingen in humeur en houding, depressieve indruk maken
  • Agressie
  • Verandering in lichamelijke verzorging,
  • Veranderde reactie op mensen of andere honden
  • Uiterlijke veranderingen: afgenomen spiermassa, slechter uitziende vacht
  • Slaapproblemen

Wat doet een hond die gestrest is?

Veranderingen in ogen en oren – Gestreste honden kunnen, zoals gestresseerde mensen, verwijde pupillen hebben of snel gaan knipperen met de ogen. Ze kunnen hun ogen wijd openen en meer sclera (wit) tonen dan normaal, waardoor ze een geschrokken uiterlijk krijgen.

Waarom kwijlt mijn hond bij andere honden?

Seksuele Opwinding – Wanneer honden seksueel opgewonden raken, kunnen ze gaan kwijlen. U kunt ook ander gedrag opmerken, zoals huilen, huilen of janken. Uw hond kan dit doen wanneer hij dicht bij andere honden is, zoals in het hondenpark, of het kan zijn dat hij een snuifje van een andere hond op straat heeft opgevangen.

Dit is een van de gemakkelijkste problemen die u kunt oplossen. Laat je hond repareren. Het stopt niet alleen dit kwijlen, maar het kan je hond ook helpen langer te leven en te voorkomen dat ongewenste puppy’s ter wereld komen (en mogelijk het asiel betreden).

Als je je hond niet wilt laten repareren omdat je van plan bent om met hem te fokken, dan is je enige optie om met de kwijl om te gaan.

Hoe voorkom je kwijlen hond?

Hoe stop je een hond met likken?

Hond likt zichzelf – Het is normaal gedrag dat honden zichzelf likken. Dat doen ze om zichzelf schoon te houden, bijvoorbeeld rond de pootjes, de buik en geslachtsorganen. Als de hond overmatig likt op één en dezelfde plek, dan kan er echter iets meer aan de hand zijn.

  1. De hond kan pijn hebben vanwege bijvoorbeeld een wond aan de huid (splinter, brandwond, schaafwoon), maar ook van binnen kan hij last hebben van zijn gewrichten wegens bijvoorbeeld een verstuiking of artose of artritis;

Honden zijn geen aanstellers, en zullen hun pijn zo lang mogelijk verbergen. Laat je hond dus niet langer dan nodig rondlopen met problemen en check bij het likken of je hond pijn heeft. Daarnaast kan overmatig likken duiden op jeuk wegens een allergie of vlooien of ander ongedierte: sluit dus eerst vlooien en teken uit.

  1. Raadpleeg bij twijfel altijd een dierenarts;
  2. Tot slot kan dwangmatig likken (tot soms wel bloedens toe) een teken van stress of verveling zijn;
  3. Ga in dat geval na of de hond zich in een onprettige situatie bevindt;

Misschien is er iets veranderd in jullie huishouden wat voor spanningen zorgt? Of misschien krijgt je hond te weinig uitdaging en kan de hulp van een persoonlijke hondenuitlaatservice of hondenoppas uitkomst bieden. Houd je hond zijn gedrag altijd goed in de gaten, voor wie oplet zal zien dat een hond jou met zijn lichaamstaal heel veel belangrijke informatie geeft!.

Hoe laat een hond merken dat hij pijn heeft?

Pijn herkennen – Acute pijn is vrij gemakkelijk te herkennen bij een hond. Het dier zal bij aanraking zich terugtrekken, piepen, janken, gillen of zelfs agressie kunnen vertonen. Dit is een reflex op heftige pijn. Hier kan de hond niets aan doen. Chronische pijn is lastiger.

Hoe kan je zien of je hond ongelukkig is?

Symptomen ongelukkige hond Het dier is teruggetrokken en lusteloos, heeft geen zin meer in spelletjes en andere bezigheden die hem of haar normaal gesproken wel enthousiast maken. Veel meer of juist minder eten dan normaal kan ook een teken zijn.

Hoe kun je zien of een hond pijn heeft?

Waar wordt een hond rustig van?

Aaien is veiliger dan echt knuffelen in stressvolle situaties; Werk in huis met kalmerende geluiden zoals klassieke muziek, honden kalmeren hiervan; Overweeg een thundershirt als je hond bang is voor onweer, autorijden of vuurwerk; Praat over angst en stress met een gedragsdeskundige.

Waar krijgen honden stress van?

Wat zijn de oorzaken van stress bij honden? – Stress kan verschillende oorzaken hebben. Vaak brengen mensen de hond in een stressvolle situatie, bijvoorbeeld door lawaai of verkeer. De ene hond heeft hier echter meer last van dan de andere. Dit heeft onder andere te maken met genetische aanleg en ervaringen die de hond heeft opgedaan.

Een van de belangrijkste oorzaken van stress is de omgang van mensen met hun hond. Mensen hebben vaak het beste met hun hond voor, maar hebben onbewust geen idee dat ze stress veroorzaken bij hun hond. Dit komt voornamelijk doordat de mens weinig keuzes geeft aan de hond, de mens voert de regie uit over het leven van de hond en dat veroorzaakt stress.

Wanneer je de signalen van de hond leert aflezen, kan in veel situaties stress worden voorkomen. De meest voorkomende oorzaken van stress bij honden zijn:

  • Verlatingsangst
  • Pijn
  • Onzekerheid
  • Angst voor andere honden
  • Plotselinge veranderingen zoals verhuizen
  • Bezoek aan de dierenarts
  • Vuurwerk
  • Reizen in de auto

Wat doet een hond als hij boos is?

Honden gebruiken lichaamstaal om elkaar of de mens iets duidelijk te maken. Een onderdeel van deze lichaamstaal is het dreiggedrag, zoals het laten zien van de tanden. Dreiggedrag heeft een belangrijke functie in het voorkómen van conflicten. Het is dan ook belangrijk dat mensen het dreiggedrag van de hond begrijpen en er goed op reageren.

Dreiggedrag is een waarschuwing. Het geeft aan dat een hond de situatie onaangenaam vindt, bijvoorbeeld als hij iets eng vindt, omdat hij iets niet wil of omdat hij vindt dat zijn positie in de rangorde wordt aangetast.

Een hond kan bijvoorbeeld dreigen als hij in een hoek wordt gedreven, als iemand zijn eten wil afpakken, als een onbekende in zijn territorium komt of als iemand hem pijn doet. Met zijn dreiggedrag probeert de hond met de ander te communiceren en zo het gedrag van de ander te beïnvloeden om de situatie te veranderen.

  1. Zoals mensen kunnen zeggen: ‘Ik wil liever niet dat u dit doet, ik vind het niet prettig’, zo kan een hond zijn lip optrekken;
  2. En waar wij overgaan in ‘Hou nou eens op!’ zal de hond dit duidelijk proberen te maken door te grommen;

Door te waarschuwen probeert de hond een echt conflict te voorkomen. Honden zijn er, net als hun voorouder de wolf, op gericht om ruzie te vermijden. Bij elk onderling gevecht loopt de hond het risico om flink gewond te raken. Het is dus logisch dat hij eerst zal proberen zijn doel te bereiken zonder dat er gevochten moet worden.

Als de tegenpartij echter niet goed reageert op de waarschuwing en doorgaat met het gedrag dat de hond vervelend vindt, zal het dreiggedrag steeds sterker worden in een poging om dit te veranderen. Uiteindelijk kan dat uitmonden in bijten.

Er bestaan verschillende signalen die de hond kan laten zien als hij dreigt. In opklimmende mate van ernst staan hieronder de meest herkenbare signalen. Niet elke hond laat alle signalen elke keer zien!

  • Staren. De hond kijkt strak naar degene (of datgene) waar hij naar dreigt.
  • Verstarren. De hond verstijft, blijft in een bepaalde houding staan, zitten of liggen, zijn spieren zijn gespannen.
  • Grommen. De hond maakt een grommend geluid.
  • Blaffen (korte, harde blaf of repeterende harde blaf) of gromblaffen.
  • Lip optrekken, tanden laten zien. De hond trekt zijn bovenlip een stukje op en laat zijn tanden zien.
  • Happen, uitvallen. De hond hapt naar dat wat hem bedreigt, maar hapt ernaast (dit is met opzet en komt niet doordat hij ‘verkeerd mikt’).

Als de hond zijn doel nu nog niet heeft bereikt is het risico heel groot dat hij daadwerkelijk zal gaan bijten. Tijdens dreiggedrag kan de hond zijn haren overeind zetten. Dit heet ‘borstelen’. Vaak is het een kam op zijn rug of een stukje ter hoogte van de schouders of achteraan de rug waar het haar overeind komt te staan. Dit duidt op een agressieve of angstig-agressieve toestand.

Onderzoek heeft laten zien dat hoe meer dreiggedragingen tegelijkertijd worden getoond, hoe hoger het risico is op een echte beet. Ook is een hond die in een hoge houding (zie beneden) staat riskanter dan een bange hond.

Dreigende honden kunnen kwispelen. Kwispelen is gedrag dat op opwinding wijst, en wordt vaak verkeerd geïnterpreteerd als vriendelijk gedrag. Spelende honden of honden die hun baas begroeten kwispelen ook, maar borstelen niet. De kwispel is tijdens spel of ander vriendelijk gedrag vaak breder, de hond zwiept zijn staart meer ontspannen breed heen en weer.

  1. De kwispel in een opgewonden agressieve toestand is vaak sneller en de staart wordt hierbij stijver gehouden;
  2. Er zijn rassen die hun staart vrijwel altijd snel en kort heen en weer bewegen als ze kwispelen, bijvoorbeeld terriërs, bij hen is het verschil veel minder duidelijk dan bij bijvoorbeeld een herdershond;

Aan de manier waarop de dreigsignalen worden uitgevoerd en de houding die de hond daarbij aanneemt, kunt u zien hoe de hond zich voelt en waarom hij dreigt. Een hond die zelfverzekerd is, zal hierbij een hoge en zelfverzekerde houding hebben. Dit betekent dat zijn oren omhoog of naar voren staan, zijn staart hoog is, hij hoog op de poten staat en vaak wat naar voren leunt.

  • Als hij zijn lip optrekt dan is dit alleen het voorste deel van zijn bovenlip, u ziet nu de tanden en hoektanden maar geen kiezen;
  • De mondhoeken zijn wat naar voren getrokken;
  • De neus rimpelt hierbij sterk;

Een hond die dreigt omdat hij bang is, en zichzelf dus wil verdedigen, zal een lage houding hebben. Zijn oren staan laag of naar achteren, de staart is omlaag, hij zakt wat door zijn poten en hangt naar achteren. Vaak is er oogwit te zien. Als hij zijn lip optrekt dan ziet u behalve de tanden ook de kiezen, doordat de mondhoeken naar achteren getrokken zijn.

  • Een hond die dreigt omdat hij bang is of iets naar vindt, laat vaak voordat hij gaat dreigen al stresssignalen of kalmerende signalen zien;
  • Voorbeelden hiervan zijn dat de hond wegkijkt, probeert achteruit te lopen, een lage houding aanneemt, een pootje optilt, zijn bek aflikt of zijn tong even uitsteekt, hijgt of gaapt;

Met dat gedrag geeft hij aan dat hij het niet prettig vindt en dat hij graag wil dat u stopt met dat waar hij bang voor is, of dat hij weg wil lopen om het enge te vermijden. Niet altijd is even duidelijk te zien wat de reden van het dreiggedrag is. Honden die bang zijn voor bepaalde dingen (bijvoorbeeld voor andere honden), hebben vaak al geleerd dat als zij maar genoeg grommen of uitvallen de dreiging afneemt (bijvoorbeeld de andere hond loopt weg).

  • Daardoor gaan ze steeds meer op het effect van hun dreiggedrag vertrouwen en worden ze hier steeds zelfverzekerder in;
  • Uiteindelijk hebben ze dan vaak een hoge houding terwijl ze dreigen, ook al is het gedrag ooit ontstaan omdat ze iets eigenlijk heel eng vonden! Een voorbeeld hiervan zijn kleine honden die op straat in een hoge houding tekeer gaan tegen grotere honden, wat vaak ontstaan is doordat ze die grote honden eigenlijk eng vinden;

Als een hond een waarschuwing geeft, moeten we die serieus nemen. Kennelijk voelt de hond zich bedreigd of hij ziet uw gedrag als een bedreiging van zijn rangordepositie. Om te voorkomen dat de situatie uit de hand loopt, moet u dus in de eerste plaats de bedreiging opheffen.

  1. Blijf staan of doe rustig een stap terug als u de hond aan het naderen was;
  2. Kijk de hond niet aan;
  3. Draai uw hoofd en uw lichaam een beetje schuin weg;
  4. Dit zijn voor de hond signalen dat u hem niet wilt bedreigen of uitdagen, ook wel ‘kalmerende signalen’ genoemd;

Is het een onbekende hond die naar u dreigt, loop dan rustig schuin opzij weg terwijl u de hond uit uw ooghoek in de gaten houdt. Draai u niet met de rug naar de hond om weg te lopen, sommige honden reageren hierop door alsnog achter u aan te komen. Wat u in elk geval niet moet doen is doorgaan met waar u mee bezig was, de hond verder naderen, of boos worden.

Als u doorgaat met iets wat de hond vervelend vindt, ondanks dat hij dit laat merken, zal hij concluderen dat u hem niet begrepen hebt en gaat hij wat ernstiger dreigen of zal hij bijten. Als hij bang was en u hem straft, wordt hij alleen maar nog banger en de kans dat hij zal bijten neemt toe.

Als hij zich in zijn positie aangetast voelde en u straft hem, ziet hij dit als een nog grotere ‘brutaalheid’ van uw kant en ook dan neemt de bijtkans toe. Een andere belangrijke reden waarom u dreiggedrag nooit mag straffen, is dat de hond hiervan leert dat waarschuwen niet werkt en niet mag.

Toch zal hij nog steeds zichzelf willen verweren tegen die dingen die hij onaangenaam of eng vindt. Maar in plaats van dat hij eerst verstart, een lip optrekt of gromt, zal hij deze fase nu gaan overslaan.

Zo ontstaat een hond die ‘zomaar ineens’ bijt. Doordat hij niet meer durft te waarschuwen, kunnen we het bijten niet meer zien aankomen. Als u terugtrekt zodra uw hond gromt en dit gebeurt een aantal keren, zal de hond leren dat dreigen werkt om iets waar hij geen zin in heeft, af te wenden.

Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Als u eenmaal een situatie met uw eigen hond heeft meegemaakt waarbij hij dreigt, is het daarom belangrijk dat u nagaat wat de hond daar vervelend aan vindt of welk doel hij probeert te bereiken.

Vervolgens moet u ervoor zorgen dat die situatie voortaan niet meer ontstaat. Kalmeer uw hond niet als hij staat te dreigen. Uw hond interpreteert dit als een beloning. Daarnaast kunt u gaan trainen met die situatie zodat de hond er aan kan wennen. Dit kunt u het beste onder begeleiding van een gediplomeerde hondengedragstherapeut doen.

  1. Als het dreiggedrag is ontstaan doordat de hond zichzelf hoger in de rangorde vindt staan, kan een gedragstherapeut u uitleggen hoe u hier op een veilige manier iets aan kunt doen;
  2. Dreiggedrag heeft een duidelijke functie en is ook voor ons heel nuttig;

Zo kunnen we zien hoe de hond zich voelt, welk doel hij wil bereiken en waar problemen kunnen liggen. Daardoor kunnen we de problemen voorkomen, door training of door een juiste manier van omgaan met de hond. Als we het dreiggedrag en de stresssignalen van de hond goed leren ‘lezen’, kunnen we efficiënter en veiliger met honden omgaan.

  1. Probeer dus zo veel mogelijk naar uw eigen en andermans hond te kijken zodat u de lichaamstaal leert herkennen;
  2. Heeft u kinderen, leer hen dan ook wat wel en niet mag en waar ze op moeten letten;
  3. Op die manier kunnen veel problemen voorkomen worden;
See also:  Hoe Leer Ik Mijn Hond Naast Mij Lopen?

Zie voor meer informatie over lichaamstaal ook de overige artikelen op onze website. Hieronder ziet u twee voorbeelden van een situatie waarin een hond kan dreigen en hoe u daar mee om kunt gaan. Sommige honden willen niet dat u bij de voerbak in de buurt komt.

Als ze aan het eten zijn en er komt een mens aan dan is te zien dat ze verstijven, met hun kop boven de eetbak blijven hangen, vaak uit hun ooghoeken naar de persoon staren. Het haar op de rug gaat overeind staan.

Als u verder nadert, zal de hond een lip optrekken en grommen, blijft u naderen dan zal hij waarschijnlijk uitvallen en happen of echt bijten als u bijvoorbeeld probeert de voerbak te pakken. In dit geval kunt u het beste stil blijven staan zodra u de hond ziet verstijven.

Kijk een andere kant op, draai uw lichaam een beetje weg, blijf ontspannen en loop rustig een andere kant op. U weet nu dat er een probleem is met het naderen van uw hond als hij iets te eten heeft. Onder begeleiding kunt u hiermee gaan trainen, terwijl u er in de tussentijd voor zorgt dat u ongelukken voorkomt.

Zie ook het Praktisch document ‘Het verdedigen van voedsel’. Een hond wordt aan de lijn uitgelaten en er komt een groepje kinderen aan. Ze lopen op hem af en willen hem aaien. De baas zegt de hond te gaan zitten. Een kind begint te aaien, een ander kind steekt ook een hand uit, maar de hond gromt of hapt.

Dit lijkt plotseling, maar waarschijnlijk heeft de eigenaar signalen gemist. Als deze hond kinderen eng vindt, dan is dit voor hem een hele moeilijke situatie. Hij zit vast dus kan niet weg en moet ook nog gaan zitten terwijl hij een bedreiging ervaart.

De hond had waarschijnlijk een lage houding en heeft wellicht weggekeken, zijn tong kort uitgestoken of geprobeerd weg te lopen. Omdat daar niet op gereageerd is en de dreiging toeneemt door de hand die het kind recht naar hem toe steekt, kan hij alleen maar nóg duidelijker waarschuwen: grommen, of, omdat het kind al zo dichtbij is, happen.

  1. Als de baas van de hond de signalen had gezien en herkend, had hij het bijten kunnen voorkomen door de hond bijtijds uit de situatie te halen;
  2. En als de kinderen hadden geweten waar ze op moesten letten en hoe ze met een hond om kunnen gaan, hadden ze zichzelf niet in gevaar gebracht;

Het is dan ook belangrijk dat kinderen geleerd wordt hoe een hond kan reageren en wat je wel en niet moet doen. Ouders kunnen dit hun kinderen uitleggen..

Welke honden kwijlen het meest?

Het kwijlen van honden, welke rassen hebben het meeste? – Hondenkwijl is niet bij alle rassen hetzelfde. Sommigen kwijlen meer en anderen minder, er zijn zelfs mensen die dat niet doen. We gaan je vertellen welke rassen het meest kwijlen, zodat als je een hond van dat ras hebt, je weet dat het iets normaals kan zijn; of als u overweegt een hond aan te schaffen, kunt u beslissen of u meerdere jaren wilt besteden aan het opruimen van het kwijl voor het hebben van dat ras dat u leuk vindt.

  • Sint Bernard. Dit is een van de honden die het meest kwijlt. We herkennen dat ras allemaal als we denken aan die kleine loophond uit een film genaamd Beethoven.
  • Basset hond. Deze lange hond met hangende oren heeft nog een ander kenmerk: zijn dikke lippen. Het gewicht hiervan maakt ze altijd naar beneden en maakt het moeilijk om speeksel in je mond te houden.
  • Stier hond. Zijn kleine neus dwingt hem om door zijn mond te ademen, waardoor er teveel kwijl ontstaat.
  • Labrador. Dit is een zeer speelse hond als hij niet is opgeleid voor een speciaal vak. Het spel windt hem gemakkelijk op en zorgt ervoor dat hij te veel kwijlt.
  • Deense dog. Een van de grootste honden ter wereld, en hij doet alles groots, inclusief kwijlen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden, maar als uw hond veel kwijlt en u denkt dat het niet normaal is, raadpleeg dan uw dierenarts.

Wat doe je de hele dag met een hond?

Verveling bij onze huisdieren Wellicht staat u er niet bij stil dat onze huisdieren, dan spreek ik hoofdzakelijk over onze kat en hond, zich stierlijk kunnen vervelen bij ons thuis. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat onze huishond gemiddeld 17 uur per dag slaapt en onze huiskat doet daar niet voor onder! Verveling kan een gevolg zijn van een prikkelarme omgeving of van prikkels die als saai, eentonig of repetitief ervaren worden. 2x per dag een bak eten voor je neus Als voorbeeld noem ik de hond die 2x per dag een bak met eten voor zijn neus gezet krijgt en er niets voor hoeft te doen, alleen zijn kop erin te steken en op te eten. En dat terwijl je net uren achter elkaar hebt liggen slapen omdat je baasje uit werken is geweest. 3x per dag hetzelfde rondje mag lopen, dezelfde honden tegenkomt en dezelfde luchtjes keer op keer weer ruikt. Op deze manier wordt je als hond niet echt gestimuleerd om zelf acties te ondernemen. Nu zult u denken: ” zo erg zal het toch wel niet zijn?” Nu, ik kan u verzekeren dat ik deze honden niet graag de kost zou willen geven! Het is logisch dat verveling bij onze hond en/of kat veel sneller optreedt dan bij mensen. Wij werken, lezen een krant, gaan uit, kijken TV of besteden een aantal uren per week aan sport, achter de laptop etc. Onze huisdieren daartegenover zijn voor een groot deel afhankelijk (gemaakt) van ons. Wij hebben een volle agenda, onze huisdieren een lege.

  • Verveling kan ook optreden als de leuke, interessante dingen om te doen niet kunnen of mogen worden uitgevoerd;
  • En zeker als je dan ook nog eens afgeleerd wordt om na te denken, dan wordt het wel erg saai en kan ons huisdier in een depressie belanden waarbij ze lusteloos worden en zelfs ziek kunnen worden;

Onze hond/kat als toegevoegde waarde Heel vroeger, toen onze hond nog in het wild leefde, moesten ze voor zichzelf zorgen om te kunnen overleven, waarbij het leven in een roedel van essentieel belang was. Wilde honden gingen samen op jacht en beschermden elkaar tegen grotere roofdieren.

Maar er kwam een tijd dat de mens ontdekte dat zo’n hond getraind kon worden om o. vee te drijven en te beschermen. Ondertussen is onze huishond een toegevoegde waarde geworden en bied ons bescherming en gezelschap.

Voor de tegenwoordige hond is het mensengezin de roedel geworden en moeten ze ons volgens mij als de meest fantastische jagers zien want een paar maal per week komen we thuis met tassen vol eten! Dat neemt niet weg dat hun instinct nog steeds aanwezig is dus als ze de kans krijgen om te jagen in uw huis, zullen ze het zeker niet laten en menig biefstuk is zo al van het aanrecht verdwenen! Bij thuiskomst ligt de hele inhoud van de vuilnisbak door uw keuken? Uw hond is lekker op jacht geweest. Dit geldt natuurlijk ook voor uw kat! Het najagen van een propje, een cadeautje in de vorm van een dode muis voor uw deur of minutenlang staren naar uw aquarium met alle gevolgen van dien! Honden zijn roofdieren, aaseters en opportunisten. Bedelen aan tafel, graven enorme gaten in uw tuin, slopen uw meubilair en jagen indringers weg, de postbode weet er alles van! Vaak wordt dit alles als probleemgedrag gezien maar in de ogen van uw hond is het de normaalste zaak van de wereld en heeft dat gedrag maar 1 doel: overleven.

Het (prooi)schudden met speeltjes of voorwerpen? Ze volgen gewoon hun instincten om hun prooi tot zwijgen te krijgen zodat ze deze lekker kunnen oppeuzelen. Wanneer u dus speelt met uw hond moet u zich bedenken dat dit alles niet zomaar een spel is, het is in feite zijn natuurlijke gedrag wat u ziet, lekker jagen! Maar wat als uw hond daar geen ruimte toe krijgt? Omdat u te druk bent? Een van de vele gehoorde excuses van ons is: we zijn zo druk, we hebben zo weinig tijd.

Wist u dat de drukste man van de wereld, Barak Obama, elke dag gemiddeld 1,5 uur besteed aan sporten? En dat terwijl hij ook hij maar 24 uur in een dag heeft. Als hij hier tijd voor kan vrijmaken, dan kunnen wij, met ons in onze ogen drukke bestaan, toch wel wat extra tijd besteden aan onze huisdieren lijkt me zo! Tijd heb je nooit, tijd moet je maken. Spelen met je huisdier is een prima manier om overtollige energie kwijt te raken en dat is heel belangrijk voor aangepast gedrag. Onze huisdieren moeten de kans krijgen te spelen om lekker in hun vel te zitten. En om niet te dik te worden natuurlijk! En hoe zit het dan met mijn hond/kat? Hoe weet je nu of je hond of kat zich verveeld? Honden die zich vervelen uiten dit meestal door overal op te gaan kauwen, uw eigendommen zijn niet meer veilig, schoenen, meubels, voorwerpen en zelfs het behang moet eraan geloven. Ik ben ooit bij mensen geweest waarbij de hond de hele gang gestript had, de vloer, het behang, de verf op de deuren tot de vloerbedekking van de trap toe! Maar er kan ook ongewenst gedrag optreden zoals veel aandacht vragen, onzindelijkheid, ongehoorzaamheid, blaffen of niet alleen kunnen zijn. Dit kan zelfs nog een graatje erger: probleemgedrag zoals overmatig likken aan de (voor)poten, staartjagen, zelfverminking etc. Bij katten kan dit zich uiten in sloopgedrag, sproeien, agressie of juist lusteloosheid, onzindelijkheid met andere woorden: probleemgedrag wat voor het dier welzijn verlagend kan werken met alle nare gevolgen van dien.

Onze hond/kat raakt gefrustreerd als je voortdurend hun natuurlijke behoefte om te jagen, snuffelen, spelen en rusten onderdrukt. In de natuur is van alles te doen! Dieren in de natuur vervelen zich eigenlijk nooit, er is altijd wel iets te doen, te ruiken, te zien, te horen, te voelen en/of te proeven.

De hele dag zijn ze druk met voedsel vergaren, spelen, jaagspelletjes en natuurlijk ook wel rustgedrag. Maar onze hond of kat die als huisdier bij ons leeft hoeft niet zo veel meer te doen, de rollen zijn tegenwoordig omgedraaid. Wij werken nu! Twee soorten verveling Als we het hebben over verveling, dan kun je je op 2 manieren vervelen, fysiek of mentaal (hopelijk niet allebei tegelijk!) Sommige rashonden/katten hebben meer fysieke uitdaging nodig, terwijl er ook dieren zijn die juist blij worden van mentale stimulatie. Belangrijk bij de aanschaf van uw huisdier is het dus zaak te weten waar uw beider voorkeuren liggen en of u aan de behoefte van uw huisdier kan voldoen. Als u bijvoorbeeld een jachthond leuk vindt, maar niet voldoende tijd ervoor kunt vrijmaken om er jachttraining mee te gaan doen, of een hond aanschaft maar 5 dagen per week 8 uur werkt, kunt u er vergif op innemen dat uw hond zich stierlijk gaat vervelen, zijn energie niet kwijt kan in fysieke arbeid met als gevolg dat uw huiskamer omgetoverd gaat worden in een oorlogsgebied! En dan is het nog erger als u dan besluit de hond maar in een bench te doen, wat veel mensen adviseren, want dan kan hij niet meer slopen toch? Helaas heb ik ook hierbij voorbeelden gezien van honden die zich door de bench heen hadden gevreten, tot bloedens toe.  De enige manier om verveling tegen te gaan is om deze fysiek en/of mentaal bezig te houden. Bezigheids “therapie” voor de kat Eigenlijk maakt het niet zoveel uit wat u met elkaar gaat doen, als het maar leuk is voor beiden! Het hoeft ook geen handenvol geld te kosten, een eenvoudig toiletrolletje kan voor uw kat een prachtig middel zijn om het jachtinstinct op te roepen en uren hiermee bezig te zijn. Of wat te denken van een zelfgemaakt papieren propje waar ze uren achteraan kunnen jagen door er met hun pootje tegenaan te blijven slaan. Hengeltjes met speelgoed zijn te verkrijgen in een dierenspeciaalzaak en kosten de kop ook niet. Kijk wel uit dat u dit soort dingen niet onbewaakt laat hangen, want sommige speeltjes bevatten een elastiekje en uw kat kan hierin makkelijk verstrikt raken! Of wat dacht u van een eierdoosje? U kunt, in plaats van de brokjes in een bakje onbeperkt aan te bieden, deze in de holletjes van het eierdoosje doen en dan genieten van het schouwspel van het gehengel naar de brokjes! Eten verstoppen is altijd een leuke bezigheid voor de kat! Of hang eens een paar plankjes aan de muur.

  • Een van de oorzaken kan zijn dat u het niet goed heeft aangeleerd maar de andere kan wel degelijk zijn dat uw huisdier zijn energie niet kwijt kan en zich verveeld;
  • Ook bij katten werkt het zo helaas;
  • Verveling leidt tot fysieke en mentale onderstimulatie;

Een kat zit graag hoog! En mocht u er iets meer voor over hebben: er zijn heel veel leuke spelletjes op de markt, kijk maar eens bij: www. catcetera. nl Bezigheids “therapie” voor de hond Ook hierbij maakt het niet zoveel uit wat u samen gaat doen, als u er samen maar plezier in heeft! Er zijn heel veel leuke dingen te leren aan honden: de krant ophalen, een deur openmaken, uw sloffen brengen etc. Ook kunt u snoepjes in huis verstoppen en de hond deze laten zoeken (maak het in het begin niet te moeilijk) Uit onderzoek is bewezen dat geestelijk moe maken net zoveel energie kost als lichamelijke arbeid. Dus verstop het eten in een Activity Toy (speeltje waar je voer in kunt doen) zoals een Kong, een puzzel, een activity ball of Buster Cube, afijn, er zijn heel veel speeltjes in de handel! Ook apporteer- en trekspelletjes zijn favoriet. Ga een behendigheidscursus doen, Flyball, ga samen speuren of op een gehoorzaamheidscursus.

Op deze manier maakt u van uw maatje een hulphond! Er zijn heel veel boeken op de markt met leuke hondenspelletjes er in. Of kijk eens op internet. Door samen iets aan hondensport te doen is niet alleen gezond voor u beiden, maar het versterkt ook nog eens de band samen! En u zult merken dat het ongewenste gedrag zal verdwijnen want uw huisdier heeft wel wat andere dingen aan zijn kop! Spelen met elkaar is belangrijk, want een hond die zich verveelt en geen kauwspeeltjes heeft vindt anders wel iets anders om zijn lusten op bot te vieren.

En wissel af met de wandelingen, laat uw hond ook eens uitvoerig overal aan snuffelen, zijn neus is heel gevoelig en hoe leuk is het als je op ieder hoekje een ander geurtje mag ruiken. Of neem koekjes mee naar het bos en verstop deze onder een plant! Hieronder volgt een voorbeeld van een therapie bij een hond met verlatingsangst: En als uw hond dan toch blijft slopen? Dan is er iets heel anders aan de hand! Wellicht heeft uw hond nooit goed geleerd alleen te zijn. Dit komt helaas vaak voor bij honden, verlatingsangst. Belangrijk bij het weggaan is in eerste instantie het afscheid niet belangrijk te maken. Honden in het wild staan ook niet eerst een half uur de rest van de roedel uit te zwaaien als ze weggaan op jacht. Maar zomaar weglopen is ook niet de bedoeling. Maak het niet te zwaar, geef iets heel lekkers en ga, zeker in het begin bij het goed aanleren, niet meteen de deur uit.

  1. Blijf in huis en laat uw hond u niet overal achterna lopen, maar vraag hem naar zijn bench (of kleed) te gaan, geef hem het lekkers en loop even weg, sluit de deur achter u;
  2. Kom vrij snel weer terug en ga dit oefenen waarbij u steeds iets langer wegblijft;
See also:  Welke Fruit Mag Een Hond?

Pas als het in huis lukt, mag u even naar buiten gaan en bouw de tijd weer op. Ga ook oefenen met de vertreksignalen, met andere woorden: schrijf eens op wat u allemaal doet voordat u de deur uit gaat. Schoenen aan, jas aan, sleutels pakken, radio aan, tas pakken etc.

Als u deze signalen gewoon gaat oefenen (dus alsof u weggaat maar gewoon thuis blijft, evt. met uw jas aan weer in de bank gaat zitten en even de krant gaat lezen) zal uw hond deze signalen niet meer als voorbode gaan zien en rustiger worden.

Ook bij thuiskomst: maak er geen poppenkast van! Gewoon binnenkomen, overenthousiaste begroetingen negeren, niet kijken, niet praten, niet aanraken. Vervolgens wachten tot uw hond gekalmeerd is, deze dan bij u roepen (niet zelf ernaar toe gaan) en even kort een aai, beloning. Stress en verveling Stress is een gevolg van verveling, dieren raken gestrest als ze geen invloed kunnen uitoefenen op situaties in hun omgeving. Vaak zit er ook nog angst bij dus als u de tips wilt uitvoeren om verveling tegen te gaan, laat uw huisdier dan op een langzame, rustige en gecontroleerde manier kennismaken met nieuwe dingen en beloon uitbundig als deze initiatief toont. Zeker bij honden die al lang niet uitgedaagd zijn om te spelen of zelf dingen te moeten ontdekken, zult u merken dat het wel even kan duren voordat hun interesse gewekt is.

  • Op die manier wordt het heel gewoon dat u weggaat en weer terugkomt;
  • Heel vaak zie ik dieren ook echt oogcontact maken met hun baas zo van: ” ja maar, wat moet ik hier nou weer mee?” Of : ” baas help me eens even!” Doe dat dan alstublieft! Help uw huisdier de goede richting in te slaan, hoe fijn is het om een bevestiging te krijgen van hetgeen je doet, hoe onprettig is het als iemand je gewoon laat vallen terwijl je je best doet om iets nieuws te leren;

Neem ook ruim de tijd om je huisdier de nieuwe speeltjes te laten verkennen en wissel af zodat ze niet een hele week met hetzelfde opgezadeld zitten. Hou het boeiend voor ze. Gebruik verschillende manieren om je hond te voeren, die bak met eten is zo saai.

  • Een aantal stress signalen zijn: overmatig likken, hijgen, piepen, uitschudden, pootje heffen, bek aflikken, tongelen (puntje van de tong uitsteken);
  • Om overmatige stress (of ongezonde stress, want stress kan ook goed zijn: een mate van stress is noodzakelijk om te overleven namelijk) te voorkomen of te reduceren is spel heel noodzakelijk! Mensen en huisdieren zijn uniek in de zin dat we ons hele leven blijven spelen en het feit dat we dat samen blijven doen, vormt een heel belangrijk onderdeel in onze bijzondere relatie samen;

Net als wij moet een huisdier zich voldoende kunnen ontspannen en plezier maken om zo het welzijn te waarborgen. Wel is het van groot belang dat u zelf aangeeft wanneer het tijd is om te spelen en wanneer er gestopt gaat worden, anders krijgt u een heel opdringerig dier die constant met speeltjes aan komt dragen. Een opgewonden hond kan namelijk de controle verliezen en te weinig controle kan ook nog eens leiden tot agressie. Rest me nog u een heel lang, gezond, zowel fysiek als mentaal, gelukkig leven te wensen en natuurlijk heel veel plezier samen! Toinny Lukken Praktijkmanager en Gedragstherapeut voor dierentuindieren en honden.

Waarom hijgt mijn hond de hele tijd?

Een hond met een probleem in de zuurstofvoorziening. – Een hond kan gaan hijgen of zwaar gaan ademen doordat het lichaam te weinig zuurstof krijgt. Via de bek, luchtpijp, bronchen en longblaasjes wordt zuurstof ingeademd en wordt dit opgenomen in het bloed. De belangrijkste oorzaken van een probleem met de zuurstofvoorziening zijn:

  • Een probleem in de hogere luchtwegen (bek, keel, luchtpijp en hogere bronchen). Denk hierbij aan bijvoorbeeld een proces (tumor) in het keelgebied, een tracheacollaps (dit is een afgeplatte luchtpijp, wat geregeld bij oudere kleine hondenrassen voorkomt), of een vreemd voorwerp in de keel/luchtpijp.
  • Een probleem in de lagere luchtwegen (bronchen en longblaasjes). Denk aan een ernstige bronchitis of een longontsteking. Ook een  hartprobleem  kan tot vocht in de longblaasjes leiden.
  • Een probleem in de borstholte. De belangrijkste oorzaak is een liquor thorax. Hierbij is er vocht in de borstholte gekomen. Denk dan bijvoorbeeld aan pus (een pyothorax), bloed (een bloeding, bijvoorbeeld na een aanrijding), of vocht (bij een borstholtetumor bijvoorbeeld).
  • Een hartprobleem. Naast het feit dat een hartprobleem tot vocht in de longblaasjes kan leiden kan een hond met een hartprobleem ook problemen krijgen met het rondpompen van het bloed (circulatieproblemen).

Een hond kan gaan hijgen of zwaar gaan ademen doordat het lichaam te weinig zuurstof krijgt. Een hond met problemen met de zuurstofvoorziening zal ook sneller ademen in rust, dus als de hond slaapt. Normaliter ademt een hond in rust minder dan 30 maal per minuut (ongeacht de grootte van de hond).

Hoe herken je een Maagkanteling bij een hond?

Maagtorsie, ook maagverdraaiing of maagkanteling genoemd, is een gevaarlijke aandoening bij honden die erg pijnlijk is en dodelijk kan zijn als er niet snel wordt ingegrepen. De officiële term is maagdilatatie-volvulus (MDV). Er zijn verschillende zaken die de kans op een maagtorsie beïnvloeden. Door met een aantal dingen rekening te houden kunt u de kans op een maagtorsie bij uw hond verkleinen. De maag ligt tussen de slokdarm en de dunne darm in.

Bij een maagtorsie draait de maag om zijn as. Hierdoor worden de ingang en de uitgang van de maag afgesloten. Ook de bloedvaten worden afgekneld. Daardoor worden de bloeddruk en hartwerking verlaagd en krijgt het lichaam te weinig zuurstof.

Doordat de maag afgesloten is, kunnen de gassen die ontstaan door gisting niet ontsnappen en wordt de maag steeds boller. Door die uitzetting kan het middenrif niet meer goed bewegen waardoor de ademhaling beperkt wordt. Hierdoor komt nog minder zuurstof in de weefsels.

De maagwand begint af te sterven, bacteriën in de darmen gaan giftige stoffen afscheiden, de nieren en lever worden aangetast en uiteindelijk overlijdt het dier. Het is niet precies bekend waardoor een maagtorsie optreedt.

Het is bijvoorbeeld niet duidelijk of er lucht in de maag terecht komt door inslikken en de maag daarna draait, of dat de maag eerst draait en de gassen vooral door gisting ontstaan. Wel zijn er allerlei factoren vastgesteld die een rol kunnen spelen en die de kans op een maagtorsie vergroten. Kenmerken van de hond die meespelen bij het risico op maagtorsie zijn:

  • grote rassen, honden met een diepe borstkas of honden die voor hun ras erg groot zijn, lopen meer risico
  • reuen lopen meer risico dan teven
  • maagtorsie komt het meeste voor op middelbare leeftijd
  • honden die snel nerveus zijn, lopen meer risico
  • honden met ondergewicht krijgen eerder een maagtorsie

Medische zaken die het risico op maagtorsie verhogen zijn

  • andere maagdarmproblemen
  • een verwijdering van de milt
  • een verlengd hepatogastrisch ligament (een onderdeel van het buikvlies dat lever en maag verbindt; hepato = lever, gastro = maag)

Ook voeding speelt een rol, er is meer risico bij:

  • het eten vanaf een verhoging
  • het eten van een grote maaltijd
  • 1 keer per dag eten
  • snel eten
  • te veel eten
  • veel drinken
  • onrust of activiteit voor en na het eten
  • 1 type voer eten
  • kleine brokjes eten
  • hoge hoeveelheden plantaardige vetten in het voer

De voedselvorm (brokken, blikvoer of vers vlees) blijkt geen invloed te hebben op het ontstaan van een maagtorsie. Het heeft ook geen invloed op de zuurgraad van de maag of de concentratie gastrine (een hormoon dat maagzuurproductie stimuleert), zaken waarvan wel gezegd wordt dat ze een maagtorsie bevorderen. Verandering van voer speelt waarschijnlijk geen rol, behalve als de hond daardoor heel veel of heel snel gaat eten.

  1. Men heeft getest of maagtorsie opgewekt kon worden door van voer te veranderen, maar dit lukte niet;
  2. Het is van belang dat u een maagtorsie bij uw hond snel herkent;
  3. Een hond met een maagtorsie is rusteloos, zal proberen te braken zonder dat er iets terugkomt, zal veel kwijlen, jankt, heeft een opgezette buik (vooral aan zijn linkerkant, vlak achter de ribben), heeft pijn (en kan daardoor in vreemde houdingen gaan staan of liggen), wordt zwak, ademt snel, heeft een snelle hartslag en bleke slijmvliezen;

Een maagtorsie is altijd een spoedgeval! Neem dus onmiddellijk contact op met de dierenarts. Meestal zal de arts eerst proberen het gas uit de maag te laten ontsnappen door een slang in te brengen via de bek van de hond. Ook overige maaginhoud kan dan worden verwijderd.

ls de maag al helemaal gedraaid is, lukt dit vaak niet meer, omdat de maagingang dan is afgesloten. In zo’n geval kan de dierenarts door de buikwand een holle naald in de maag brengen om op die manier het gas weg te laten stromen, en daarna proberen of de slang nu wel via de bek ingevoerd kan worden.

Als ook dit niet lukt dan moet de hond geopereerd worden. Daarbij wordt de maag dan zoveel teruggedraaid dat er via de bek alsnog een slang in de maag kan worden gebracht om gassen af te voeren en de maag te laten slinken. ls de maag zo is opgezwollen dat er geen ruimte meer is om hem te draaien, zal de maag opengesneden moeten worden.

  • Bij een hond die eenmaal een maagtorsie heeft gehad, is het risico op terugkeer groot, zelfs tot 80%;
  • Dat komt onder andere doordat het hepatogastrisch ligament, dat de maag op zijn plek helpt houden, uitgerekt is;

Om terugkeer zoveel mogelijk te voorkomen kan de dierenarts de maag aan de buikwand vastzetten. Dit heet gastropexie. De kans op een nieuwe maagtorsie wordt daardoor sterk verminderd, het risico op terugkeer is na een gastropexie nog ongeveer 10%. Bij honden die vanwege hun bouw een verhoogde kans op een maagtorsie hebben, kan de maag uit voorzorg door middel van een gastropexie worden vastgezet aan de buikwand. Een goede voedingsstrategie ter voorkoming van een maagtorsie bestaat uit de volgende maatregelen:

  • Voer uw hond in een rustige omgeving.
  • Voer meerdere keren per dag: tenminste twee keer voor honden zonder verhoogd risico, bij honden die meer kans op een maagtorsie hebben kan het voer over meerdere kleine maaltijden per dag verdeeld worden.
  • Voer grote brokken en zet de voerbak op de grond, niet op een verhoging.
  • Het kan helpen om vleesvoer / blikvoer en brokken te mengen.
  • Voorkom activiteit 1 uur voor en 2 uur na het eten. Laat dus niet de hond uit na het eten, en geef hem ook niet zijn volle bak als hij net thuis is van een drukke wandeling.
  • Als u van voer wilt wisselen, kunt u het oude en het nieuwe voer mengen.

Welke honden kwijlen het meest?

Het kwijlen van honden, welke rassen hebben het meeste? – Hondenkwijl is niet bij alle rassen hetzelfde. Sommigen kwijlen meer en anderen minder, er zijn zelfs mensen die dat niet doen. We gaan je vertellen welke rassen het meest kwijlen, zodat als je een hond van dat ras hebt, je weet dat het iets normaals kan zijn; of als u overweegt een hond aan te schaffen, kunt u beslissen of u meerdere jaren wilt besteden aan het opruimen van het kwijl voor het hebben van dat ras dat u leuk vindt.

  • Sint Bernard. Dit is een van de honden die het meest kwijlt. We herkennen dat ras allemaal als we denken aan die kleine loophond uit een film genaamd Beethoven.
  • Basset hond. Deze lange hond met hangende oren heeft nog een ander kenmerk: zijn dikke lippen. Het gewicht hiervan maakt ze altijd naar beneden en maakt het moeilijk om speeksel in je mond te houden.
  • Stier hond. Zijn kleine neus dwingt hem om door zijn mond te ademen, waardoor er teveel kwijl ontstaat.
  • Labrador. Dit is een zeer speelse hond als hij niet is opgeleid voor een speciaal vak. Het spel windt hem gemakkelijk op en zorgt ervoor dat hij te veel kwijlt.
  • Deense dog. Een van de grootste honden ter wereld, en hij doet alles groots, inclusief kwijlen.

Dit zijn slechts enkele voorbeelden, maar als uw hond veel kwijlt en u denkt dat het niet normaal is, raadpleeg dan uw dierenarts.

Hoe kan een hond een Maagkanteling krijgen?

Oorzaken kanteling maag bij de hond – De oorzaak van een maagkanteling weten we niet precies. Factoren die mogelijk de kans op ontwikkeling van maagtorsie verhogen zijn:

  • ras
  • erfelijkheid: als een eerste graad familielid in het verleden een maagkanteling heeft gehad
  • te weinig maaltijden per dag, één is te weinig
  • te snel eten
  • kleine brokken
  • agressief of angstig temperament
  • beweging of stress na de maaltijd

Een recente studie toont aan dat honden met een vreemd voorwerp in de maag, bijvoorbeeld een stuk speelgoed, kauwbot, of veel gras, vijf keer meer kans hebben op de ontwikkeling van een maagkanteling.

Waarom hijgt mijn hond de hele tijd?

Een hond met een probleem in de zuurstofvoorziening. – Een hond kan gaan hijgen of zwaar gaan ademen doordat het lichaam te weinig zuurstof krijgt. Via de bek, luchtpijp, bronchen en longblaasjes wordt zuurstof ingeademd en wordt dit opgenomen in het bloed. De belangrijkste oorzaken van een probleem met de zuurstofvoorziening zijn:

  • Een probleem in de hogere luchtwegen (bek, keel, luchtpijp en hogere bronchen). Denk hierbij aan bijvoorbeeld een proces (tumor) in het keelgebied, een tracheacollaps (dit is een afgeplatte luchtpijp, wat geregeld bij oudere kleine hondenrassen voorkomt), of een vreemd voorwerp in de keel/luchtpijp.
  • Een probleem in de lagere luchtwegen (bronchen en longblaasjes). Denk aan een ernstige bronchitis of een longontsteking. Ook een  hartprobleem  kan tot vocht in de longblaasjes leiden.
  • Een probleem in de borstholte. De belangrijkste oorzaak is een liquor thorax. Hierbij is er vocht in de borstholte gekomen. Denk dan bijvoorbeeld aan pus (een pyothorax), bloed (een bloeding, bijvoorbeeld na een aanrijding), of vocht (bij een borstholtetumor bijvoorbeeld).
  • Een hartprobleem. Naast het feit dat een hartprobleem tot vocht in de longblaasjes kan leiden kan een hond met een hartprobleem ook problemen krijgen met het rondpompen van het bloed (circulatieproblemen).

Een hond kan gaan hijgen of zwaar gaan ademen doordat het lichaam te weinig zuurstof krijgt. Een hond met problemen met de zuurstofvoorziening zal ook sneller ademen in rust, dus als de hond slaapt. Normaliter ademt een hond in rust minder dan 30 maal per minuut (ongeacht de grootte van de hond).