Wanneer Een Hond Steriliseren?

Wanneer Een Hond Steriliseren
Sterilisatie zorgt ervoor dat uw hond gezonder blijft! –

  • Minder kans op kwaadaardige melkkliertumoren. Onderzoek heeft uitgewezen dat een sterilisatie vóór de eerste loopsheid de kans op melkkliertumoren tot nul reduceert. Na elke loopsheid wordt de kans groter dat uw teef last krijgt van melkklierkanker. De adviesleeftijd voor sterilisatie ligt tegenwoordig dan ook tussen de 6 en 9 maanden leeftijd, dus voor de eerste loopsheid of 2-3 maanden ná de eerste loopsheid.
  • Uiteindelijk krijgt zo’n 25% van de ongesteriliseerde teven vroeg of laat last van of melkklierkanker, baarmoederontsteking of in het ergste geval allebei! 
  • Sommige honden kunnen behoorlijk ziek zijn van schijnzwangerschap. Meestal nemen de verschijnselen van schijnzwangerschap per loopsheid toe. Na sterilisatie kan uw hond niet meer schijnzwanger worden. De gemiddelde levensverwachting van een jong gesteriliseerde hond neemt met ongeveer 2 jaar toe.

Hoe oud moet een hond zijn om te laten steriliseren?

Voor of na de puberteit?  – Er zijn twee tegengestelde stromingen over het moment waarop je een teefje het best laat steriliseren: voor of na de puberteit (die begint na de eerste loopsheid) of voor of na de eerste loopsheid?  Sommige dierenartsen raden aan om de teef te laten steriliseren tussen de eerste en de tweede loopsheid. Dat verschilt van ras tot ras:

  • Tussen 5 en 7 maanden bij kleine rassen
  • Tussen 7 en 12 maanden bij middelgrote rassen
  • Tussen 12 en 18 maanden bij grote rassen.

Voor een reu wordt eveneens aangeraden om tot de puberteit te wachten. Een gesteriliseerde teef heeft bovendien minder kans op borsttumoren. De kosten van de castratie kunnen via het Preventiepakket van uw hondenverzekering worden vergoed of in bepaalde gevallen via het terugbetalingspercentage van uw verzekering.

Hoe lang na eerste loopsheid steriliseren?

Wanneer hond laten steriliseren? – Het beste moment om uw teef te steriliseren verschilt per ras en is ook afhankelijk van de risico’s die na sterilisatie kunnen optreden. Over het algemeen geldt: sterilisatie vindt plaats drie tot vier maanden ná de eerste loopsheid, en uiterlijk vóór de tweede loopsheid.

Is het goed om een hond te steriliseren?

Sterilisatie zorgt ervoor dat uw hond gezonder blijft! –

  • Minder kans op kwaadaardige melkkliertumoren. Onderzoek heeft uitgewezen dat een sterilisatie vóór de eerste loopsheid de kans op melkkliertumoren tot nul reduceert. Na elke loopsheid wordt de kans groter dat uw teef last krijgt van melkklierkanker. De adviesleeftijd voor sterilisatie ligt tegenwoordig dan ook tussen de 6 en 9 maanden, dus voor de eerste loopsheid of 2-3 maanden ná de eerste loopsheid.
  • Uiteindelijk krijgt zo’n 25% van de ongesteriliseerde teven vroeg of laat last van of melkklierkanker of baarmoederontsteking of in het ergste geval allebei!
  • Sommige honden kunnen behoorlijk ziek zijn van schijnzwangerschap. Meestal nemen de verschijnselen van schijnzwangerschap per loopsheid toe. Na sterilisatie kan uw hond niet meer schijnzwanger worden. De gemiddelde levensverwachting van een jong gesteriliseerde hond neemt met ongeveer 2 jaar toe.

Wat kost het om een hond te laten steriliseren?

Kosten sterilisatie hond en poes – De kosten van de sterilisatie van een hond of is vaak duurder dan de castratie. De ingreep van sterilisatie is namelijk gecompliceerder dan castratie. Ook bij sterilisatie geldt dat de behandeling per hond of kat, maar ook per dierenarts verschilt.

Welke leeftijd beste steriliseren?

Heeft u er al eens over nagedacht uw hond te laten steriliseren? Maar u weet niet of u wel de juiste beslissing maakt? Of u bent bang geworden van alle indianenverhalen? Wij hebben voor u een aantal overwegingen op een rij gezet. Indien u zeker weet dat u geen nestje van uw hond wilt is sterilisatie op jonge leeftijd de beste keus.

Het allerbeste is sterilisatie vóór de eerste loopsheid dus op 6-9 maanden leeftijd of 2-3 maanden ná de eerste loopsheid. Het zorgt voor een aangenamer en gezondere huisgenoot. Hoewel het medisch juister is om van castratie van de teef te spreken, is sterilisatie de meest gebruikte term voor de verwijdering van de eierstokken van de teef.

Naar schatting is zo’n 30-35% van alle teefjes in Nederland gesteriliseerd.

Wat verandert er na sterilisatie hond?

De meeste teefjes zullen na de sterilisatie niet van karakter veranderen. Echter door hormoonveranderingen kunnen sommige teefjes na de sterilisatie rustiger en aanhankelijker worden, maar andere juist feller en soms agressiever.

Waarom hond niet steriliseren?

Wel of niet steriliseren/castreren? De teef: Over het wel of niet steriliseren van uw hond kan geen algemeen geldend advies worden gegeven. Iedere eigenaar moet voor zijn/haar situatie en voor zijn/haar hond bepalen of steriliseren zinvol is. Eigenlijk moeten we praten over castreren, aangezien bij de operatie de eierstokken weggenomen worden en niet, zoals bij mensen, de eileider afgebonden. De voordelen:

  • Geen loopsheid meer en geen kans op ongewenste dekkingen en (schijn-)zwangerschap
  • Geen tot veel kleinere kans op het krijgen van melkklierkanker. Wordt een teefje voor de eerste loopsheid gesteriliseerd dan is de kans op het krijgen van melkkliertumoren nihil. Met elke loopsheid neemt de kans op het krijgen van melkklierkanker toe tot een kans van 23% als een hond niet voor haar vijfde levensjaar wordt gesteriliseerd.
  • Geen risico op het krijgen van een baarmoederontsteking. Dit zien we nog zeer regelmatig. De ontsteking kan zeer snel optreden en honden doodziek maken. Spoedbehandeling met infusen en anti-shock middelen is dan nodig en een operatie voeren we uit zodra dit verantwoord is. De kosten kunnen hoog oplopen, zeker als de dieren in de avond/nacht of in het weekend ziek worden.

De nadelen/risico’s:

  • Hoewel zeer minimaal, er is altijd een operatierisico. We durven het narcoserisico in onze kliniek op nihil te stellen. Ook is er een kleine kans op wondcomplicaties. Een laparoscopische sterilisatie (een sterilisatie door middel van een cameraatje in de buik) heeft ten opzichte van de traditionele methode als voordeel dat de operatie minder pijnlijk is, korter duurt en een kleinere wond nodig heeft, waardoor er geen risico is op een wondbreuk (zie ook ‘ chirurgie-laparoscopie ‘).
  • Bij sommige teven ontstaat urine incontinentie. Grote rassen hebben hier vaker last van dan kleine rassen. Hoewel het slechts een klein percentage (1-3%) betreft is het over het algemeen een levenslange aandoening. Meestal is de incontinentie met medicijnen goed te behandelen.
  • Vooral bij teven met lang -of krulhaar is er een kans op het ontstaan van een zogenaamde ‘puppy coat’. Hierbij wordt de vacht wollig en pluizig.
  • Er is een kans dat uw dier na de operatie gemakkelijker overgewicht krijgt. Over het algemeen kan men beter direct na de sterilisatie minder voer verstrekken.
  • Heel af en toe wordt een teef iets feller na sterilisatie. Dit is een risico bij toch al erg felle honden.
  • Er lijkt een iets grotere kans te zijn op het krijgen van bepaalde vormen van kanker, vooral bij castreren op heel jonge leeftijd. Hier wordt nog veel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.
  • In verband met een groter risico op skeletproblemen adviseren wij bij honden van grote hondenrassen (>25 kg) om ze pas te steriliseren als ze helemaal uitgegroeid zijn.

De reu: Ook hier geldt dat voor het wel of niet castreren van uw hond geen algemeen geldend advies kan worden gegeven. Iedere eigenaar moet voor zijn/haar situatie en voor zijn/haar hond bepalen of castreren zinvol is. Bij een castratie van de reu worden de testikels operatief verwijderd. Bij twijfel hoe een reu zal reageren op castratie is het eventueel raadzaam om het effect ervan te testen middels een chemische castratie.

  1. Dat laatste zou bij honden grote problemen veroorzaken;
  2. We zullen kort en bondig de voor -en nadelen van steriliseren van de teef voor u op een rijtje zetten;
  3. Hierbij wordt een implantaat onder de huid ingebracht dat ruim een half jaar of een heel jaar werkt;

In deze tijd kan de eigenaar zien hoe de reu reageert op een castratie. Daarna kan een weloverwogen keuze gemaakt worden om wel of niet te castreren. De voordelen:

  • De reu wordt na castreren minder geprikkeld om weg te lopen op zoek naar een loops teefje. Meestal zijn reuen ook wat minder actief met het markeren (kleine plasjes doen) tijdens de wandeling en zijn ze minder snel geneigd om de confrontatie op te zoeken met andere honden. Ze worden vaak ‘zachter’ van karakter.
  • Het lekken van pussige vloeistof uit de voorhuid stopt in verreweg de meeste gevallen.
  • De kans op het verkrijgen van goedaardige prostaatvergrotingen op latere leeftijd is nihil. Zo’n prostaatvergroting geeft vaak klachten waarvoor een behandeling ingesteld moet worden.
See also:  Hoe Lang Mag Een Hond Van 10 Maanden Wandelen?

De nadelen:

  • Net als bij een sterilisatie kan een reu na castratie gemakkelijker overgewicht ontwikkelen. Ons advies is om direct na de castratie 15% minder voer te geven.

Om een weloverwogen beslissing te maken willen wij u graag adviseren. Per ras en hond verschilt dat advies. Er zijn daarnaast andere mogelijkheden om uw hond (tijdelijk) onvruchtbaar te maken. Voor advies van een dierenarts kunt u ons altijd bellen op het telefonisch spreekuur, van maandag-vrijdag tussen 13. 30 en 14. 00u. U krijgt dan (gratis) een dierenarts aan de lijn.

Kan een hond nog loops worden na sterilisatie?

Voordelen van sterilisatie – De loopsheid voorkomen door middel van een sterilisatie geeft een aantal voordelen:

  • Na de operatie kan uw teef niet meer drachtig worden en ze zal ze niet meer loops worden.
  • Er is geen kans meer op baarmoederontstekingen (endometritis/ pyometra). Na iedere loopsheid is de baarmoeder tijdelijk extra kwetsbaar voor ontstekingen, wat kan leiden tot een pyometra (baarmoederontsteking). Baarmoederontstekingen kunnen zeer acuut optreden en leiden tot ernstig zieke honden, soms zelfs levensbedreigend. Vaak is een spoedoperatie noodzakelijk.
  • De kans op melkkliertumoren vermindert. Dit voordeel geldt met name als de sterilisatie voor de eerste loopsheid plaatsvindt. Als de sterilisatie na de eerste loopsheid wordt gedaan is het risico groter. En het risico blijft groot als de sterilisatie plaatsvindt na meerdere loopsheden.
  • Verder is er een veel kleinere kans op het ontstaan van suikerziekte veroorzaakt door vrouwelijke hormonen.

Hoe lang wachten na loopsheid?

Cyclus van de teef – De eerste loopsheid van de teef treedt meestal rond 6-9 maanden leeftijd op. Zeker bij grotere rassen kan het echter zijn dat het (veel) later optreedt (tot zelfs 18-24 maanden leeftijd). De eerste fase van loopsheid kenmerkt zich door een gezwollen vulva, rode uitvloeiing uit de vulva (die soms niet opvalt als de teef zich frequent schoon likt!) en gedragsveranderingen waaronder onrust, humeurigheid en minder goed luisteren.

  • Daarnaast tonen reutjes duidelijk interesse, maar is er nog geen dekbereidheid van het teefje;
  • Deze fase duurt gemiddeld 9 dagen (3-17 dagen);
  • Tijdens de tweede fase van de loopsheid die meestal ook een dag of 9 (3-21 dagen) aanhoudt, verandert de uitvloeiing iets van kleur en wordt deze helderder;

De teef is in deze periode dekbereid en zal blijven staan en haar staart opzij houden bij toenadering van een reu. Dit is de fase waarin de eisprong optreedt. Na de loopsheid treedt een fase op die 2 maanden aanhoudt en waarin soms schijndracht wordt gezien.

Na deze periode treedt een rustfase van enkele maanden op, voordat de volgende loopsheid optreedt. Op enkele rassen na die slechts 1x per jaar loops zijn, hebben de meeste honden 2 cycli per jaar. Gesteriliseerde teven leiden een langer en een gezonder leven dan ongesteriliseerde teven, daarom raden wij een sterilisatie aan.

Onderstaand een uitleg over de belangrijkste redenen voor sterilisatie: Melkkliertumoren en baarmoederontsteking Vrouwelijke hormonen leiden bij veel teven tot de ontwikkeling van melkkliertumoren. Hoe eerder een teefje wordt gesteriliseerd, hoe kleiner het risico op melkkliertumoren.

  • De cycli van hormonen bij ongesteriliseerde teven leiden daarnaast op den duur tot veranderingen in de baarmoeder, waardoor deze veel gevoeliger wordt voor infectie;
  • Het gevolg is een groot risico op een ernstige baarmoederontsteking, die alleen kan worden behandeld door middel van een spoedoperatie waarbij de gehele baarmoeder wordt verwijderd;

Sterilisatie van een teef voorkomt baarmoederontsteking. Bij ongesteriliseerde teven, gemeten tot een leeftijd van 10 jaar oud, is aangetoond dat maar liefst 30% melkkliertumoren en/of een baarmoederontsteking ontwikkelt! Zou er gekeken zijn naar teven tot een leeftijd van bijvoorbeeld 12 of 14 jaar, dan zou dit percentage nog vele malen hoger zijn.

  • Ongesteriliseerde teven van grote hondenrassen hebben zelfs een nog veel grotere kans – ongeveer 60-75% !! – op de ontwikkeling van melkkliertumoren en/of baarmoederontsteking;
  • Alle reden dus om uw hond te laten steriliseren;

Suikerziekte De hormoonspiegels tijdens de cycli van ongesteriliseerde teven kunnen leiden tot suikerziekte. Deze aandoening treedt meestal voor het eerst vanaf een aantal weken  na de loopsheid op en wordt onder andere gekenmerkt door veel drinken en veel plassen.

  1. Gesteriliseerde teven lopen het risico op deze hormoon-gerelateerde suikerziekte niet! Loopsheid, schijndracht en ongewenste dracht Door een hond te laten steriliseren treedt loopsheid, met bijbehorende ongemakken voor u en uw hond, niet meer op;

Daarnaast behoort ook schijndracht na sterilisatie tot de verleden tijd. Tot slot voorkomt u ongewenste dekking en daarmee dracht en puppy’s. Indien u geen fokplannen heeft is sterilisatie dan ook een verstandige keus.

Wat zijn de gevolgen van sterilisatie hond?

Wat houdt steriliseren in? Bij de sterilisatie van de teef halen we bij een gezonde baarmoeder enkel de eierstokken weg. Deze produceren hormonen die invloed hebben op de loopsheid, schijnzwangerschap en op latere leeftijd ook op het ontwikkelen van melkklierkanker.

Wat zijn de voordelen van steriliseren Niet meer loops Een teef die niet gesteriliseerd wordt normaal gezien 2 maal per jaar gedurende 3 weken loops. Tijdens deze 3 weken is ze vruchtbaar en kan ze gedekt worden.

Tijdens de loopsheid verliest de hond ook bloed, kan lastig en jankerig zijn en heeft vaak de neiging om weg te lopen. Geen schijnzwangerschappen meer Onder de invloed van hormonen, geproduceerd door de eierstokken, kan de hond 2 maanden na de loopsheid schijnzwanger worden.

Hierdoor kan de teef rusteloos en lastig worden, voelt zich ongemakkelijk, maakt nesten, of kan zelfs melk gaan geven. Vaak is dit erg lastig voor de hond en eigenaar. Geen kans meer op baarmoederontstekingen De kans op baarmoederontstekingen daalt enorm na de sterilisatie.

Een baarmoederontsteking maakt de hond erg ziek en kan zelfs dodelijk zijn. De enige optie bij een baarmoederontsteking is een operatie waarbij alles weggehaald worden. Kans op melkkliertumoren daalt Hoe vroeger je de hond laat steriliseren, hoe minder kans ze krijgt om op latere leeftijd melkklierkanker te ontwikkelen.

Als er gesteriliseerd wordt voor de eerste loopsheid is de kans op kanker 0 %. Hoe vaker de teef loops wordt, hoe hoger de kans op het ontwikkelen van kanker. Daarom raden we aan van de teef zo vroeg mogelijk te laten steriliseren.

Kans op suikerziekte verkleint Dit komt omdat onder invloed van het zwangerschapshormoon (wat aanwezig is in het lichaam bij dracht en schijnzwangerschap) het lichaam ongevoelig kan worden voor insuline. Daarom is een intacte teef gevoeliger aan suikerziekte dan een gesteriliseerde hond.

  1. Wat zijn de nadelen van steriliseren Kans op verdikken wordt groter Door de wegname van hormonen verlaagt de caloriebehoefte van de hond, maar tegelijkertijd krijgt de hond een groter hongergevoel;
  2. Daarom is het belangrijk om direct na de sterilisatie het gewicht van de hond goed op te volgen en eventueel te veranderen van voeding om overgewicht te voorkomen;

Overgewicht brengt op zich veel klachten met zich mee zoals een lagere levensverwachting, gewrichtsproblemen, hart-en vaatziekten,… Kans op vachtverandering na de sterilisatie Dit is iets wat we vooral zien bij honden met een langere vachtstructuur zoals een cocker spaniël of een golden retriever.

Vaak heeft de vacht de neiging om meer te gaan krullen en wordt er meer ondervacht geproduceerd, waardoor de vacht dikker wordt. Iets vaker trimmen is dan de boodschap. Kans op incontinentie (vaak op latere leeftijd) Dit is iets wat heel weinig voorkomt, maar het kan.

Dit komt ook door het wegvallen van enkele hormonen. De incontinentie (verlies van druppels urine) kan makkelijk behandeld worden met een pilinname. Het risico van de narcose Het risico op narcose is er bij elke ingreep. Het kan altijd zijn dat de hond slecht reageert op de verdoving.

Hoe voelt een hond zich na sterilisatie?

De meeste teven herstellen snel van een sterilisatie. Ze voelen zich al snel weer fit. Toch is het goed je hond nog een paar dagen rust te geven zodat de wond goed kan herstellen. Na een dag of tien volgt er een wondcontrole bij de dierenarts.

See also:  Waarom Draait Een Hond Zijn Hoofd?

Hoe lang duurt herstel na sterilisatie hond?

Hoelang moet mijn hond rust houden na de sterilisatie? – Is uw hond gesteriliseerd dan adviseren wij de hond zo’n 12 dagen haar rust te geven, hierdoor krijgt de wond de kans om goed te herstellen. Wij adviseren u dus ook om uw hond aangelijnd uit te laten en het springen te voorkomen. Wanneer Een Hond Steriliseren Heeft u nog verdere vragen met betrekking tot het steriliseren van uw hond neem dan gerust vrijblijvend contact met ons op. 0161-496016 [email protected] nl Bekijk onze honden pagina voor meer informatie over wat we voor uw hond kunnen betekenen. Ons werkgebied is: Galder , Riel , Meer , Rijsbergen , Ulvenhout , Ulicoten , Goirle , Alphen , Baarle-Nassau , Bavel en Gilze ..

Is sterilisatie hond gevaarlijk?

Wat gebeurt er bij sterilisatie? Wanneer Een Hond Steriliseren Een sterilisatie is een buikoperatie die gebeurt onder algehele anaesthesie. Dit betekent dat uw hond vanaf de avond vóór de operatie niet meer mag eten (wel drinken) om complicaties tijdens de operatie te voorkomen. Hoewel de sterilisatie een ingreep is die wij zeer vaak uitvoeren, is het geen eenvoudige ingreep. Via een klein sneetje in de middellijn van de buik worden de eierstokken verwijderd.

  • De toestand van de baarmoeder wordt beoordeeld en indien nodig wordt deze ook verwijderd (dit gebeurt met name bij oudere teven);
  • Wat zijn de voordelen van sterilisatie? De loopsheid treedt niet meer op,  geen bloedverlies , geen kans op ongewenste zwangerschap;

Het risico op het ontstaan van  borstkanker  wordt sterk gereduceerd, met name bij sterilisatie op jonge leeftijd. Geen kans meer op het ontstaan van  baarmoederontsteking  (60% van alle ongesteriliseerde teven krijgt op latere leeftijd borstkanker!) Veel minder kans op het ontstaan van  suikerziekte  (hormonen uit de eierstokken maken het dier gevoeliger hiervoor) Bij sommige teven is  schijnzwangerschap  een probleem dat bij iedere cyclus terugkeert.

Na sterilisatie is dit over. Wat zijn de nadelen van sterilisatie? Een dier dat gesteriliseerd is heeft eerder aanleg voor  vetzucht , overgewicht is dus een groot risico. Uiteraard kunt u dit voorkomen door minder te voeren (tot wel 25% minder).

Dieren die gesteriliseerd zijn worden niet sloom! Wel kunnen ze door sterk overgewicht minder actief worden. Sterilisatie kan invloed hebben op het  gedrag : gesteriliseerde teven worden vaak wat feller. Bij dominante teven kan dit een reden zijn af te zien van sterilisatie.

  1. Wanneer er meerdere honden zijn in een huishouden moet de onderlinge rangorde worden meegewogen in de beslissing al dan niet te steriliseren;
  2. Bij sommige rassen(bijvoorbeeld de heidewachtel) kan sterilisatie invloed hebben op de  vacht , deze kan verkleuren of pluiziger worden;

Hierdoor kan regelmatig bezoek aan een trimsalon noodzakelijk zijn. Een heel enkele keer ontstaat -door de hormonale veranderingen- op latere leeftijd  urine incontinentie : er druppelt wat urine uit de vulva wanneer uw hond ligt te slapen. Dit heeft te maken met verslapping van de sluitspier van de blaas.

Deze aandoening is in het algemeen met medicatie goed te verhelpen, bovendien is de kans hierop veel kleiner dan de risico’s van baarmoederontsteking, borstkanker etc. Er zijn rassen waarbij dit risico wel groot is! (oa de Boxer) Wanneer kan ik mijn hond laten steriliseren? Het is mogelijk uw hond op 6 maanden leeftijd te laten steriliseren.

Er zijn geen aanwijzingen dat vroeg steriliseren nadelig is voor de gezondheid en de lichamelijke ontwikkeling van uw hond. Het is wel zeker dat het preventieve effect ten aanzien van borstkanker steeds kleiner wordt naarmate de hond ouder is: dus liever in de eerste levensjaren.

Wij zijn van mening dat ingrijpen in de hormonale cyclus van de hond effect heeft op de geestelijke ontwikkeling. Daarom geven wij er de voorkeur aan het dier eerst verder te laten “rijpen”, zodat het karakter van de hond op volwassen leeftijd kan worden beoordeeld en meegenomen in de beslissing het dier al dan niet te laten steriliseren.

Sterilisatie is wat ons betreft geen “standaard” ingreep,  er moet een weloverwogen beslissing aan ten grondslag liggen. Is de operatie gevaarlijk? Hoewel er op onze praktijk alles aan gedaan wordt de risico’s tot een minimum te beperken brengt een algehele narcose altijd een zeker risico met zich mee.

  1. Daarnaast kunnen complicaties optreden als nabloeding en wondinfecties;
  2. De kans hierop is klein en nooit helemaal uit te sluiten;
  3. Onze operatie- en anaesthesie methodes zijn erop gericht deze risico’s tot een minimum te beperken;

Uiteraard mag uw hond niet aan de operatiewond likken, een speciaal jasje of een kraag kunnen helpen dit te voorkomen. Is een sterilisatie duur? De kosten van sterilisatie varieren per dierenartsenpraktijk. Dit heeft te maken met de manier van werken (veiligheid van) anaesthesie (gasnarcose!) De gebruikte hechtmaterialen, pijnbestrijding, veilige antibiotica, nazorg etcetera. Heeft u een vraag en/of opmerking over uw huisdier? Bel dan met onze praktijk, wij staan u graag te woord! 0548 – 52 12 22.

Waarom hond niet steriliseren?

Wel of niet steriliseren/castreren? De teef: Over het wel of niet steriliseren van uw hond kan geen algemeen geldend advies worden gegeven. Iedere eigenaar moet voor zijn/haar situatie en voor zijn/haar hond bepalen of steriliseren zinvol is. Eigenlijk moeten we praten over castreren, aangezien bij de operatie de eierstokken weggenomen worden en niet, zoals bij mensen, de eileider afgebonden. De voordelen:

  • Geen loopsheid meer en geen kans op ongewenste dekkingen en (schijn-)zwangerschap
  • Geen tot veel kleinere kans op het krijgen van melkklierkanker. Wordt een teefje voor de eerste loopsheid gesteriliseerd dan is de kans op het krijgen van melkkliertumoren nihil. Met elke loopsheid neemt de kans op het krijgen van melkklierkanker toe tot een kans van 23% als een hond niet voor haar vijfde levensjaar wordt gesteriliseerd.
  • Geen risico op het krijgen van een baarmoederontsteking. Dit zien we nog zeer regelmatig. De ontsteking kan zeer snel optreden en honden doodziek maken. Spoedbehandeling met infusen en anti-shock middelen is dan nodig en een operatie voeren we uit zodra dit verantwoord is. De kosten kunnen hoog oplopen, zeker als de dieren in de avond/nacht of in het weekend ziek worden.

De nadelen/risico’s:

  • Hoewel zeer minimaal, er is altijd een operatierisico. We durven het narcoserisico in onze kliniek op nihil te stellen. Ook is er een kleine kans op wondcomplicaties. Een laparoscopische sterilisatie (een sterilisatie door middel van een cameraatje in de buik) heeft ten opzichte van de traditionele methode als voordeel dat de operatie minder pijnlijk is, korter duurt en een kleinere wond nodig heeft, waardoor er geen risico is op een wondbreuk (zie ook ‘ chirurgie-laparoscopie ‘).
  • Bij sommige teven ontstaat urine incontinentie. Grote rassen hebben hier vaker last van dan kleine rassen. Hoewel het slechts een klein percentage (1-3%) betreft is het over het algemeen een levenslange aandoening. Meestal is de incontinentie met medicijnen goed te behandelen.
  • Vooral bij teven met lang -of krulhaar is er een kans op het ontstaan van een zogenaamde ‘puppy coat’. Hierbij wordt de vacht wollig en pluizig.
  • Er is een kans dat uw dier na de operatie gemakkelijker overgewicht krijgt. Over het algemeen kan men beter direct na de sterilisatie minder voer verstrekken.
  • Heel af en toe wordt een teef iets feller na sterilisatie. Dit is een risico bij toch al erg felle honden.
  • Er lijkt een iets grotere kans te zijn op het krijgen van bepaalde vormen van kanker, vooral bij castreren op heel jonge leeftijd. Hier wordt nog veel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.
  • In verband met een groter risico op skeletproblemen adviseren wij bij honden van grote hondenrassen (>25 kg) om ze pas te steriliseren als ze helemaal uitgegroeid zijn.

De reu: Ook hier geldt dat voor het wel of niet castreren van uw hond geen algemeen geldend advies kan worden gegeven. Iedere eigenaar moet voor zijn/haar situatie en voor zijn/haar hond bepalen of castreren zinvol is. Bij een castratie van de reu worden de testikels operatief verwijderd. Bij twijfel hoe een reu zal reageren op castratie is het eventueel raadzaam om het effect ervan te testen middels een chemische castratie.

  • Dat laatste zou bij honden grote problemen veroorzaken;
  • We zullen kort en bondig de voor -en nadelen van steriliseren van de teef voor u op een rijtje zetten;
  • Hierbij wordt een implantaat onder de huid ingebracht dat ruim een half jaar of een heel jaar werkt;
See also:  Hoe Omgaan Met Agressieve Hond?

In deze tijd kan de eigenaar zien hoe de reu reageert op een castratie. Daarna kan een weloverwogen keuze gemaakt worden om wel of niet te castreren. De voordelen:

  • De reu wordt na castreren minder geprikkeld om weg te lopen op zoek naar een loops teefje. Meestal zijn reuen ook wat minder actief met het markeren (kleine plasjes doen) tijdens de wandeling en zijn ze minder snel geneigd om de confrontatie op te zoeken met andere honden. Ze worden vaak ‘zachter’ van karakter.
  • Het lekken van pussige vloeistof uit de voorhuid stopt in verreweg de meeste gevallen.
  • De kans op het verkrijgen van goedaardige prostaatvergrotingen op latere leeftijd is nihil. Zo’n prostaatvergroting geeft vaak klachten waarvoor een behandeling ingesteld moet worden.

De nadelen:

  • Net als bij een sterilisatie kan een reu na castratie gemakkelijker overgewicht ontwikkelen. Ons advies is om direct na de castratie 15% minder voer te geven.

Om een weloverwogen beslissing te maken willen wij u graag adviseren. Per ras en hond verschilt dat advies. Er zijn daarnaast andere mogelijkheden om uw hond (tijdelijk) onvruchtbaar te maken. Voor advies van een dierenarts kunt u ons altijd bellen op het telefonisch spreekuur, van maandag-vrijdag tussen 13. 30 en 14. 00u. U krijgt dan (gratis) een dierenarts aan de lijn.

Hoe vaak en hoe lang is een hond loops?

Met ‘loopsheid’ wordt de periode aangeduid waarin het lichaam van de teef zich voorbereidt om gedekt te kunnen worden. De hormoonspiegels veranderen, waardoor er lichamelijke veranderingen en ook gedragsveranderingen ontstaan. Een teef wordt meestal twee keer per jaar loops, hoewel er rassen zijn waarbij dit maar eens per jaar gebeurt (zoals de Basenji en wolfshonden). De periode van loopsheid duurt gemiddeld ongeveer drie weken.

Tijdens die drie weken is de teef maar enkele dagen echt vruchtbaar; het is echter niet zo eenvoudig om zeker te weten welke dagen dat zijn. De eerste loopsheid treedt op als het teefje in de puberteit is gekomen.

Dit is voor kleinere rassen meestal op een leeftijd tussen zes en tien maanden, voor grotere rassen tussen tien en zestien maanden en voor sommige hele grote rassen soms nog ietsje later. Als een teefje op een leeftijd van twee jaar nog niet loops is geweest, is dat een reden om naar de dierenarts te gaan.

Teefjes kennen geen menopauze zoals de mens. Ze blijven hun hele leven hun cyclus houden en worden dus ook nog op hoge leeftijd loops. Wel neemt de vruchtbaarheid af met de jaren. De cyclus die de teef doormaakt bestaat uit vier fasen.

Hoe lang elke fase precies duurt kan per ras, per teef en ook per cyclus verschillen. De eerste twee fasen, pro-oestrus en oestrus, worden samen vaak de ‘loopsheid’ genoemd. Pro-oestrus : Dit is een voorbereiding op de vruchtbare periode. Deze fase duurt een paar dagen tot twee weken lang.

De vulva (de uitwendige geslachtsdelen) begint op te zwellen, de teef krijgt bloederige afscheiding en gedraagt zich vaak onrustig. Ze is nog niet bereid om te paren. Oestrus : Dit is de eigenlijke ‘loopsheid’: de periode waarin de eisprong plaatsvindt en de teef dus vruchtbaar is.

Dit duurt zo’n vier tot vijftien dagen. De afscheiding neemt af en de teef is nu wel bereid om te paren. Ze gaat hiervoor staan met haar staart opzij. Behalve voor reuen kan de teef nu ook interessant ruiken voor andere teven. Metoestrus (of post-oestrus) : De teef staat nu geen dekking meer toe.

Dit is de periode dat de teef drachtig is als zij gedekt is. Als ze niet gedekt is, is de teef schijndrachtig (schijnzwanger). Het lichaam keert dan in deze periode langzaam weer terug naar de rusttoestand.

Dit duurt zo’n zes tot tien weken. Anoestrus : Dit is de periode van rust. Dit duurt gemiddeld ongeveer 100 tot 140 dagen. Bij grote rassen kan dit langer duren. Een uitzondering daarop is de Duitse Herder die juist een korte periode van anoestrus heeft. De loopsheid is te herkennen aan uiterlijke kenmerken en aan het gedrag van de teef.

  1. Het is niet bij elke teef even duidelijk te zien wanneer de loopsheid begonnen is;
  2. De vulva zwelt op en de teef verliest bloederige afscheiding;
  3. Bij de ene teef is dit echter duidelijker merkbaar dan bij de andere;

Sommige teefjes zijn heel schoon en wassen het bloed steeds weg, waardoor u het misschien niet opmerkt, andere doen dit niet waardoor de loopsheid u sneller opvalt. De teef is vaak meer afgeleid, onrustig en soms humeurig. De teef ruikt nu erg aantrekkelijk voor reuen, die haar zullen proberen te benaderen.

  • Veel aandacht van andere honden kan voor u dus een teken zijn dat u op moet gaan letten! Eerst zal ze hen nog wegjagen, later wil ze paren;
  • Ze zal ook wat vaker plassen om haar geur te verspreiden;
  • Als uw teefje loops begint te worden, is er een aantal praktische zaken om rekening mee te houden;

Uw teefje kan afgeleid en onrustig zijn doordat ze last heeft van haar hormonen. Dit is dus niet de periode om een lastige training te beginnen of hoge eisen aan haar te stellen. Prestaties in sport en training zullen minder zijn en bovendien mag u vaak niet deelnemen aan wedstrijden.

Natuurlijk moet u ook in deze periode geen gedrag toestaan dat u anders ook niet wilt zien, maar overvraag haar in deze periode niet. Dat loopt alleen maar uit op frustratie. Houd uw teefje aan de lijn! Het is moeilijk om te bepalen wat precies de vruchtbare dagen zijn, en om te voorkomen dat ze gedekt wordt, kunt u haar nu niet los laten lopen.

Bovendien is er een risico dat zij wegloopt en veel minder goed luistert dan anders. Loop niet met uw loopse teef door een losloopgebied. Reuen ruiken al van heel ver dat zij loops is en zullen op haar afkomen. En ook al zijn zij normaal gesproken gehoorzaam en goed opgevoed, de werking van hormonen is zo sterk dat hun eigenaar ze vaak niet terug zal kunnen roepen.

  1. Voorkom dus situaties waarbij uw teefje belaagd wordt door aanbidders en u uw best moet doen om de reuen van haar lijf te houden;
  2. Om deze reden kan het ook handiger zijn om de uitlaattijd van uw hond wat aan te passen en op minder drukke tijden, in minder drukke gebieden te lopen;

Verschoon regelmatig de dekens uit de hondenmand. Als uw teefje veel last heeft van afscheiding kan het prettig zijn om een loopsheidbroekje te kopen. Dit kan worden aangetrokken als de teef binnenshuis is, waarmee u vlekken op vloer en bekleding voorkomt.

Denk echter niet dat een broekje uw teef beschermt tegen een ongewenste dekking! Schijndracht is een natuurlijk verschijnsel. Dit kan in de natuur gunstig zijn, omdat de niet gedekte teven zo kunnen helpen bij het opvoeden en zogen van de jongen in hun groep.

Hormonaal gezien is elke teef na de loopsheid ‘schijndrachtig’, omdat de hormoonspiegels die tijdens de loopsheid omhoog zijn gegaan, langzaam weer moeten worden afgebouwd. Vaak merkt de eigenaar daar niets van. Bij sommige teven zijn de symptomen echter sterk en lijken op een echte dracht.

  1. De teef kan dan ander gedrag gaan vertonen: speeltjes verzamelen en bezitterig zijn (soms zelfs agressief omdat ze haar ‘pups’ wil verdedigen), erg aanhankelijk of juist humeurig zijn, een nest willen maken, janken, weinig energie hebben, depressief gedrag, minder goed eten en soms minder drinken;

Soms gaat de teef melk produceren, en doordat zij de melkklieren likt, houdt zij dit zelf in stand. De buik is vaak wat opgezwollen. Meestal gaat een schijndracht vanzelf weer over en heeft de teef er niet al te veel last van, maar soms kan ze zich slecht voelen, duurt het erg lang en blijft ze melk geven.

Wat kost een laparoscopische sterilisatie hond?

Kosten laparoscopie De kosten voor deze ingreep zijn vanwege de apparatuur hoger dan de klassieke sterilisatie maar voor alle honden gelijk € 577,50.