Wat Doen Met Hond Die Gebeten Heeft?

Wat Doen Met Hond Die Gebeten Heeft

Gebeten door een hond. wat nu? – Het is belangrijk om gelijk in actie te komen bij een hondenbeet. Begin met het uitspoelen van de wond met water. Doe dit niet langer dan twee minuten, anders wordt je huid zacht en geneest deze minder goed. Gebruik een schoon (steriel) verband of, als dat niet mogelijk is, een schone doek om het eventuele bloeden te stoppen.

Wat gebeurt er met hond na bijtincident?

Ernstige letselschade na bijtincidenten – Een hondenbeet moet altijd worden onderzocht door een medisch specialist. Oppervlakkige en diepe wonden. Sommige wonden lijken niet ernstig, maar kunnen wel zeer ernstige vormen aannemen. Honden kunnen vele bacteriën overbrengen. Lichamelijk letsel naar aanleiding van een hondenbeet:

  • Bijtwonden
  • Zenuwbeschadiging
  • Littekens
  • Infectie
  • Hondsdolheid
  • Amputatie van ledemaat
  • Overlijden
  • Verminking

Tip: Het is altijd verstandig om te vragen of een tetanusprik nodig is. Deze prik beschermt u tegen hondsdolheid. Een ziekte die dodelijk kan aflopen.

Wat als je hond gebeten heeft?

Herhaling voorkomen – Zorg er in de eerste plaats voor dat het bijtincident zich niet kan herhalen. Leer uw hond om een muilkorf te dragen zodat u deze om kunt doen als het mogelijk is dat uw hond in eventueel gevaarlijke situaties zal gaan komen (bijvoorbeeld tijdens het uitlaten als uw hond uitvalt naar mensen of honden, of voordat bezoek komt als uw hond daar agressief tegen zou kunnen zijn).

De muilkorf moet langzaam aangeleerd worden zodat de hond het niet vervelend vindt; hoe u dat doet leest u in ons document over ‘ Muilkorven ‘. Houd de hond aan de lijn daar waar u kunt verwachten dat uw hond in de problemen kan komen.

Voorkom de situatie waarin uw hond heeft gebeten, bijvoorbeeld door hem apart te zetten als er bezoek komt of door bepaalde handelingen te vermijden of anders aan te pakken. Ga dan op zoek naar deskundige hulp om het gedrag van uw hond bij te sturen. Wanneer uw eigen hond iemand (bijna) gebeten heeft (of ander ongewenst gedrag heeft vertoond), laat uw hond dan eerst nakijken door een dierenarts om te zien of er lichamelijk iets aan de hand kan zijn.

  1. Blijkt uw hond gezond, schakel dan een gedragstherapeut in om het gedragsprobleem in kaart te brengen;
  2. Samen kan dan naar een oplossing gezocht worden;
  3. Dit kan onder andere inhouden dat de hond gedragstherapie en/of training moet ondergaan;

Daarnaast kan het betekenen dat u bijvoorbeeld de omstandigheden waarin de hond wordt gehouden zult moeten aanpassen. In ernstige gevallen kan uit de analyse blijken dat de hond het beste herplaatst of geëuthanaseerd kan worden. Bespreek dit dilemma open en eerlijk met de gedragstherapeut.

Deze kan u goede adviezen geven maar zolang er nog geen rechtszaak of veroordeling van de hond is, blijft het uw eigen keuze en verantwoordelijkheid. Het kan bovendien verstandig zijn om de hond eerst nog eens goed te laten nakijken door een dierenarts of veterinair gedragsspecialist om na te gaan of er geen verborgen lichamelijke oorzaken zijn die verholpen kunnen worden.

Als u besluit uw hond te herplaatsen, zijn er verschillende mogelijkheden. U kunt uw hond naar een asiel brengen zodat er gezocht kan worden naar een geschikt adres. Of wellicht kent u zelf iemand met meer tijd, geen kinderen, meer overwicht of meer speelruimte om de hond onder te brengen.

Uw gedragstherapeut kan wellicht ook advies geven aan een toekomstige eigenaar. Realiseer u wel dat het herplaatsen van een hond die gebeten heeft of de neiging heeft om agressief gedrag te laten zien, risico’s met zich meeneemt, ook als de hond daarvoor behandeld wordt.

Neem dus als oorspronkelijke eigenaar van de hond uw verantwoordelijkheid. Vertel altijd eerlijk en uitgebreid waarom u de hond wilt herplaatsen, zodat de nieuwe eigenaar weet waar hij rekening mee moet houden en er geen ongelukken gebeuren! Euthanasie is natuurlijk altijd een hele moeilijke keuze, maar onderschat de problemen die uw hond kan veroorzaken niet.

Blijf eerlijk en bekijk wat het beste is voor uw hond én zijn omgeving. Heeft u een advies voor euthanasie gekregen dan kunt u een ‘second opinion’ vragen van een veterinair gedragsspecialist  of een gediplomeerd hondengedragstherapeut die veel ervaring heeft met agressieproblemen.

Als ook deze geen mogelijkheden ziet om het gedrag nog om te buigen is euthanasie soms de enige optie. Neem in dat geval contact op met de dierenarts. Hij of zij zal met u bespreken hoe u op een waardige wijze afscheid kunt nemen van uw dier. Wanneer uw hond in beslag is genomen via een strafrechtelijke procedure, wordt hij geplaatst bij een opslaghouder.

Deze moet aan bepaalde voorwaarden voldoen  om veiligheid en  welzijn van de hond te waarborgen. De hond wordt bij aankomst door een dierenarts onderzocht en moet dagelijks in een speelweide kunnen (tenzij het gedrag van de hond dat, in uitzonderingsgevallen, niet toelaat).

Het gedrag van de hond kan, na een gewenningsfase van doorgaans twee weken, worden beoordeeld door middel van een risico-assessment, waarvan een gedragstest deel uit maakt. De vaste verzorger van de hond is daarbij aanwezig en fungeert als “baas”, de hond heeft in die twee weken een band met de verzorger gevormd en de hond kan daar steun uit ontlenen.

In beslag genomen via de gemeente Behalve via de strafrechtelijke procedure kan een hond na een bijtincident ook in beslag worden genomen via een bestuursrechtelijke procedure op aanwijzing van de burgemeester.

Per gemeente kan de procedure verschillen, zie hierover ook het onderdeel Wetgeving. In een aantal gemeenten wordt ook een risico-assessment uitgevoerd. Honden die betrokken zijn geweest bij een ernstig bijtincident of bij meerdere minder ernstige bijtincidenten en inbeslaggenomen zijn, worden individueel beoordeeld. Voor dit risico-assessment wordt gebruik gemaakt van de volgende informatie:

  • Informatie uit het proces verbaal, of van getuigen over de aard van  plaatsgevonden bijtincident(en).
  • Medische schaderapporten over de verwondingen, opgesteld door arts of dierenarts.
  • Informatie over risico-omstandigheden in de leefomgeving van de hond, de mate van controle die de eigenaar heeft en andere aspecten die van belang zijn voor de relatie mens-hond
  • Informatie over de gezondheidstoestand van de hond (inclusief, voor zover mogelijk op basis van het onderzoek door de dierenarts, het uitsluiten van medische oorzaken van agressief gedrag en behandeling daarvan voor aanvang van de gedragstest).
  • Informatie over het gedrag van de hond bij de opslaghouder
  • Informatie uit een objectieve gedragstest gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek waarin de hond aan verschillende prikkels wordt blootgesteld.

Aan de hand van dit risico-assessment zal binnen afzienbare tijd (streeftermijn twee weken) een uitspraak worden gedaan door de beoordelaar(s). Hierbij wordt een inschatting gemaakt van de kans op herhaling van bijtincidenten. Als de hond als gering riskant uit het risico-assessment komt, zal de hond zonder meer worden teruggegeven aan de eigenaar. Als er meer risico is kan de hond worden teruggegeven aan de eigenaar onder voorwaarden.

Ook kan de hond worden herplaatst onder voorwaarden als teruggave naar de eigenaar niet mogelijk of niet wenselijk is. Als de hond een groot gevaar vormt voor de samenleving, kan een advies tot euthanasie worden gegeven.

De rechter (in een strafrechtelijke procedure) of burgemeester (bestuursrechtelijke procedure) heeft uiteindelijk het laatste woord en zal beslissen of hij de aanbevelingen uit het risico-assessment opvolgt of niet. De eigenaar van de hond kan tegen het vonnis van de rechter of burgemeester in beroep gaan.

Het is dan mogelijk om op eigen kosten contra-expertise aan te vragen, eventueel kan dan ook getraind worden op bepaald gedrag. Afhankelijk van of een eigenaar in Hoger Beroep gaat kan de juridische procedure meer tijd in beslag nemen.

Voor informatie over de gang van zaken m. de inbeslagname kan men terecht bij de opdrachtgever van de procedure: de lokale gemeente of de officier van Justitie die de zaak in behandeling heeft. Mocht er geen informatie via de gemeente of officier van Justitie verkregen worden, dan kan men contact opnemen met RVO.

De duur van het traject hangt af van de snelheid van de rechtsgang en is zeer variabel per geval. Ik wil mijn hond laten euthanaseren vanwege agressief gedrag. Mag ik dit zelfstandig beslissen? Ja, dat mag.

De hond is uw bezit en u mag deze beslissing zelf nemen. Uw dierenarts is echter niet verplicht om aan uw verzoek gehoor te geven. Het advies is uiteraard altijd om de hond eerst te laten onderzoeken door een dierenarts en een hondengedragsdeskundige of door een veterinair gedragsspecialist, om na te gaan of er iets aan het gedrag gedaan kan worden.

  1. Een veterinair gedragsspecialist is een dierenarts die gespecialiseerd is in het voorkomen, diagnosticeren en behandelen van afwijkend gedrag, inclusief agressief of angstig gedrag van dieren;
  2. Mijn dierenarts vindt mijn hond agressief en wil het dier euthanaseren;
See also:  Wanneer Moet Je Een Hond Laten Steriliseren?

Mag hij dit zonder mijn toestemming beslissen? Nee, dat mag niet. Uw hond is uw bezit, en u mag beslissen wat ermee gebeurt. Uw dierenarts mag u alleen adviseren. Alleen als er reden is om uw hond te verdenken van hondsdolheid (rabiës), omdat u de hond bijvoorbeeld zonder de juiste papieren uit het buitenland hebt meegenomen kan en moet de dierenarts ingrijpen.

Ik heb met mijn dierenarts gesproken over het gedrag van mijn hond. Mag mijn dierenarts dit melden bij de politie? Een dierenarts heeft geen wettelijk beroepsgeheim. Hij moet echter wel handelen in het belang van het dier.

In de praktijk zullen niet veel dierenartsen zomaar de politie bellen om deze reden. De politie kan er bovendien niet veel mee doen. Mijn huisarts heeft mij, of een van mijn familieleden, behandeld voor bijtwonden. Mag hij het gedrag van mijn hond melden bij de politie? Nee, een huisarts heeft wettelijk beroepsgeheim.

Wat gebeurt er met een hond die een mens heeft gebeten?

De gevolgen van een hondenbeet – Blaffende honden bijten niet, zo gaat het gezegde. Maar als een hond dan wél bijt, kunnen de gevolgen groot zijn. Bij grote gapende wonden is dat nogal duidelijk, maar ook bij bijtwonden die op het eerste gezicht mee lijken te vallen kunnen flinke complicaties ontstaan.

  1. Een hondenbeet moet altijd worden onderzocht door een dokter;
  2. Door de vele bacteriën in een hondenbek is de kans op infectie groot;
  3. Daarnaast kan iemand die gebeten is door een hond last krijgen van psychische problemen;

Om te beginnen kan een slachtoffer erg bang worden voor honden. Er zijn ook gevallen waarbij mensen die gebeten zijn door een hond zich überhaubt niet meer veilig voelen op straat. In ernstige gevallen wordt er ook gesproken over een trauma na een hondenbeet.

Hoe straf je een hond die bijt?

Belonen en straffen zijn belangrijk bij de opvoeding van uw hond. Helaas kunnen hier makkelijk fouten in gemaakt worden, waardoor niet het gewenste gedrag wordt bereikt. Vaak begrijpen eigenaar en hond elkaar dan niet goed. Hier worden u enkele tips aangeboden voor het beleren van uw dier.

Belonen Een beloning moet altijd direct na (binnen 1 seconde) of tijdens het gewenste gedrag gegeven worden, omdat de hond de beloning koppelt aan het gedrag dat hij/zij op dat moment uitvoert. Honden hebben niet, zoals wij mensen, de capaciteit om bepaalde gebeurtenissen in de tijd aan elkaar te koppelen.

Timing is dus erg belangrijk. Een beloning kan op de volgende manier gegeven worden:

  • Het geven van iets aangenaams (bijvoorbeeld een brokje, een aai, “braaf” zeggen of een speeltje geven);
  • Het wegnemen van iets onaangenaams (bijvoorbeeld wanneer de hond bang is voor kinderen, dan worden de kinderen weggestuurd).

Helaas worden er veel fouten gemaakt bij het aanleren van gewenste gedragingen. Voorbeelden zijn het inconsequent belonen (soms wel, soms niet of soms zelfs straffen) en een verkeerde timing. Straffen Ook voor straffen geldt dat deze direct na (dus binnen 1 seconde) of tijdens het ongewenste gedrag gegeven moet worden, omdat de hond de straf koppelt aan het gedrag dat hij/zij op dat moment uitvoert. Een straf kan op de volgende manieren gegeven worden:

  • Het geven van iets onaangenaams (bijvoorbeeld “foei” zeggen);
  • Het wegnemen van iets aangenaams (bijvoorbeeld het wegnemen van een kluif of speeltje).

Als een hond direct na een straf gewenst gedrag vertoont, mag hier geen beloning op volgen. De hond moet eerst genegeerd worden, dit is namelijk een non-verbale straf. Als na de straf direct de beloning volgt, dan zal de straf een aankondiging van de beloning worden. Ook bij straffen worden er veel fouten gemaakt, o. inconsequent handelen en een verkeerde timing. Andere veel voorkomende fouten zijn:

  • Te hard straffen (bijvoorbeeld schoppen, slaan, schreeuwen);
  • Te vaak en/of te zacht straffen;
  • Op een verkeerde manier straffen;
  • Altijd dezelfde persoon laten straffen;
  • Alleen straffen op een bepaalde plek (bijvoorbeeld in de schuur).

Straffen heeft veel nadelen. Te hard straffen kan leiden tot angstig en/of agressief gedrag. Voor sommige mensen werkt straffen verslavend, zij zullen vergeten om de hond te belonen, waardoor de hond angstig en onzeker kan worden en uiteindelijk vaak ook angstagressie zal gaan vertonen.

Bij het straffen geldt ook weer dat de timing heel erg belangrijk is. Het heeft dus totaal geen zin om een hond te straffen, die alleen thuis is geweest en die in deze tijd de kamer heeft verbouwd. Als de eigenaar thuiskomt weet de hond allang niet meer dat hij/zij dat gedaan heeft en zal de hond de straf koppelen aan het begroeten van de baas.

Dit laatste zal vooral voorkomen richting de persoon die hem straft. Bij het afleren van het ongewenste gedrag is het de bedoeling dat het gedrag na de straf/correctie niet meer voorkomt, of in ieder geval minder voorkomt. Blijft het gedrag gewoon voorkomen dan houdt het dus in dat de straf niet werkt! Om een straf effectief te laten werken moet de intensiteit van de straf goed zijn en het ongewenste gedrag moet iedere keer gecorrigeerd worden. Het is dus veel beter om de hond te belonen, en het ongewenste gedrag:

  • Te negeren, vaak dooft het gedrag dan uit;
  • Nog beter is het om de hond een alternatief te bieden, dit alternatief kan dan worden beloond. Bijvoorbeeld wanneer een hond steeds op de tafelpoot bijt, bij aanwezigheid van de eigenaar biedt men de hond dan een kauwbot aan, bij afwezigheid van de eigenaar moet de hond in de bench, zodat hij/zij niet bij de tafelpoot kan komen.

Is het erg als een hond je bijt?

Hoe behandel je een hondenbeet? – Het is bij hondenbeten niet nodig om uit voorzorg antibiotica te gebruiken, tenzij de wond erg diep is, deze in het gezicht zit of als je gevoeliger bent voor het krijgen van een infectie. Bijtwonden worden niet altijd gehecht  of gelijmd, omdat dit de kans op een infectie vergroot.

  • Dit gebeurt vooral niet wanneer de wond ouder is dan acht uur;
  • Wanneer je in het buitenland gebeten bent door een hond, is het belangrijk dat je gelijk bij een arts langsgaat;
  • Bij een hondenbeet loop je namelijk kans op hondsdolheid (rabiës) en tetanus;

Dit kan gevaarlijk zijn. Gelukkig zijn de meeste mensen in Nederland ingeënt tegen tetanus. Ben je nooit of langer dan 10 jaar geleden ingeënt tegen tetanus? In dat geval is het belangrijk dat je een tetanusinjectie na een hondenbeet krijgt.

Wat te doen na bijtincident?

Welke hond heeft de meeste bijtincidenten?

Staffordshire-achtigen, Pitbulls en Rottweilers: deze hondenrassen zijn verantwoordelijk voor het merendeel van bijtincidenten. Maar het zijn niet de enige veelbijters, blijkt uit een eerste inventarisatie van bijtincidenten. De herdershond, die geen zogenoemde hoog-risico hond is, wordt ook genoemd als belangrijke veroorzaker.

See also:  Hoe Verlatingsangst Hond Oplossen?

Hoe lang duurt genezing hondenbeet?

Wat kan je arts doen? – Na zorgvuldig uitwassen zal je arts de wonde spoelen met een zoutoplossing. Loshangende flardjes huid en dood weefsel zal hij onder lokale verdoving wegsnijden. Is de wonde recent en zijn er geen tekenen van infectie, dan wordt ze indien mogelijk onmiddellijk gehecht. In de volgende gevallen wordt preventief antibiotica voorgeschreven gedurende 3 tot 5 dagen:

  • bij verwonding tot op het bot of gewricht,
  • bijtwonden ter hoogte van de handen en het gezicht, 
  • bijtwonden in de buurt van de geslachtsdelen en in de buurt van gewrichtsprothesen,
  • bij personen met een verminderde weerstand (geen milt, overmatig alcoholgebruik, medicatie en/of ziekte die de weerstand verlaagt),
  • bijtwonden veroorzaakt door mensen of katten.

Zijn er na 3 tot 5 dagen geen tekenen van infectie, dan stopt men de behandeling. Zijn er na deze behandeling wel nog tekenen van infectie, dan wordt verder antibiotica genomen tot 10 dagen. Als je bent gebeten door een mens, dan wordt nagegaan of over hem of haar gegevens beschikbaar zijn. Als men kan uitsluiten dat die persoon een risico vormt voor een besmetting met bv.

  • Oude en geïnfecteerde wonden worden opengelaten en met een steriel verband afgedekt;
  • Is er etter zichtbaar, dan wordt altijd wat etter onderzocht om de oorzakelijke bacterie te achterhalen;
  • Zo nodig krijg je een tetanusvaccinatie;

hepatitis, dan hoeft er niets te gebeuren. Zijn er geen gegevens over die persoon bekend, dan word je best onmiddellijk ingeënt tegen hepatitis B. Is bekend dat de bijter hiv-positief is, dan start men in sommige specifieke gevallen met een PEP-behandeling (‘Post Exposure Profylaxis’).

  1. Dit is een behandeling met anti-hivgeneesmiddelen, om eventuele besmetting tegen te gaan;
  2. Overdracht van het hiv-virus door een bijtwonde is echter zeer onwaarschijnlijk: het speeksel bevat te weinig viruspartikels om het virus door te geven;

Enkel als er bloed aanwezig is in de mond van de bijter is er mogelijk een risico.

Hoe maak je een hond vals?

Angst agressie hond afleren – Agressie ontstaat niet zomaar. In de meeste gevallen heeft angst een grote invloed op het ‘agressieve’ gedrag van de hond. Vanuit angst kan een hond veel gedragingen vertonen die van nature niet bij hem passen. In feite vraagt een hond daar om begeleiding, maar die vergeten we vaak te vergeten.

Waarom bijt een hond zomaar?

“Blaffende honden bijten niet” zeggen ze wel eens, maar toch kan het blaffen een voorbode of signaal zijn dat aan een beet vooraf gaat. Het is belangrijk een hond zo veilig mogelijk te benaderen. Redenen om te bijten kunnen agressie, angst, territorium gerelateerde zaken zoals beschermen van eten, drinken of de aanwezigheid van andere dieren, geprikkeldheid of door aandoening of ziekte, bv.

  • gewrichtspijnen zijn;
  • Wanneer een hond van plan is om te gaan bijten zijn er vaak vooraf al signalen zoals grommen en blaffen, Wanneer je gebeten bent is het altijd belangrijk om je huisarts te contacteren;

Het is belangrijk om je hond op te voeden. Dit kan zelfstandig of via een hondenschool.

Hoe hond best straffen?

Het stoppen van ongewenst gedrag – Wanneer je hond gedrag vertoont wat je niet prettig vindt, dan zou je je hond kunnen straffen. Dat kan op allerlei manieren. Je kunt `nee´ zeggen, een ruk aan de lijn geven, een speeltje afpakken of een stroomband gebruiken. Al deze handelingen hebben als doel het gedrag te stoppen of te doen afnemen. Een correctie toedienen lijkt eenvoudig, maar er zitten meer addertjes onder het gras dan je zou denken.

  1. Zo moet er bijvoorbeeld een duidelijke link bestaan tussen het ongewenste gedrag en de straf;
  2. Als je bij thuiskomst je hond straft voor het slopen van je pantoffels 4 uur geleden, dan zal je hond die link nooit leggen;

Ook moet je altijd consequent zijn en op tijd corrigeren zodra het gedrag zich voordoet. We zijn er niet altijd bij als een hond ongewenst gedrag vertoond; denk aan blaffen of slopen als je van huis bent of het stelen van eten. Er zijn nog veel meer obstakels die het toedienen van straf ineffectief maken.

Hoe leer je een hond dat iets niet mag?

Elke hond moet opgevoed worden om in onze maatschappij te kunnen leven zonder problemen. Het natuurlijke gedrag van honden is immers anders dan het gedrag dat wij graag zien bij een huisdier. De hond moet leren wat wij van hem willen: hoe hij zich in allerlei situaties moet gedragen, welke regels er gelden en wie er de leiding heeft. Dit geldt niet alleen voor grote honden: ook kleine honden moet u als eigenaar leren wat wel en wat niet mag! Vergis u hier niet in: er zitten regelmatig kleine hondjes in asielen omdat ze in huis niet meer te handhaven waren doordat eigenaren zich verkeken op het karakter ervan.

  • … Heeft u een pup aangeschaft, dan moet u veel tijd en energie in de opvoeding steken;
  • Hij heeft immers nog vrijwel niks geleerd;
  • Heeft u een volwassen hond in huis genomen, dan heeft deze waarschijnlijk al het een en ander geleerd;

Maar wellicht ook dingen die u liever niet ziet! De opvoeding van een pup beslaat veel verschillende onderwerpen. Hij moet zindelijk worden, niet bijten, netjes meelopen, zich rustig laten borstelen of er aan wennen dat de baas er niet altijd is. Bij al deze onderwerpen geldt dat het belangrijk is om goed gedrag te belonen en ongewenst gedrag zoveel mogelijk te voorkomen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan:

  • Het wegwerken van kabels in kabelgoten. Los hangende kabels nodigen uit tot bijten en trekken. Dit kost u niet alleen uw kabels maar het is uiteraard ook gevaarlijk! Zorg er dus voor dat alle elektriciteitsdraden buiten het bereik van uw pup zijn door ze netjes weg te werken.
  • Het verwijderen van losliggende spullen. Zorg ervoor dat u geen schoenen laat slingeren, dat de afstandsbediening niet op een laag tafeltje ligt, dat er geen boeken of cd’s op lage kastplanken staan. Pups onderzoeken alles met hun tanden. Dit duurt een paar maanden. Als ze in die maanden leren dat uw schoenen goed kauwmateriaal zijn, hebt u kans dat de hond dit blijft doen.
    • Wat een hond niet leert, hoeft hem ook niet te worden afgeleerd;
    • Als u er dus voor kunt zorgen dat uw pup geen ongewenst gedrag aanleert, scheelt dat zowel u als uw hond een hoop tijd en frustratie;
    • Dit betekent dat u vooruit moet denken: wat zou de hond kunnen doen en hoe kunt u voorkomen dat hij gedrag vertoont dat u niet wilt? En hoe zorgt u ervoor dat hij nou juist het gewenste gedrag kiest? Om ongelukken en vernielingen te voorkomen, is het belangrijk dat u, liefst nog voordat de pup in huis komt, de kamers waar de pup zal komen zo goed mogelijk puppy-proof maakt;

    Zorgt u ervoor dat verboden voorwerpen gewoon niet aanwezig zijn, dan kunt u ze een paar maanden later weer neerzetten zonder dat de hond er aan komt. Zijn behoefte om overal op te kauwen is dan weg.

  • Het beschermen van meubels. Hebt u waardevolle meubels, bedenk dan hoe u deze veilig stelt voor de puppytandjes. Een stuk pvc-buis kan bijvoorbeeld een uitstekende tijdelijke bescherming bieden voor tafelpoten. Objecten die bijna uitnodigen tot kauwen, zoals rieten stoelen, kunt u wellicht beter een paar maanden ergens zetten waar de hond niet komt.
  • Uw kamerplanten. Planten zijn leuk om aan te kauwen of de aarde uit te graven, en sommige kamerplanten zijn giftig. Zorg er dus voor dat ze buiten het bereik van uw pup staan!

Bedenk, nog voor u de pup in huis haalt, welke regels er voor uw pup zullen gelden en zorg dat het hele gezin zich hieraan houdt. Duidelijke regels zorgen voor rust, voor uw pup en voor uw gezin. Steeds wisselende regels en uitzonderingen maken uw pup onzeker. Let op: wat niet mag, mag nooit, ook niet 1 keertje. U kunt uw pup immers niet uitleggen waarom het die ene keer ineens wel mag.

Ook moet u er rekening mee houden dat de pup groot wordt en dat diezelfde regels dus ook dan zullen gelden. Mag uw volwassen herder straks niet op de bank? Maak het uzelf dan niet moeilijk en laat uw herder-pup nu ook niet op de bank.

Weet u wat voor gedrag u graag van uw pup wilt zien, oefen dat dan meteen met hem en wacht niet eerst af wat hij gaat doen. Komt er bijvoorbeeld bezoek en wilt u niet dat hij leert tegen hen op te springen? Begeleid de pup dan meteen als het bezoek binnenkomt.

  • Leid hem bijvoorbeeld af met een snoepje vlak voor zijn neus of met een speeltje zodat hij met vier poten op de grond blijft;
  • Vraag het bezoek om door de knieën te gaan, de pup even aan hun hand te laten ruiken en hem rustig over zijn borst te aaien terwijl u ervoor zorgt dat hij niet opspringt;

Een kleine pup kunt u ook even optillen tot het bezoek is gaan zitten en de ergste opwinding voorbij is, en hem daarna neerzetten zodat hij kan gaan kennismaken. Een nieuwe volwassen hond heeft misschien al een goede opvoeding gehad, maar soms heeft hij juist nog weinig of verkeerde dingen geleerd.

  • Hoe dan ook, u heeft uw eigen regels en deze zal hij moeten leren;
  • Ook hier is het belangrijk dat u van tevoren nadenkt over wat u wel en niet goed zult vinden;
  • Bedenk wat u wilt dat de hond in bepaalde situaties doet en wacht niet af, maar begeleid hem daar vanaf het begin in, zodat hij meteen leert wat u graag wilt en u hem daarvoor kunt belonen;

Wilt u bijvoorbeeld dat hij naar zijn mand gaat als de bel gaat, oefen dat dan vanaf het eerste moment dat hij bij u in huis is zodat hij niet aanleert om naar de deur te rennen. Bovendien is het bij een volwassen hond belangrijk dat u hem duidelijk maakt dat u de leiding heeft.

Dit doet u vooral door duidelijk en consequent te zijn en door ervoor te zorgen dat de hond niet steeds bepaalt wat er gebeurt en wanneer. Negeer dus bijvoorbeeld overdreven aandacht-opeisend gedrag van uw hond of geef aan dat u het niet prettig vindt door u af te draaien en/of de kamer uit te gaan.

Is hij volhardend omdat hij al heeft geleerd dat hij aandacht kan afdwingen, leid hem dan af door hem een paar opdrachtjes te geven, zoals zitten of liggen. Zo leert uw hond snel dat dit gedrag hem niets oplevert en dat hij u op deze wijze niet kan manipuleren.

  • Natuurlijk mag u de hond best aandacht geven, maar het is niet de bedoeling dat hij u daartoe dwingt! Meer hierover leest u in de Praktische informatie over ‘ Leiding geven aan uw hond ‘;
  • Vertoont uw hond ongewenst gedrag en weet u niet goed hoe u dit moet aanpakken, vraag dan hulp van een gediplomeerde hondengedragstherapeut of een goede hondenschool;

Als uw nieuwe hond gedrag vertoont dat u hem wilt afleren, dan werkt dit het beste als u hem niet alleen vertelt wat u niet wilt, maar vooral ook wat u dan wél van hem verwacht. Als u het ongewenste gedrag bestraft, maar de hond niet duidelijk maakt hoe het dan wél moet, gaat hij zelf iets verzinnen.

  1. De kans is groot dat ook dit niet is wat u in gedachten had;
  2. Bovendien gaat afleren veel sneller als u er ander gedrag voor in de plaats zet;
  3. ‘Afleren’ kan eigenlijk niet: u kunt het gedrag van de hond niet ‘wissen’ zoals een bestand op een computer;

Maar u kunt hem wel leren wat hij in een bepaalde situatie beter kan doen, en als u ervoor zorgt dat dit hem beter bevalt dan zijn oude gedrag, zal hij voor het nieuwe, gewenste gedrag gaan kiezen. Dus mag hij niet op de bank, laat hem dan zien waar hij wél mag liggen en beloon hem als hij dat doet.

Speelt hij met uw schoenen, geef hem dan een eigen speeltje waar hij wél op mag kauwen en wat liefst nog leuker is of lekkerder ruikt dan uw schoenen. Of u nu een pup of een volwassen hond heeft aangeschaft, het is verstandig om met de hond op cursus te gaan.

Daar leert u hoe u hem dingen leert, hoe u met zijn gedrag om moet gaan en wordt u bijgestuurd door een ervaren instructeur. Ook als u eerder honden gehad heeft, kunt u daar nog veel aan hebben, want iedere hond is anders. Bovendien leert de hond op deze manier dat het leuk is om naar u te luisteren en samen met u iets te doen.

  1. Hij leert dat het loont om zijn aandacht bij u te houden, ook als er andere mensen en honden in de buurt zijn;
  2. Het is daardoor ook goed voor de band tussen baas en hond;
  3. Zorg er wel voor dat u een goede hondenschool zoekt waar u voldoende aandacht krijgt en waar men met moderne, positieve methodes en gediplomeerde instructeurs werkt;

Ga eventueel eerst eens kijken voor u zich aanmeldt. In de Praktische informatie ‘ Hoe vind ik een goede hondenschool ?’ leest u meer over waar u op moet letten bij uw keuze..

Hoe snel vergeet een hond zijn baas?

Uur – Pas als hun baasje “doe het” riep, imiteerden de dieren de handeling. Soms kregen ze het commando na een minuut, soms pas na een uur. Het merendeel van de honden bleek zich na een minuut nog te herinneren wat hun baasje had gedaan. Sommige dieren konden de handeling zelfs na een uur nog imiteren.

Welke hond heeft de meeste bijtincidenten?

Staffordshire-achtigen, Pitbulls en Rottweilers: deze hondenrassen zijn verantwoordelijk voor het merendeel van bijtincidenten. Maar het zijn niet de enige veelbijters, blijkt uit een eerste inventarisatie van bijtincidenten. De herdershond, die geen zogenoemde hoog-risico hond is, wordt ook genoemd als belangrijke veroorzaker.

Wat gebeurt er als een hond een andere hond dood bijt?

Hondenbezitter is aansprakelijk – Op grond van artikel 6:179 BW is de bezitter van een hond aansprakelijk voor de schade die de hond aanbrengt. Het betreft in dit geval een zogeheten risicoaansprakelijkheid. De precieze toedracht voor het overlijden van de hond kan in dit geval in het midden blijven.

Ook de vraag of de andere hond agressief was, is voor de aansprakelijkheidsvraag niet relevant. ‘Voldoende is dat Ross door de energie die aan een dier eigen is verwondingen heeft toegebracht aan Gijs (of dit nu tijdens een spel is gebeurd of niet) en daardoor schade heeft aangericht’.

[2] Het hof concludeert derhalve dat de bezitter van Ross in dit geval aansprakelijk is door de schade die Ross aan de andere hond heeft toegebracht. Lees ook: Letsel door eigen huisdier: wordt dit vergoed?.

Kan je aangifte doen tegen een hond?

Als een hond u of uw hond heeft gebeten, kunt u aangifte doen. In zowel het Wetboek van Strafrecht als in de gemeentelijke APV staan regels waarmee tegen agressie door honden kan worden opgetreden. Het is dus raadzaam om een bijtincident te melden bij de gemeente en/of de politie.

Wat als een hond een kat dood bijt?

Mijn hond heeft een kat aangevallen – Heeft uw hond een kat aangevallen? Dan bent u in de meeste gevallen aansprakelijk voor de schade aan de kat. Dit kan bijvoorbeeld betekenen dat u de medische kosten moet vergoeden. In een ernstig geval waarbij de kat komt te overlijden, zult u ook een schadevergoeding aan de eigenaar van de kat moeten betalen.