Wat Is Hd Hond?

Wat Is Hd Hond

Een aandoening die helaas regelmatig bij honden voorkomt, is heupdysplasie (HD). ‘Dysplasie’ betekent ‘het abnormaal gevormd zijn’. In dit geval gaat het om het heupgewricht dat verkeerd gevormd is, zodat de onderdelen niet goed op elkaar passen. Dat geeft pijn en problemen bij het lopen. Het heupgewricht bestaat uit een ronde kop die in een kom draait.

De kop en de kom van het gewricht zijn bekleed met elastisch kraakbeen en in de ruimte tussen de onderdelen zit gewrichtsvloeistof die ervoor zorgt dat de onderdelen soepel langs elkaar glijden. Het gewrichtskapsel is een stevig vlies dat om het hele gewricht heen zit en het gewricht bij elkaar houdt.

Een gewrichtsband en de bekkenspieren zorgen ervoor dat de kop goed stevig in de kom blijft zitten. Bij een pup zijn gewrichtsband en bekkenspieren nog niet voldoende ontwikkeld om alles op zijn plek te houden en zit de kop dus niet stevig vast in de kom.

  • Als er nu speling in het gewricht aanwezig is, kunnen er vervormingen ontstaan;
  • Het gewrichtskapsel wordt uitgerekt;
  • Het kraakbeen raakt beschadigd doordat de onderdelen van het gewricht op een verkeerde manier tegen elkaar aan stoten en langs elkaar draaien, en er ontstaan ontstekingen;

Hierdoor groeit de kom vaak niet diep genoeg uit. Vervolgens wordt de kop van het gewricht ook platter, waardoor alles nog minder goed op elkaar aansluit. Op de plek van de beschadigingen kunnen uitgroeisels van bot ontstaan. Op den duur wordt het gewrichtskapsel dikker en stijver zodat het gewricht minder beweeglijk wordt.

De aanleg om te veel speling in het heupgewricht te hebben is erfelijk bepaald, maar daarnaast spelen andere factoren een rol. Te veel en verkeerde beweging op jonge leeftijd, te snelle groei, overgewicht en verkeerde voeding zijn zaken die een negatieve invloed hebben op een goede ontwikkeling van de heup.

Bij jonge honden zijn de eerste klachten vaak te zien tussen vier en tien maanden oud. Ze kunnen kreupel lopen na inspanning, opvallend minder zin hebben in spelen dan andere honden, moeite hebben met opstaan en vaak gaan liggen of zitten. Soms zwaaien ze hun bekken heen en weer tijdens het lopen.

Ook kunnen ze bij het rennen afzetten met hun achterpoten tegelijk en naast elkaar alsof ze als een konijntje huppelen, in plaats van de benen één voor één en schuin achter elkaar te plaatsen. De achterpoten staan vaak dicht bij elkaar.

Bij oudere honden, ongeveer vanaf zes jaar oud, zijn moeilijk opstaan door stijfheid, niet ver willen wandelen en problemen met springen en traplopen de belangrijkste klachten. Vaak zijn de problemen het ergst als de hond net begint met bewegen, en nemen af als hij eenmaal op gang is.

Onderzoek naar heupdysplasie kan het beste gedaan worden door lichamelijk onderzoek door de dierenarts en door het beoordelen van röntgenfoto’s van de heupen. Dit kan vanaf een leeftijd van zestien weken.

Voor een goede analyse moet de hond onder narcose gebracht worden. Als u vermoedt dat uw hond heupdysplasie zou kunnen hebben, bijvoorbeeld omdat hij klachten heeft of omdat het een ras is waarin HD relatief veel voorkomt, is het in elk geval raadzaam om foto’s te laten maken voor hij zes maanden oud is.

Zo bent u er op tijd bij om een eventuele afwijking te laten behandelen. Er is een aantal behandelingen mogelijk bij heupdysplasie. Welke het beste is, ligt aan de ernst van de afwijkingen en de leeftijd en gezondheid van uw hond.

Er is een aantal operatieve ingrepen mogelijk bij heupdysplasie. Deze kunnen de pijn verminderen maar de heupdysplasie wordt er niet echt door genezen. Houd er rekening mee dat er bij elke operatie risico’s op complicaties zijn. Ook kan de nazorg meerdere weken in beslag nemen, de hond moet revalideren.

Wilt u de hond laten opereren, spreek dan goed met uw dierenarts de voor- en nadelen, de kosten en de prognose door. Bij ernstige heupdysplasie die in het eerste levensjaar wordt ontdekt, is het mogelijk om een heupoperatie te laten uitvoeren.

Daarbij wordt het bekken als het ware gekanteld, waardoor het heupgewricht beter aansluit. Dit kan alleen als er nog geen botveranderingen zijn. In ernstige gevallen kunnen de heupen worden vervangen door kunstheupen. Dit is een ingrijpende en kostbare operatie, maar kan goed helpen.

  • Bij oude honden kan het weghalen van een spier in de lies ervoor zorgen dat de heup net iets anders belast wordt waardoor pijn verminderd wordt;
  • Soms wordt de heupkop verwijderd;
  • Het been wordt dan door spieren op zijn plaats gehouden;

Dit wordt alleen gedaan als het gewricht erg is aangetast en de hond veel pijn heeft, en een andere oplossing niet mogelijk is. Deze methode is ongeschikt voor grote, zware honden. Behandeling met medicijnen is er vooral op gericht om pijn en ontstekingen te laten afnemen.

  • Niet-steroidale ontstekingsremmers (NSAID’s) stillen de pijn en onderdrukken de ontstekingsreacties;
  • Doordat de pijn minder wordt, zal de hond wat meer gaan bewegen en blijft het gewricht beter in conditie;

Producten met omega-3 vetzuren (visolie) en glucosamine/chondroïtine worden vaak voorgeschreven om te helpen bij de aanmaak van kraakbeen en het remmen van ontstekingen. De effectiviteit van de laatst genoemde combinatie is een punt van discussie. Massage en oefeningen kunnen helpen om het gewricht soepeler te maken en op de juiste manier spieren op te bouwen.

Als de spieren het gewricht beter ondersteunen, worden de botten minder belast. Adressen kunt u vinden via de Nederlandse Vereniging voor DierFysiotherapeuten. De behandeling van heupdysplasie kan veel geld kosten.

Als uw hond verzekerd is, kunt u wellicht een deel van de kosten vergoed krijgen. Houd er echter rekening mee dat lang niet elke zorgverzekering vergoeding geeft voor behandelingen tegen heupdysplasie. Sommigen vergoeden niets, anderen alleen de diagnose of ze stellen bepaalde voorwaarden, bijvoorbeeld aan het volwassen gewicht dat uw hond zal bereiken.

  1. Lees de voorwaarden van de verschillende verzekeringen dus goed na;
  2. U kunt zelf ook veel doen om heupdysplasie en het verergeren ervan bij uw hond te voorkomen;
  3. Hiervoor is een aantal zaken van belang: Een juist gewicht Zorg ervoor dat uw hond geen overgewicht heeft;

Dit geldt overigens niet alleen bij HD maar voor vele andere afwijkingen (zoals bijvoorbeeld knie- of andere gewrichtsproblematiek). Iedere extra kilo weegt mee in de belasting van het gewricht en zorgt voor extra slijtage. Let hier dus goed op. Bij pups is dit heel belangrijk omdat de spieren dan nog gevormd moeten worden.

  • Maar ook bij oudere honden die wellicht al minder bewegen vanwege pijn aan hun heupen is het nodig om het gewicht goed in de gaten te houden;
  • De juiste beweging Voor een hond met (aanleg tot) heupdysplasie is het extra belangrijk om de bekkenspieren goed te ontwikkelen;

Bewegen is dus heel goed, maar dit moet gedaan worden op een manier waarbij de spieren getraind maar de gewrichten ontzien worden. Rechtlijnige bewegingen zijn het beste, zoals lopen naast de fiets of zwemmen. Voorkom het lopen op zwaar terrein, zoals in zand.

  1. Spelen met een bal kan de heupen snel overbelasten omdat de hond daarbij alle kanten op draait en vaak plotseling remt, wat het heupgewricht erg zwaar belast en voor draaiïngen in het gewricht zorgt;
  2. Dit kunt u beter niet doen;

Dit geldt ook voor het spelen met andere honden. Voor een pup is spelen met anderen natuurlijk goed voor de geestelijke ontwikkeling, maar houd dit kort en laat uw hond niet met te grote, zware en wilde honden spelen. Laat uw hond niet de trap op en af rennen, als het nodig is dat hij trappen loopt dan moet u dit rustig aanleren.

Rennen of spelen op een gladde ondergrond, zoals laminaat, is slecht voor de gewrichten. Voer de hoeveelheid beweging langzaam op zodat de hond conditie en spieren kan opbouwen. Kijk goed naar uw hond en stop op tijd.

Zorg er ook voor dat uw hond eerst rustig kan warmlopen voor u inspannende dingen gaat doen en laat hem na afloop niet ineens snel afkoelen. Voeding Let er op dat u een goede kwaliteit voeding gebruikt. Uw dierenarts kan u daar advies in geven. Het is essentieel dat alle voedingsstoffen in de juiste hoeveelheden en verhoudingen aanwezig zijn.

De aanleg voor heupdysplasie is deels een erfelijke aandoening. Het komt bij sommige rassen veel vaker voor dan bij andere en wordt vooral gezien bij grote en middelgrote rassen en kruisingen hiervan. Daarom is het belangrijk dat u al bij de aanschaf van een hond rekening houdt met de mogelijkheid dat uw pup HD kan krijgen.

Goede, erkende fokkers zullen niet fokken met ouderhonden die HD hebben of waar HD in de voorouders nadrukkelijk aanwezig is. Vraag altijd om tests waaruit blijkt dat de ouders van uw pup vrij zijn van HD. U kunt dit niet zelf aan de hond zien, ook een hond die prima lijkt te lopen kan HD hebben maar er, wellicht onder invloed van medicijnen, niet veel last van hebben.

Helaas worden niet alle pups door verstandige fokkers gefokt. Koopt u een hond via het internet of uit een tussenhandel of dierenwinkel, dan heeft u meestal geen enkele garantie over het wel of niet aanwezig zijn van HD-gevoeligheid.

Afgezien van de ellende voor de hond, kunt u zich daarmee ook een enorme kostenpost op de hals halen. Wilt u een pup van een HD-gevoelig ras aanschaffen, let hier dan extra op! Heeft u een bepaald ras op het oog, vraag dan bij de rasvereniging na of HD veel voorkomt en zoek via hen een goede fokker.

Welke leeftijd HD hond?

Symptomen van heupdysplasie bij de jonge hond – De klachten bij jonge dieren kunnen heel aspecifiek en wisselend zijn. Soms valt het de eigenaar pas op wanneer hij/zij met de pup naar cursus gaat en ziet dat de hond veel minder beweegt en meer ligt/zit dan de andere honden. Overige klachten die gezien worden bij heupdysplasie zijn:

  • Stijf uit de mand komen, met name als de hond heeft gerust na veel spelen/lopen
  • Een wiegende gang
  • Een ‘knappend’ geluid tijdens het lopen
See also:  Wanneer Moet Je De Nagels Van Een Hond Knippen?

Omdat vaak beide heupgewrichten zijn aangetast, tonen jonge honden met heupdysplasie meestal niet opvallend kreupel. De honden vertonen deze verschijnselen meestal op een leeftijd van 6 tot 18 maanden. Daarna verdwijnen de klachten vaak omdat het gewricht door het verdikte kapsel en de arthrose gestabiliseerd wordt. De heupdysplasie blijft echter aanwezig. Hierdoor zien we op latere leeftijd dat er ten gevolge van de ernstige arthrose weer klachten ontstaan.

Kan een hond met HD oud worden?

HD, abnormale ontwikkeling van de heup: Wat is HD? De normale heup is een kogelgewricht, goed te vergelijken met een trekhaak van de auto met een caravan. Door een goede, nauwe aansluiting van de kop/kogel van het bovenbeen in de heupkom van het bekken, krijg je een stabiele structuur.

  • Bij HD is het gewricht niet optimaal gevormd;
  • Vaak is de kom niet diep genoeg en is de kop (kogel) te klein, waardoor er instabiliteit ontstaat;
  • Deze instabiliteit leidt tot pijn en kreupelheid;
  • Op latere leeftijd ontstaat er vaak ostheoarthritis door onjuiste belasting van het gewricht en het gewrichtskraakbeen;

Wat veroorzaakt HD? Alle oorzaken zijn nog niet volledig bekend, maar verschillende risico-factoren zijn al wel vastgesteld. Een veel gehoorde veronderstelling is, dat het een puur genetische aandoening is. Dit is zeker NIET waar. Genetica is slechts één van de factoren die HD veroorzaken.

  • Erfelijke eigenschappen
  • Vroege, (te) snelle groei en gewichtstoename
  • Overvoeding (teveel calorieën, vitaminen, mineralen en eiwit)
  • Overbelasting tijdens het eerste levensjaar

Een verstandig, uitgebalanceerd dieet is zeer belangrijk! Ook matige, gepaste beweging bij de pup is zeer belangrijk. Hoeveel uw pup mag bewegen vindt u onderaan deze pagina in een artikel van collega Bob Carriere. Welke symptomen geeft HD? Dit is sterk afhankelijk van de leeftijd:

  1. Jonger dan 3 maanden:  Veelal zijn er geen duidelijke symptomen bij de pup, maar door instabiliteit van de heupen kan de pup “onhandig” lijken.
  2. 3 tot 18 maanden oud: Soms symptoomloos, maar veelal pijn in de heupen met als gevolg kreupelheid, stijfheid en afkeer van beweging.
  3. Ouder dan 18 maanden: In hele ernstige gevallen kunnen de klachten escaleren, maar veelal stabiliseert de situatie na de groei en leven de honden jaren een normaal leven.
  4. Middelbare tot oude leeftijd: Er ontstaat arthritis in het heupgewricht, wat vaak tot pijn met stramheid, kreupelheid en een afkeer van beweging leidt.

Diagnose? Met manipulatie van de heup, kan de dierenarts een waarschijnlijkheidsdiagnose van HD stellen. Voor een sluitende diagnose dienen er Röntgen-foto’s van de heupen gemaakt te worden. Bij jonge dieren, die nog vol in de groei zitten (<1 jaar oud), is het interpreteren van deze foto's niet goed mogelijk. HD-onderzoek bij fokken: Omdat genetica zeker een rol speelt bij de aandoening, hebben de verschillende rasverenigingen het onderzoek naar HD bij dieren waarmee gefokt wordt verplicht gesteld. Elk ras heeft zijn eigen reglement opgesteld. Informeer hiervoor bij de rasvereniging waarbij u bent aangesloten.

De oficiële HD-foto’s, die wij in onze kliniek ook mogen maken, worden extern door de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied beoordeeld. Behandelen: Ten eerste willen wij u er graag op attenderen dat u zelf veel problemen kunt voorkomen.

Een goede voeding en de juiste beweging tijdens de groeifase van uw pup zijn zeker zo bepalend in het wel of niet ontwikkelen van HD, als de genetica van uw dier! Dieren zonder symptomen hoeven niet behandeld te worden. Jonge honden (< 2 jaar) met pijnsymptomen in de heupen hebben pijnstilling/ontstekingsremmers nodig. Daarnaast een uitgebalanceerd dieet (voorkom overgewicht) en matige beweging. Veelal stabiliseert de aandoening. In een enkel ernstig geval is een operatieve ingreep noodzakelijk. Oudere dieren (>middelbare leeftijd) die osteoarthritis hebben ontwikkeld:

  • Afslanken met matige beweging, bij opflikkeringen rust en pijnstilling/ontstekingsremmers.
  • Als dit niet afdoende helpt, zijn continue pijnstillers/ontstekingsremmers noodzakelijk.
  • In een heel ernstig geval is het noodzakelijk een operatieve ingreep te doen.

Beweging tijdens de groei: wat mag wel, wat mag niet? Naar artikel door Bob Carrière, i. Royal Canin Ondanks het feit dat lichaamsbeweging onmisbaar is voor de ontwikkeling van de spieren van de jonge hond, kunnen onverantwoorde bewegingen leiden tot schade aan skelet en gewrichten. Met onverantwoorde bewegingen worden bedoeld:

  • Te langen en zware wandelingen voor de pup. Als richtlijn geldt: 5 minuten x het aantal maanden dat de hond oud is achter elkaar bewegen. Dit kan wel meerdere malen per dag, maar tussendoor moet de pup voldoende rust krijgen. Daarnaast is het lopen aan de lijn minder belastend dan wanneer honden los zijn.
  • Het lopen aan de fiets. Een pup kan dan niet zijn eigen tempo bepalen. De eigenaar kan het eerste jaar wel de pup leren naast de fiets te lopen, liefst op matig-zachte ondergrond. Bouw dit langzaam op, train kort en stop op tijd.
  • Pups te vroeg laten traplopen. Pups moeten wel leren om een trap op en af te lopen, maar dit moet heel rustig geleerd worden. De eigenaar bepaalt het tempo en springen mag absoluut niet. Eenmaal geleerd, niet meer trappen laten lopen dus. Laat een pup ook niet in en uit de auto springen.
  • Spelen met andere honden. Dit is goed voor de socialisatie, maar kan vooral bij grote rassen een belasting vormen voor de gewrichten. Let er dus op dat uw pup niet te lang en niet te wild speelt met andere honden.
  • Pups achter een bal aan laten rennen. Het plots draaien en remmen is slecht voor de ontwikkeling van gewrichten.
  • Het spelen en rennen op een gladde ondergrond. Het spelen op tegelvloeren, laminaat, enz. is niet aan te raden.

Socialisatie Laat, in het kader van socialisatie, de pup wel kennis maken met traplopen en lopen naast de fiets. Op volwassen leeftijd is dit namelijk veel moeilijker aan te leren. Ook is het belangrijk om de pup op jonge leeftijd overal mee naar toe te nemen, zo ervaart hij verschillende situaties. Als het te lang of te ver lopen is, draag de pup dan in een rugzak of speciale draagtas.

Wat betekent HD bij honden?

Wat is heupdysplasie eigenlijk? – Heupdysplasie of ook wel kortweg H/D is een aandoening van de heupen. Het heupgewricht bestaat uit een heupkop, een heupkom en het gewrichtskapsel. Bij een afwijking aan dit heupgewricht kan op den duur artrose ontstaan.

Hoe merk je of je hond HD heeft?

Een aandoening die helaas regelmatig bij honden voorkomt, is heupdysplasie (HD). ‘Dysplasie’ betekent ‘het abnormaal gevormd zijn’. In dit geval gaat het om het heupgewricht dat verkeerd gevormd is, zodat de onderdelen niet goed op elkaar passen. Dat geeft pijn en problemen bij het lopen. Het heupgewricht bestaat uit een ronde kop die in een kom draait.

De kop en de kom van het gewricht zijn bekleed met elastisch kraakbeen en in de ruimte tussen de onderdelen zit gewrichtsvloeistof die ervoor zorgt dat de onderdelen soepel langs elkaar glijden. Het gewrichtskapsel is een stevig vlies dat om het hele gewricht heen zit en het gewricht bij elkaar houdt.

Een gewrichtsband en de bekkenspieren zorgen ervoor dat de kop goed stevig in de kom blijft zitten. Bij een pup zijn gewrichtsband en bekkenspieren nog niet voldoende ontwikkeld om alles op zijn plek te houden en zit de kop dus niet stevig vast in de kom.

Als er nu speling in het gewricht aanwezig is, kunnen er vervormingen ontstaan. Het gewrichtskapsel wordt uitgerekt. Het kraakbeen raakt beschadigd doordat de onderdelen van het gewricht op een verkeerde manier tegen elkaar aan stoten en langs elkaar draaien, en er ontstaan ontstekingen.

Hierdoor groeit de kom vaak niet diep genoeg uit. Vervolgens wordt de kop van het gewricht ook platter, waardoor alles nog minder goed op elkaar aansluit. Op de plek van de beschadigingen kunnen uitgroeisels van bot ontstaan. Op den duur wordt het gewrichtskapsel dikker en stijver zodat het gewricht minder beweeglijk wordt.

  1. De aanleg om te veel speling in het heupgewricht te hebben is erfelijk bepaald, maar daarnaast spelen andere factoren een rol;
  2. Te veel en verkeerde beweging op jonge leeftijd, te snelle groei, overgewicht en verkeerde voeding zijn zaken die een negatieve invloed hebben op een goede ontwikkeling van de heup;

Bij jonge honden zijn de eerste klachten vaak te zien tussen vier en tien maanden oud. Ze kunnen kreupel lopen na inspanning, opvallend minder zin hebben in spelen dan andere honden, moeite hebben met opstaan en vaak gaan liggen of zitten. Soms zwaaien ze hun bekken heen en weer tijdens het lopen.

Ook kunnen ze bij het rennen afzetten met hun achterpoten tegelijk en naast elkaar alsof ze als een konijntje huppelen, in plaats van de benen één voor één en schuin achter elkaar te plaatsen. De achterpoten staan vaak dicht bij elkaar.

Bij oudere honden, ongeveer vanaf zes jaar oud, zijn moeilijk opstaan door stijfheid, niet ver willen wandelen en problemen met springen en traplopen de belangrijkste klachten. Vaak zijn de problemen het ergst als de hond net begint met bewegen, en nemen af als hij eenmaal op gang is.

Onderzoek naar heupdysplasie kan het beste gedaan worden door lichamelijk onderzoek door de dierenarts en door het beoordelen van röntgenfoto’s van de heupen. Dit kan vanaf een leeftijd van zestien weken.

Voor een goede analyse moet de hond onder narcose gebracht worden. Als u vermoedt dat uw hond heupdysplasie zou kunnen hebben, bijvoorbeeld omdat hij klachten heeft of omdat het een ras is waarin HD relatief veel voorkomt, is het in elk geval raadzaam om foto’s te laten maken voor hij zes maanden oud is.

  • Zo bent u er op tijd bij om een eventuele afwijking te laten behandelen;
  • Er is een aantal behandelingen mogelijk bij heupdysplasie;
  • Welke het beste is, ligt aan de ernst van de afwijkingen en de leeftijd en gezondheid van uw hond;
See also:  Hoe Lang Voordat Hond Zindelijk Is?

Er is een aantal operatieve ingrepen mogelijk bij heupdysplasie. Deze kunnen de pijn verminderen maar de heupdysplasie wordt er niet echt door genezen. Houd er rekening mee dat er bij elke operatie risico’s op complicaties zijn. Ook kan de nazorg meerdere weken in beslag nemen, de hond moet revalideren.

Wilt u de hond laten opereren, spreek dan goed met uw dierenarts de voor- en nadelen, de kosten en de prognose door. Bij ernstige heupdysplasie die in het eerste levensjaar wordt ontdekt, is het mogelijk om een heupoperatie te laten uitvoeren.

Daarbij wordt het bekken als het ware gekanteld, waardoor het heupgewricht beter aansluit. Dit kan alleen als er nog geen botveranderingen zijn. In ernstige gevallen kunnen de heupen worden vervangen door kunstheupen. Dit is een ingrijpende en kostbare operatie, maar kan goed helpen.

Bij oude honden kan het weghalen van een spier in de lies ervoor zorgen dat de heup net iets anders belast wordt waardoor pijn verminderd wordt. Soms wordt de heupkop verwijderd. Het been wordt dan door spieren op zijn plaats gehouden.

Dit wordt alleen gedaan als het gewricht erg is aangetast en de hond veel pijn heeft, en een andere oplossing niet mogelijk is. Deze methode is ongeschikt voor grote, zware honden. Behandeling met medicijnen is er vooral op gericht om pijn en ontstekingen te laten afnemen.

Niet-steroidale ontstekingsremmers (NSAID’s) stillen de pijn en onderdrukken de ontstekingsreacties. Doordat de pijn minder wordt, zal de hond wat meer gaan bewegen en blijft het gewricht beter in conditie.

Producten met omega-3 vetzuren (visolie) en glucosamine/chondroïtine worden vaak voorgeschreven om te helpen bij de aanmaak van kraakbeen en het remmen van ontstekingen. De effectiviteit van de laatst genoemde combinatie is een punt van discussie. Massage en oefeningen kunnen helpen om het gewricht soepeler te maken en op de juiste manier spieren op te bouwen.

Als de spieren het gewricht beter ondersteunen, worden de botten minder belast. Adressen kunt u vinden via de Nederlandse Vereniging voor DierFysiotherapeuten. De behandeling van heupdysplasie kan veel geld kosten.

Als uw hond verzekerd is, kunt u wellicht een deel van de kosten vergoed krijgen. Houd er echter rekening mee dat lang niet elke zorgverzekering vergoeding geeft voor behandelingen tegen heupdysplasie. Sommigen vergoeden niets, anderen alleen de diagnose of ze stellen bepaalde voorwaarden, bijvoorbeeld aan het volwassen gewicht dat uw hond zal bereiken.

Lees de voorwaarden van de verschillende verzekeringen dus goed na. U kunt zelf ook veel doen om heupdysplasie en het verergeren ervan bij uw hond te voorkomen. Hiervoor is een aantal zaken van belang: Een juist gewicht Zorg ervoor dat uw hond geen overgewicht heeft.

Dit geldt overigens niet alleen bij HD maar voor vele andere afwijkingen (zoals bijvoorbeeld knie- of andere gewrichtsproblematiek). Iedere extra kilo weegt mee in de belasting van het gewricht en zorgt voor extra slijtage. Let hier dus goed op. Bij pups is dit heel belangrijk omdat de spieren dan nog gevormd moeten worden.

Maar ook bij oudere honden die wellicht al minder bewegen vanwege pijn aan hun heupen is het nodig om het gewicht goed in de gaten te houden. De juiste beweging Voor een hond met (aanleg tot) heupdysplasie is het extra belangrijk om de bekkenspieren goed te ontwikkelen.

Bewegen is dus heel goed, maar dit moet gedaan worden op een manier waarbij de spieren getraind maar de gewrichten ontzien worden. Rechtlijnige bewegingen zijn het beste, zoals lopen naast de fiets of zwemmen. Voorkom het lopen op zwaar terrein, zoals in zand.

Spelen met een bal kan de heupen snel overbelasten omdat de hond daarbij alle kanten op draait en vaak plotseling remt, wat het heupgewricht erg zwaar belast en voor draaiïngen in het gewricht zorgt. Dit kunt u beter niet doen.

Dit geldt ook voor het spelen met andere honden. Voor een pup is spelen met anderen natuurlijk goed voor de geestelijke ontwikkeling, maar houd dit kort en laat uw hond niet met te grote, zware en wilde honden spelen. Laat uw hond niet de trap op en af rennen, als het nodig is dat hij trappen loopt dan moet u dit rustig aanleren.

Rennen of spelen op een gladde ondergrond, zoals laminaat, is slecht voor de gewrichten. Voer de hoeveelheid beweging langzaam op zodat de hond conditie en spieren kan opbouwen. Kijk goed naar uw hond en stop op tijd.

Zorg er ook voor dat uw hond eerst rustig kan warmlopen voor u inspannende dingen gaat doen en laat hem na afloop niet ineens snel afkoelen. Voeding Let er op dat u een goede kwaliteit voeding gebruikt. Uw dierenarts kan u daar advies in geven. Het is essentieel dat alle voedingsstoffen in de juiste hoeveelheden en verhoudingen aanwezig zijn.

De aanleg voor heupdysplasie is deels een erfelijke aandoening. Het komt bij sommige rassen veel vaker voor dan bij andere en wordt vooral gezien bij grote en middelgrote rassen en kruisingen hiervan. Daarom is het belangrijk dat u al bij de aanschaf van een hond rekening houdt met de mogelijkheid dat uw pup HD kan krijgen.

Goede, erkende fokkers zullen niet fokken met ouderhonden die HD hebben of waar HD in de voorouders nadrukkelijk aanwezig is. Vraag altijd om tests waaruit blijkt dat de ouders van uw pup vrij zijn van HD. U kunt dit niet zelf aan de hond zien, ook een hond die prima lijkt te lopen kan HD hebben maar er, wellicht onder invloed van medicijnen, niet veel last van hebben.

Helaas worden niet alle pups door verstandige fokkers gefokt. Koopt u een hond via het internet of uit een tussenhandel of dierenwinkel, dan heeft u meestal geen enkele garantie over het wel of niet aanwezig zijn van HD-gevoeligheid.

Afgezien van de ellende voor de hond, kunt u zich daarmee ook een enorme kostenpost op de hals halen. Wilt u een pup van een HD-gevoelig ras aanschaffen, let hier dan extra op! Heeft u een bepaald ras op het oog, vraag dan bij de rasvereniging na of HD veel voorkomt en zoek via hen een goede fokker.

Hoe loopt een pup met HD?

Op welke leeftijd wordt heupdysplasie zichtbaar? – De eerste klachten worden vaak zichtbaar als je pup tussen de 4 en 10 maanden oud is. De symptomen kunnen hierbij wisselen:

  • Je pup kan kreupel lopen.
  • Je pup kan minder zin hebben om te spelen of vaker zittend/liggend spelen.
  • Je pup kan moeite hebben om te gaan staan, zitten of liggen.
  • Pups kunnen heel schommelend lopen met de achterhand.
  • Als je pup rent kan hij zich afzetten met beide achterpoten tegelijk, in plaats van zijn poten 1 voor 1 en schuin achter elkaar te plaatsen. Het zogenaamde ‘bunny hopping’.
  • De achterpoten van de pup staan vaak dicht bij elkaar.

Ook oudere honden kunnen last hebben van heupdysplasie. Op oudere leeftijd zie je meer algemene symptomen die passen bij artrose, zoals:

  • Stijve achterhand
  • Kreupel na inspanning
  • Moeite met opstaan
  • Minder spierontwikkeling in de achterhand
  • Moeite met springen en traplopen.
  • Deze symptomen zijn niet voldoende om de diagnose te stellen.

    Wat kost een HD operatie bij honden?

    Operatie en kosten – De vorming van artrose bij je hond kan worden tegengegaan door te zware belasting van de heupen te vermijden of pijnstillers te gebruiken. Pijnstillers zijn ook ontstekingsremmend waardoor de vorming van artrose geremd wordt. Verder kan heupdysplasie (HD) bij je hond chirurgisch behandeld worden.

    Hierbij zijn er een aantal opties. Ten eerste kan er gekozen worden voor een bekkenkanteling. Hierbij wordt de heupkom van je hond los gezaagd en wordt deze naar beneden gekanteld. Dit werkt alleen bij jonge honden voordat er artrose veroorzaakt is.

    De kosten van een bekkenkanteling bedragen ongeveer tussen de €1300,- en €1500,- afhankelijk van het gewicht van de hond. Daarbij kan men kiezen voor het vervangen van het volledige heupgewricht. Dit is ook mogelijk als er al artrose is vastgesteld. Deze ingreep kost ongeveer €3000,- per heup.

    Heeft een hond met HD pijn?

    Welke symptomen heeft een hond met heupdysplasie (HD)? – De symptomen verschillen per hond en hangen af van de ernst. Het is echter niet altijd zo dat honden met ernstig zichtbare HD op de röntgen, ook altijd slecht lopen. Soms hebben honden op röntgen duidelijk HD maar lopen ze nog vrij goed.

    Andersom kan ook. Soms is bij een wakker dier al te voelen dat de heup instabiel is. Via de Ortalani-test is te voelen dat de heup uit de kom is te duwen. Onder narcose is dit nog duidelijker, omdat de dieren dan volledig ontspannen zijn.

    Honden met HD hebben pijn. We zien vaak de volgende symptomen:

    • Moeilijk overeind komen
    • Een ietwat waggelende gang met de achterpoten
    • Minder graag rennen of lopen
    • Meer blijven liggen
    • Niet meer op de bank kunnen springen of in de auto komen

    Geen van deze symptomen zijn specifiek. Andere ziektes kunnen dezelfde symptomen geven.

    Is ED altijd erfelijk?

    Elleboogdysplasie (ED) is een ontwikkelingsstoornis van met name het kraakbeen in de gewrichten. Het kan erfelijk zijn, maar omgevingsfactoren dragen vaak ook bij aan het ontstaan van deze aandoening. Sommige honden kunnen op jonge leeftijd al ernstige problemen ondervinden door ED.

    Bij andere honden leiden ernstige misvormingen in het gewricht pas op latere leeftijd tot kreupelheid. Om echt te kunnen zien of je hond ED heeft, zijn (digitale) röntgenfoto’s van zijn gewrichten nodig.

    Het ED-onderzoek richt zich op vier verschillende aandoeningen van het ellebooggewricht. Al deze aandoeningen kunnen leiden tot misvormingen in het gewricht en kreupelheid. Het aantal te maken röntgenfoto’s verschilt per ras. Internationaal komen beoordelaars samen om te zorgen dat alle landen op gelijke manier de ellebogen beoordelen.

    Wat betekent onvoldoende aansluiting bij HD?

    Heupdysplasie en elleboogdysplasie zijn afwijkingen die wij zeer regelmatig aantreffen bij patiënten op het spreekuur. Sommige honden ondervinden hiervan ernstige hinder (zie bovenstaande foto). Er zijn echter ook honden met meer of minder ernstige misvormingen van de heupgewrichten, die daarvan geen last lijken te hebben. Heupdysplasie is een afwijking die maar ten dele erfelijk is bepaald. Bij bepaalde rassen komt de afwijking in veel heftiger mate voor dan in andere rassen.

    Heupdysplasie bij de hond: De heup is een kogelgewricht. Het is een ronde bol (dijbeenkop) die in een holle kom (bekkenkom) vast zit met een ligament en een kapsel. Tijdens de draaibewegingen moet de kop goed aangesloten blijven met de kom.

    Indien de kom te ondiep is en er een instabiel gewricht aanwezig is kan er een chronische ontsteking ontstaan waardoor het gewricht “misvormd” wordt (dysplasie). Dan ontstaan er ook bot (benige) afwijkingen die op een röntgenfoto zichtbaar zijn. Klachten van honden met heupdysplasie: Doordat de heupen misvormd zijn kan er geen normale beweging optreden in het heupgewricht.

    De hond kan hierdoor de volgende klachten vertonen: – Stram lopen, vooral bij aanvang van het lopen – Pijnlijk en moeilijk opstaan – Door de achterpoten zakken – Kreupel lopen met een of beide achterpoten – Stijve heupgewrichten: de heupgewrichten zijn niet ver naar achter te strekken.

    Naast erfelijke factoren spelen vele andere zaken ook een rol. Denk hierbij aan groeisnelheid, lichaamsgewicht, bewegingspatroon, voeding en omgevingsfactoren. Het is belangrijk dat de groeisnelheid van de jonge hond niet te hoog is. Vaak zien we dat eigenaren van pups hun nieuwe aanwinst overvoeren: een enigszins “rond” voorkomen vinden veel mensen (helaas) juist fraai.

    1. Naast een te royale voeding is het ook belangrijk dat er geen overvoeding plaats vindt met Vit D en/of Calcium;
    2. Zorg er verder voor dat er geen overbelasting van de heupen optreedt: geen trap laten lopen, niet te lange afstanden lopen, niet laten springen, niet te veel met een bal spelen, geen stokken gooien;

    Wel goed is om de jonge hond te laten zwemmen (onbelaste beweging!), en vaak korte afstanden te lopen met de jonge hond. Bij onze praktijk worden ruwweg om een drietal redenen röntgenfoto’s van de heupen gemaakt. allereerst uiteraard de hond die met (klinische) klachten aangeboden wordt.

    1. Soms is het ook nodig om foto’s te maken van (een deel van) de rug;
    2. honden die gebruikt worden in de sport;
    3. honden die gebruikt gaan worden voor de fokkerij;
    4. Ook wordt dan soms een heel nest nakomelingen geröntgend om een nauwkeuriger indruk te krijgen over de fokwaarde van de beide ouders;

    De foto’s worden in dit laatste geval meestal opgestuurd naar de sectie orthopedie van de afdeling GGW van de Raad van Beheer. Het betreft hier honden met een Nederlandse (NHSB nummer) stamboom. De HD-foto’s worden gezamenlijk beoordeeld door een in samenstelling wisselend panel van drie deskundige beoordelaars.

    • Conform de regels van de F;
    • dient de hond voor het laten maken van HD-röntgenfoto’s  minimaal 12 maanden oud  te zijn;
    • Voor enkele grote rassen, die pas later volgroeid zijn, geldt een verplichte minimumleeftijd van 18 maanden;

    De  minimum leeftijd van 18 maanden  geldt voor de rassen: • Berghond van de Maremmen • Bordeaux Dog • Bullmastiff • Duitse Dog • Landseer E. • Leonberger • Mastiff • Mastino Napolitano • Newfoundlander • Pyrenese Berghond • Sint Bernhard Voor het maken van de röntgenfoto worden strenge eisen gesteld aan de kwaliteit en documentatie (identificatie) van de opname.

    Dierenarts H. de With heeft de erkenning om foto’s op te mogen sturen naar de Raad van Beheer. Nadat de röntgenopname van de heupen gemaakt is wordt deze opgestuurd naar de GGW. Tegenwoordig gebeurt dit (direct na het onderzoek) digitaal.

    In het verleden werd de uitslag pas naar u verstuurd indien uw betaling ontvangen was en de foto beoordeeld. Doordat onze praktijk een overeenkomst heeft met de raad van beheer betaald u de beoordelingskosten al vooraf (gelijk met de kosten van het röntgenonderzoek, via onze praktijk) en gaat de hele procedure daardoor veel sneller en efficiënter.

    Wel vragen we u om vooraf een account aan te maken op de betreffende site van de raad van beheer: houdenvanhonden. nl. Meestal ontvangt u dan na een aantal dagen de uitslag al in uw mailbox (veelal op de eerstvolgende maandag na het onderzoek).

    Rapport-Heupdysplasie-Onderzoek Op het Rapport-Heupdysplasie-Onderzoek treft u de definitieve beoordeling aan, de F. -beoordeling, en een aantal gegevens die een verklaring geven voor de definitieve beoordeling. De aanduiding  HD A  betekent dat de hond röntgenologisch vrij is van heupdysplasie, wat echter niet betekent dat de hond geen “drager” van de afwijking kan zijn.

    1. HD B  (=overgangsvorm) betekent dat op de röntgenfoto’s geringe veranderingen zijn gevonden, die weliswaar toegeschreven moeten worden aan heupdysplasie, maar waaraan in het kader van de fokkerij geen direkte betekenis kan worden toegekend;

    De aanduiding  HD C  (=licht positief) of  HD D  (=positief) betekent dat bij de hond duidelijke veranderingen, passend in het ziektebeeld van HD zijn gevonden. Wanneer de heupgewrichten ernstig misvormd zijn wordt dit aangegeven met  HD E  (=positief in optima forma).

    De beoordeling van onderdelen Bij de beoordeling van de HD-foto wordt gelet op de vorm van de heupkommen en de heupkoppen, de diepte van de heupkommen, de aansluiting van de heupkoppen in de heupkommen, en de aanwezigheid van botwoekeringen langs de randen van de heupgewrichten.

    Informatie over de diepte van de heupkommen en de aansluiting van de koppen in de kommen wordt onder andere verkregen uit de zogenaamde “Norbergwaarde”. De Norbergwaarden van linker en rechter heupgewricht worden bij elkaar opgeteld en geven samen de op het rapport vermelde “som Norbergwaarden”.

    Bij een normaal heupgewricht is de Norbergwaarde minstens 15, de som van de Norbergwaarden van beide heupen derhalve minstens 30. Honden met een te lage Norbergwaarde hebben dus ondiepe heupkommen en/of een slechte aansluiting van de gewrichtsdelen.

    Deze honden zullen dus een minder gunstige HD-beoordeling krijgen. Een normale of zelfs hoge Norbergwaarde betekent echter niet zonder meer dat de betreffende hond goede heupgewrichten heeft. Een combinatie van diepe heupkommen en incongruentie van de gewrichtsspleet (een niet overal even brede gewrichtsspleet) of onvoldoende aansluiting van de gewrichtsdelen kan, zelfs bij een hoge Norbergwaarde, leiden tot een (licht)-HD-positief beoordeling.

    Op het formulier wordt dit duidelijk gemaakt door het aankruisen van “onvoldoende” of “slechte” aansluiting. Ook wordt informatie over de diepte van de heupkommen verkregen door te beoordelen hoe het centrum van de heupkop ligt t.

    de bovenrand van de heupkom. Naast de Norbergwaarde, de diepte van de heupkommen en de aansluiting van de gewrichtsdelen, wordt de uitslag ook beïnvloed door de aanwezigheid van “botafwijkingen”. Er is een rechtstreekse koppeling tussen de ernst van de botafwijkingen en de uitslag: zeer lichte botafwijkingen (1) leiden tot de beoordeling HD B, lichte (2) botafwijkingen leiden tot de beoordeling HD C, en ernstige (3) botafwijkingen leiden tot de beoordeling HD D.

    De Norbergwaarde: van beide heupkoppen (1) wordt het middelpunt bepaald en deze middelpunten worden verbonden door een lijn. In beide heupgewrichten wordt vanuit dit middelpunt een lijn langs de voorste rand van de heupkom (2) getrokken. De hoek (3) die beide lijnen in het middelpunt van de heupkop met elkaar maken, minus 90, geeft de Norbergwaarde van het betreffende heupgewricht.

    De aanduiding “vormveranderingen” betreft meestal een meer of minder duidelijke afvlakking van de voorste rand van de heupkom. De aanwezigheid hiervan wordt wel vermeld, maar heeft indien dit de enige bemerking is over het gewricht, in het algemeen geen doorslaggevende betekenis voor de einduitslag.

    De Norbergwaarden van linker en rechter gewricht bij elkaar opgeteld geeft de “som Norbergwaarden”, die op het rapport vermeld is.

    HD-beoordeling Alle gegevens samen bepalen de definitieve beoordeling, waarbij het ongunstigste onderdeel uiteindelijk de doorslag geeft. Een bepaalde HD-beoordeling kan bepaald zijn door uitsluitend de diepte van de heupkommen, door de aansluiting van de gewrichtsdelen, de aanwezigheid van botwoekeringen, of door een combinatie van twee of alle drie onderdelen, en dit is weer te herleiden uit de verschillende gegevens zoals die op het certificaat zijn vermeld.

    Het is wenselijk  uitsluitend met HD-vrije honden te fokken , omdat dan de kans op HD bij de nakomelingen het kleinst is. Bij rassen waarvan maar weinig honden beschikbaar zijn en bij rassen waarin HD vaak voorkomt is dit helaas niet altijd mogelijk.

    Elleboogdysplasie en ED onderzoek: Ook voor het onderzoek van elleboog afwijkingen bent bij ons op het goede adres. Zie ook m. de procedure de info hierboven onder het kopje “HD onderzoek”. Voor het ED onderzoek dienen er van beide ellebogen twee foto’s gemaakt te worden.

    Bij een aantal rassen is dit echter niet voldoende en is dit het dubbele, dus van beide voorpoten 4 foto’s (Labrador Retriever, Golden Retriever, Chesapeake Bay Retriever, Rottweiler, Berner Sennenhond, Duitse Herdershond, Bordeaux Dog).

    De minimale leeftijd voor het ED onderzoek is 18 maanden. Een uitzondering vormen de volgende rassen: Golden Retriever, Labrador Retriever, Flatcoated Retriever, Nova Scotia Duck Tolling Retriever, Chesapeake Bay Retriever, Duitse Herdershond en Rottweiler.

    Wat kost een rontgenfoto van een hond?

    Kosten röntgenfoto   – Tegenwoordig kan een dierenarts ook digitaal een röntgenfoto laten maken. Het voordeel hiervan is dat de dierenarts op een beeldscherm de gemaakte foto goed kan inzoomen en dan kan bij een traditionele röntgenfoto niet. De kosten voor een digitale röntgenfoto is rond de €100 en een traditionele röntgenfoto kost ongeveer €90.

    Wat is Elleboogdysplasie hond?

    Wat is elleboogdysplasie? – Elleboogdysplasie is een verzamelnaam voor een aantal voornamelijk erfelijke aandoeningen aan de ellebogen van de hond. Deze aandoeningen veroorzaken pijn en dus kreupelheid bij de hond. De aandoeningen treden al op in het eerste levensjaar (4-12 maanden).