Wat Te Doen Bij Epileptische Aanval Hond?

Wat Te Doen Bij Epileptische Aanval Hond
Wat te doen bij een epileptische aanval? – Een epileptische aanval is niet te stoppen, het is belangrijk te beseffen dat uw hond tijdens een aanval geen enkele bewuste coördinatie heeft.

  • Probeer rustig te blijven. Afwachten en observeren is het juiste advies.
  • Schuif eventueel meubels aan de kant zodat het dier zich niet kan verwonden.
  • Noteer de duur van de aanval en de verschijnselen.
  • Probeer niet uw hond te kalmeren door hem te aaien of proberen vast te houden!
  • Probeer zeker geen tabletten in te geven!
  • Duurt de eigenlijke aanval langer dan 10 minuten, dan belt u uw dierenarts.
  • Is het de eerste aanval van de hond, dan kunt u het beste de volgende dag een afspraak met uw dierenarts maken om de hond te laten onderzoeken.
  • Wanneer al eerder primaire epilepsie is geconstateerd door uw dierenarts en uw hond heeft meerdere aanvallen achter elkaar, dan kunt u thuismedicatie na een aanval toedienen (zie verder).

Wat kan een epileptische aanval uitlokken hond?

Hoe ontstaat epilepsie bij de hond? – Er zijn verschillende oorzaken mogelijk. Problemen in de hersenen zoals na een trauma (ongeluk), een tumor of infectie kunnen epilepsie geven (secundaire epilepsie). Ook problemen buiten de hersenen kunnen epilepsie veroorzaken, bijvoorbeeld laag bloedsuikergehalte, gifstoffen die gevormd worden bij orgaanproblemen (denk bijv.

  • Dieren jonger dan één jaar. Veel voorkomende oorzaken bij deze heel jonge dieren zijn koptrauma, vergiftiging, aangeboren afwijkingen (bijvoorbeeld een waterhoofd bij de Chihuahua), infecties (hondenziekte, FIP, leukemie, Toxoplasma of Neospora). Bij deze dieren onderzoeken we daarom vaak het vocht rondom de hersenen en ruggenmerg.
  • Dieren tussen de 1 en 5 jaar oud. Deze dieren hebben vaak primaire epilepise (alhoewel secundair ook kan!). Primaire epilepsie is erfelijk en komt bij bepaalde hondenrassen veel vaker voor. Deze zijn Schnauzers, Basset hounds, Collies en Cocker Spaniels. Bij katten is er bijna altijd wel een medische oorzaak te vinden.

    aan nier en leverpatiënten) of externe vergiftigingen. Dit noemen we reactieve epilepsie. Primaire epilepsie is een erfelijk probleem waarbij er geen onderliggende andere oorzaak gevonden kan worden. Vaak echter kan deze pas gesteld worden na het afnemen van CSV (vocht rondom de hersenen) of een MRI (hersenscan).

    Bij katten is epilepsie waarschijnlijk niet genetisch.

  • Dieren ouder dan 5 jaar Een veel voorkomende oorzaak van epilepsie bij oudere honden is een tumor (meningioma). Deze dieren hebben zelden primaire epilepsie en meestal reactieve of secundaire epilepsie.

Kan een hond genezen van epilepsie?

Epilepsie bij de hond behandelen – De diagnose wordt door de dierenarts bepaald via:

  • verhaal van de eigenaar (bij voorkeur met een filmpje)
  • neurologisch onderzoek of een MRI bij verdenking op problemen vanuit de hersenen
  • bloedonderzoek

 Meestal wordt pas na meerdere aanvallen besloten of de epilepsie behandeld gaat worden of niet. Als een hond slechts een enkele keer per jaar een aanval heeft, wordt de epilepsie niet behandeld. Krijgt jouw hond een aanval per 2-3 maanden? Dan zal de dierenarts tot behandeling overgaan. Bij ‘risicorassen’ wordt er direct tot behandeling overgegaan. Epilepsie is niet te genezen, maar vaak met medicatie wel te controleren.

Kan een hond epilepsie krijgen door stress?

Een epileptische aanval ontstaat als gevolg van een abnormale elektrische activiteit in de hersenen. De symptomen variëren van trillen waarbij de hond buiten bewustzijn raakt, kwijlt, trillende bovenlip tot het laten lopen van urine of ontlasting. Soms is stress de oorzaak van de aanval, soms is het ouderdom.

Wat zijn de symptomen van een epileptische aanval bij een hond?

Heeft een hond pijn bij epilepsie?

Het is belangrijk om te realiseren dat de hond geen pijn heeft en niet in paniek is tijdens een aanval. Indien de hond een aanval krijgt op een gevaarlijke plaats (bv bovenaan een trap), probeer er dan voor te zorgen dat de hond zichzelf niet kan bezeren.

Hoe lang kan een epileptische aanval duren?

Wat is het? – Epilepsie of vallende ziekte is een hersenaandoening met aanvallen. Bij twee of meer aanvallen in een jaar spreekt men van epilepsie. Een epilepsieaanval wordt ook wel een insult, een convulsie of een toeval genoemd. Het ontstaat door een plotselinge, tijdelijke verstoring van het elektrisch evenwicht in de hersenen.

Het is alsof er even een soort ‘kortsluiting’ in de hersenen is. Tussen de aanvallen door werken de hersenen opnieuw normaal. Sommige aanvallen beginnen in een bepaald hersengebied (focale of partiële aanvallen), terwijl anderen verspreid beginnen over beide hersenhelften (gegeneraliseerde aanvallen).

Hierdoor verschillen de aanvallen per persoon. De een raakt bewusteloos, valt en gaat met armen en benen gaat schokken. De ander is ineens even niet aanspreekbaar, staart voor zich uit of laat iets uit zijn of haar handen vallen. Een gewone aanval duurt doorgaans maximaal 4 minuten en gaat vanzelf over.

  • Duurt de aanval langer dan 5 minuten, dan noemt men dit een langdurige epileptische aanval;
  • Een status epilepticus is een aanval die langer dan 10 minuten aanhoudt;
  • Het herstel na een gewone epileptische aanval is meestal volledig;

Bij een langdurige aanval en zeker bij een status epilepticus neemt de kans op een hersenletsel met blijvende handicap en overlijden aanzienlijk toe.

Hoe vaak krijgt een hond epilepsie?

In principe kan elke hond epilepsie krijgen. Het is wel zo dat bepaalde hondenrassen vaker epileptische aanvallen krijgen dan andere rassen.

Hoe ontstaat een epileptische aanval bij honden?

Oorzaken van epilepsie – Globaal gezien zijn er twee vormen van epilepsie; primaire en secundaire epilepsie Secundaire epilepsie We spreken van secundaire epilepsie wanneer de epileptische aanvallen veroorzaakt worden door aanwijsbare andere aandoeningen in het lichaam.

Hierbij valt te denken aan ernstige lever- en nieraandoeningen, te laag suikergehalte in het bloed, hersenaandoeningen (infecties en tumoren) maar ook vergiftigingen. In principe kunnen dieren van alle leeftijden last van secundaire epilepsie krijgen, maar gezien de problemen meestal op oudere leeftijd.

Primaire epilepsie Dit is de echte epilepsie zoals we die ook bij mensen kennen. Bij primaire epilepsie vinden de aanvallen plaats zonder aanwijsbare oorzaak elders in het lichaam. We spreken dan ook wel van primaire epilepsie indien we door middel van onderzoeken geen aanwijsbare oorzaken gevonden hebben.

In de meeste gevallen zien we eerste aanvallen op een leeftijd van 1-6 jaar ontstaan. We zien echter ook vaak dat de eerste aanvallen door de eigenaar gemist worden en dat op oudere leeftijd de eerste aanvallen lijken te ontstaan.

De rest van dit artikel behandeld de echte primaire epilepsie.

Hoe krijg je een epileptische aanval?

Vaak is de oorzaak van epilepsie niet bekend. Hoe graag mensen het ook willen weten. Soms is een beschadiging in de hersenen of in het hersennetwerk de bron, soms speelt erfelijkheid een rol. Bij meer dan de helft van de mensen met epilepsie is geen oorzaak te vinden.

Soms laat een EEG wel verstoring in de hersenenactiviteit zien, maar kan de MRI-scan verder niets bijzonders vinden. Bekijk wat neuroloog Hans Carpay vertelt over oorzaken van epilepsie. Welke oorzaken zijn er? Hersenbeschadiging Hersenbeschadigingen kunnen een oorzaak zijn van epilepsie.

Ze maken de hersenen gevoeliger voor een aanval. Maar niet iedereen krijgt na een ziekte of hersenbeschadiging epilepsie. Welke hersenbeschadigingen kunnen bijvoorbeeld aanvallen veroorzaken?

  • Een hersenbeschadiging na een ongeluk of lange tijd overmatig alcoholgebruik.
  • Een hersenaandoening, zoals een hersentumor of hersenbloeding.
  • Littekenweefsel na een infectie, zuurstoftekort of een hersenoperatie.

Lees meer over epilepsie na een hersenbeschadiging. Stoornis in de hersenen Soms zit de oorzaak van epilepsie niet op één plek in de hersenen, maar in het hersennetwerk, zoals bij:

  • een afwijking in de structuur (de bouw) van het hersenweefsel;
  • een afwijking in het weefsel dat de hersencellen steunt (steunweefsel) of voedt (bloedvaten);
  • een stofwisselingsstoornis, stofwisselingsziekte of ontsteking.

Erfelijke aanleg Erfelijkheid kan ook een rol spelen bij het ontstaan van epilepsie. Hoewel er nog veel onduidelijk is, zijn sommige vormen van epilepsie sterker erfelijk bepaald dan andere. Als er dan één of meer andere oorzaken bijkomen, is de kans op epilepsie groter dan bij iemand zonder erfelijke aanleg. Lees meer over erfelijkheid. Uitlokkers van aanvallen Het is meestal niet duidelijk waarom je ineens een epileptische aanval krijgt.

Maar soms is er een duidelijke uitlokker, zoals spanning, slaaptekort, koorts of lichtflitsen. Een uitlokker wordt ook wel trigger genoemd. Deze uitlokkers zijn niet de oorzaak van de epilepsie, maar kunnen er wel voor zorgen dat je eerder een aanval krijgt: ze verlagen de drempel voor een aanval.

Lees meer over uitlokkers..

Waarom hapt een hond in de lucht?

Kan er ook sprake zijn van een andere aandoening? – Het is niet altijd meteen duidelijk of er sprake is van een epileptische aanval of dat er toch iets anders aan de hand is. Het maken van een filmpje (bijvoorbeeld met uw telefoon) is voor uw dierenarts ideaal om beter te kunnen bepalen of het om epilepsie gaat of niet.

De onderstaande aandoeningen kunnen lijken op een epileptische aanval: Flauwte: dit ontstaat bij zuurstofgebrek in de hersenen als gevolg van een andere aandoening (bijvoorbeeld een hartprobleem) en treedt meestal op tijdens rennen/spelen.

Slechts een heel enkele keer gaat een flauwte gepaard met krampen. Bij een flauwte kan het opvallen dat de tong door het zuurstofgebrek blauw is. Pijn: bij sommige zeer pijnlijke aandoeningen (van het bewegingsapparaat), zoals bijvoorbeeld een verschuiving van een wervellichaam, kan een aanval van extreme pijn bij een hond lijken op een epileptische aanval.